Sünnet Bilgi Platformu - Recently Updated Pages

Sünnetle İlgili Onbeş Gerçek

ametumus — Mon, 21 Jul 2008 16:56:00 CDT

Sünnetle yaklaşık 104 santimetrekare alanında deri, 75 metre uzunluğunda mikroskobik sinir, ve 10.000 ile 20.000 arası özelleşmiş erotojenik sinir ucu kaybedilir.

Kuran'ı Kerim'in hiçbiryerinde Müslümanlara sünnet olmalarını emreden bir ayet yoktur.

İslam Peygamberi Hz. Muhammed'in Müslümanlara sünnet olmalarını salık veren açık hiçbir hadisi yoktur.

İlk Müslümanların erkekleri sünnet ettiklerine dair herhangi bir kanıt yoktur. Peygamberin kendisinin sünnetli olmadığı sanılmaktadır.

Sünnetin Yahudi dini inanışında temel bir yeri vardır. İslam inanışına sünnetin girmesi, 9. yüzyılda Yahudilikten İslamiyete dönenlerle birlikte gerçekleşmiş olabilir.

İslamiyeti kabul eden birinden ilk önce sünnet olması istenir, oysa sünnet farz bile değildir.

İngilizce konuşan ülkeler sünnete 19. yüzyılda, hastalıklara neden olduğunu düşündükleri mastürbasyonu önlemek amacıyla başlamıştır.

İngiltere ve İngilizce konuşan pek çok diğer ülkede sünnet 1940'larda terkedilmiştir.

ABD'de sünnet 1960'lardan bu yana hızla terkedilmektedir.

ABD'de sünnet tıbbi gerekçelerle, ama nedense tıpkı bazı dini kitaplardaki gibi doğumdan sonra yapılır.

Sünnet, kellikten bel ağrısına, delilikten yatak ıslatmaya kadar pek çok soruna çare olarak sunulmuştur

Kadın sünneti pek çok ülkede yasaklanmıştır.

Kadın sünnetinin bazı türlerinde yokedilenler, erkek sünnetinde yokedilenlerin karşılığı, veya daha azıdır.

WHO ve Birleşmiş Milletler gibi pek çok uluslararası örgüt kadın sünnetine şiddetle karşıyken erkek sünnetini destekler.

Kadın sünneti terimi erkek sünneti ile benzerliği gizlemek için Batı dillerinde "Kadın Jenital Sakatlaması" olarak değiştirilmiştir.

sunnet.wetpaint.com sitesi

Kadın ve Erkek Cinsel Organlarının Embriyolojik Gelişimi

ametumus — Sun, 03 Jun 2007 04:33:33 CDT

Doğumdan Önce Kız ve Erkek Cinsel Organlarının Gelişimi

Kadın ve erkek jenitalleri aynı embriyonik dokudan gelişir ve pek çok insanın bildiği gibi birbirine karşılık gelen doku/organları bulunur.
Aşağıdaki çizimde bunlar gösterilmektedir. Üstteki çizim ana rahmine düşüşten 8 hafta sonrasını yansıtır, alttaki çizim ise doğumdaki durumu gösterir. Soldaki çizimler erkeğe sağdaki çizimler kadına aittir.

NB: Penisin sünnete hazırlandığı gösteriliyor. Yenidoğan bir bebekte üstderi glansa yapışıktır. Sünnet için bu deriyi yırtarak ayırmak, şekilden de görülüyor ki, ham ve yaralı iki yüzeyin ortaya çıkmasına neden olur.

Klitoris ve glans aynı dokulara karşılık gelse de, aynı sinir yoğunluğuna sahip değillerdir. Kadınlarda klitorisin erotik merkez olduğuna inanılır, ancak klitoral prepusun daha büyük bir uyarım merkezi olduğuna dair tanıklıklar da zaman zaman ortaya çıkmaktadır. Glans penis ve üstderinin erkekteki durumunun bu olduğu , sinir yoğunluklarının incelenmesi ile anlaşılmaktadır.

kaynak: http://www.circumstitions.com/Develop.html

Sünnet ve İdrar Yolları Enfeksiyonu

ametumus — Fri, 01 Jun 2007 02:41:24 CDT

Giriş

İdrar yolları enfeksiyonu (İYE) idrar yollarının bakteriyel enfeksiyonudur.(böbrekler, üreterler, mesane ve idrar yolu) İYE'ler genelde idrar yolununun doğuşsal bozuklukları ile bağıntılıdır.(4,27,31) Bu enfeksiyonlar, eğer tespit edilmezlerse zararlı olabilir, ve kalıcı böbrek hasarına yol açabilirler. Ne var ki, genelde antibiyotikler ile başarılı bir şekilde tedavi edilebilirler.(4,14)

Çalışmalar, bebeğin bağışıklığının olmadığı Escherichia coli (E. coli) bakterisinin, sünnetli veya üstderileri zorla geri çekilen bebeklerin glansında (penis başı) kendine yer bulabileceğini göstermektedir. E. Coli, insan derisinde en çok bulunan bakteri olmasına rağmen, hastanelerde bulunan türler özellikle kötücül yapıdadır. İYE'ler, kız bebeklerde genelde kolonda ortaya çıkarlar, erkek bebeklerde ise genelde dış ortamlardan kaynaklanırlar, bu da erkekler için bu tür enfeksiyonların iatrojenik(hastane kaynaklı) olduğunu düşündürür.(3) Zamanından önce üstderinin geri çekilmesi ve sünnet, bebekleri İYE'na yol açabilen E. Coli bakterisi ile karşı karşıya bırakabilir.(18)

E. coli bakterisinin bebeğin glansına bağlanabilmesi için, sünnet veya bağlı üstderinin çekilmesi gibi bir giriş yolu bulması gerekir.(8) Sünnet edilmemiş bebeğin, sünnetli bebeğin sahip olmadığı iki aşamalı koruma zırhı vardır: çocuk idrar yaptığında kapanan prepusyal büzgen kas, ve korunan meatus (üriner açıklık).Sünnetli bebekte ise meatus açık veya inflamedir.(8) Buna ek olarak prepus altı nem, antibakteriyel özelliği olan lizozomları barındırır. (46) Anne sütüyle beslenen bebeklerin idrarında salgılanan oligosakkaridler, patojenlerin üroepitelyal dokuya yapışmasını engeller.(20)

Sünnet için geçerli tıbbi bir bulgunun yokluğunda doktorların bunu uygulaması etik dışı olur.(28)

İYE korkusu

Dr. Charles Ginsburg ve Dr. George, Dallas'taki Parkland Hastanesi'nde erkek çocuklar üzerinde bir İYE araştırması yaptılar. Araştırmadaki çocukların %95'inin sünnetli olmadığını saptadılar.(4) Parkland Hastanesi, genelde yerli hastaların başvurduğu bir devlet hastanesidir. O sırada farkedilmemiş olmasına rağmen, hastane yenidoğan bebekleri sünnet etmiyordu.(5) Bu yüzden çoğu genç erkek hastası sağlam olarak kalabiliyordu. Yani erkeklerin %95'inin sünnetli olmaması, Parkland Hastanesi'nin gereksiz sünnet yapmadığı dışında bir anlama gelmez.

Bir Amerikan ordu pediadristi olan Thomas Wiswell bu çalışmayı okudu, ve Ginsburg ve McCracken'ın sünnet ve İYE konusundaki hatalı sonuçlarından etkilendi. Sünnet olmama ve İYE arasında bir bağlantı bulma çabası ile Wiswell ve arkadaşları, Amerikan Ordu Hastanelerinde doğan çocukların kayıtları üzerinde geriye dönük araştırmalara başladılar.(6,10-12,16,24,38) Sağlam çocukların, hayatlarının ilk yıllarında, sünnetli çocuklara göre idrarlarında biraz daha yüksek bir bakteri populasyonu buldular.

Wiswell'in, sünnetin erkek bebeklerde "İYE oranında 10 ila 100 kat arasında azalmaya neden olduğu" şeklindeki sansasyonel istatistiği çok defalar referans olarak gösterilmiştir, ama yanıltıcıdır. Aslında İYE'ler o kadar nadirdir ki, Wiswell'in verilerine göre, bir İYE vakasını önlemek için 50 ila 100 arasında sağlıklı çocuğu sünnet etmek gerekir. (Daha iyi kontrol edilmiş bir çalışmadan elde edilen verileri kullanırsak, bir İYE vakasını önlemek için gerekli sünnet sayısı 195'e çıkar.) (48)

Wiswell'in buluşları yayınlandığı sıralarda büyük bir tartışmaya neden olmuştur. Prepus (üstderi, sünnet derisi) koruyucu bir organdır ve sağlıklı bir organın alınması ile enfeksiyon riskinin azalması, pek beklenen bir durum değildir.(8) Ne var ki, sağlam üstderi ile idrardaki bakteri populasyonu (dolayısıyla İYE) arasındaki belirgin ilişki, Amerikan Pediatri Akademisi'ni (AAP) 1989'daki açıklamasını gözden geçirmeye itmiştir.

Bazı gerçekler:

Littlewood (1972) İYE ve annenin enfeksiyonu, perinatal anoxia ve doğumdaki ağırlık arasında bir ilişki bulmuştur.(1) Bunlar bilgisi dahilinde olması gerekirken, Wiswell bu belirleyici faktörleri hesaba katmamıştır.

AAP'ın 1989'daki raporunda açıklandığı gibi, "ordu hastanelerindeki bu araştırmalar geriye dönüktür ve yöntemsel hataları içerebilirler. Örneğin, bir koğuşta doğan bütün çocukları, ya da dışarıdan tedavi gören hastaları içermezler, araştırma grubu bu yüzden yapılan seçimden etkilenmiş olabilir." Ayrıca, araştırmalardaki bebeklerin hepsi hasta durumdadır yani genel nüfüs içindeki bebekleri temsil etmezler.

Wiswell'in geriye dönük çalışmalarındaki bazı eski kayıtlarda, sünnet olmamış bebeklerden bazılarının anababalarına, bebeklerinin üstderisini geriye çekmeleri söylenmiş olabilir (bu o zamanlar yaygın bir uygulama idi). Geriye çekme, üstderiyi glanstan ayırarak yapısal savunma mekanizmasını yok etmek demektir. (çünkü bebeklerin üstderileri penislerine yapışıktır) Bu da daha önce nüfuz edemediği bölgelere E. Coli'nin yerleşmesine neden olur. Anababaların parmaklarını üstderinin altına sokmaları, hatta bebeklerinin penisini tutuş şekilleri bile, sünnet olmamış bu bebeklerin üstderilerinin altına bakteri girmesine neden olabilir. Aynı eleştiriler daha sonraki Wiswell çalışmalarına, ya da Amerika'daki diğer bebek İYE'si araştırmalarına da yöneltilebilir. [Herzog, Roscelli] Hiçbir araştırma, üstderilerin geriye çekilmeden kendi haline bırakıldıkları bir kontrol grubu içermemektedir.

Wiswell, çalışmalarında bakteri oluşumunu İYE teşhisi için kanıt olarak göstermiştir. Ne var ki, pozitif bakteri kültürü, tedaviyi gerektiren semptomatik İYE anlamına gelmez.(30) İYE teşhisinde idrar kültürlerinin incelenmesiyle yetinildiğinde, ciddi bir yanılma olasılığı sözkonusudur.(31,32) Bu eleştiri bir dereceye kadar Wiswell'in ikinci çalışması için de yöneltilmişti.(11).

Bebeklerin hastanelik duruma düşmeden önceki anne sütü ile beslenme vs. gibi alışkanlıkları hakkında hiçbir bilgi yoktur. Anne sütü ile beslenme İYE'yi önleyicidir, anneyle birlikte olma da aynı şekilde önleyicidir.

Geriye dönük çalışmalarda kullanılan hastane kayıtları güvenilir değildir. Hastaneler sık sık sünnetleri bebeklerin kartlarına işlemeyi unuturlar. O'Brien, Atlanta'da, sünnetli bebeklerin yalnızca %84.3'ünün kayıt edildiğini belirtmiştir. (33) Eğer geriye dönük bakteri çalışmalarının kayıtları da aynı şekilde kesin değilse, bu demektir ki, bakteri oluşumu görülen bebeklerin önemli bir bölümü, aslında sünnetliydi. Bu da doğal olarak, sağlam bebeklerin enfeksiyon oranını olduğundan yüksek gösterirdi.(34)

Patojenik organizmaları öldürmek için sünnet sırasında kullanılan cerrahi antiseptiklerin, bu çalışmada görülen bakteri düzeyinde azalmaya neden olabileceği sanılmaktadır. Çalışmalarda bu hesaba katılmamıştı.

Anne sütü ile beslenmenin İYE'larında azalmaya neden olduğu 1990'larda kanıtlanmıştı.(19-21,35) Bu nedenle herhangi bir İYE araştırmasında, anne sütü ile beslenme belirleyici faktörlerden biri olarak kullanılmalıdır. Wiswell araştırması ve diğer bütün araştırmalar bu faktörü hesaba katmayı unutmuşlardır. AAP da bu hatayı dile getirmiştir. (51)

Sünnet sonrası İYE ile ilgili yapılan bir kaç araştırma ve cerrahinin olası mevcut İYE'leri kötüleştirme ihtimali, yenidoğan sünneti aleyhindeki buluşlardır. (22,23,25,36) Nitekim, İsrail'de yapılan birkaç araştırma, sünnet sonrasında İYE oranlarında artma tespit etmiştir.(9,37,39)

Kayaba ve meslektaşları tarafından yapılan bir diğer araştırmada ise değişik yaşlardan sünnet olmamış 603 çocukta hiçbir İYE vakasına rastlanmamıştır.(40)
Bu araştırma İYE üzerinde odaklamış olmasa da, Japon araştırmacıların şu sonuca varmasını engellememiştir:
"Bu buluşların bilinmesi, erkek çocuklarında gereksiz sünnetlere engel olacaktır"

Günümüzde yapılan araştırmalar, bugün İYE'nin olduğundan çok daha aşağı düzeylere çekilebileceğini göstermektedir. E. Coli bakterisinin hastane türleri, sünnetli çocukların ve sünnet olmamış çocukların üstderileri geri çekilenlerinin glanslarına yapışarak idrar yoluna girebilecekken, enfeksiyon bazı önlemlerle engellenebilir.

Anne sütü ile beslenme, İYE'lerin önlenmesinde merkezi bir rol oynar.(19-21,35)

Anne ile birlikte olma ve aynı odada kalma, bebeğin deri ve mukozasının, annenin kendi bakterileri ile kolonize edilmesine neden olabilir. Bebeğin prepusu, diğer derisi, ve mukozası, kendi florasının geçmesi ve bebeğin doğal bağışıklığını başlatması için anne ile temas ettirilmelidir. (2,18)

Fleiss et al. 'ın yeni yapmış oldukları incelemelerde prepusun immunolojik özellikleri gözden geçirilmiştir.(45) Bu fonksiyonlar, eğer kendi haline bırakılırsa, bebek prepusunun İYE'ye karşı koruma sağlayabileceğini göstermektedir.

Tekrarlayan İYE.

Bazı doktorlar, tekrarlayan İYE'lerde sünnet önerirler. Ne var ki, bu tavsiyeyi destekleyecek herhangi bir tıbbi bulgu yoktur. Tekrarlayan İYE'ler, üst idrar yolunun konjenital anomalisi ile ilgilidir.(4,14,27,31,34) McCracken radyografi ve/veya sonografi ile araştırma yapılmasını tavsiye eder. Ayrıca, farelerle yapılan yeni bir araştırma, İYE'lerin %85'inden sorumlu p-fimbriye Escherichia Coli'nin, mesanenin derin dokularına yerleşebilme yeteneği olduğunu göstermiştir, bu şekilde antibiyotiklerden saklanabilmektedir.(47) Tekrarlayan enfeksiyonlar, aslında bu orjinal enfeksiyonun yeniden ortaya çıkması olabilir. Eğer E. Coli insanlarda da benzer bir şekilde hareket ediyor ise, o zaman sünnet, bu enfeksiyonların önlenmesinde herhangi bir fayda sağlamaz.

İdrar yollarının konjenital bozuklukları.

Vesicoureteral [ureterovesical] reflux terimi, idrarın mesaneden geriye üreterlere ya da böbreklere akmasını ifade eder. Ureteropelvic engelleme ise, idrar yolunun daralması ya da bir kısmının kapanmasını ifade eder. Bu tür bozukluklar İYE'nin ana sebepleri olarak bilinir, çünkü, patojenlerin idrar yolundan yukarı akmalarına izin verirler. Sünnet barizdir ki, bu tür bozuklukları gideremez. Kolombiya Üniversitesinin Jenitoüriner Yolun Bozuklukları linkinde bu konuda daha fazla bilgi bulabilirsiniz.

Erkek ve kızlarda İYE görülme sıklıkları.

Yeni yapılan bir İskandinav çalışması, 1 yaşına kadar, yeni doğan erkek ve kızlarda İYE görülme sıklığının aynı olduğunu bulmuştur. Hayatlarının ilk altı yılında, kızların İYE'ye yakalanma olasılığı, erkeklerin (sünnet olmamış) dört katıdır. Kızlarda İYE'nin daha sık olması ile ilgili özel bir ilgi gösterilmemiştir, kız çocuklarının sünnet edilmesi de tavsiye edilmemiştir.(50)

Sağlıkla İlgili Ulusal Enstitüler

Ulusal Böbrek ve Ürolojik Hastalıklar Kurumu (NKUDIC), yetişkin ve çocuklarda. İYE ile ilgili pek çok bilgi kaynağı sunmaktadır. NKUDIC, İYE'nin önlenmesi için sünneti tavsiye etmemektedir.

Amerikan Pediatri Akademisi'nin Politika Değişikliği

Amerikan Pediatri Akademisi (AAP) çocuklarda İYE'nin önlenmesi ile ilgili, beraber okunduğunda ciddi bir politika değişikliği anlamına gelen iki karar yayınlamıştır. Önce 1997'de, AAP Anne Sütü ile Beslenme Hakkındaki Çalışma Grubu, anne sütü ile beslenmenin, İYE'nin de dahil olduğu pek çok enfeksiyon için çok yararlı olduğunu açıkladı. (44) İkinci olarak 1999'da, AAP Sünnet İle İlgili Çalışma Grubu, AAP'ın, sünnetin İYE'leri önleyebileceği yolundaki 1989'daki kararını terk etti.(52) Bu çalışma grubu, İYE ile ilgili çalışmaların, -anne sütü ile beslenme gibi belirleyici faktörlerin dikkate alınmaması nedeni ile- içlerinden anlamlı sonuçlar çıkarılamayacak kadar metodolojik hatalar ile dolu olduklarını açıkladı.(52) Bu yüzden AAP çalışma grubu, İYE (ve başka herhangi bir hastalık) için önlem olarak sünnetin önerilemeyeceği belirtti.

Ne var ki, 1999 AAP Sünnetle İlgili Çalışma Grubu, anne sütü ile beslenmenin bebeklerde İYE'yi üç kat azalttığını açıkladı. AAP'ın iki farklı paneli, İYE'nin önlenmesi için anne sütü ile beslenmeyi önermektedir. (44,52) . Outerbridge 'in de belirttiği gibi, erkek ve kızlarda anne sütü ile beslenme, İYE'nin önlenmesinde çok etkilidir.(45)

Sünnet savunucuları, İYE'nin böbrek sorunlarına yol açtığını, sünnetin de İYE'yi önlediğini , bu yüzden gerekli olduğunu iddia etmektedirler. (53) Ne var ki, yeni bulgular, bu iddiayı da çürütmüştür.(51,53)

Sonuç

Sünnetin hastalığa karşı iyi bir önlem olduğu kavramı, AAP'ın (Amerikan Pediatri Akademisi) 1999'daki açıklaması ile rafa kalkmıştır.52 Onun yerine, anne sütü ile beslenme ve anne ile yakın temasta bulunma gibi daha sağlıklı alternatifler düşünülmelidir. Anne sütü ile beslenme, anne ve bebek için farklı avantajlar sunmaktadır. Sünnet, bir cerrahi müdahaledir, ve bu yüzden kendiliğinden riskleri vardır. Ayırca sünnet büyük acıya neden olur, cinsel işlevin ve duyunun kalıcı kaybına neden olur ve bu yüzden müdahaleye rıza gösterilmesi.(31) ile ilgili ciddi ahlaki sorunlar vardır. Sünnet, hafife alınacak bir operasyon değildir.

kaynak: http://www.cirp.org/library/disease/UTI/

Kütüphane Kaynakları (CIRP SİTESİ)

Kronolojik sıralamaya göre

Littlewood JM. Infants with urinary tract infection in first month of life. Arch Dis Child 1972;47(252):218-226.
Gothefors L, Olling S, Winberg J. Breast feeding and biological properties of faecal E. coli strains. Acta Paediatr Scand 1975;64(6):807-12.
Maskell, R. et al. Urinary Pathogens in the Male. British Journal of Urology, (1975) vol.47.
Ginsburg CM, McCracken GH. Urinary tract infections in young infants. Pediatrics 1982; 69:409-12.
Wallerstein E. Circumcision: the uniquely American medical enigma. Urol Clin North Am 1985;12(1):123-132.
Wiswell TE, Smith FR, Bass JW. Decreased incidence of urinary tract infections in circumcised male infants. Pediatrics 1985, 75: 901-903.
Anderson GF, Smey P. Current concepts in the management of common urologic problems in infants and children. Pediatr Clin North Am 1985; 32:1133-47.
Cunningham N. Circumcision and urinary tract infections. (letter) Pediatrics 1986; 77(2):267.
Amir J. et al. Circumcision and Urinary Tract Infections in Infants. Am J Dis Child (1986), vol. 140, p. 1092.
Wiswell TE. Circumcision and urinary tract infections. Pediatrics 1986; 77: 267-8.
Wiswell TE, Roscelli JD. Corroborative evidence for the decreased incidence of urinary tract infection in circumcised male infants. Pediatrics 1986;78:96-99.
Wiswell TE, Enzenauer RW, Holton ME, Cornish JD, Hankins CT. Declining frequency of circumcision: implications for changes in the absolute incidence and male to female sex ratio of urinary tract infections in early infancy. Pediatrics 1987; 79: 338-42.
Watson SJ. Care of uncircumcised penis. Pediatrics 1987;80(5):765.
McCracken GH. Options in antimicrobial management of urinary tract infections in infants and children. Pediatr Infect Dis J 8(8), Aug 1989; 552-555.
Herzog LW. Urinary tract infections and circumcision: a case-control study. Am J Dis Child 1989:143: 348-350.
Wiswell TE, Geschke DW. Risks from circumcision during the first month of life compared with those for uncircumcised boys. Pediatrics 1989; 83: 1011-5.
Canadian Paediatric Society Supplemental Statement. Ottawa, 1989.
Winberg J et al. The Prepuce: A Mistake of Nature? Lancet 1989, pp.598-99.
Pisacane A, et al. Breastfeeding and urinary tract infection. The Lancet, July 7, 1990, p50.
Marild S. Breastfeeding and Urinary Tract Infections. Lancet 1990;336:942.
Coppa JV et al. Preliminary Study of Breastfeeding and Bacterial Adhesion to Uroepithelial Cells. The Lancet 1990;335:569-571.
Altschul MS. The circumcision controversy (editorial). Am Fam Physician 1990;41:817-820.
Thompson RS: Does circumcision prevent urinary tract infection? An opposing view. J Fam Pract 1990; 31: 189-96.
Wiswell TE. Routine neonatal circumcision: a reappraisal. Am Fam Physician 1990; 41: 859-63.
Bollgren I, Winberg J. Letter. [Rebuttal of Edgar J. Schoen] Acta Paediatrica Scandinavia 1991; 80:575-7.
Amato D, Garduno-Espinosa J. Circumcision of the newborn male and the risk of urinary tract infection during the first year: A meta-analysis. Bol Med Infant Mex Volume 49, Number 10, October 1992, 652-658.
Craig JC et al. Effect of circumcision on incidence of urinary tract infection in preschool boys. From the Department of Nephrology, Royal Alexandra Hospital for Children, Sydney, Australia.
American Academy of Pediatrics, Committee on Bioethics. Informed Consent, Parental Permission, and Assent in Pediatric Practice. Pediatrics 1995 Vol. 95 No. 2, February 1995.
Chaban C et al. Urinary tract infection in childhood. Infect Urol 8(4), 111, 114-120, 1995.
Schlager TA, Hendley JO, Dudley SM, Hayden GF, Lohr JA. Explanation for false-positive urine cultures obtained by bag technique. Arch Pediatr Adolesc Med 1995;149:170-3.
Mueller ER, Steinhardt G, Naseer S. The incidence of genitourinary abnormalities in circumcised and uncircumcised boys presenting with an initial urinary tract infection by 6 months of age. Pediatrics, September 1997, Vol. 100, page 580 (supplement)
Saez-Llorens X. et al. Bacterial contamination rates for non-clean-catch and clean-catch midstream urine collections in uncircumcised boys. From the Department of Pediatrics. Hospital Nacional de Ninos, San Jose, Costa Rica, and the Department of Pediatrics, the Children's Medical Center of the University of Virginia, Charlottesville VA.
O'Brien TR, Calle EE, Poole WK. Incidence of neonatal circumcision in Atlanta, 1985-1986. Southern Medical Journal 1995;88:411-5.
Van Howe RS. To the Editor, Southern Medical Journal (unpublished).
Pisacane A, Graziano L, Mazzarella G, et al. Breast-feeding and urinary tract infection. J Pediatr 1992;120:87-89.
Chessare JB. Circumcision: Is the Risk of Urinary Tract Infection Really the Pivotal Issue? Clinical Pediatrics 31(2):100-4, Feb. 1992. Department of Pediatrics, Medical College of Ohio, Toledo 43699.
Cohen, H. et al. Postcircumcision Urinary Tract Infection. Clinical Pediatrics (1992), pp. 322-4.
Wiswell TE, Hachey WE. Urinary tract infections and the uncircumcised state: an update. Clin Pediatr (Phila) 1993; 32: 130-4.
Goldman M, Barr J, Bistritzer T, Aladjem M. Urinary tract infection following ritual jewish circumcision. Israel Journal of Medical Sciences 1996;32(11),1098-102.
Kayaba H et al. Analysis of shape and retractability of the prepuce in 603 Japanese boys. J Urol, 1996 Nov, V156 N5:1813-5.
Editorial. British Journal of Urology 77, June 1996, p. 924.
See for instance Fleiss P. The case against circumcision. Mothering, Winter 1997, pp. 36-45.
To T, Agha M, Dick PT. et al. A cohort study on male neonatal circumcision and the subsequent risk of urinary tract infection. Paediatr Child Health 1997;2 suppl. A: 55A.
AAP Workgroup on Breastfeeding. Breastfeeding and the use of human milk. Pediatrics 1997;100(6)1035-1039.
Outerbridge EW. Decreasing the risk of urinary tract infections. (Letter). Paediatr Child Health 1998; 3(1):19.
Fleiss PM, Hodges FM, Van Howe RS. Immunological functions of the human prepuce. Sex Trans Inf 1998: 364-367.
Berger A. Burrowing bacteria may explain recurrent urinary tract infections. BMJ 1998;317:1473 (Link to www.bmj.com)
To T, Agha M, Dick PT, et al. Cohort study on circumcision of newborn boys and subsequent risk of urinary-tract infection. Lancet 1998;352:1813-16.
Urinary tract infections in children. Healthtouch Online.
Marild S, Jodal U. Incidence rate of first-time symptomatic urinary tract infection in children under 6 years of age. Acta Paediatr 1998;87(5):549-52.
Sreenarasimhaiah S, Hellerstein S. Urinary tract infections per se do not cause end-stage kidney disease. Pediatr Nephrol 1998;12(3):210-3.
AAP Task Force on Circumcision. Circumcision Policy Statement. Pediatrics 1999;103(3):686-693.
Lane W, Robson M, Van Howe RS. Circumcisions: Again. Pediatrics 2001;108(2):522.
Newman TB. Circumcisions: Again. Pediatrics 2001;108(2):522-523.
Anderson GG, Palermo JJ, Schilling JD, et al. Intracellular bacterial biofilm-like pods in urinary tract infections. Science 2003; 301(5629):105-7.
Justice SS, Hung C, Theirot JA, Fletcher DA, Anderson GG, Footer MJ, Hultgren SJ. Differentiation and developmental pathways of uropathogenic Escheria coli in urinary tract pathogenesis. Proceedings of the National Academy of Sciences, early online edition, week of Jan. 19-23, 2004.

(son güncelleme: 21 January 2004)

http://www.cirp.org/library/disease/UTI/geovisit();

Sünnet ve Cinsel Yolla Bulaşan Hastalıklar

ametumus — Fri, 01 Jun 2007 02:20:22 CDT

Giriş

Tarih.

20. yüzyılın ilk dönemlerinde pek çok Amerikalı doktor, sünnetin bir erkeğin cinsel yolla bulaşan hastalıklara(CYBH) yakalanma riskini azaltacağı kannatine vardı. Bu kanaat, hijyenle ilgili popüler inançlara dayanıyordu ve bunu destekleyecek bilimsel araştırmalar veya yazılı belgeler yoktu. Buna bakılmaksızın I. ve II. Dünya Savaşı yıllarında, ABD'den ve diğer uluslardan sayısız erkek, CYBH'a yakalanma riskini azaltmak gerekçesiyle orduları tarafından sünnet edildi.

Kendi yayınladığı bir broşürde, (Sünnet: Anababanın Yaşamsal Kararlarından Biri) Aaron J. Fink, açığa çıkan ve kurumuş glans ve mukozanın, daha "sert" olacağını, ve bu yüzden enfeksiyona yakalanma riskinin daha az olacağını iddia etmiştir. The New England Journal of Medicine' de bile yayınlanan bu iddiayı destekleyecek herhangi bir bulgu yoktur. (5,10,13)

Davranış.
Sünnetli erkeklerin, riskli cinsel davranış içine girme eğilimlerinin daha yüksek olduğu belgelenmiştir. Hooykaas ve meslektaşları Hollanda'daki sünnetli erkeklerin, daha fazla riskli cinsel davranışlarda bulunduklarını, ve daha yüksek CYBH oranına sahip olduklarını belirtmişlerdir. (3) Laumann ve meslektaşları, aynı sonucun ABD için de geçerli olduğunu bulmuştur. (9) Michael, sünnet olmamış İngiliz erkekleri ve genelde sünnetli Amerikan erkekleri arasında yaptığı karşılaştırmada, ikincisinde daha değişken cinsel davranış, daha az kondom kullanımı, ve daha fazla CYBH tespit etmiştir. (12)

Bağışıklık.
Fleiss et al. enfeksiyona karşı, prepus tarafından sağlanan pek çok doğal koruma mekanizmasından bahsetmiştir.(10) Prepusun hastalıkara karşı pek çok immunolojik koruması vardır. (10) Bu mekanizmalar, sünnetli erkeklerin neden daha fazla CYBH'a yakalanma riski olduğunu açıklar. Kuru mukoz membranlar, doğal olarak nemli olanlara göre enfeksiyona daha açıktırlar.

Üstderi (sünnet derisi), glans penisi doğal olarak nemlendirir, bu şekilde enfeksiyona karşı optimum sağlıklı koşulda tutar. Prepus altındaki nem ayrıca, bakterilerin hücre duvarlarına saldırıp bunları yokeden lizozomları barındırır. (1,10) Laumann et al. Ulusal Sağlık ve Sosyak Hayat Araştırmasından elde edilen verileri incelemiştir. (8) Sünnetin hastalıktan koruyucu herhangi bir yönünü bulamamışlardır. Aslında aksi yönde bir eğilim bile sözkonusu olabilir. (9) Üstderinin yokluğu, hayatları boyunce pek çok seksüel partnerleri olan erkeklerin yakalandığı bakteriyel cinsel yolla bulaşan hastalıklar ile bağlantılı bulunmuştur. Sünnet olmamış erkeklerde sıfır oranına karşı sünnetli erkeklerde 25.4/1000 " chlamydia" oranı bulundu, herpes oranı da, sünnetlilerde 14.9/1000 iken, sağlam erkeklerde 8.1/1000 oranına düşüyordu..(9)

Tanne, ABD'deki HIV enfeksiyonu, herpes, HPV enfeksiyonu ve hepatit B dahil olmak üzere CYBH salgınını araştırmıştır.(11) ABD'deki CYBH görülme sıklığı sanayileşmiş ülkeler arasındaki en yüksek orandır. ABD'de sünnetin sıklığı düşünüldüğünde bu şaşırtıcı değildir: Laumann ve meslektaşlarının araştırmasına göre, Ulusal Sağlık ve Sosyal Yaşam Anketi'nden alınan veriler 1992 yılında, 18 ve 59 yaşları arasındaki ABD doğumlu erkeklerin %77'sinin sünnetli olduğunu göstermektedir.(9) Bu yüksek oran, sanayileşmiş ülkeler arasında tektir. (8)

Doğal Koruma.
Bütün tıbbi literatürde sünnetin CYBH'a karşı koruma sağladığı ile ilgili herhangi bir bulgu yokken, son yapılan çalışmalar tersine sağlam penisin, çeşitli CYBH'ın bulaşmasına karşı koruma sağlayabileceğini göstermektedir. (2-7, 12, 13,9) Storms'a göre;

Son yapılan çalışmalar, sünnetli erkeklerin, belsoğukluğu, frengi, ve jenital siğillere daha fazla yakalanma riski olduğunu göstermiştir. Erkekler, insan papilloma virüs lezyonlarına, ve herpes virüs enfeksiyonlarına, sünnet durumlarına bakılmaksızın, eşit yakalanma riskine sahiptirler. En azından dört araştırma, insan bağışıklık sisteminin güçsüzleşmesi virüsü enfeksiyonunun, sünnetli erkeklerde daha sık görüldüğünü göstermiştir. (8)

Son yapılan çalışmalar sünnetli erkeklerin urethritis,(2) belsoğukluğu,(8) frengi,(9) jenital siğiller (4,8) ve chlamydia (9) hastalıklarına yakalanma riskinin daha fazla olduğunu göstermiştir. Cook, jenital siğillerin çoğunlukla üstderi korumasının en zayıf olduğu penis ucunda oluştuğunu keşfetmiştir. (4)Van Howe'un tıbbi literatür taraması tavsiye edilir. Van Howe şu sonuca varmıştır:

Tespit edilebilen tek eğilim, sünnetli erkeklerin Jenital Ülser Hastalığı (JÜH)'na karşı daha hassas oldukları, sünnet olmamış erkeklerin ise uretritise daha fazla yakalanma riski altında olduklarıdır. Şu anda sanayileşmiş ülkelerde uretritis JÜH'ten daha yaygındır. Özet olarak, tıbbi literatür sünnetin CYBH'ı önlediği varsayımını desteklememektedir. (13)

Britanya Cinsel Davranışlar ve Hayat Şekilleri Araştırması, sünnetli erkeklerin CYBH'a daha fazla yakalandıklarını, ama farkın istatistik olarak önemli olacak büyüklükte olmadığını söylemiştir. (14) Bulgular sünneti bir CYBH önleme aracı olarak desteklememektedir. Her şey hesaba katıldığında, sünnet olmama tercih edilmelidir.

Kaynak: http://www.cirp.org/library/disease/STD/

Referanslar

Prakash S, Raghuram R, Venkatesan, et al. Sub-preputial wetness - Its nature. Ann Nat Med Sci (India) 1982; 18(3):109-112.
Smith GL, Greenup R, Takafuji ET. Circumcision as a risk factor for urethritis in racial groups. Am J Public Health 1987; 77: 452-4.
Hooykaas C, van der Velde FW, van der Linden MM. et al. The importance of ethnicity as a risk factor for STDs and sexual behaviour among heterosexuals. Genitourin Med 1991; 67(5): 378-83.
Cook LS. Koutsky LA. Holmes KK. Clinical presentation of genital warts among circumcised and uncircumcised heterosexual men attending an urban STD clinic. Genitourin Med 1993; 69: 262-264.
Cook LS, Koutsky LA, Holmes KK. Circumcision and sexually transmitted diseases. Am J Public Health 1994; 84: 197-201.
Donovan B, Bassett I, Bodsworth NJ. Male circumcision and common sexually transmissible diseases in a developed nation setting. Genitourin Med 1994; 70: 317-20.
Donovan B, Bassett I, Bodsworth NJ et al. Herpes simplex virus type 2 infection of heterosexual men attending a sexual health centre. Med J Aust 1994,160:69-70.
Storms MR. AAFP Fact Sheet on neonatal circumcision: a need for updating. Am Fam Physician 1996;54(4):1216-17.
Laumann EO, Masi CM, Zuckerman EW. Circumcision in the United States: prevalence, prophylactic effects, and sexual practice. JAMA 1997;277:1052-7.
Fleiss PM, Hodges FM, Van Howe RS. Immunological functions of the human prepuce. Sex Transm Inf 1998;74:364-7.
Tanne JH. US has epidemic of sexually transmitted disease. BMJ 1998;317:1616. (Link to www.bmj.com)
Michael RT, Wadsworth J, Feinleib J, et al. Private sexual behavior, public opinion, and public health policy related to sexually transmitted diseases: a US-British comparison. Am J Public Health 1998;88(5):749-54.
Van Howe RS. Does circumcision influence sexually transmitted diseases?: A literature review. BJU Int 1999; 83, Suppl 1:52-62.
Dave SS, Johnson AM, Fenton KA, et al. Male circumcision in Britain: findings from a national probability sample survey. Sex Trans Infect 2003;79:499-500.

(Son güncelleme 13 December 2003) http://www.cirp.org/library/disease/STD/

Anasayfa

ametumus — Wed, 30 May 2007 16:09:44 CDT

Sünnet Bilgi Platformuna Hoşgeldiniz

Bu sitede "sünnet" konusunda yaygın olan bilinçsizliğin giderilmesi amacıyla bazı yabancı makalelerden yapılımış çeviriler bulunmaktadır.

"Güya sünnetin temizlik bakımından faydası varmış; sünnetsizlik yüzünden hastalıklar oluyormuş. Pekâla, bunu kabul edelim. Lakin binde bir kişide tesadüf olunan bu hastalıklar için bütün Müslüman çocukların mühim bir uzuvlarını hayatları bahasına ve din uğruna kestirmekte mana nedir? Bence ileride vukua gelmesi muhtemel hastalıklar için [çocuğu] sünnet ettirmek, ileride apandisiti patlar diye bütün çocuklarımızın apandisitlerini çıkartmayı tavsiye etmekten farklı değildir. " Prof. Dr. Cemil Topuzlu, 1934

Sünnetle İlgili Onbeş Gerçek

Sol tarafta "Navigation" menüsünün altında bulunan linklerden tüm sayfalara ulaşabilirsiniz. Yazıların içinde bulunan bağlantılar ise genel olarak site dışında, yabancı dildeki sayfalara gider.

Sayfaların sıralamasında belirli bir düzen bulunmamaktadır. Ancak genel olarak şöyle bir sınıflandırma yapılabilir:

Genel Olarak Sünnet

"Mothering" Dergisinden Konuyu Özetleyen Bir Makale

Sünnetle Kaybedilenler ve Sünnetin Cinsel-Fiziksel Sonuçları

"Bir Parçacık" denilen 104 santimetrekare

Sünnetle Ne Kaybedilir
Sünnet ve Erken Boşalma
Fathermag Makalesi
Jenital Zevk, Jenital Acı, Neden Biri Değil de Diğeri

Sünnet ve Beyin Hasarı (kısmen anlaşılır bilimsel makale)

Site Dışı : Sünnet İstatistikleri ve Komplikasyon Oranları

Sünnetin Ortaya Çıkışı ve Arkasında Yatan Psikolojiler

Sünnetin Coğrafyası

Jenital Zevk, Jenital Acı, Neden Biri Değil de Diğeri

Sünnet Yahudi-Feminist Açıdan Bir Bakış

Sünnet Üzerine Bir Diğer Feminist Çalışma

Beş Cümleyle ABD'de Sünnetin Tarihi

Site Dışı : Ataerkilliğin Saharasya'da Ortaya Çıkması ve Yayılması

Sünnet ve Dinler

Sünnet İslami midir?

Kadın ve Erkek Sünneti; Farklılık Efsanesi ( bu makale sünneti Hıristiyanlık, İslam ve

Yahudilik açısından ayrıntılı olarak incelemektedir)

Sünnete Yahudi-Feminist Açıdan Bir Bakış

Edip Yüksel'in Sünnet Yorumu

Kadın Ve Erkek Sünneti Arasındaki Karşılaştırmalar

Kadın Ve Erkek Sünneti; Farklılık Efsanesi

Kadın Sünneti Nasıl Basitmiş Gibi Gösterilir

Kadın ve Erkek Sünneti Arasında Bir Karşılaştırma

Kadın ve Erkek Cinsel Organlarının Embriyolojik Gelişimi

Normal Penis Gelişimi ve Bakımı

Üstderinin Normal Gelişimi

El Değmemiş Penisin Bakımı

Penisle İlgili Ortaya Çıkabilecek Sorunlar ve Bunların Sünnetsiz Tedavisi

Fimosis (Fimos) kısmen anlaşılır bilimsel makaleler

Fimosisin Topikal Steroidler ile Tedavisi (bilimsel makale)

Fimosisin Nedenleri ve İlaçsız Tedavisi (kısmen anlaşılır bilimsel makale)

Balanitis Xerotica Obliterans (kısmen anlaşılır bilimsel makale)

Sünnetin Sözde Tıbbi Yararları

Sünnet ve Cinsel Yolla Bulaşan Hastalıklar

Sünnet ve Balanitis

Sünnet ve Penis/Rahim Kanserleri

Sünnet ve İdrar Yolları Enfeksiyonu

Diğer

Keşke Bilseydim

İnsan Hakları ve Etik Açıdan Sünnet

Son olarak, bu site katkılarınızı bekliyor!

Özellikle Türk toplumu açısından önemli olan "ergenliğe geçiş törenleri", "sünnet düğünleri" ve sünnetin Türk toplumunda nasıl ve ne zaman kabul edildiği ile ilgili bilgiye ihtiyaç var!

Sitede Yararlanılan ve Faydalı Bağlantılar:

CIRP Sünnet Hakkında Bilgiler ve Kaynaklar Derneği'nin sitesinde "sünnet" diye bilinen jenital müdahale ile ilgili her tür bilgiye ulaşabilirsiniz.

Mothers Against Circ : Sünnete Karşı Anneler Derneği (MAC) ana babalara sünnet hakkında tam bilgilendirilmiş kararlar vermelerinde yardımcı olmaktadır

faculty.washington.edu/gcd/DOC. : Sünnete Karşı Doktorlar Derneği, Washington Üniversitesi

Circumcision Resource Center Sünnet Hakkında Bilgiler Derneği, kar amacı gütmeyen, halkı ve tıp çalışanlarını sünnet konusunda aydınlatmayı amaç edinmiş bir dernektir.

NOCIRC Amerikan Ulusal Sünnet Derneği

http://www.sami-aldeeb.com Sami Aldeeb'in çeşitli dinlerde sünnetle ilgli araştırmaları

Doctors Opposing Circumcision Sünnete Karşı Doktorlar Derneği, D.O.C., çocuklar üzerinde rutin sünnet uygulamasına karşı olan doktor ve diğer tıp uzmanlarının kurdukları bir dernektir. DOC'un ABD'nin 50 eyaletinde, 12 Kanada Vilayeti ve Bölgesi'nde ve 6 kıtadaki değişik ülkelerde üyeleri vardır.

Stop Infant Circumcision Society Tıp endüstrisinin faaliyetleri, ve ECS (erkek cinsel sakatlaması) hakkındaki gerçekler. Dernek ziyaretçilerini konu hakkında kendi kararlarını vermeye ve bunu başkalarıyla paylaşmaya davet ediyor

NOHARMM NOHARMM, sağlıklı erkek çocukları ve bebeklerinin sünnetine karşı organize olmuş eyleme hazır erkeklerin kurduğu, kar amacı gütmeyen bir dernektir. Amacımız erkek jenitallerinin kesilmesi ile ilgili kamuoyundaki uyanışı destekleme, ve jenital bütünlüğün bir temel insan hakkı olarak algılanmasına yardımcı olmaktır.

Circumstitions Jenital bütünlüğün sağlanması ve hangi cinsten olursa olsun çocukların jenitallerinin değiştirilmesine karşı mücadele

In Memory of the Sexually Mutilated Child

Intact Intact yani "El Değmemiş" derneğinin amacı tedavi amaçlı olmayan erkek çocuk sünnetine son vermektir. Intact bunun için halkı bilinçlendirme, yasama ve hukuk yollarını seçmiştir. Intact'in amaçlarından biri erkek çocuk sünnetinin uluslararası alanda bir insan hakları ihlali olarak tanınmasını sağlamaktır. Intact sünnet ile çeşitli törensel ve dinsel kesmeler arasında bir ayrım yapmaktadır, ve bu ikincisi ile ilgilenmemektedir.

Circumcision Information Australia Erkek ve kız sünneti ile ilgili tıbbi, yasal, ahlaki, kültürel ve tarihsel bilgiler sunmaya çalışır.

National Coalition of Free Men ABD'de faaliyet gösteren, kar amacı gütmeyen bir dernektir. Cinsel ayrımcılığın erkek ve kadınları nasıl etkilediği ile ilgilenir.

Norm UK Halkın sünnet ve jenitallarin yapısını değiştiren diğer tıbbi uygulamalar ile ilgili bilgisini geliştirmek, ve bununla ilgili alternatif tedaviler, bilgiler ve tavsiyeler sunmak

http://www.edae.gr/circumcision.html Yunan Dermatoloji Derneği'nin sünnet ile ilgili linkleri

http://www.eskimo.com/~gburlin/C-Web/

http://www.gentlebirth.org/archives/circumci.html sitenin konu hakkındaki linkleri

http://www.norm-socal.org NORM'un Güney Kaliforniya'daki sitesi

http://www.jewishcircumcision.org sünneti Yahudilik açısından değerlendiren, merkezi Boston'da bulunan "Jewish Circumcision Resource Center " örgütünün internet sitesi

http://www.jewsagainstcircumcision.org "Sünnete Karşı Yahudiler" değişik ülkelerden Yahudi asıllı eğitimli insanların sünnet geleneğine karşı internet ortamında gerçekleştirdikleri oluşum

Sünnet ve Rahim-Penis Kanserleri

ametumus — Tue, 29 May 2007 17:32:48 CDT

Tarihçe

Kaynak: http://www.cirp.org/library/disease/cancer/

"Sünnet" ve cinsel organ kanserleri arasında varolduğu öne sürülen bağlantı, önceleri bunun nedeni olarak smegma veya smegmada bulunan patojenleri gösteriyordu. Ne var ki smegmanın bugüne kadar yapılan iki dokusal incelemesinin ikisi de smegmayı zararsız bulmuştur. Smegma, ektopik yağ bezlerinin ve prostat gibi diğer organların salgılarından ve ölü epitelyal hücrelerinden oluşur. (10,12)

Erkek smegmasının kanserojen olduğu teorisini ilk ortaya atan kişi, sünnet destekleyicisi Abraham L. Wolbarst (1) idi. (1932) Wolbarst aynı zamanda sünnetin epilepsiyi engellediğini de iddia ediyordu. (20. yüzyılın ilk yarısında çocuklardaki mastürbasyon paroksizmi, genelde hatalı bir şekilde epilepsi olarak tanımlanıyordu) Wolbarst 'a göre: "Sünnet mastürbasyon eğilimini, tutulmaları ve diğer refleks fenomenleri ortadan kaldırır." Wolbarst'ın sünnet ile ilgili düşünceleri Peter Romondino ve Abraham Ravich tarafından da paylaşılıyordu,

Ancak bu iddiaların ortaya atıldığı sıralarda konuyla ilgili yapılan hiçbir laboratuar veya klinik araştırması yoktu. Buna rağmen, Wolbarst'ın smegma ve kanser hakkındaki hipotezi tıp kitaplarında yer almaya başladı. 1950'lerde ilk defa, hipotezi sınamak için, at smegmasının farelerde açılan yaralara enjekte edildiği bir kaç deney yapıldı. Deneylerin sonunda hiçbir "karsinoma" bulunamamıştı!

Smegma hipotezi son olarak Reddy (2) tarafından 1963 yılında yapılan kapsamlı bir araştırma ile çürütüldü. Bu araştırmanın sonucuna göre "insan smegmasının kanserojen olduğu iddiası" doğrulanamamıştı.

Preston 1970 yılında, sünnet olmama ile penis, prostat ya da rahim kanseri arasında bir bağlantı kurmak için eldeki bulguların yetersiz olduğunu ortaya koydu, ancak kanserlere neyin neden olduğunu da bulamadı. Ancak aynı sıralarda Avustralya'da araştırmalar yapan Leitch bu konuda başarılı oldu.

Gellis (1978), sünnetten kaynaklanan ölümlerin penis kanserinden kaynaklanan ölümlerden daha fazla olduğunu kanıtladı. (8)

Boczko et al. sünnetli erkeklerde pek çok penis kanseri vakası tespit etti, ve bununla da, Wolbart'ın "kanserden sünnetle korunma teorisini" son kez çürüttü.(9)

"Sünnet: Bir Amerikan Sağlık Aldatmacası" adlı kitabında Edward Wallerstein şöyle der (14): "Eğer bebek sünneti penis kanserini önlüyor olsaydı, sünnet eden uluslarda penis kanseri vakasına daha nadir rastlıyor olurduk, ancak gerçekler böyle değildir." Wallerstein, 1966 ile 1972 yılları arasında yıllık penis kanseri oranının çocuklarını sünnet eden ulus ABD'de 0.8, sünnet etmeyen Finlandiya'da 0.5, Danimarka'da 0.9, Norveç ve İsveç'te ise 1.1 olduğunu tespit etmiştir. Bu istatistiki farklılıklar hiçbir anlam ifade etmez. Örneğin sünnet eden ABD ile etmeyen Fransa'nın her ikisinde penis kanserinden ölüm oranı bu sıralarda 0.3 idi.

Jenital kanserlere insan papillovirüsünün (HPV) neden olduğu 1980'lerde bulunmuştur. (15,17,18,19,20) Hellberg et al. 1986 yılında, tütün kullanımını penis kanserinde yeni bir risk faktörü olarak tanımladı. Poland 1990 yılında, penis kanserinin nedenleri olarak 16 ve 18 türündeki HPV virüslerini tanımladı. Rahim boyu kanseri, cinsel yolla bulaşan hastalıklar ile epidemyolojik benzerlikler gösterir. HPV insan teması ile yayılır. 1989 yılında test edilen rahim boyu kanserlerinin %50'sinden fazlasında HPV DNA'sına rastlanmıştır. (25)

Şubat 1996'da, Amerikan Kanser Derneği'nin temsilcileri, Amerikan Peidatri Akademisine yazdıkları mektupta şunları belirttiler :

Amerikan Kanser Derneği, rutin sünneti, bu tür jenital kanserlerin önlenmesi için geçerli ya da etkili bir yöntem olarak düşünmemektedir. Rahim boynu kanseri olan kadınların eşlerinin sünnet durumu ile ilgili yapılan araştırmalar metodolojik olarak hatalı, zamanı geçmiş, ve tıp kurumu tarafından yıllardır dikkate alınmayan araştırmalardır.

Penis Kanseri

1993 yılında Christopher Maden, Ph.D., et al. yeni bir çalışma (24) yayınladı. Bu çalışmada, Ocak 1979'dan, Temmuz 1990'a kadar, penis kanseri olan 110 erkekle görüşülmüştü. Bu 110 erkekten, 22'si doğumda, 19'u daha sonra, sünnet olmuş, diğer 69'u ise hiç sünnet olmamıştı. Sünnetli erkeklerde kanser genelde sünnet yarası boyunca olur. Sünnetin oldukça nadir olduğu Finlandiya, çok düşük bir penis kanseri oranına sahiptir.(46)

Dolayısıyla Schoen, Wiswell ve Weiss tarafından defalarca savunulan, sünnetin penis kanserini önlediği iddiası doğru değildir. Verilere göre penis kanserinin sigara kullanımı,(22,29) jenital siğiller ve çok sayıda cinsel partner değiştirme gibi birden fazla nedeni vardır. (27)

Dr. George Denniston bu konuda şunları söylemiştir:

"Penis kanseri, hayat boyu 1/600 ile 1/1300 arasındaki yakalanma riski ile çok nadir bir kanser türüdür. Genellikle yaşlı erkekleri vurur. Sünnet onu tamamen engelliyor olsaydı bile -ki öyle değil- bir penis kanseri vakasını önlemek için yaklaşık olarak 1000 tane penis üstderisini ampute etmek gerekir. 1000 tane çocuk kesilecek, bunların bazıları ölecek ve sonuçta yalnızca bir kanser vakası önlenecek! Böyle bir üstderi amputasyonunu bilimsel olarak kim savunabilir? "

1996 açıklamasında, Kanada Pediatri Derneği şöyle der:

Cadman, Gafni ve McNamee... 100,000 erkek bebeği sünnet etme maliyetinin 3.8 milyon dolar olduğunu hesapladı, ki bu yalnızca iki kanser vakasını engellerdi....böylece, öne sürülen önleme maliyetinin, tedavi maliyetinin 100 katı olduğu tahmin edildi. (12)

Sünnetli erkeklerde penis kanseri ile ilgili pek çok belgeye geçirilmiş vaka vardır. Penis kanseri riskini azaltmak için erkeklere ancak makul bir hijyen seviyesini tutturmaları, sorumlu cinsel davranışta bulunmaları, ve tütünden kaçınmaları tavsiye edilebilir.

"Penis Kanseri Efsanesi" nin tarihi Fleiss ve Hodges tarafından British Medical Journal 'da (32) yayımlanmıştır.

Sünnet sonrası kanser, sünnet yarasında ortaya çıkabilir.(16,23) Sebebi belli değildir. Sünnet yara dokusunun daha az dayanıklı olduğu, dolayısıyla HPV virüsünün insan hücresine geçmesine izin verdiği, ve neoplazmın gelişiminin bu şekilde başladığı varsayılabilir. Sünnet sonrası kanserin etyolojisini belirlemek için daha fazla araştırma gerekmektedir.

Amerikan Kanser Derneği (AKS) Haziran 1999'da, penis kanseri ile ilgili beş bölümlü bir tavsiye kararı açıklamıştır. Sünnet, penis kanserini önlemede ya da azaltmada yararlı görülmemiştir. AKS, HPV'yi, sigarayı, ve fimosisi bir risk faktörü olarak görmektedir. Üstderileri geri çekilemeyen, cinsel olarak aktif erkekler tedavi olmalıdır. (Muhafazakar tedavi yöntemleri için fimosis sayfasına bakın. Sünnet, fimosis tedavisi olarak zamanı geçmiş bir yöntemdir.)

AKS, penis kanserinin Avrupa ve Kuzey Amerika'da oldukça nadir olduğunu açıklamıştır. Bu kanser türü yalnızca 100,000'de bir erkekte görülür. Penis kanseri genelde 50 yaşından sonra olur.

Eşlerde Rahim Kanseri

Rahim kanserinin erkek üstderisinin smegmasından kaynaklandığı hipotezi 1954 yılında Wynder tarafından ortaya atıldı. Ancak bu çalışma kısa süre sonra geçersiz sayıldı, çünkü Wynder'in görüştüğü rahim kanseri hastaları sünnetli oldukları halde, eşlerinin sünnetli olmadığını belirtmişlerdi. Aslında bu kadınların eşlerinin sünnet durumundan haberleri yoktu. Yalnızca doktorun duymak istediği cevabı vermişlerdi. Wynder 1960'ta yaptığı hatayı kabul etti. (3) Ayrıca bu hipotez daha sonra, 1962'de Stern(4) tarafından kesin olarak çürütüldü.

Stern ve Neely bu konuda erken zamanlarda yapılan bazı çalışmaları gözden geçirdikten sonra şunları söylediler (4) :

"Sünnetin rahim kanseri için önleyici olduğu hipotezini doğrulamaya çalıştık. Çalışmaya başlamak için ideal yerin, eşleri sünnetli olan ve olmayan kadınlar arasında nüfusun eşit olarak ikiye bölündüğü bir kanser tetkik merkezi olduğunu düşündük. Eşleri Yahudi asıllı olmayan kadınlardaki rahim kanseri oranı, eşleri Yahudi asıllı olanlardaki ile aynıydı. Ayrıca, smegma ile teması kesmesi açısından sünnet ile aynı etkide olan prezervatif gibi kontraseptif kullanımının da rahim kanseri ile ilgili olmadığını gördük."

Bu çalışma da belirgin bir şekilde üstderinin rahim kanseri ile ilişkisinin bir efsaneden ibaret olduğunu göstermiştir. (37-39).

Ho et al. (36), sigara kullanımı gibi ikincil faktörlerin, HPV enfeksiyonlu rahim epitelyal hücrelerinin kanserleşmesinde etkili olabileceğini söylemiştir. Ho et al.(37) ayrıca, kandaki yüksek antioksidan seviyesinin bir koruma sağlayabileceğini, ancak daha fazla araştırma gerektiğini belirtmiştir.

Walboomers, HPV DNA'sının rahim kanser hücrelerinin yüzde 99.7'sinden fazlasında bulunduğunu tespit etmiştir.(48)

Rahim kanseri ve sünnet hakkında daha fazla bilgi için NOCIRC durum açıklamasına bakabilirsiniz.(51)

New England Journal of Medicine, 2002 yılında Castelsagué tarafından hazırlanan bir makale yayımladı. Bu makalede sünnetin eşlerde enfeksiyon olasılığını azalttığı gösterilmeye çalışılıyordu. Ancak bu yayın çok sayıdaki metodolojik hatası, diğer araştırmalar ile uyumsuzluğu ve aynı yazarların diğer çalışmalarında erkekler ve eşlerinde farklı HPV türleri gösterilmiş olması gibi nedenlerle sayısız defalar çok ciddi olarak eleştirilmiştir. (51 52 53 54 55 55 56) New England Journal of Medicine 'a yaptığı editoryel hatalar nedeni ile şikayetler daha önce de iletilmiştir. Bu makalenin yayınlanması, bu editöryel problemlerin bir sonucu olabilir.

Menczer, Yahudi asıllı kadınlarda sünnetin değil, genetiğin rahim kanserini sınırladığını iddia etmiştir.(57) Yahudi kadınların, kocaları sünnetli olduğu için daha az rahim kanseri oranına sahip olduğu iddiası, bu buluşla yıkılmış gibi görünmektedir.

Özet

Hem penis, hem de rahim kanserinde en büyük risk faktörünün karsinojenlerin kan dolaşımı ile vücuda yayılmasını sağlayan sigara kullanımı (27,33) ve cinsel yolla bulaşan insan papillomavirüsü (35) olduğu şimdi çok açıktır.

Abraham Wolbarst'ın, sünnetin penis kanserini önlediği iddiası yanlış idi ve tıp dünyasını yıllarca yanlışa sürükledi. (30) Sünnet erkekte penis kanserini, eşlerinde de rahim kanserini önlemez.

Kanser korkusu, erkek sünnetini desteklemek için kullanılamaz.

Kütüphane Kaynakları

Wolbarst A. Circumcision and Penile Cancer. The Lancet, vol. 1 no. 5655 (January 16, 1932): pp. 150-153.
D.G. Reddy; I.K. Baruah. "Carcinogenic Action of Human Smegma," Archives of Pathology, vol. 75, no. 4 (April 1963): pp. 414-420.
Ernest L. Wynder; Samuel D. Licklider. "The Question of Circumcision," Cancer, vol. 13, no. 3 (May-June 1960): pp. 442-445.
Elizabeth Stern; Peter M. Neely. "Cancer of the Cervix in Reference to Circumcision and Marital History," Journal of the American Medical Women's Association, vol. 17, no. 9 (September 1962): pp. 739-740.
Aitken-Swan J, Baird D. Circumcision and cancer of the cervix. Brit J Cancer 1965;XIX(2):217-226.
Preston EN. Whither the foreskin. JAMA 1970; 213(11):1853-1858.
Leitch IOW. Circumcision - a continuing enigma. Aust Paediatr J 1970;6:59-65.
Gellis SS. Circumcision. Am J Dis Child 1978; 132: 1168-9.
Boczko S, Freed S. Penile carcinoma in circumcised males. N Y State J Med 1979; 79(12):1903-1904.
Parkash S, et al. Sub-Preputial Wetness - Its Nature. Ann Nat Med Sci (India) 1982;18(3):109-112.
Annals of the National Medical Sciences, vol. 18, no. 3 (July-September 1982): pp. 109-112.
Hyman AB; Brownstein MH. Tyson's "Glands," Archives of Dermatology, vol. 99, no. 1 (January 1969): pp. 31-37.
Cadman D, Gafni A, McNamee J: Newborn circumcision: an economic perspective. Can Med Assoc J 1984; 131: 1353-1355.
Wallerstein, Edward. Circumcision: An American Health Fallacy. Springer-Verlag, New York, 1980.
zur Hausen H. Genital papillomavirus infections. Prog Med Virol 1985;32:15-21.
Bissada NK, Morcos RR, el-Senoussi M. Post-circumcision carcinoma of the penis. I. Clinical aspects. J Urol 1986 Feb;135(2):283-5.
Kaufman RH, Adam E: Herpes simplex virus and human papilloma virus in the development of cervical carcinoma. Clin Obstet Gynecol 1986; 3: 678-692
McCance DJ, Kalache A., Ashdown K, et al. Human papillomavirus types 16 and 18 in carcinomas of the penis from Brazil. Int J Cancer 1986:37:55-59
Villa LL, Lopes A. Human papillomavirus DNA sequences in penile carcinomas in Brazil. Int J Cancer 1986;37(6):853-5.
McCance DJ. Human papillomaviruses and cancer. Biochem Biophys Acta 1986;823:195-206
Barrasso R, De Brux J, Croissant O, et al. High prevalence of papillomavirus-associated penile intraepithelial neoplasia in sexual partners of women with cervical intraepithelial neoplasia. N Engl J Med 1987 Oct 8;317(15):916-23.
Hellberg D, Valentin J, Eklund T, Nilsson S. Penile cancer: is there an epidemilogical role for smoking and sexual behavior? Brit Med J 1987;295(6609):1306-1308.
Bissada NK. Post-circumcision carcinoma of the penis: II. Surgical management. J Surg Oncol 1988;37(2):80-3.
Reeves WC, Rawls WE, Brinton LA. Epidemiology of genital papillomaviruses and cervical cancer. Rev Infec Dis 1989: 11: 416-39.
Chang AR. Human papillomaviruses and cervical neoplasia: a review. N Z Med J 1989:102:47-50.
Denniston GC. First, do no harm. The Truth Seeker 1989 [Proceedings of the First International Symposium on Circumcision]; 1(3):37.
Poland R. The question of routine neonatal circumcision. New Engl J Med 1990; 322(18):1312-1314.
Maden C et al. History of Circumcision, Medical Conditions, and Sexual Activity and Risk of Penile Cancer. Journal of the National Cancer Institute, vol. 85, no. 1., January 6, 1993, pp. 19-24.
Harish K, Ravi R. The role of tobacco in penile carcinoma. Brit J Urol 1995;75(3):375-377.
Cupp MR, Malek RS, Goellner JR, et al. The detection of human papillomavirus deoxyribonucleic acid in intraepithelial, in situ, verrucous and invasive carcinoma of the penis. J Urol 1995;154(3):1024-9.
Frisch M et al. Falling incidence of penis cancer in an uncircumcised population (Denmark 1943-90). British Medical Journal (London), vol. 311, no. 7018 (December 2, 1995): pg. 1471.
Fleiss P, Hodges F. Neonatal circumcision does not protect against cancer (letter). British Medical Journal, (London) Vol. 312 no 7033 (March 23, 1996): pp. 779-780.
Shingleton H, Heath Jr CW. Letter to Peter Rappo, M.D., February 16, 1996.
Cold CJ, Storms MR, Van Howe RS. Carcinoma in situ of the penis in a 76-year-old circumcised man. J Fam Pract 44(4), April 1997, pp. 407-410. [Demonstrates: Circumcision has no statistically-significant effect on the rate of penile cancer, when Maden's data are properly adjusted for age.]
American Cancer Society. Dispelling Miscommunications: Statement on Penile Cancer. ACS News Today, Atlanta, (1998).
Ho GY, Kadish AS, Burk RD, et al. HPV 16 and cigarette smoking as risk factors for high-grade cervical intra-epithelial neoplasia. Int J Cancer 1998;78(3):281-5.
Ho GY, Palan PR, Basu J, et al. Viral characteristics of human papillomavirus infection and antioxidant levels as risk factors for cervical dysplasia . Int J Cancer 1998;78(5):594-9.
zur Hausen H. Papillomaviruses causing cancer: evasion from host-cell control in early events in carcinogenesis. J Natl Cancer Inst 2000;92(9):690-8.
Circumcision and Cancer of the Cervix. University of Aberdeen, Dept. of Obstetrics and Gynaecology. British Journal of Cancer, Vol. XIX, Jun, 1965, No. 2:
"These results do not support the theory that women whose husbands are circumcised will be less likely to develop cervical cancer than those whose husbands are uncircumcised. In this the study agrees with the findings of Jones et al (1958), Dunn and Buell (1959), and Boyd and Doll (1964)."
Ernst L. Wynder, M.D. (American Health Foundation). Journal of the American Medical Association, June 2, 1975, p. 961:
"Additional variables observed to be more frequent and of more import among patients with cervical cancer are early age of first intercourse, multiple sexual parners, and low socioeconomic class. Unless there exist surgical reasons (such as phimosis) indicating circumcision in the husband, the procedure would seem unwarranted."
Terris, Wilson, Nelson. Relation of cirumcision to cancer of the cervix. Am. J. Obstet. Gynecol., Dec. 15, 1973:
"No differences were found in circumcision status of husbands of cervical dysplasia patients and controls. The findings of this study are consistant with those reported by Aitken-Swan and Baird. They fail to provide evidence that circumcision status is related to invasive carcinoma or the cervix, carcinoma in situ, or cervical dysplasia."
Sumithran E. Rarity of cancer of the cervix in the Malaysian Orang Asli despite the presence of known risk factors. Cancer 1977;39(4):1570-2.
Persaud V. Geographical pathology of cancer of the uterine cervix. Trop Geogr Med 1977 Dec;29(4):335-45
Megafu U. Cancer of the genital tract among the Ibo women in Nigeria. Cancer 1979;44(5):1875-8.
Kjaer SK, de Villiers EM, Dahl C, et al. Case-control study of risk factors for cervical neoplasia in Denmark. I: Role of the "male factor" in women with one lifetime sexual partner. Int J Cancer 1991;48(1):39-44
Maiche AG. Epidemiological aspects of cancer of the penis in Finland. Eur J Cancer Prev 1992;1(2):153-8.
Aynaud O, Piron D, Bijaoui G, Casanova JM. Developmental factors of urethral human papillomavirus lesions: correlation with circumcision. BJU Int 1999;84(1):57-60.
Walboomers JM, Jacobs MV, Manos MM, et al. Human papillomavirus is a necessary cause of invasive cervical cancer worldwide. J Pathol 1999;189(1):12-9.
Dillner J, von Krogh G, Horenblas S, Meijer CJ. Etiology of squamous cell carcinoma of the penis. Scand J Urol Nephrol Suppl 2000;(205):189-93.
Wyatt SW, Lancaster M, Bottorff D, Ross F. History of tobacco use among Kentucky women diagnosed with invasive cervical cancer: 1997-1998. J Ky Med Assoc 2001;99(12):537-9.
Milos M. NEJM Cervical Cancer Study Has Fatal Flaws. BMJ 2002 Rapid Response Letter, 27 April 2002.
Travis J. Misuse of the medical literature. BMJ 2002 Rapid Response Letter, 29 April 2002.
National Organization of Circumcision Information Resource Centers. Position Statement on the Use of Male Circumcision to Prevent Cervical Cancer. San Anselmo: National Organization of Circumcision Information Resource Centers, 2002.
Comments on Male Circumcision, Penile Human Papillomavirus Infection, and Cervical Cancer. New Engl J Med 2002;47(18):1448.
Hill G. Evidence sketchy on circumcision and cervical cancer link. Can Fam Physician 2003;49:1591.
Bhimji A, Harrison D. Evidence sketchy on circumcision and cervical cancer link. Can Fam Physician 2003;49:1591.
Menczer J. The low incidence of cervical cancer in Jewish women: Has the puzzle finally been solved? IMAJ, 2004;5:120-3.

Jenital Zevk ve Jenital Acı; Neden biri Değil de Diğeri

ametumus — Fri, 25 May 2007 10:17:26 CDT

James W. Prescott
The Truth Seeker, s 14-21, Temmuz/Ağustos 1989

1989 yılında Birinci Sünnet Sempozyumunda Sunulmuştur

Aslında erkek sünneti tıbbi bir konu değil,
kökleri dini inançlar ve toplumsal geleneklerin derinlerinde olan
insanlığa ve mantık anlayışına meydan okuyan bir fenomendir.

Erkek ve kadınların jenital sakatlamaları, yazılı tarihin erken zamanlarından günümüze kadar gelen ve pek çok kültür tarafından paylaşılan bir uygulamadır. Korkunç derecede acı verici bu gelenekler, çeşitli nedenlerle çocuklar ve ergenler üzerinde uygulanmıştır. Dini inançlar ve toplumsal gelenekler, özellikle de "geçiş törenleri", erkek ve kadın sünnetinin tarihin eski zamanlarından beri başta gelen nedeni olagelmiştir. Yalnızca bir jenital yaralama türü, yani erkek sünneti, son zamanlarda arkasını yaslayacağı farklı türde bir gerekçe bulmuştur: modern tıp

Bu sunumun temel tezi, erkek sünnetinin tıbbi bir konu değil, kökleri dini inançlar ve toplumsal geleneklerin derinlerinde olan, insanlığa ve mantık anlayışına meydan okuyan bir uygulama olduğudur. Fran Hosken tarafından çok başarılı bir şekilde belgelendirilen, kadın sünneti uygulamasının korkunçluğu ve yıkıcı sonuçları, erkek cinsel organ sakatlamasının, yani sünnetin arkasındaki anlayış ve desteği sağlayan dini güçleri anlamamıza yardımcı olacaktır. Neden tıp uzmanlığının bir bölümü, dünyanın diğer kültürlerinde bu kadar yaygın olan kadın sünnetine değil de erkek sünnetine destek olur?

Ve neden tıp uzmanları yakın zamanlara kadar, yenidoğan bebeklerin derilerinin bir bölümünün (üstderi ya da sünnet derisi) koparılıp kesilmesi sonucu oluşan olağanüstü korkunç şiddetteki acıyı inkar etmiş ve görmezden gelmişlerdir?

Sünnet edilen yeni doğan bebeğin yaşadığı insan ıstırabına ve acısına karşı bu aldırmazlık, tıp uzmanlığına özgü değildir. Erkek ve kadın jenital kesmelerinin yaşandığı kültürler başta olmak üzere diğer pek çok toplumda da mevcuttur.

Bu psikoloğun fikrine göre, rıza göstermeyen bütün çocuklar üzerinde uygulanan bu jenital kesmeler, gerçekte işkence ve sakatlamadan başka bir şey değildir, ve Birleşmiş Milletler Evrensel İnsan Hakları Beyannamesinin
"HİÇ KİMSE ZALİM, ACIMASIZ, İNSANLIK DIŞI VE FİZİKSEL SAĞLIĞI BOZUCU MUAMELEYE TABİİ TUTULMAMALIDIR"
diyen 5. Maddesinin ihlalidir.

Bu acı ve şiddeti anlamanın yolu, tersini yani zevk ve huzur duygusunu anlamaktan geçer...

Benim inancım, yeni doğanlar ve ergenlere uygulanan işkence ve yaralamaların, yani jenital kesmelerin anlaşılması için konunun daha geniş bir çerçevede, dünyada salgın olan insan vücuduna karşı uygulanan işkence, yaralama, ve siddet çerçevesinde ele alınması gerektiğidir.
Bu acı ve şiddeti anlamanın anahtarı ise, karşıtını anlamaktır. Yani köktendinci-ortayolcu dini geleneklerin ruhun ve toplumun kurtuluşunu tehdit ettiğine inanarak yasakladıkları, vücudun fiziksel zevklerini, (özellikle cinsel zevkleri) ve huzur duygusunu anlamaktan geçer....

Zevk ve acı arasındaki bu karşılıklı ilişkinin anlaşılması; insan vücudunun kesilmesine ve işkence edilmesine gösterdiğimiz anlayış ve destek, buna karşı vücudun fiziksel zevklerine karşı sergilediğimiz anlayışsızlık ve tahammülsüzlük, zevk ve acının ahlaki teolojisi, iyi ve kötünün ahlaki felsefesi, ve bu ahlaki değerlerin gelişen insan beyninde nasıl kodlandığıyla ilgilidir.

Bu tezi destekleyen dini, felsefi ve bilimsel verilerin bir özetini vermeden önce, sünnet uygulaması için istatistiki tıbbi bulgular sağladığı ileri sürülen iki tıbbi çalışma hakkında yorumda bulunmak istiyorum. Varsayılan hastalıklı gruplardan elde edilen buluşlar "önleyici tıp" maskesi altında sağlıklı gruplar üzerine genelleştirilmekte ve bunlara yapılacak cerrahi müdahaleler için gerekçe olarak kullanılmakta, bu da ciddi ahlaki sorunlar doğurmaktadır.

Birincisi Manitoba Üniversitesi'nden Dr. William Cameron'un, Kenya Nairobi'de geneleve giden 292 erkek üzerinde yaptığı çalışma. Bu çalışmaya göre, sözkonusu erkeklerin sünnetli olanları %3 oranında AIDS virüsü taşırken, sünnetli olmayanlarda bu oran %20. Ayrıca hayat kadınlarının da %85'inin AIDS virüsü taşıdığı belirtiliyor. Bazıları sünnetin AIDS'e karşı bir dereceye kadar koruma sağlayabileceğini önermiş. Bu farka, başka bir şeyin değil de sünnetin neden olduğunu varsaysak bile, oldukça ihmalkar ve sorumsuz cinsel davranışları olan ve kişisel temizliğe önem vermeyen BAŞKALARININ uygulamaları, nasıl olur da, MASUM olan diğerlerinin jenital ve cinsel yaralanması için gerekçe gösterilebilir?

Tıbbi verilerin istatistiki değerlendirmelerinin yanlış yapılmasına bir başka örnek, Dr. Thomas Wiswell'in çalışmalarıdır. Ordu mensuplarının ailelerinde doğan 422,238 erkek çocuk üzerinde yaptığı çalışmada Dr. Wiswell, sünnet olmamış erkeklerde İdrar Yolları Enfeksiyonu (İYE) bulgusuna on kat daha sık rastlamış. Oran % 1.1'e karşı % 0.11 idi, ve %1.1'in de daha sonra üçte birinin ciddi tıbbi komplikasyonlar geliştirdiği sanılıyordu. Bu % 1.1 oranı ya da bunların komplikasyon geliştirenleri olan % 0.134 oranı, şu sıralarda İYE geliştirmeyen sağlıklı erkek bebeklerin %99'unun kesilmesi için bahane olarak kullanılıyor. Kız bebeklerin İYE oranının % 0.57 olduğu bilindiğine göre, İYE oluşmasını destekleyen sünnet dışında etkenler olduğu açıktır. İYE'lerin oluşmasına neden olan diğer kontrol edilmemiş değişkenlerin araştırılmasını diğerlerine bırakıyorum.

Beyin Gelişmesi ve Davranış Üzerindeki Erken Duyumsal Etkiler

Duyumsal uyarımın ve bunun eksikliğinin gelişen beyin üzerindeki, ve sosyal,duygusal, psikolojik ve zihinsel gelişim üzerindeki etkisini gösteren bir yığın bilimsel veri bulunmaktadır. Gelişimsel nörofizyolojik bilimlerin bakış açısına göre yenidoğanlar, çocuklar ve ergenlerin geleneksel cinsel kesmeler ile yaşadıkları olağandışı acının, beyinleri ve sonraki davranışları üzerinde çok derin etkiler bıraktığı kuşkuya yer bırakmayacak kadar açıktır. Bu yazarın inancı, jenital kesmeler ile tecrübe edilen olağandışı acı ve travmanın, cinsel zevkin duyulması ve cinsel aşkın ifade edilmesi için tasarlanmış olan organ ve beyin sistemi üzerinde kalıcı etkiler bıraktığıdır. Bu tür bir jenital acının, bu bireylerin aşk ilişkilerinde acıyı zevkten ayırma ve samimi cinsel ilişkiler kurma yeteneğinde uzun süreli gelişimsel etkileri olduğu sanılmaktadır.

Cinsel zevk ve cinsel aşkın ifadesi için tasarlanmış beyin sisteminin daha başlangıçta korkunç derecede büyük bir acı ile şartlandırılmasının psikobiyolojik sonuçlarının olmaması düşünülemez. Bu tür bireylerde, daha sonraki bütün cinsel zevk deneyimleri, artık bilinçaltı-bilinçdışına gömülmüş bir cinsel acı zemininde yaşanmak zorundadır.

Bu nörofizyolojistin kanaati, erken zamanda yaşanan bu tür jenital acı deneyimlerinin, beyindeki sado-mazoşist davranışların şartlandırmasına katkı sağladığıdır. Zevk için tasarlanmış beyin sistemi daha en başından, sonraki zevk deneyimlerini belirleyici ve sınırlayıcı şekilde acı ile şekillendirilmektedir. Erken zamandaki bu jenital acı deneyimine, daha sonraları anne-çocuk ilişkisinin fiziksel sevecenliğinin ve ergen cinsel ilişkisinin yokluğu da eklenince, yıkıcı saldırgan davranışlar kaçınılmaz sonuçlar olarak karşımıza çıkmaktadır.

Eşit derecede önemli olan bir diğer tahmin de, bu gelişimsel jenital acı deneyiminin ve sonraki sevgi yokluğunun, insan cinselliğinin manevi boyutunu yaşamayı imkansız kıldığıdır. Bu ilişkiler diğer yerlerde anlatılmıştır, bu yüzden burada tekrar edilmesine gerek yoktur. 49 ilkel kültürde yapılan bir çalışma, ele geçirilen düşmanın sakatlanıp işkenceyle öldürüleceğini, o kültürlerin anne-çocuk ilişkisindeki fiziksel sevginin iki öğesinin ve ergen cinsel davranışlarının yokluğundan yola çıkarak %100 bir doğrulukla tahmin edebilmiştir. Bu şiddet içeren davranışların altında duyusal sevgi yokluğu (Somatosensory Affectional Deprivation- SAD) denen beyin bozukluğu yatmaktadır. (Prescott, 1975, 1979, 1989; Heath, 1975).

Tablo I ve II, erkek ve kızları sünnet eden ilkel kültürlerin sosyal ve davranış özelliklerini özetlemektedir. Tablo III ve IVevlilik öncesi ve evlilik dışı cinsel ilşkiyi cezalandıran kültürlerin benzeri bir özetini sunmaktadır. Benzer şekilde Tablo V , Yüksek Tanrıları olan kültürleri betimlemektedir. Genelde bu kültürler atasoyludur, kadınları erkeklere boyun eğici, çocukları bakımsız, cinselliği baskı altına alan, kürtajı cezalandıran, şiddet eğilimli ve insan ahlakını destekleyen yüksek tanrıların olduğu kültürlerdir.

Özet olarak, gelişen beyinde acı ve zevk duygusunun harmanlanmasının sonucu, zevk için acı duymak zorunda olan, ya da acıdan zevk alan birey nörofizyolojisidir.

Bu tezle özellikle ilgili olan en yeni çalışmalardan biri, Jacobson ve meslektaşlarının Acta psychiatr. scand. (2987:76-364-371)'da yayınlanan "Yetişkin Özyıkıcı Davranışının Doğumöncesi Nedenleri" adlı çalışmalarıdır. Bu çalışmanın özeti aşağıdadır:

Bu çalışma, ABD'deki ekolojik verilerin önerdiği gibi, yenidoğanların obstetrik prosedürlerinin, yetişkin oldukları zamanki davranışlarını etkileyip etkilemediğini ortaya çıkarmaktı. 1940 yılından sonra Stockholm'de doğan, ve 1978-1984 yılları arasında intihar, alkolizm ve uyuşturucu bağımlılığı gibi nedenlerden ölen 412 kişinin doğum kayıtları bir araya getirildi. Kurbanların doğumları altı değişik hastane arasında eşit olmayan bir şekilde paylaşılıyordu. 2,901 kontrol hastası ile karşılaştırma, ve kategorilerin kendi içlerindeki kontroller sonucunda; boğulmayı içeren intiharların yakın bir şekilde doğumdaki oksijen yokluğu ile ilgili olduğu, şiddet içeren intiharların mekanik doğum travması ile bağlantılı olduğu, ve uyuşturucu bağımlılığının doğum sırasında anneye verilen afyonlu ilaçlar ve barbitüratlar ile bağlantılı olduğu ortaya çıkarıldı. Doğum travmasını yetişkinliğe taşıyan mekanizmadan bağımsız olarak sonuçlar, yetişkin özyıkıcı davranışının engellenmesi için obstetrik prosedürlerin çok dikkatli bir şekilde değerlendirilmesi ve mümkünse değiştirilmesi gereğini ortaya koymuştur.

Yazarlar özellikle doğum öncesi bir asphyxia (asfeksi, oksijen yetersizliği) olayının suda boğulma, gaz zehirlenmesi, kendini asarak intihar etme gibi olasılıkları kontrollere göre beş kat artırdığını- doğum öncesi mekanik travmaların mekanik intihar yöntemleriyle intihar olasılığını iki kat artırdığını, doğumda afyon/barbitürat gibi uyuşturucuların kullanılmasının ise uyuşturucu bağımlılığı riskini üç kat artırdığını tespit etmişlerdir.

Daha önce 52 yetişkin üzerinde yapılan bir araştırmada ise Salk ve meslektaşları (1985), doğum sırasında ya da doğum öncesindeki risk faktörlerinin intihar grubunu iki kontrol grubundan belirgin şekilde ayırdığını yazdılar. Bu faktörler; 1) doğum sırasında bir saatten uzun süre devam eden solunum yetmezliği, 2) hamilelikten 20 hafta sonrasına kadar hamilelik bakımının olmaması, 3) annenin hamilelik sırasındaki kronik rahatsızlıkları idi, ki bunlar intihar vakalarının %81'inde bulunmuştu. Yazarlar bu doğum ve doğumöncesi travmanın intihar davranışlarında nasıl etkili olabildiği konusunda oldukça şüphe içinde idiler.

David Levy, 1945'teki "Operasyonların Çocuklar Üzerindeki Psişik Travması" adlı araştırmasında, 12 aylıkken (iki vaka) ve 6-1/2 yaşındayken yapılan üç sünnet olayından bahseder. Psikolojik travma, gece terörlerinin, ve öfke ve kızgınlık nöbetlerinin gelişimini tetikler. 6-1/2 yaşında olan çocukta intihar eğilimleri belirir. Levy şöyle anlatır:

"... 6 -1/2 yaşında olan çocuğun sünneti, çocuğun babası ve anestezyen ile onu kontrol edinceye kadar geçen mücadelesi ile başlar. Anestezi sona erdikten hemen sonra çocuk tekrar tekrar şunu söyler 'penisimi kestiler, ölmeyi tercih ederdim.' Günün geri kalanında çocuk annesinin yanından hiç ayrılmadı. Daha sonraları kızgınlık nöbetleri yıkıcı öfke patlamalarına dönüştü. Tedavi sırasında çeşitli öldürme oyunları oynadı, baş kurban babası idi. Operasyon babanın yaptığı bir hadım edilme operasyonunu temsil ediyordu. " (s. 10)

Öfke ve intihar davranışlarının, ister yenidoğan döneminde, isterse çocukluk-ergenlik öncesi dönemde yapılsın, ne kadarının sünnet ile tetiklendiğinin sorusunun sorulması gerekir. (ABD'de intiharların sayısı cinayetlerden yaklaşık olarak üçte bir daha fazladır) Sünnet ile kendini, ya da başkalarını dinleri ya da milliyetleri yüzünden öldürme isteği arasında, sünnet özellikle Müslüman kültürlerdeki gibi ergenlik döneminde olduğu zaman bir bağlantı var mıdır? Pek çok Müslüman erkeğin dinleri için ölme ya da öldürme isteği bilinen bir şeydir, örneğin Salman Ruşdi veya Sirhan Sirhan olayları burada hatırlanabilir.

Jacobsen, et. al (1987) doğum sırasındaki hypoxia durumunun yıkıcı davranışlar için gerekli beyin hasarını yapabildiğini ortaya çıkarmışlardır. Ne var ki bu yazarlar, hypoxia'nın neden olduğu beyin hasarlarının ana neden olduğununa inanmamışlardır, "çünkü toplu olarak bakıldığında çok az kurban doğum sırasında asfeksiden muzdarip olmuştu. 53 alkolikten ya da zehirli madde ve sıvılar ile intihar edenlerden hiçbirinin bir asfeksi geçmişi olduğu rapor edilmemişti."

Beyin hasarını, etkisini ilk hasar ya da tecavüz olduktan çok sonra
gösteren bir "zaman bombasına" benzetebiliriz

Bu iki çalışma hakkında söylenebilecek çok söz var. Birincisi, Faro ve Windle'nin(1969), maymunlar üzerindeki asfeksi çalışmalarında, bu maymunlarda ani olduğu kadar, olaydan on sene sonrasına kadar devam eden bir de gecikmiş beyin hasarı tespit etmeleri. Kısaca, beyin hasarının bir de "saatli bomba" etkisi var. Öyle anlaşılıyor ki, sonraki beyin gelişiminin ilk beyin gelişimine bağlılığı var. Normal olması için ilk beyin gelişiminin de normal olması gerekiyor. İkinci olarak, asfeksi etkisini taklit eden ya da yeniden yaratan çok çeşitli travma/yaralama türleri var.

Örnek olarak, duyum yokluğu, (asfeksi gibi) duyu alıcılarını ve bunların beyne giden yollarını zedeleyebilir. Normal beyin gelişimi ve işlevi için gerekli olan uyarımlar, nöronlara verilen bu fiziksel hasarla yok edilir. Duyusal zevk, fiziksel sevgi ve cinsel zevk deneyiminin yaşanması, beynin normal gelişimi ve işleyişi için gereklidir.

Duyum eksikliği veya anormal ve değişik duyum ortamlarında bulunmanın beyin ve davranış üzerindeki etkileri oldukça iyi belgelenmiştir. Şimdi üzerinde duracağım da, erken travmatik acı, stres ve yoklukların beynin sevgi ile ilgili nöronal yollarını tahrip ettiğine inandığım bu mekanizmadır. Sevgiye bağlı zevkin gelişmesini geciktiren ya da engelleyen de, beynin bu sistemlerinin erken zamanlardaki yaralanmalar ve travmalar ile tahrip edilmesidir. Bu tez, benim SAD adını verdiğim (Somatosensory Affectional Deprivation- Fiziksel Sevgi Eksikliği) yalnızlık, depresyon, bağımlı ve saldırgan davranışlar teorisinin de nörofizyolojik temelini oluşturur.

Salk, ve Jacobson'un sözünü ettikleri intiharların doğum öncesi ve doğum sonrasındaki travmalar ile ilişkisi bu nedenlerden dolayı SAD ile açıklanabilir. Özel olarak SAD teorisi, beynin zevk devrelerinin çalışmasının, acı devrelerinin aktivitesini engellediği gerçeğine dayanır. Bu normal karşılıklı ilişkiler, beynin zevk ileten devreleri yeterince gelişmemiş olduğu durumlarda durur. Bu, dokunma (somatestik) ve hareket (vestibular) ile ilgili fiziksel sevgi ve zevk duyumu eksikliğine bağlı bir beyin bozukluğudur. Bebeğe şefkatle dokunulması ve sallanması, bebek ve çocukta bir çeşit güven duygusu uyandıracak güçlü uyarıcılardır. Bu uyarımlar eksik olduğunda ve daha da kötüsü yerlerinde acı verici uyarımlar varsa, o zaman oluşacak nörobiyolojik temeller de depresif, bağımlı ve saldırgan yapıda olacaktır.

Kısacası fiziksel sevgi eksikliği, (anne-çocuk, ana-baba çocuk ilişkilerinde ve cinsel ilişkilerde sevgi eksikliği) alkol, şiddet ve uyuşturucuda ve başkalarına karşı yaptığımız saldırılarla kendini gösterir - yani dayak, tecavüz, cinayet ya da kendi vücuduna karşı saldırılarda, ki bunların sonuncusu da çocuk ve gençlerimizin başta gelen akıl sağlığı problemi olan intihardır.

Neden çocuklarımız ve gençlerimiz bu kadar büyük oranlarda intihar ediyorlar? 10 ile 14 yaşları arasındaki çocuk intiharlarında 1980'den 85'e, %112'lik bir artış var? Cinsel organ kesmeleri ve istismar SAD ile birlikte intihara ve saldırgan davranışlara mı sebep olur?

Jenital uyarımların ve zevkin yasaklanması fakat jenital mutilasyonların (kesmelerin) desteklenmesi bunun içindir -
yani bunlarla bireyin ve kültürün nörofizyolojik gelişiminde ve ahlak anlayışında bırakacağı etkiler amaçlanır

Yukarıdaki ilişkilerle bağlantılı ve jenital kesmeler gibi belli doğum sonrası travmalara hoşgörü ile bakılmasını açıklayacak olan; acı, eziyet, ve yoksunluğa yüksek ahlaki değerler yükleyen ve başta cinsel zevkler olmak üzere vücudun fiziksel zevklerini ahlak dışı ilan eden bizim bu moral değerlerimizdir. Jenital zevkin yasaklanmasının ve jenital mutilasyonların (kesmelerin) acısının tahammül edilip desteklenmesinin sebebi budur - bu olayların bireyin ve kültürün nörofizyolojik gelişiminde ve ahlak anlayışında bırakacağı etkiler içindir. Şimdi sünnetin gerçek nedeni olarak, pek çok dinde varolan acı-zevk karşılıklığını ve dolayısıyla şiddeti destekleyen zevk-karşıtı ahlak anlayışını, ve geleneklerini tartışacağım.

JENİTAL KESMELERİN FELSEFİ VE DİNİ TEMELLERİ

Yahudi dinsel geleneğinde sünnetin Tanrı ile bir anlaşmayı simgelediği iyi bilinir. Yahudi dini geleneğinde cinsel zevkin azaltılmasının bir başka amaç olduğu ise daha az bilinir. Bu neden İbn Meymun'un "şaşıranlar için yol gösterici" adlı kitabında (1190) açık bir şekilde belirtilir:

SÜNNET ÜZERİNE

Söz konusu sünnet olduğunda, öyle sanıyorum ki amaçlanan cinsel ilişkiyi azaltmak, cinsel organı zayıflatmak, ve bu şekilde erkeğin mutedil olmasını sağlamaktır. Bazı insanlar sanır ki, sünnet erkeğin yapısındaki bir bozukluğu gidermek içindir, ama buna herkes kolaylıkla cevap verebilir: Nasıl olur da doğadaki canlılar dışarıdan düzeltmeyi gerektirecek kadar “eksik yaratılmış” olabilirler, hele bu özellikle üstderi gibi işlevi açık seçik belli olan bir yapı ise? Gerçek şu ki, bu emir, eksik yaratılışlı bir yapıyı düzeltmek için değil, insanın ahlaki yetersizliklerini tamamlamak içindir. Bu organda açılan yara tam da istendiği gibidir; ne gerekli işlevlere zarar verir, ne de çoğalma yeteneğine. Sünnet basitçe aşırı isteği dengeler, çünkü sünnetin cinsel heyecanı azalttığına dair şüphe yoktur. Organ daha başlangıçtan kan kaybederek ve koruyucu tabakasını yitirerek güçsüz hale gelir. Destanlarımız (Beresh Rabba, c.80) şunu açıkça söyler: Sünnetsiz biri ile ilişkiye giren kadın için ondan ayrılmak zordur. Bu, benim inancıma göre, sünnetle ilgili emir için en iyi nedendir. Ve bu emri ilk uygulayan kimdi? İbrahim, günahtan nasıl korktuğu çok iyi bilinen babamız (49. Bölüm)

Yahudi dini geleneğinin başka yerlerinde cinsel zevkin tehlikeleri hakkında açık uyarılar verilir. Aşağıdakiler Yahudi Kanunu'ndan alınmıştır :

Bölüm 150

Semeni Boşuna Atma Günahı

1: Semeni boşuna atmak yasaklanmıştır. Bu, Torah'ta belirtilen diğerlerinden daha büyük bir günahtır. Mastürbasyon yapıp boşu boşuna ortaya semen çıkmasına sebep olanlar, sadece çok büyük bir günah işlemiş olmuyorlar, ama aynı zamanda bir yasaklama altındadırlar. Haklarında şöyle söylenmiştir : (Issaiah 1:15) "Elleriniz kan içinde, "ve bu bir insanı öldürmeye bedel. Rashi'nin Er ve Onan hakkında yazdıklarına bir bakın (Genesis 37), Er ve Onan'ın her ikisi de bu günahı işledikleri için ölmüşler. Zaman zaman, bu günahı işlediklerinden dolayı çocuklar çok erken zamanlarda ölürler, ya da Tanrı korusun, büyüyüp birer suçlu olurlar ve günahkarlar sefalet içindedirler. "

Bölüm 151
Erdem Kanunları

17. Semen, erkeğin vücudu için canlılık kaynağı, ve gözlerindeki ışıktır, ve çok fazla harcandığında, vücut zayıflar ve hayat kısalır. İlişkiye çok fazla girenler çabuk yaşlanır, gücü tükenir, gözleri bulanır, nefesi daralır, saçları, kirpikleri ve kaşları dökülür, sakalı, koltukaltı tüyleri büyür, dişleri dökülür, ve pek çok diğer ağrı kaynağı ile boğuşmak zorunda kalır. Büyük doktorlar demişlerdir ki, bin kişiden yalnızca biri diğer hastalıklardan ölür, dokuzyüzdoksandokuzu aşırı cinsel ilişkiden ölür. Öyleyse bir erkek kendisine hakim olmasını bilmelidir.

Roma Katolik Kilisesi de tek amacı cinsel zevk olan mastürbasyonun ahlaki sakıncaları hakkında aynı şeyleri düşünmektedir. Daha önceki adı "Kutsal Engizisyon Bürosu" olan Vatikan'ın "İnanç Doktrini İçin Kutsal Birlik"in yayınladığı "Cinsel Ahlak Deklarasyonu"nda (Aralık 29, 1975), aşağıdakiler belirtilmiştir:

Mastürbasyon Üzerine

9. Mastürbasyonun ciddi bir ahlaki bozukluk olduğu şeklindeki geleneksel Katolik doktrinine bugün ya kuşku ile bakılmakta, ya da karşı çıkılmaktadır. Bunun, özellikle gençlerin cinsel gelişiminde normal bir aşama olduğunun psikoloji ve sosyoloji tarafından ortaya konduğu söylenir....Bu görüş, Katolik Kilisesi^nin önceki sözlerine ve öğretilerine terstir. Biyolojik ve filozofik birtakım argümanlar ne kadar güçlü olurlarsa olsunlar, Katolik Kilisesi'nin ve inananların tereddütsüz görüşü, bunun doğası itibari ile çok ciddi bir davranış bozukluğu olduğudur.

Başka yerlerde Roma Katolik Kilisesi acı ve ıstırabın ahlaki değerini Loyola'lı St. Ignatius'un (İsa Derneği'nin kurucusu) 'Ruhi Alıştırmalar'ı ile onaylar :

"Üçüncü tür tövbe, vücudu cezalandırarak olur, yani üzerinde hissedilir oranda acı uygulayarak. Bu, kıllı gömlekler, sicimler, demir zincirler giyerek, ya da kendini yaralayarak, ya da diğer tür kötülükler yaparak olabilir." (1541).St. Ignatius of Loyola, " Ruhsal Egzersizler" kitabından alıntı

Dünya üzerindeki pek çok ilkel Katolik kültüründe "İyi Cuma" günleri vücudu kırbaçlama törenleri yapılır.
Acı ve eziyetin bu ahlaki teolojisi, insan vücuduna karşı şiddete gösterilen destek ve anlayışın temel nedenlerinden biridir.

En önemlisinin "Çarmıha Gerilme"nin kendisi olduğu diğer pek çok örnek verilebilir. Tanrı Baba'nın oğlu için İlahi Reenkarnasyon planı["Ve Söz ete dönüşmüştü"(John 1: 14); " buraya kendi isteğimle gelmedim, beni buraya O yolladı"(John 8:42)] insanlığın son kurtuluşu için(!) aynı zamanda tek oğlunun çarmıh üzerinde yaralanması, işkence edilmesi, ve öldürülmesinin de planıydı (örtülü olarak kurban edilme diye de adlandırılır) Bu olayın nihai psikopatolojisi, sakatlama, işkence ve cinayeti SEVGİ ile eşitlemektir! Açıktır ki, Hıristiyan sevgisi, zevkin olduğu kadar acı ve ıstırabın da bir ifadesidir. Acı ve ıstırabın sevgi ile bu evliliği, tek tanrılı ve ataerkil kültürlerde çok sıkça rastlanan sado-mazoşizmin köklerinden birini oluşturur.

Kan Kurbanı ve Diyet

"Yahudi dinindeki kan kirlenmesi yanılsaması Hıristiyanlığa da şu madde ile taşınmıştır: 'Aslında Kanun'a göre, herşeyin kanla temizlendiği, ve kan olmadan bağışlamanın olmayacağı söylenebilir' (Hebrews 9:22)"

Hıristiyan kurtuluşunun bütün hikayesi, İsa'nın çarmıha gerilmesinin, insanın günah ile doğmasının bir kefareti olduğu inancına dayanır. "Eski çağlarda doğdum ve annem beni bir günahla dünyaya getirdi" (Psalms 51:5)
Joseph Lewis, İnsanlık Adına (1949)

Bu Baba'nın 'sevdiği' Oğlu'na (ve diğerlerine) layık gördüğü acı düşünüldüğünde, diğer babaların çocuklarına uyguladıkları şiddete şaşırmamak gerekir. Eğer 'insan', 'Tanrı''nın şeklinde ve 'benzeri' olarak yaratılmış ise, o zaman 'insan''ın şiddeti daha anlaşılabilir. Hatırlayın, çaresiz erkek bebeklerin 'sünnet' adı verilen bir törenle jenitallerinin kesilmesi emrini (Eski Ahit) veren de aynı Tanrı'dır.

Neden insanın kurtuluşu için Tanrı ile İnsan arasındaki 'bağ' zevk ve sevgi olarak değil de acı ve şiddet olarak seçilmişti? Bütün Aklı, Gücü, ve "Sevgisi" dahilinde neden insanın "kurtuluşu" için başka bir çare bulamamıştı. Bu sorunun cevabı başka yerlerdedir.

MADDE = Vücut, Şeytan, Kötülük, Karanlık, Kaos = KADIN;
ŞEKİL = Ruh, İyilik, Tanrısallık, Işık, Düzen = ERKEK

Bilinmelidir ki acı ve şiddetin doğruluğu, fiziksel / cinsel zevkin yanlışlığı varsayımı, tek tanrılı dinlerin yükselmesinden ve İsa'nın çarmıha gerilmesinden önceleri de varolan bir olgudur. Bu temel kavramlar eski Yunan gibi paralel kültürlerde de mevcuttu. Örneğin Yunan filozofların, iyi ve kötünün metafizik tanımını doğrudan acı ve zevkin ahlaki teolojisi ile bağlantılı yapması, buna örnek gösterilebilir.

Yunan Metafizik İkiliği, aşağıdaki eşitlikleri sunuyordu:

MADDE = Vücut, Şeytan, Kötülük, Karanlık, Kaos = KADIN;
ŞEKİL = Ruh, İyilik, Tanrısallık, Işık, Düzen = ERKEK

Erkekliği iyilik, dişiliği ise kötülükle eşitleyenlerden biri de Pythagoras idi(c. 582-c.507 B.C.) : "Düzen, ışık ve erkeği yaratan bir iyilik vardır; kaos, karanlık ve kadını yaratan da bir kötülük."

Ecclesiasticus: "Günahın başlangıcı kadınlardan geldi, ve hepimiz ondan öleceğiz."
Paul, 1 Corinthians: "Şimdi bana yazdığın şeyler hakkında : Bir erkeğin kadına dokunmaması iyidir."

Jenital Zevkin Cezası Olarak Jenital Acı

Şekil 1: Zina denilen "cinsel suç"u işlediği için bir erkeğin yumurtalıkları bir banka çivileniyor.

Kaynak: 17. yüzyıl tahta kabartması, Dr. Prescott'un kişisel koleksiyonu

Bunları bildikten sonra, şu ifadeyi Ecclesiasticus (25:33)'ta bulmak pek şaşırtıcı olmaz:

"Günahın başlangıcı kadından gelmiştir, ve ölümümüz de onun yüzünden olacaktır"

Ve Paul'un Corinthians (7:1)'lara söyledikleri:

"Şimdi bana yazdıkların hakkında: Bir erkeğin kadına dokunmaması iyidir."

İnsan davranışı, cinsiyeti ve doğasının bu hatalı ikili saçma ahlaki teorisini yansıtan daha pek çok örnek verilebilir. Moses Maimonides (İbn Meymun) bu metafizik/ahlak/cinsiyet ilişkilerinin belki de en açık tanımlamasını Şaşırmışlara Rehber adlı kitabında yapmıştır ("madde" kelimesi geçtiğinde "kadın" kelimesini, "şekil" kelimesi geçtiğinde ise "erkek" kelimesini anlayın):

"All bodies subject to generation and corruption are attained by corruption only because of their matter; with regard to form and with respect to the latter's essence, they are not attained by corruption, but are permanent...Similarly every living being dies and becomes ill solely because of its matter and not because of its form. All man's acts of disobedience and sin are consequent upon his matter and not upon his form, whereas all his virtues are consequent upon his form...consequently it was necessary that man's very noble form, which as we have explained is the image of God and His likeness, should be bound to earthy, turbid and dark matter, which calls down upon man every imperfection and corruption; He granted it -- I mean the human form -- power, dominion, rule, and control over matter, in order that it subjugate it, quell its impulses, and bring it back to the best and most harmonious state that is possible." (III:8, pp. 430-432). (Part III, Chapter 8)

Belki şimdi filozofik ve teolojik ahlaki ikiliğin başta kadın vücudu ve temsil ettiği tensel-cinsel zevkler olmak üzere insan vücuduna karşı nasıl bir komplo kurduğu daha iyi anlaşılabilir. Bu batı uygarlığı'nın kadını erkeğe boyun eğdiren, ve eşitsizliği garanti altına alan, erkeklerin çocuk ve kadınlara karşı şiddetini destekleyen ahlaki ikiliğidir. (Reich, 1971).

Batı Uygarlığı'nın bu köktenci/ortodoks ahlak anlayışı, ruhun "kurtuluşu" için vücudun duyusal/cinsel zevklerinin tamamen yok edilemese bile elden geldiğince kısıtlanması gerektiğini savunur. (örnek; bekaret, namus erdemleri) Buna başlamak için cinsel zevk ve paylaşım için tasarlanmış jenitallerin kesilip sakatlanmasından daha uygun ne olabilir ki?

Tektanrılı dinlerin, (Hıristiyanlık, İslam ve Yahudilik) dinlerini kılıçların ucunda taşımış olmaları boşuna değildir -- erkek ve kız çocukların cinsel organlarını kesen ve ruhlarını sakatlayan da aynı kılıçtır.

Bu yazarın kanaati şudur ki, çocuklarımızın jenital mutilasyonunun, yetişkinlerin çocuklara karşı şiddetinin, ve insanların birbirlerine karşı şiddetinin sona ermesi, ancak bir ahlaki devrimden sonra mümkün olabilecektir. Acının ahlak dışı, zevkin ise ahlaklı olduğu ilan edilmelidir. Eğer ahlaklı insanlar olacaksak tabii ki. Walt Whitman'ın sözleriyle:
"Eğer kutsal olan birşey varsa, o da insan vücududur"

Özetleyecek olursak, eğer insanlararası eşitlik, şefkat, adalet ve sevgi sağlanacaksa, ve insan türünün devamı isteniyorsa, Batı Uygarlığı'nın ikili/teist ahlaki temelleri dönüştürülmelidir.

Acı/zevk dinamiğinin daha kişisel bir anlatımı için şu makaleye bakabilirsiniz:
Bir parçamız eksik: Erkek Çocukların Rutin Mutilasyonu

James W. Prescott, doktorasını psikoloji dalında Kanada Montreal'de McGill Üniversitesi'nde tamamlayan bir gelişim nörofizyolojisti ve kültürlerarası psikologtur. Office of Naval Research (1963-1966)'da yardımcı başkanlık, NIH (Ulusal Çocuk Sağlığı ve İnsan Gelişimi Enstitüsü)'te Sağlık Bilimi Yöneticisi (1966-1980) ve Maryland Psikoloji Birliği'nde başkanlık görevlerini yürütmüştür. (1970-1971)

Maryland Psikoloji Birliği'nin 'Psikoloji Bilimine Sıradışı Katkı' ödülünü, ve 'Rock A Bye Baby' filmine yaptığı katkılardan dolayı Cine Golden Eagle ödülünü almıştır . Kanada Senatosu, ABD Kongresi, ve pek çok diğer hukuksal ve profesyonel örgüt önünde insan şiddetinin kökeni konusunda uzman tanıklık yapmıştır.

Müşfik-Besleyici Olan ve Olmayan İlkel Kültürlerin Toplumsal-Davranış Özellikleri
TOPLUMSAL ÖZELLİKLER
MÜŞFİK VE BESLEYİCİ KÜLTÜRLER 1. Anasoylu 2. Çok eşlilik seyrek 3. Kadınların statüsü düşük değil 4. Kayınlardan kaçınma az 5. Yalnız anne ve çocuktan oluşan evler seyrek 6. Küçük topluluklar 7. Düşük toplumsal karmaşa 8. Büyük geniş aile 9. Eşler satın alınmaz 10. Kölelik yok 11.Ana-baba üzerinde büyükanne-büyükbaba baskısı yok 12.Yaşam temelde yiyecek toplayıcılığı üzerine kurulu 13. Sınıfsal tabakalaşma yok ya da az 14.Topluluk-aile düzeyinde politik entegrasyon 15. Metal işlemesi yok	MÜŞFİK VE BESLEYİCİ OLMAYAN KÜLTÜRLER 1. Atasoylu 2. Çok eşlilik yaygın 3. Kadınların statüsü düşük 4. Kayınlardan kaçınma yaygın 5. Anne ve çocuktan oluşan evler çok 6. Büyük topluluklar 7. Yüksek toplumsal karmaşa 8. Küçük geniş aile 9. Eşler satın alınabilir 10. Var 11.Var 12.Yaşam temelde yiyecek üreticiliği üzerine kurulu 13.Çok 14.Devlet düzeyinde politik entegrasyon 15. Metal işlemesi var
BEBEK/ÇOCUK ÖZELLİKLERİ
MÜŞFİK VE BESLEYİCİ KÜLTÜRLER 16. Bebeklere karşı sevecenlik yüksek 17.Bebekler fiziksel acıya maruz değil 18.Bebeklere düşkünlük çok 19.Bebek ihtiyaçlarının yüksek oranda karşılanması 20. Bebek ihtiyaçlarının anında karşılanması 21.Bebek ve çocukların daha az ağlaması 22.2- 2.5 seneden fazla süren meme emzirme 23.Sorumlu davranış konusunda çocukların çok endişeli olmamaları 24.İtaatkar davranış konusunda çocukların çok endişeli olmamaları 25. Gülme, kahkaha, mizah 26. Bebeklikten çocukluğa geçiş endişesi düşük 27.Hamilelik sırasında yiyecek tabuları yüksek 28.Kürtaja izin veriliyor 29.Çocuk sahibi olma isteği az	MÜŞFİK VE BESLEYİCİ OLMAYAN KÜLTÜRLER 16. Bebeklere karşı sevecenlik az 17.Bebekler fiziksel acıya daha çok maruz 18.Bebeklere düşkünlük az 19.Bebek ihtiyaçlarının daha az karşılanmaması 20. Bebek ihtiyaçlarının daha sonra karşılanması 21.Bebek ve çocukların sık sık ağlaması 22.Meme emzirme 2 yıldan az 23.Sorumlu davranış konusunda çocukların çok endişeli olmaları 24.İtaatkar davranış konusunda çocukların çok endişeli olmaları 25. Daha az gülme, kahkaha, mizah 26. Bebeklikten çocukluğa geçiş endişesi yüksek 27.Hamilelik sırasında yiyecek tabuları az ya da yok 28.Kürtaj şiddetle cezalandırılıyor 29.Çok
CİNSEL DAVRANIŞ ÖZELLİKLERİ
MÜŞFİK VE BESLEYİCİ KÜLTÜRLER 30. Evlilik öncesi ilişki serbest 31.Evlilik dışı ilişkiye izin veriliyor 32.Ayrılık sonrası seks tabusu bir aydan az 33.Cinsel işlev bozuklukları yok 34. Kastrasyon endişesi düşük 35.Cinsel endişe düşük 36.Narsizm düşük 37.Teşhirci danslar az	MÜŞFİK VE BESLEYİCİ OLMAYAN KÜLTÜRLER 30. Evlik öncesi ilişki şiddetle cezalandırılıyor 31.Evlilik dışı ilişki cezalandırılıyor 32.Ayrılık sonrası seks tabusu bir aydan fazla 33.Var 34. Yüksek 35.Yüksek 36.Yüksek 37.Çok
SAVAŞ/ŞİDDET/SUÇ ÖZELLİKLERİ
MÜŞFİK VE BESLEYİCİ KÜLTÜRLER 38.Yetişkinler arası fiziksel şiddet düşük 39.Savaş yok veya çok az 40.Askeri zaferlerin pek üzerinde durulmaz 41. Dövüşkenlik düşük 42.Öldürme, işkence ve yaralamalar ya çok az ya da hiç yok 43.Kişisel suçlar az 44.Hırsuzlık nadir	MÜŞFİK VE BESLEYİCİ OLMAYAN KÜLTÜRLER 38.Yüksek 39.Savaşlar çok 40.Askeri zaferler çok önemli 41. Dövüşkenlik aşırı 42.Öldürme, işkence ve yaralamalar çok 43.Çok 44.Çok
ADALET / DİN / DOĞAÜSTÜ ÖZELLİKLERİ
MÜŞFİK VE BESLEYİCİ KÜLTÜRLER 45. Yüksek Tanrı temelde yok 46.Dinsel aktivite çok az ya da hiçyok 47. "Yüksek" adalet yok 48.Doğaüstü güçler yardımsever 49.Doğaüstü güçlerden değil insanlardan korkulur 50. Reenkarnasyon inancı az 51.Yas sırasında zevkten uzak durma az 52.Büyücülük yok ya da çok az 53.Din görevlileri part-time	MÜŞFİK VE BESLEYİCİ OLMAYAN KÜLTÜRLER 45. Var 46.Çok 47. Var 48.Doğaüstü güçler agresif 49.İnsanlardan değil doğaüstü güçlerden korkulur 50.Reinkarnasyon inancı var 51.Yas sırasında zevkten uzak durma çok 52.Büyücülük çok 53.Din görevlilerin başka işi yok
NOT: Yukarıdaki sosyal-davranışsal özellikler R. B. Textor'un (1967) çalışmasından elde edilmiştir: A Cross-Cultural Summary, HRAF Press, New Haven. Anasoylu kültürler, mirasın kadın çizgisini takip ettiği kültürlerdir. Çok eşli kültürler, erkeklerin birden fazla eşlerinin olduğu dolayısıyla kadınların erkeklerce cinsel olarak kontrol ve istismar edildiği kültürlerdir. Çocukların çok istenir olması onların istismar edildiklerini, erkek ve kadın doğurganlığının çok değerli olduğunu, çocukların bir ekonomik kaynak olarak görüldüğünü, ve dolayısıyla kürtajın cezalandırıldığını gösterir. Sevecen ve besleyici olmayan kültürlerdeki Doğaüstü (Yüksek Tanrı) güçler, eksik olan insan sevgisinin yerinin İlahi sevgi ile doldurulmasını yansıtır. Benzer şekilde Tanrı insan şeklinde ve ona benzerdir- barışçı kültürlerin barışçı tanrıları, savaşçı kültürlerin de savaşçı tanrıları vardır.

Balanitis Xerotica Obliterans

ametumus — Thu, 24 May 2007 15:58:25 CDT

Muhafazakar Tedavi Seçenekleri

Giriş.

Balanitis Xerotica Obliterans ilk olarak 1928 yılında Almanya'da Stühmer tarafından tanımlanmıştı.(1) Balanitis Xerotica Obliterans (BXO) ve Lichen Sclerosus et Atrophicus (LSA) aynı hastalık için iki farklı addır. (2-3,21) BXO/LSA etyolojisi bilinmeyen bir deri hastalığıdır.(2) Hem erkekler, hem de kadınlarda görülür. LSA bu hastalık cinsel organlar haricinde ortaya çıktığında verilen isimdir. BXO ise geleneksel olarak hastalık erkek cinsel organlarını etkilediği zaman verilen isimdir. Daha eski bir ad ise kraurosis glandii et praeputii penis.(2,6) dir. Burada hastalık erkek cinsel organlarını etkilediği zaman oluşan durum açıklanmaktadır. Kadınlardaki durumlar için Lichen Sclerosus sayfasına bakabilirsiniz. BXO, 1000 erkekten yalnızca 6'sını etkileyen nadir bir hastalıktır. (21) Her yaşta erkeği etkileyebilir.(21) Geleneksel tedavi yöntemi sünnet olmuştur.(16) Ne var ki şu anda muhafazakar pek çok tedavi yöntemi vardır.

Teşhis.

Freeman ve Laymon (1941) hastalığın klasik ayrıntılı bir tanımını sunmuşlardır.(2) BXO genellikle üstderinin ucunda yüzük şeklinde beyazımsı sertleşmiş bir doku tabakası ile fark edilir. Dokunun sertleşmiş olması üstderinin geriye çekilmesini engeller. (23) Ayırt edici teşhis için Immunophenotyping yararlı olabilir. (15) Cilt biyopsisinin dokusal muayenesi kesin bir teşhis verir. (7,8,23,27) Eğer biyopsi BXO olasılığını ortadan kaldırırsa o zaman geri çekme için muhafazakar tedaviler büyük olasılıkla mümkündür. Ama biyopsi BXO varlığını doğrularsa tedavi biraz daha zordur. BXO görece olarak ciddi bir rahatsızlıktır. Üretral kanal daralmasına ve idrarın kalmasına neden olabilir. (2) BXO 'dan kötü huylu tümörlerin gelişmesi (nadir de olsa) rapor edilmiştir. (2,23) Meffert ve meslektaşları. literatürün en son bir taramasını sunmuşlardır. (17) BXO hastası ya da şüpheli BXO vakası bir tıp doktorunun gözetiminde kalmalıdır.

Geleneksel veya Muhafazakar Tedaviler.

Geleneksel tıp bilgisine göre BXO sünnet için kesin bir endikasyondur. (16) Ne var ki bu inanış, üstderinin birey için bir öneminin olmadığı zamanlardan kalmadır. Açıktır ki, durum artık bu değildir. Üstderinin işlev ve değeri artık anlaşılmıştır, ve bireyin radikal cerrahiden korunması, doktorun her zaman önceliği olmalıdır. Araştırmacılar üstderiyi koruyan başarılı BXO tedavileri rapor etmişlerdir.

İlaç Tedavisi.

Kortikosteroidler değişik derecelerde başarı ile uygulanmışlardır. (4,5). Pasieczny topikal testesteron propyonat merhemi ile tedavide başarı yakalamıştır. (7,26) Pek çok otorite Klobetasol Propyonat (clobetasol propionate) ile tedavide başarılı olmuştur. (14,19,22,24) Shelley ve meslektaşları antibiyotiklerle tedavide başarılı olmuşlardır. (25) Depasquale ve meslektaşları, ise radikal sünneti tavsiye etmekle birlikte mometason veya klobetasol kremini de (clobetasol cream) önermektedirler. (27) Dewan, BXO'nun erken aşamalarında topikal steroidler ile tedavi edildiğini yazmıştır. (30 31) Assmann ve meslektaşları. kadınlarda LSA tedavisinde takrolimus merheminin (tacrolimus ointment) etkili olduğunu yazmışlardır. (32) Klinik tecrübe bunun erkek çocuklardaki BXO'ya karşı da etkili olduğunu göstermiştir.

Cerrahi Tedavi.

Karbon Diyoksit (CO2) lazer cerrahisinin iyi sonuçlarla uygulandığı rapor edilmiştir. (9,10,11,13,20) Lezyonları buharlaştırmak için bir karbon diyoksit lazeri kullanılmıştır. Sünnet geleneksel radikal cerrahi tedavidir, ama üstderiyi feda eder. (8,23,24,26,27)

Sonuç.

BXO'nun en iyi tedavisi için halen pek çok farklı görüş vardır. Hastalığın nedeni halen bilinmemektedir, ancak Shelley et al. hastalığın nedeni olarak spirochete enfeksiyonunu varsaymaktadır. (24) Daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır. Ne var ki şimdiden, radikal sünnete gereksinimi ortadan kaldıran tedavi yöntemleri bulunmuştur.(29 )

Kütüphane Kaynakları

Stühmer A. Balanitis xerotica obiterans und ihre Beziehungen zur 'Kraurosis glandi et praeputii penis'. Arch Dermatol Syph (Berlin) 1928;156:613.
Freeman C, Laymon CW. Balanitis xerotica obliterans. Arch Dermat Syph (Chicago) 1941;44;(4):547-559.
Laymon CW, Freeman C. Relationship of Balanitis xerotica obliterans to lichen sclerosus et atrophicus. Arch Derm Syph (Chicago) 1944: 49; 57-59.
Catterall RD, Oakes JK. Treatment of balanitis xerotica obiterans with hydrocortisone injections. Br J Ven Dis 1962;38:75.
Poynter JH. Levy J. Balanitis xerotica obliterans: effective treatment with topical and sublesional corticosteroids. Br J Urol 1967;39(4):420-5.
McKay DL Jr, Fuqua F, Weinberg AG. Balanitis xerotica obliterans in children. J Urol 1975;114(5):773-5.
Pasieczny TAH. The treatment of balanitis xerotica obliterans with testosterone propionate ointment. Acta Derm Venerol (Stockholm) 1977;57:275-277.
Rickwood AMK, Hemalatha V, Batcup G, Spitz L. Phimosis in Boys. Brit J Urol 1980; 52:147-150.
Rosemberg SK, Jacobs H. Continuous wave carbon dioxide treatment of balanitis xerotica obliterans. Urology 1982;19(5):539-41.
Ratz JL. Carbon dioxide laser treatment of balanitis xerotica obliterans. J Am Acad Dermatol 1984;10:925-28.
Rosemberg SK. Carbon dioxide laser treatment of external genital lesions. Urology 1985;25(6):555-8.
Bale PM, Lochhead A, Martin HC, Gollow I. Balanitis xerotica obliterans in children. Pediatr Pathol 1987;7(5-6):617-27.
Windahl T, Hellsten S. Carbon dioxide laser treatment of lichen sclerosus et atrophicus. J Urol 1993;150:868-70.
Jørgensen ET, Svensson Å. The treatment of phimosis in boys, with a potent topical steroid (clobetasol propionate 0,05%) cream. Acta Dermato-Venereologica (Stockholm) 1993;73(1):55-56.
Hinchliffe SA, Ciftci AO, Khine MM, et al. Composition of the inflammatory infiltrate in pediatric penile lichen sclerosus et atrophicus (balanitis xerotica obliterans): a prospective, comparative immunophenotyping study. Pediatr Pathol 1994;14(2):223-33.
Meuli M, Briner J, Hanimann B, Sacher P. Lichen sclerosus et atrophicus causing phimosis in boys: a prospective study with 5-year followup after complete circumcision. J Urol 1994:152(3):987-9.
Meffert JJ, Davis BM, Grimwood RE. Lichen Sclerosus. J Am Acad Dermatol 1995;32(3):393-416.
Hrebinko RL. Circumferential laser vaporization for severe meatal stenosis secondary to balanitis xerotica obliterans. J Urol 1996;156(5):1735-6.
Jorgensen ET, Svensson A. Problems with the penis and prepuce in children: Lichen sclerosus should be treated with corticosteroids to reduce need for surgery. BMJ 1996;313:692. (link to www.bmj.com)
Kartamaa M, Reitamo S. Treatment of lichen sclerosus with carbon dioxide laser vaporization. Br J Dermatol 1997;136:356-9.
Parsad D, R. Saini R. Oral Stanozolol in Lichen Sclerosus et Atrophicus. J Am Acad Dermatol 1998; 38( 2) part 1: 278-9. (link to www.vulvarpain.icom.ca)
Dahlman-Ghozlan K, Hedblad MA, von Krogh G. Penile lichen sclerosus et atrophicus treated with clobetasol dipropionate 0.05% cream: a retrospective clinical and histopathological study. J Am Acad Dermatol 1999;40(3):451-7.
Shankar KR, Rickwood AM. The incidence of phimosis in boys.BJU Int 1999;84(1):101-2.
Neuhaus IM, Skidmore RA. Balanitis xerotica obliterans and its differential diagnosis. J Am Board Fam Pract 1999; 12(6):473-476.
Shelley, WB, Shelley ED, Gruenwald MA, et al. Long-term antibiotic therapy for balanitis xerotica obliterans. J Am Acad Dermatol 1999;40:69-72.
Rickwood AMK. Medical indications for circumcision. BJU Int 1999: 83 Suppl 1, 45-51.
Depasquale I, Park AJ, Bracka A. The treatment of balanitis xerotica obliterans. BJU Int 2000;86(4):459-465.
Rickwood AMK, Kenny SE, Donnell SC. Towards evidence based circumcision of English boys: survey of trends in practice. BMJ 2000;321:792-793.
Dalton JD. BXO does not require treatment by circumcision. (letter) BMJ 2000; rapid response pages.
Kiss A, Csontai A, Pirot L, et al. The response of balanitis xerotica obliterans to local steroid application compared with placebo in children. J Urol 2001;165(1):219-20.
Dewan PA. Treating Phimosis. Med J Aust 2003;178 (4):148-150.
Assmann T, Becker-Wegerich P, Grewe M, et al. Tacrolimus ointment for the treatment of vulvar lichen sclerosis. J Am Acad Dermatol 2003;48(6):935-7.

Tıbbi Fotoğraflar
Family Practice offers a photograph of BXO. (link to www.familypractice.com)

"Fathermag" Dergisinden bir Makale

ametumus — Sun, 20 May 2007 19:35:18 CDT

Bebek bekleyen ana-babalar için sünnet edip etmemek, cevaplanması gereken bir sorudur. Fathermag dergisi bu konuda e-mailler aldı. Sünnet konusu habergruplarında ve internette tartışılmaya devam ediyor.

Son yıllardaki hızlı düşüşe rağmen, öyle gözüküyor ki, ABD batılı ülkeler içinde rutin bebek sünnetini gerçekleştiren tek ülke olduğunu yeni farketti. "Penis Eksiltmesi Operasyonu" ndan kar elde eden doktorlar da, şu anda yenidoğan sünneti için nedenin tıbbi değil kültürel olduğunu söyleyen meslektaşları tarafından ateş altında.

Sünnetle ilgili problemlerin artık ortaya çıktığı günümüzde, şu anda batı dünyasında rutin bebek sünnetini savunan herhangi bir otorite kalmamıştır.
ABD'de, Amerikan Pediatri Akademisi, Amerikan Obstetri ve Jinekoloji Koleji, ve Pediatrik Ürolojistler Derneği, hepsi de sünnetin gereksiz olduğunu söylemektedirler.
Kanada Pediatri Derneği 'ne göre "...bebeklik döneminde sünnet için herhangi bir tıbbi gerekçe yoktur."

Sünnet Sonrası Hassasiyet Testi
Cinsel Duyarlılığınızın Ne Kadarı Eksildi?

Sünnetli bir erkek, sünnetle duyarlılığının ne kadarını kaybettiğini, geri kalan duyarlı dokusunu şu şekilde test ederek anlayabilir :

Uyarılmış bir durumda, penisin sonundan başlayarak deriyi aşağı doğru okşayın,
Eliniz yara izine geldiğinde , duyarlılığınızdaki ani değişime dikkat edin. Yara iziyle penis başı arasındaki duyarlı bölge, kesilmeden önce sahip olduğunuzun bir örneğidir. Bu duyarlı bölge normalde çok daha geniştir ve sağlam bir erkekte üstderinin (sünnet derisinin) içine katlanmıştır. Sünnetten sonra bu bölgeden geriye kalan açığa çıkar, kurur ve büyük ölçüde duyarsızlaşır.

Sünnet, cinsel ilişkinin sağlayabileceği zevki azaltmak amacıyla tasarlanmıştır. .

Günümüzde aşırı dar bir üstderinin tedavi yöntemi uzatmadır, kesme değil.

"Prepus (sünnet derisi, ya da üst deri) oldukça duyarlı ve sinir ağlarıyla bezenmiş bir cinsel yapıdır. Tamamen peripenik kas dokusu ile çevrelenmiştir. Bu derinin iç tarafında bulunan özelleşmiş Ekoptik Sebaseyus Glans normal cinsel işlev için gerekli olan emolyant ve kayganlaştırıcıları salgılar. Birincil orgazmik tetikleyiciler frenulumda ve prepusyal orifiste bulunur. Açıldığı zaman, prepus sertleşmiş penisin tüm gövdesini kaplayacak hale gelir, ve ilişki sırasında penisin içinde kayabileceği doğal bir kabuk görevi görür. Yalnızca prepusun varlığı ve işlevi, fizyolojik olarak normal, doğanın tasarladığı gibi bir cinsel ilişkinin olmasına izin verir."

"Erkekler de kadınlar gibi, doğanın kendilerine bahşettiği üreme organlarının bütünlüğü hakkına doğuştan sahiptirler."
Paul M. Fleiss, MD, MPH; Frederick Hodges.

"Tedavi amaçlı olmayan sünnet gerçekleştirilmemelidir" American Medical News, vol. 38, no. 26 (July 17, 1995): page 16. --Circ Info Network 951202

Çocuk Sünneti

Sünnetin 19. yy'da uygulanmaya başlanması, o zaman çocuklar için "cinsel suç" olarak görülen şeyin (mastürbasyon) önlenmesine yönelikti

Bugün pek çok Amerikalının çocuklarını cinsel zevkten "korumaya" çalışmadaki titizlikleri yeni değildir.1800'lerde dikkat "kendini kötüye kullanma" üzerindeydi, yani mastürbasyonda. Pek çok Amerikalı o günlerde ciddi şekilde, cinsel haz yaşayabilecek çocuklarının başına gelebilecek "şeytani kötülüklere" inanıyordu. J. Bigelow'un The Joy of Uncircumcising kitabından alınan aşağıdaki üç tarihsel olaya dikkat edin.

"1880'lerde birisi, cinsel olarak aktif çocuğunu ...bağlamak, zincirlemek, ya da dövmek isteyebilirdi...cinsel organlarını alçı, deri, kauçuk gibi çeşitli maddeler içine hapsedebilir....hatta ...hadım edebilirdi....mastürbasyon deliliği yeterince büyüktü artık - çünkü tıbbi meslek erbabını da etkiliyordu." Circumcision: The Painful Dilemma.

Dr. E.J. Spratling, bugün hastanelerde gerçekleştirilen sünnet yöntemini tarif etti .

" En iyi sonuçları elde etmek için yeterince mukoza tabakası ve deriyi, daha sonra ereksiyon olduğunda gerilecek şekilde kesmek gerekir. Yara tamamen iyileştiğinde, deride herhangi bir hareket imkanı olmamalıdır, deri penisin üzerini sıkı bir şekilde sarmalıdır, çünkü bir boşluk olduğunda hasta, alışkanlığına hemen yeniden başlayacaktır....Mastürbasyon tehlikesini tam olarak önlediğimizi söyleyemeyiz, ama onu makul sınırlar içine hapsettiğimiz konusunda emin olabilirsiniz. " --E.J. Spratling, MD.

Aşağıda bir başka "seks fobili" Amerikalı doktorun 1903'te söylediklerini okuyabilirsiniz.

"Mastürbasyon felç ve kalp hastalıklarının temelini oluşturur! Hafızayı zayıflatır, bir çocuğu dikkatsiz ve ihmalkar yapar. Pek çok çocuğun aklını kaybetmesine bile yol açar, diğerleri büyüdüklerinde intihar ederler!....Çocuğunuza bugün birşey olmadığı için mastürbasyonun zarar vermediğini düşünmeyin, çünkü bu belanın zararları o kadar yavaş gelir ki, kurban ölüm sınrına gelene kadar farketmezsiniz bile! Burada belirtmeli ki, pek çok değerli doktor artık sünnet alışkanlığını savunuyor ... " --Mary R. Melendy, MD.

Bu mantık dışı söylemler bugünkü anababaların çoğuna oldukça "garip" hatta "uçuk" gelecektir. Ne var ki, bu tür fikirler Amerikan toplumunda kaybolmamıştır, sadece şekil değiştirmiştir. Bugünkü seksofobyaklar bu söylemlerin yeni şekillerini çocuklarının cinsel organlarının yaralanması için kullanırlar. Söyledikleri şudur: "Sünnet, anababayı, çocuğunun cinsel organlarını yıkamak için ona dokunmasından korur, böylece gereksiz uyarılmayı önler". Bugünkü seksofobyaklar hala bir penise dokunmaktansa onu kesmeyi tercih eden kimselerdir. Bu olgu Önce Zarar Verme : Cinsel İstismar Endüstrisi kitabında Felicity Goodyear-Smith tarafından ayrıntılı olarak incelenmiştir.

Puritan ahlak mirası ve çocuk cinselliği ile ilgili yeni ortaya çıkan Amerikan histerisi, ne yazık ki Amerikan nüfusunun önemli bir bölümünün, çocuklarının cinsel organlarını kesmeye devam edeceklerini göstermektedir.

Çocukların cinsel istismarı ile çok ilgili olduğunu iddia eden aktivisler nerede? Amerikalı aktivistler başka ülkelerdeki kadın cinsel organ sakatlamalarını kamuoyu önüne getirdikleri ve buna karşı tavır aldıkları için övgüye değerdir. Ancak aynı zamanda dünyanın geri kalanı, Amerika'daki erkek çocukların, 100 yıl önce cinsel aşırıcılar tarafından kurumlaştırılan cinsel sakatlamaların kurbanı olduklarını görüyorlar.

Çocuklar hakkında düşünceli olduğunu iddia eden, ama aynı zamanda ABD'de, çocukların cinsel organlarının yaralanmasına seyirci kalan, hatta destekçi olan herhangi bir eylemcinin gerçek motivasyonunu sorgulama hakkına sahibiz. Her zaman için bazı cinsel istismar eylemcilerinin istismar-karşıtı olduklarından daha çok, seks-karşıtı olduklarına dair şüpheler gerçek olmuştur.

Bu tür seks-negatif insanlar, çocukların cinsel organlarını sakatlama fikrine doğal olarak en yatkın insanlar olacaklardır ve bu yüzden de onu durdurmak için harekete geçmezler. Çocuk cinsel istismar eylemcilerinin şu sırada, zorla bağlanmış, kanlı, çığlık atan çocukların olduğu gerçeğiyle rahatsız olmamaları, bu şüpheleri doğrulayıcıdır.

ABD'de yenidoğan sünneti 1800'lerde 1 no'lu Yalan ile doğmuştu, ve bugün de 2 No'lu Yalan ve 3 No'lu Yalan ile devam etmektedir.

Yalan No 1:
sünnet, cinsel içgüdüyü azaltacak ve mastürbasyonu önleyecektir
Gerçek: Sünnet cinsel tatmini kesin olarak azaltırken, mastürbasyonu önlediğine ya da cinsel içgüdüyü azalttığına dair hiçbir kanıt yoktur. Kaldı ki, bunların her ikisi de sakıncalı olgular değil, doğal insani içgüdülerdir.
Yalan No:2
Sünnet edilmemiş erkeklerin %10'u, sonraki zamanlarda buna ihtiyaç duyacaklar
Gerçek: Sünnet olmamış Avrupalı erkeklerin %1'inden azı daha sonraki hayatlarında buna ihtiyaç duyarlar, aynı zamanda Amerikalı erkeklerden daha düşük penis kanseri, AIDS, diğer cinsel yolla bulaşan hastalıklar oranına sahiptirler
- Israil ve ABD, bir erkeğin sünnet edilme riski altında olduğu nadir sanayileşmiş ülkelerdendir. Finlandiya'da bir erkeğin hayatı boyunca sünnet edilme riski 16,000'de birden azdır.
Yalan No:3:
Sünnet daha yaşlı erkekler için korkunç acı veren bir olaydır, ama bebekleri acıtmaz, bu yüzden hemen şimdi yapılmalıdır
Gerçek: Bilimsel dergiler, tıp personeli, ve ana-babalardan kaynaklanan, sünnetin bebekler üzerinde korkunç derecede acı veren bir müdahele olduğuna dair büyük miktarda kanıt vardır. Anestezi sonucu ölüm riski nedeniyle bebek sünneti sırasında anestezi kullanılmaz. (ne varki anestezi durumunda bile yara günlerce ağrı yapmaya devam eder.) ABD'de sünnetten kaynaklanan ölüm oranı gizlenmiştir, çünkü ölümler, en son ona ne yol açtıysa o başlık altında kaydedilir, - hemofili, enfeksiyon, gastrik kırılma vs.gibi.
Bazıları, bizi müdahalenin önemsiz olduğuna inandırmaya çalışır, ama sünnet-karşıtı internet siteleri, sünnet sırasında yanlış giden şeylerle ilgili korku hikayeleri ile doludur, ve kendi rızası olmadan çocukları sünnet edilen ana-babalar da bunun cabasıdır. Bebekler sözkonusu olduğunda, bu hastane hatasıdır, çocuklar söz konusu olduğunda ise, mesela aşı için getirilmiş bir çocuğun başına gelebilir. Sünnet için ani bir baskı genelde başarılıdır, özellikle eş orada yok ise...

Sünnetle Ne Kaybedilir

ametumus — Sun, 20 May 2007 19:25:03 CDT

Sünnetle Ne Kaybedilir

Gary L. Harryman

Bir bebeğin doğal ve sağlıklı penisi sünnet edildiğinde sonsuza dek ne kaybedilir?

Dartos Fascia adındaki ısıya duyarlı yumuşak kas tabakasının yaklaşık olarak yarısı.

Bağışıklık sisteminin bir parçası olan özelleşmiş Epitelyal Langerhans hücreleri;

İçinde dorsal sinirin uzantıları da olan yaklaşık olarak 75 metre uzunluğunda mikroskobik sinir.

Yavaş hareketleri, sıcaklıklardaki düşük oynamaları, ve yüzeydeki ince farklılıkları hissedebilen, çeşitli tipte 10,000 ile 20,000 arasında özelleşmiş erotojenik sinir uçları. Bu kayıp üst derideki (sünnet derisi) en önemli duyusal alıcılar olan Maysner yuvarlarının da (meissner's corpuscles) binlercesini içerir.

Amacı ve değeri henüz tam olarak anlaşılmamış olan estrojen alıcıları.

Hareketli penis derisinin %50'sinden fazlası; penis başının penisi kurumadan, aşırı sürtünme ve tahrişten, ve keratinleşmeden koruyan çok amaçlı kaplaması. Penis başının keratinleşmesinin zarar verici cinsel sonuçları henüz araştırılmamıştır.
Yumuşak sırtların frenar bantları (the frenar band of soft ridges); insan vücudunda en fazla zevk yaratan bölge. Yoğun olarak sinirlerle bezenmiş olan bu bölgenin kaybedilmesi, geri kalan penisin hassasiyetini normal bir deri tabakasının hassasiyeti ile aynı hale indirir.

Anne sütü ve plazma hücrelerinde de bulunan, bağışıklık antikorlarını, antibakteriyel ve antiviralleri salgılayan, yumuşak mukozanın bağışıklık savunma sistemi.

Lenfatik kanallar; bunların kaybı vücudun bağışıklık sistemi içerisinde lenf akışını olumsuz yönde etkileyebilir.

Frenulum; glansın aşağı kısmında, "V" şekilli, ağ-görünümlü, genelde üst-deri ile birlikte kesilen veya zarar görerek işlev göremez hale gelen çok duyarlı bir yapı.

Feremonları salgılayan iç üstderinin "apokrin bezleri". Feromonların kaybının yol açtığı sonuçlar henüz araştırılmamış olmakla birlikte, olası cinsel eşlere sessiz, görünmeyen, ama güçlü sinyaller yolladığı sanılmaktadır

Penisi nemlendirip kayganlaştıran ectopic sebaceous bezleri.

Gerekli "kayma" mekanizması. Eğer açılır ve düz olarak yayılırsa, ortalama yetişkinin üstderisi 104 santimetrekare yer kaplar.(yaklaşık olarak bir posta kartı kadar) Kendi kendini kayganlaştıran ve hareketli olan bu deri, penise kendi içinde kayma özelliğini kazandırır; bu da vajinayı kurutmadan, yapay kayganlaştırıcılara ihtiyaç duymadan cinsel ilişkiyi sağlar.

Glansın pembe-kırmızı-koyu mor arasındaki rengi. Glans normalde tıpkı dil gibi bir iç organdır.

Penis çevresinin önemli bir kısmı. Gevşek üstderinin penise kazandırdığı önemli bir hacim vardır. Bu da sünnetli penisi, sünnet edilmemiş penise göre oldukça ince yapar

Sünnet sırasında üstderiyi penise bağlayan doku yırtılarak koparıp atıldığı için, sertleşmiş penis uzunluğunun 2.5 cm kadarı da kaybolur. Bu paylaşılan zar, üst deri ve glansı penis gelişirken sıkıca birbirine bağlar. Onu koparmak glansa zarar verir; ham, enfeksiyona, sürtünmelere ve tahrişe açık hale getirir. Bu durum penisin büzülüp ufalmasına neden olur.

Frenular atardamar ve dorsal atardamarı da içeren metrelerce uzunluğunda damar. Bu yoğun kan dolaşımının kesilmesi, penisin gövdesine ve glansına yeterli kan akışını sınırlar, bu da açık bir şekilde penisin doğal işlevine ve gelişimine zarar verir.

Her yıl pek çok erkek kötü operasyonlarda ve enfeksiyonlarda penislerini kaybederler. Bazı durumlarda bu da yapay olarak hormon vs, ile cinsiyetin değiştirilmesine yol açar ve erkekler kadın olarak yaşamaya zorlanırlar.

Her yıl pek çok erkek tıbben gereksiz sünnet operasyonlarında hayatlarını kaybederler. Bu ölümler milyar dolarlık sünnet endüstrisi tarafından saklanır.

Henüz bilimsel olarak kanıtlanmamasına rağmen, penis ile vajinanın mukozal dokusu arasında gerçekleşen elektrik transferi orgazmın oluşumuna yardım eder. Sünnet ile erkekteki mukozal tabakanın kaybedilmesi, bunu engeller.

Gary L. Harryman 14 Şubat 1999
Kaynak: http://www.cirp.org/pages/parents/lostlist.html

"Mothering" dergisinden bir makale

ametumus — Sun, 20 May 2007 19:18:56 CDT

Sünnet Hakkında Bir Görüş

Paul M. Fleiss, MD

Paul M. Fleiss, MD, MPH, University of Southern California Medical Center'da yardımcı klinik pediatri profesörüdür. Ulusal ve uluslararası tıbbi dergilerde yayınlanan pek çok makalenin yazarıdır "Annelik" dergisinde yayınlanan yazısı: The Magazine of Natural Family Living, Kış 1997, s. 36--45.

"ABD'de bebeklerin rutin sünneti Soğuk Savaş dönemine kadar başlamadı. Sünnet, Avrupa'da, Güney Amerika'da ve Müslüman-olmayan Asya'da neredeyse bilinmeyen bir şeydir. Aslında dünyadaki toplam erkek nüfusunun yalnızca %10 ila 15 kadarı sünnetlidir."

"Doğal penis özel bir bakım gerektirmez. Bir çocuğun üst-derisi(sünnet derisi), tıpkı göz kapakları gibi kendi kendini temizleyci özelliktedir. Bir bebeğin üst-derisini zorla çekmek, rahatsızlığa ve enfeksiyona yol açabilir. Bir çocuğun el-değmemiş penisinin bakımını yapmak için en iyi yol, onu rahat bırakmaktır. "

Üst Deri (sünnet derisi) Gereklidir

Batı ülkelerinin sünnet geleneği yoktur. Antik çağlarda, Yunan ve Roma İmparatorluklarının genişlemesi, Batılıları ilk def bazıları çocuklarını sünnet ve diğer yöntemlerle sakatlayan Ortadoğulular ile karşı karşıya getirdi. Çocuklarını korumak için Yunan ve Romalılar sünneti yasaklayan kanunlar çıkardılar.(1) Asırlar sonra Katolik Kilisesi benzer kanunlar çıkardı.(2,3) Batının sünnete geleneksel tepkisi yüz çevirme ve küçümsemedir.

Sünnetin ABD'de başlaması, bir kaç Amerikalı doktorun mastürbasyon yapan çocukları cezalandırmak için sünnet etmesi ile, Viktorya Döneminin mastürbasyon histerisi sırasında olur. Viktorya döneminin doktorları sünnetin penisi hissizleştirdiğini, mahrum ve etkisiz bıraktığını çok iyi biliyordu. Ne var ki çok geçmeden sünnetin sarayı, felci, tutulmaları, elephantiasisı, veremi, ekzemayı, yatak-ıslatmayı, kalça çıkığını, ıslak rüyaları, siğilleri, baş ağrısını, tedirginliği, histeriyi, göz bozukluğunu, aptallığı, geri zekalılığı, ve deliliği tedavi ettiğini ileri süreceklerdi. (4)

Aslında tıp tarihinde hiçbir prosedürün sünnetten daha fazla hastalığı tedavi ettiği veya iyileştirdiği ileri sürülmemiştir.1970'lere kadar bile, önde gelen Amerikan tıbbi ders kitapları, mastürbasyonu önlemenin bir yöntemi olarak sünneti savunuyordu. (5) Penisin bir parçasını kesmenin ardındaki cinsellik karşıtı eğilimler oldukça açıktır.

Bebeklerin radikal bir şekilde rutin sünneti Soğuk Savaş dönemine kadar başlamadı. Neredeyse zorunlu sünnete yol açan bu kurumlaşma, doğumu patolojik ve tıbbi bir hale getiren ve anne-sütüyle beslenmeyi aktif bir şekilde engelleyen hareketle aynı hareketti. Özel sektör, şirketler tarafından yönetilen hastaneler, rutin sünneti Amerikan halkına hiç danışmadan kurumlaştırdı. Herhangi bir tartışma ya da referandum olmadı. Ancak 1970'lerde çıkan bir kaç mahkeme kararı, bu zararlı ama karlı uygulama için hastanelerin ana-baba onayı almasını gerektirdi. Sünnetçiler bu duruma, ana-babaları korkutup çocuklarını sünnet ettirmek için bazı "tıbbi" gerekçeler uydurmakla cevap verdiler.

Bugün sünnet için ileri sürülen gerekçeler güncel korku ve endişelerle oynayacak şekilde yenilemiş durumda, ama birgün bunlar da mantık dışı olarak kabul edilecekler. En son sünnetin kanseri ve cinsel yolla bulaşan hastalıkları engellediği iddiası tamamen çürütüldüğüne göre, sünnetçiler hiç şüphesiz yenilerini bulacaklardır. Eğer sünnetçiler gerçekten sadece tıbbi-gerekçelerle hareket ediyor olsalardı, bu uygulamanın kafatası delme, hadım etme, ve sülükle kan çekme ile birlikte çoktan tarih olması gerekirdi. Bunun böyle olmadığı gerçeği şunu gösteriyor: önce sünnet var, sonra "nedenler". Milyonlarca yıl süren evrim, insan vücudunu, her parçasının bir işlevi ve amacı olduğu, bir mükemmellik, zerafet ve verimlilik örneği haline getirdi. Evrim, memeli cinsel organlarının, koruyucu, tepki veren, çok amaçlı bir üstderi kılıfı (sünnet derisi) içinde korunması gerektiğine karar verdi. Her normal insan bir üstderi ile doğar. Bu dişilerde klitorisin glansını korur, erkeklerde ise penisin glansını. Böylece üstderi, insan cinsel anatomisinin önemli bir parçası olarak işlev görür.

Anne babalar, yeni bir çocuğun dünyaya gelişini mümkün olduğunca az endişeyle karşılamalıdır. ABD'de ise bir erkeğin dünyaya gelişi, endişe ve kafa karışıklığını birlikte getirir. Pek çok anne-baba erkek bebeklerini bir kapının ardında bağlanıp kesilmek üzere bir yabancıya teslim etmeye zorlanırlar. Yılda-bir-milyar-dolarlık sünnet endüstrisi Amerikalıları laf bombardımanına tutmuş, ve korkutma taktiklerini kullanmıştır.

Sünnet hakkındaki tartışmalarda neredeyse her zaman üstderinin (sünnet derisi) kendisi hakkındaki bilgi eksiktir. Son bir kaç onyılın toplu sünnet kampanyaları, bu olağanüstü yapı ve insan vücudundaki çok amaçlı rolü hakkında yaygın bir cehaletle neticelenmiştir. Üstderi hakkındaki cehalet ve yanlış bilgilendirme, Amerikan tıbbi literatürünün, eğitiminin, ve uygulamasının kuralıdır.Pek çok Amerikan tıbbi ders kitabı, insan penisini, açıklamasız, sanki doğa onu öyle yaratmışçasına sünnetli olarak resmeder.

Üst Deri Nedir?

Üstderi özel olarak gelişmiş, duyarlı, işlevsel bir dokunma organıdır. Vücudun başka hiçbir parçası aynı amaca hizmet etmez. Penis derisinin değişmiş bir uzantısı olarak, üstderi, glansı (penis başını) kaplar ve hatta onu aşar, daha sonra kendi üstüne kıvrılarak koronanın tam arkasında yapışma noktasında son bulur. Üstderi bu yüzden, iki katlı bir organdır. Gerçek uzunluğu, dış tabakasının uzunluğunun iki katıdır ve toplam penis kaplamasının (derisinin) %80 kadarıdır. (6,7)

Üst-deri, zengin bir kan-damarı ve sinir uçları merkezidir. Uzunlamasına fiberleri olan yumuşak bir kas tabakası; peripenik kas tabakası ile kaplanmıştır. Bu kas fiberleri sarmallıdır, öyle ki, üriner yolun her türlü kirleticiden optimum korumasını sağlayacak şekilde bir düzen oluşturmuşlardır. Göz kapaklarının altı ya da yanağın içi gibi üstderinin de içi mukoza tabakası ile kaplıdır. İki temel bölüme ayrılır, sırtlı mukoza ve yumuşak mukoza. Yumuşak mukoza penis glansının karşısında durur ve emolyenleri, kayganlaştırıcıları, ve koruyucu antikorları salgılayan ectopic sebaceous bezlerini barındırır. Benzeri bezler gözkapakları ve ağızda da bulunur. Yumuşak mukoza ile bitişik olarak ve üst-derinin hemen arkasında, sırtlı mukoza bulunur. Bu oldukça hassas yapı sıkça plise yapılmış eşmerkezli bantlardan oluşur, tıpkı bir çorabın tepesindeki elastik bantlar gibi. Bu genişleyebilir pliseler, üstderi dudaklarının açılmasına ve kapanmasına yardımcı olur. Sırtlı mukoza üstderiye (sünnet derisi) bilinen özelliği olan uca doğru sivrilen görünümünü kazandırır. Glansın alt kısmında, üst-derinin (sünnet derisinin) bağlanma noktası meatus (idrar deliği)'a doğru yaklaşır ve frenulum adında bir banta benzeyen bağı oluşturur. Bu, dili ağzın tabanına bağlayan frenulum ile eşdeğerdir. Üst-derinin frenulumu onu glansın üzerinde olduğu yerde tutar, ve yumuşak kas fiberleri ile birlikte geri çekilen üst-derinin tekrar normal yeri olan ilerdeki glansın üzerine gelmesini sağlar.

Üst-Derinin Geri Çekilmesi
Doğumda üst-deri genellikle glansa yapışık haldedir, tıpkı tırnağın parmağa yapışık olduğu gibi. Ergenlikte penis genelde gelişimini tamamlamış olur ve üstderi de glanstan ayrılmıştır.(8) Bu ayrılma, zamanında olur, yani glansın ve üstderinin ayrılacağı belirli bir yaş yoktur. Bir doktor süreci şu şekilde tanımladı: "Üst-deri bu bakımdan bir gül çiçeğinin tomurcuğuna benzetilebilir. Bir tomurcuk gibi, üstderi de yalnız zamanı geldiğinde açılır. Kimse onu zorla açmaya çalışmaz."(9) Glans(penis başı) ve üstderi doğumda doğal olarak açılsalar bile, üst-deri dudakları yalnız idrar geçişine izin verecek kadar aralıktır. Bu ideal özellik glansı erkenden dış koşullara açık hale gelmekten korur. Penis çocukluk boyunca doğal olarak gelişir. Sonunda çocuk kendi kendine üstderisinin geri çekileceğini keşfeder. Ana-babaların, doktorların, ve diğer ilgililerin bir çocuğun penisini manipule etmeleri gerekmez. Bir çocuğun üstderisini geri çekecek tek kimsenin çocuğun kendisi olması gerekir. Ana-babalar çocuklarının üstderisini geri çekmeye ya da onu kesmeye çalışanlara karşı dikkatli olmalıdır. İnsan üstderileri pek çok ticari faaliyet için ciddi olarak talep edilir, ve bebeklerin üstderisi ticareti multi-milyon-dolarlık bir iştir.

İlaç ve kozmetik firmaları insan üstderilerini araştırma malzemesi olarak kullanırlar. Advanced Tissue Sciences, Organogenesis, ve BioSurface Technology gibi kuruluşlar, insan üst-derisini bir çeşit nefes alabilen bandaj üretiminde kullanırlar.(10)

Penis Üst-Derisinin Görevleri Nelerdir?
Üst-derinin pek çok duyusal, koruyucu, ve cinsel işlevi vardır.

Koruyucu: Göz kapakları gözleri nasıl korursa, üst-deri de glansı korur ve onu nemli, yumuşak ve duyarlı tutar. Aynı zamanda ortalama ısıyı, pH dengesini ve temizliği sağlar. Glansın kendisi (penis başı) sebaceous bezlerini (derimizi nemlendiren sebum veya yağ maddesini üreten bezler) bulundurmaz. Glansın yüzeyini sağlıklı tutan sebumu üstderi üretir.
Bağışıklık Sistemindeki Görevi: Bütün vücut deliklerini çevreleyen mukoz zarlar, vücudun ilk savunma duvarıdır. Üstderideki bezler, lizozim gibi antibakteriyel ve antiviralleri üretirler. (12) Lizozim aynı zamanda göz yaşlarında ve anne sütünde de bulunur. Özelleşmiş epitelyal Langerhans hücreleri, bağışıklık sisteminin bir parçası olarak, üstderinin dış yüzeyinde bolca bulunurlar (13). Üst derinin mukozal kaplamasında bulunan plazma hücreleri, enfeksiyona karşı mücadele eden antikorlarları, yani immunoglobinleri salgılarlar. (14)
Erojen Duyarlılık: Üst-deri parmak uçları, ya da dudaklar kadar duyarlıdır. Özelleşmiş sinir alıcılarından, penisin başka hiçbir yerinde olmadığı kadar çok sayıda ve çeşidini barındırırlar.(15) Bu özelleşmiş sinir alıcıları hareketi, sıcaklıklardaki çok küçük değişiklikleri ve yüzeydeki hassas değişiklikleri algılayabilirler. (16, 17, 18, 19, 20, 21, 22, 23)
Sertleşme Sırasında Penisi Kaplama: Serleştiğinde penis gövdesi daha uzun ve kalın olur. İki katlı üst-deri tabakası, büyüyen bu organı içine alacak gerekli deri yüzeyini sağlar. Böylece penis derisi yumuşak ve rahat bir şekilde gövde ve glans üzerinde kayabilir.
Kendi-kendini Uyaran Cinsel İşlevi: Üst-derinin iki katlı kılıfı, penis gövde derisinin, penis gövdesi üzerinde ileri geri kaymasını sağlar. Normalde üstderi penisin başladığı yere kadar tamamen çekilebilir ve ayrıca glansın ilerisine de çekilebilir. Bu geniş hareket mesafesi penis, frenulum, üstderi, ve glanstaki orgazmik tetikleyicilerin uyarılma şeklidir.
İlişki Sırasında Cinsel İşlevler: Üstderinin görevlerinden biri, iki cinsin ilişki sırasında mukozal yüzeylerinin birbiri üzerinde hareket etmesini sağlamaktır. Üstderi penisin kendi hareketli, yağlı kılıfı içersinde vajina içine girip çıkmasını sağlar. Dolayısıyla dişi, erkeğin sünnet derisi eksik olduğu zamanki gibi sürtünme sonucu değil, hareket eden basınç ile uyarılır.
Üstderi, glansı içine alıp onu bir iç organ haline getirerek, erkek ve kadın arasındaki samimiyeti artırır. Cinsel ilişki tecrübesi, erkeğin bir iç organı olan glans, üstderi geri çekilip, kadının cinsel organı ile temas ettiğinde arttırılır.

Üstderinin henüz bilinmeyen veya anlaşılamayan işlevleri olabilir. Avrupalı bilimciler, bazal epidermal hücrelerinde estrojen alıcılarını henüz yeni keşfetmişlerdir. (24) University of Manchester'daki araştırmacılar, insan üst-derisinin apokrin bezleri içerdiğini keşfettiler.(25) Bu özelleşmiş bezler feremon denilen doğanın kimyasal habercilerini üretiyorlar. Üstderinin bu özelliklerini ve oynadığı rolü anlayabilmek için daha fazla araştırmaya ihtiyaç vardır.

Üst-derinin Bakımı
Doğal penis hiçbir bakım gerektirmez. Bir çocuğun üstderisi, tıpkı göz kapakları gibi kendi kendini temizleyici özelliktedir. Gözkapaklarını kaldırıp gözleri yıkamak nasıl önerilmezse, aynı nedenle, üstderiyi kaldırıp glansı yıkamak da önerilmez. Sağlam bir penisi temiz tutmak için gerekli tek şey, genel vücut temizliği sırasında suyla iyi bir şekilde temasını sağlamaktır. (26) Bir çocuğun üstderisi altındaki beyaz emolyant, smegma diye adlandırılır. Smegma belki de, doğadaki en yanlış anlaşılan, en kötü değerlendirilen maddedir. Smegma temizdir, kirli değildir, faydalıdır ve gereklidir. Antibakteriyel ve antiviral özellikleri penisi temiz ve sağlıklı tutar. Bütün memeliler smegma üretirler. Thomas J. Ritter, MD, bunun önemini şu yorumu yaparak belirtmiştir: "Hayvanlar dünyası smegma olmadan herhalde varolamazdı." (27) Araştırmalar, üstderinin içerisinde sabun kullanmamanın en iyi yol olduğunu göstermiştir.(28) Bir bebeğin üstderisini zorla çekmek ve yıkamaya çalışmak, onu doğal olarak enfeksiyona karşı koruyan bakteri florasını yok edebilir. Ergenlikten sonra, erkekler glanslarını ve üst-derilerini ılık suyla nazik bir şekilde yıkayabilirler.

Sünnet ne kadar yaygındır?
Sünnet Avrupa, Güney Amerika, ve Müslüman olmayan Asya'da neredeyse duyulmamış bir şeydir. Aslında dünya nüfusunun(erkek) yalnızca %10 ila 15 kadarı sünnetlidir ki bunların da çoğunluğu Müslümandır.(29) ABD'nin batısında bebek sünneti oranı %30'lara kadar düşmüştür. Bu yeni düşük oranlar, bebeklerin ana-babalarına sorulmaksızın neredeyse ekspres otomatik olarak sünnet edildiği dönemlerde doğan Amerikalıları şaşırtmaktadır.
Sünnet Nasıl Zarar Verir?
Sünnetin "tıbbi yararları"(!) hakkındaki tartışma, nadiren sünnetin gerçek sonuçlarına değinir.

Sünnet Köreltir: Kesilen deri miktarına bağlı olarak, sünnet, erkeği penis derisinin %80 veya daha fazlasından mahrum bırakır. Sünnet derisinin uzunluğuna bağlı olarak, kesmek, penisi %25 veya daha fazla kısa yapar. Özenli anatomik araştırmalar göstermiştir ki, sünnet bir metreden fazla damar, arter, ve kılcal damarları, 80 metreye yakın sinir uzunluğunu, ve 20,000'den fazla sinir ucunu yok eder. (31) Üstderinin kasları, bezleri, mukoz tabakası, ve epitelyal dokusu da bunların yanında tabii ki yok olmuştur.

Sünnet Hissizleştirir: Sünnet penisi radikal şekilde hissizleştirir. Üstderi amputasyonu, üstderinin kendisindeki zengin sinir ağını ve sinir alıcılarını yok etmek anlamına gelir. Sünnet, neredeyse her zaman frenulumu ya yok eder ya da büyük zarar verir. Koruyucu üstderinin kaybedilmesi glansı hissizleştirir. Sürekli dışarda kalan glansı (penis başı) kaplayan membran şimdi sürekli aşınma ve irritasyon ile karşı karşıya olduğundan keratinleşir, sert ve kuru olur. Normal, sağlam bir peniste, mukoz zarın tam altında olan glanstaki sinir uçları, şimdi birbiri üstüne oluşan keratin tabakalarının altına gömülmüştür. Köreltilmiş glans(penis başı) şimdi donuk, gri ve sklerotik bir görünüm alır.

Sünnet Etkisiz Kılar: Sünnet ile büyük miktardaki penis derisinin amputasyonu, geri kalan deriyi kalıcı olarak hareketsiz hale getirir. Bu hareket kaybı, glansın normal olarak uyarıldığı mekanizmayı yok eder. Sünnetli penis sert hale geldiğinde, geri kalan hareketsiz hale gelmiş deri gerilir, bazen bu o kadar sıkı olur ki tüm penisi kaplamaya yetmez. Normalde penis gövdesi üzerinde kıl yoktur, ama bu şekilde, torba vs. üzerindeki kıllı deri de penise kadar çekilir. Cerrahi olarak dış ortama maruz hale getirilen glansın mukozası sebaceous bezlerini içermez. Üstderinin emolyantları ve koruması olmadan, galns(penis başı) kurur, çatlamaya ve kanamaya meyilli hale gelir.

Sünnet Şekli Bozar: Sünnet, penisin görünüşünü büyük ölçüde değiştirir. Normalde bir iç organ olan glansı, kalıcı olarak bir dış organ haline getirir. Sünnet üstderiyi yırtmayı gerektirdiğinden, glansın da bazı parçaları kopabilir. Üstderinin parçaları ham glansa yapışabilir ve yerinden kopmuş, sarkan deri parçaları ve köprüleri oluşturabilir.(32)

Yara oluşumuna ve kesilen deri miktarına bakarak, sünnetli deri kalıcı olarak eğik bir hal alabilir, ya da sertleşme sırasında eğilebilir.(33) Yara dokusunun büzülmesi, penis gövdesini karnın içine doğru çekebilir, bu da gerçekte penisin kısalması, hatta bazen tamamen kaybolması anlamına gelir. (34)

Sünnet Dolaşıma Zarar Verir: Sünnet, penis derisindeki ve penis başındaki normal kan dolaşımını bozar. Ana penis arterlerine akmak isteyen kan, yarma noktasındaki yara dokusu ile engellenir, bu da kanın daha ilerdeki diğer kılcal damarları beslemek yerine geri doğru akmasına neden olur. Kandan yoksun olan olan meatus büzülüp yara oluşturabilir, bu da idrar akışını engeller. (35) Meatal Stenosis denen bu durum, genellikle düzeltici cerrahi müdahale gerektirir. Bu hastalık neredeyse tamamen sünnetli çocuklara özeldir.

Sünnet, aynı zamanda lenf kanallarını da keser, lenfin dolaşımı bozulur ve bazen lymphedema denen, penisin geri kalan derisinin, sıkışıp kalan lenf ile dolup şiştiği, acı verici ve şekil bozucu rahatsızlık ortaya çıkar.

Sünnet Gelişen Beyne Zarar Verir: Önde gelen tıbbi dergilerde yayınlanan yeni yapılan çalışmalar, sünnetin beyin üzerinde, gelişen beyin merkezlerini olumsuz yönde etkileyerek, uzun süreli zararlı etkileri olduğunu söylemektedir. (36) Sünnetli erkeklerin sünnetsiz erkekler ya da kızlara göre daha düşük bir acıya dayanma eşikleri vardır. (37) Gelişim nörofizyolojisti Dr. James Prescott, sünnetin daha derin ve daha ciddi nörolojik zararlara yol açmış olabileceğini de söylemektedir.(38, 39)

Sünnet Hijyen ve Sağlık Dışıdır : Sünnet hakkında en yaygın olan efsanelerden biri, sünnetin penisi daha temiz ve bakımı daha kolay yaptığıdır. Bu doğru değildir. Gözkapakları olmadan gözler daha temiz olmaz, penis de üstderi olmadan daha temiz olmaz. Yapay olarak dış organ haline getirilen glans (penis başı) ve meatus, kire ve aşınmaya sürekli açık haldedir, bu da sünnetli penisi daha kirli yapar. Koruyucu üstderinin kaybolması, üriner yolu bakteri ve viral patojenlere karşı korumasız bırakır.

Sünnet yarası pek çoklarının sandığından daha büyüktür. Bu yalnızca geri kalan derinin iç ve dış birleşme noktaları değildir. Sünnet olmadan önce bir bebeğin üstderisi penis başında ayrılır, tam anlamıyla söylemek gerekirse, bu canlı canlı derisini yüzmek, yırtmaktır. Bu da geriye kanayan, geniş ve açık bir alan bırakır. En iyi ihtimalle, bu geniş alan yalnızca bir çeşit proto-mukoza tarafından korunmaktadır. Hastalık yapıcılar bu açıklıktan kolaylıkla içeri girebilirler. Yara iyileştikten sonra bile, dış koşullara açık hale gelen glans ve meatus, artık idrar, dışkı, bebek bezlerinin kimyasal maddeleri ve bunun gibi diğer kirleticilerle doğrudan temasa zorlanmıştır. Sünnetli erkeklerin kadın partnerleri daha düşük bir rahim kanseri oranına sahip değildirler.(40) Ne de sünnet penis kanserini önler. (41) Yeni bir çalışma göstermiştir ki, penis kanseri oranı ABD'de, penis kanserinin neredeyse hiç duyulmadığı Danimarka'ya göre daha yüksektir. (42) Gerçekte araştırmacılar, aslında sünnetin bu hastalık oranlarını artırıp artırmadığını kontrol etmelidirler. Sünnet cinsel yolla bulaşan hastalıklara veya bunları yaymaya engel olmaz. Gerçekte ABD, Batı dünyasında hem en yüksek sünnetli erkek oranını barındırır, hem de AIDS dahil en yüksek cinsel yolla bulaşan hastalık oranını. Çok sıkı şekilde kontrol edilen çalışmalar göstermiştir ki, Amerikanın sünnetli erkeklerinin, bakteriyel ve viral enfeksiyonlara yakalanma riski daha yüksektir, özellikle şu hastalıklara: bel-soğukluğu (43) ,nongonoccal urethritis,(44) insan papilloma virüsü,(45) herpes simplex virüs tipi 2,(46) ve chlamydia.(47)

Sünnet Her Zaman Risklidir: Sünnet her zaman ciddi, hatta trajik sonuçları olan bir müdahaledir. Cerrahi komplikasyon oranı 500'de birdir.(48) Bu komplikasyonlar kontrol edilemeyen kanama ve ölümcül enfeksiyonları içerir. (49) Sünneti takip eden kangren ile ilgili pek çok yayınlanmış olay vardır. (50) Staphylococcus, Proteus, Pseudomonas gibi hastalıklı bakteriler ve diğer koliformlara, hatta tüberküloza ve ölüme götürecek diğer enfeksiyonlara yol açabilir. (51, 52) Bu organizmalar vücuda girmek kolay olduğu için ordadırlar, bebek enfeksiyona yatkın olduğu için değil.

Tıbbi dergiler, sayısız defalar sünnet edilirken kısmen veya tamamen penis başları kesilen bebeklerin hikayesini yayınlamıştır.(.53,54,55) Diğer bir kısım anestezi edilmemiş bebek de, uyanık durumdayken, bütün penislerinin "electrocautery tabanca" denilen aletle yakıldığına tanık olmuşlardır. (56,57, 58) Journal of Urology'nin Eylül 1989 sayısı, bu tür olayların bir raporunu yayınlamıştır. Makale, "feminizing genitoplasty" denen, penisini kaybetmiş bebeklerin zorla dişiye değiştirilme operasyonunu anlatmıştır. Archives of Pediatrics and Adolescent Medicine Mart 1997 sayısı, erkek doğan, fakat sünnetçinin penisini kesmesi nedeniyle dişiye çevrilen genç bir insanın bunu öğrendiğinde duyduğu dehşeti anlatmıştır. (60) Pek çok benzeri durum belgelenmiştir. (61,62) Bebek sünnetinin 500,000'de bir olan kaydedilmiş ölüm oranı vardır. (63,64)

Sünnet Annelere Zarar Verir: Bilimsel araştırmalar sürekli bir şekilde göstermiştir ki, sünnet bir çocuğun davranışsal gelişimini bozar. University of Colorado Tıp fakültesinde yapılan çalışmalarla sünneti olan bebeklerin non-REM uykularının rahat olmadığı belgelenmiştir.(65) Sinir yollarına karşı yapılan ve dayanılmaz bir acı veren uzun bombardımana karşı sünnetli bebekler bir yarı-koma durumuna girerler. Bu koma günler, hatta bazen haftalar sürebilir.

Pek çok diğer araştırma sünnetin, doğumdan sonraki kritik dönemde anne-çocuk bağını bozduğunu kanıtlamıştır. Araştırmalar sünnetin yeme alışkanlığını bozduğunu da göstermiştir.

Sünnet, Hasta ve İnsan-Haklarının Bir İhlalidir: Hiç kimsenin, bir başkasının cinsel organlarını, o kişinin tam olarak bilgilendirilmiş rızası haricinde kesmeye hakkı yoktur. Sonuçlara katlanacak olan çocuk olduğuna göre, sünnet onun hem tedaviyi reddetme hem de alternatif tedaviler arama hakkının bir ihlalidir. 1995'te Amerikan Pediatri Akademisi Komitesi, yalnızca bilgili bir ana-babanın bir tedaviye "rıza" gösterebileceği hükmüne vardı.(67) Bir bebek açıkçabellidir ki bir şeye rıza göstermek için çok küçüktür. Onun zayıflığından faydalanmak isteyeceklere karşı korunmalıdır. Bilgilendirilmiş anne-babanın rızası kavramı, yalnız travma, hastalık, sakatlık gibi acil durumlarda tıbbi müdahale hakkı tanır. İnsan penisi, normal, sünnetsiz halinde bu durumlardan hiçbirini sağlamaz.

Doktorların sünnete itiraz etme gibi bir görevleri vardır. Cehaletten ve yanlış yönlendirmeden kaynaklanarak çocukları için bu operasyonu isteyen ana-babaları da eğitmelidirler. Sağlık uzmanlarının yükümlülüğü çocukların çıkarlarını korumaktır. En nihayetinde, kendisine bırakılsa asla seçmeyeceği bir amputasyonu, bir çocuğa zorla uygulamak en hafif terimiyle ahlak dışıdır.

Sağduyu
Doğanın istediği gibi "el değmemiş" olmak, en iyisidir. Bir seçim verildiğinde erkeklerin büyük çoğunluğu, sağlamlıklarına değer vermiş, ve tıpkı "görme" duyularını nasıl koruyorlarsa, aynı şekilde üstderilerini de korumuşlardır. Avrupa ve Müslüman-olmayan Asya'daki anne-babalar hiçbir zaman çocuklarını zorla sünnet etmemişlerdir. Onlar için çocuklarının penisinin bir kısmını kesmek, kendi kulaklarından bir parça kesmek kadar anlamsız olurdu. Çocuğun, cinsel organlarına sağlam olarak sahip olma hakkına saygı gösterilmelidir. Bu, kelimenin tam anlamıyla "muhafazakar" bir yaklaşımdır. Yeni doğan çocuğunun sağlam-eldeğmemiş cinsel organları hakkında karışık fikirleri olan sünnetli bir baba, kendi kaybıyla ve normal erkek cinsel organları hakkındaki endişeleriyle yüzyüze gelmek için bir psikolojik danışmanın yardımını isteyebilir. Böyle durumlarda anne, sıkı bir şekilde çocuğunu korumalı, kocasını olumsuz duygularını dağıtmaya ve kendi koruyucu rolünü paylaşmaya çağırmalıdır. Pek çok anne-baba bebekleri için en iyi olanı isterler. Akıllı ana-babalar kalplerinin sesini dinlerler ve çocuklarını zarardan korumak isteyen içgüdülerine güvenirler.

Çağların tecrübesi bize öğretmiştir ki, bebekler en iyi gelişmelerini güvenli bir sevgi, şefkat, saygı, kabul edilme, besleme, ve sıcaklık ortamında sağlarlar. Bir bebeğin etini kesmek, bu güveni yıkar. Sünnet, bebeği ve bu bebeğin olacağı kişiyi yaralar ve zarar verir. Oğullarının bütünlüğüne saygı duyan ana-babalar, ona doğumdan kaynaklanan hakkını bağışlarlar yani kendi bütünlüğünde mükemmel ve güzel olan vücudunu.

Notlar

1. T. J. Ritter and G. C. Denniston, Say No to Circumcision: 40 Compelling Reasons, 2nd ed. (Aptos, CA: Hourglass, 1996),6-20.
2. "Incipit Libellus De Ecclesiasticis Disciplinis et Religione Christiana Collectus. Liber II.XC, XCI" in Patrologiæ Cursus Completus , vol. 132 (Paris: Apud Garnier Fratres, Editores et J. P. Migne Successores, 1880), 301-302.
3. S. Grayzel, The Church and the Jews in the XIIth Century, vol. 2, ed. K. R. Stow (Detroit, MI: Wayne State University Press, 1989), 246-247.
4. See Note 10, 17-40.
5. M. F. Campbell, "The Male Genital Tract and the Female Urethra," in Urology, eds. M. F. Campbell and J. H. Harrison, vol. 2, 3rd ed. (Philadelphia: W. B. Saunders, 1970), 1836.
6. See photographic series: J. A. Erickson, "Three Zones of Penile Skin." In M. M. Lander, "The Human Prepuce," in G. C. Denniston and M. F. Milos, eds., Sexual Mutilations: A Human Tragedy (New York: Plenum Press, 1997), 79-81.
7. M. Davenport, "Problems with the Penis and Prepuce: Natural History of the Foreskin" (photograph 1), British Medical Journal 312 (1996): 299-301.
8. J. Øster, "Further Fate of the Foreskin," Archives of Disease in Childhood 43 (1968): 200-203.
9. H. L. Tan, "Foreskin Fallacies and Phimosis," Annals of the Academy of Medicine, Singapore 14 (1985): 626-630.
10. F. A. Hodges, "Short History of the Institutionalization of Involuntary Sexual Mutilation in the United States," in G. C. Denniston and M. F. Milos, eds., Sexual Mutilations: A Human Tragedy (New York: Plenum Press, 1997), 35.
11. A. B. Hyman and M. H. Brownstein, "Tyson's 'Glands': Ectopic Sebaceous Glands and Papillomatosis Penis," Archives of Dermatology 99 (1969): 31-37.
12. A. Ahmed and A. W. Jones, "Apocrine Cystadenoma: A Report of Two Cases Occurring on the Prepuce," British Journal of Dermatology 81 (1969): 899-901.
13. G. N. Weiss et al., "The Distribution and Density of Langerhans Cells in the Human Prepuce: Site of a Diminished Immune Response?" Israel Journal of Medical Sciences 29 (1993): 42-43.
14. P. J. Flower et al., "An Immunopathologic Study of the Bovine Prepuce," Veterinary Pathology 20 (1983):189-202.
15. Z. Halata and B. L. Munger, "The Neuroanatomical Basis for the Protopathic Sensibility of the Human Glans Penis," Brain Research 371 (1986): 205-230.
16. J. R. Taylor et al., "The Prepuce: Specialized Mucosa of the Penis and Its Loss to Circumcision," British Journal of Urology 77 (1996): 291-295.
17. H. C. Bazett et al., "Depth, Distribution and Probable Identification in the Prepuce of Sensory End-Organs Concerned in Sensations of Temperature and Touch; Thermometric Conductivity," Archives of Neurology and Psychiatry 27 (1932): 489-517.
18. D. Ohmori, "Über die Entwicklung der Innervation der Genitalapparate als Peripheren Aufnahmeapparat der Genitalen Reflexe," Zeitschrift für Anatomie und Entwicklungsgeschichte 70 (1924): 347-410.
19. A. De Girolamo and A. Cecio, "Contributo alla Conoscenza dell'innervazione Sensitiva del Prepuzio Nell'uomo," Bollettino della Societa Italiana de Biologia Sperimentale 44 (1968): 1521-1522.
20. A. S. Dogiel, "Die Nervenendigungen in der Haut der äusseren Genitalorgane des Menschen," Archiv für Mikroskopische Anatomie 41 (1893): 585-612.
21. A. Bourlond and R. K. Winkelmann, "L'innervation du Prépuce chez le Nouveau-né," Archives Belges de Dermatologie et de Syphiligraphie 21 (1965): 139-153.
22. R. K. Winkelmann, "The Erogenous Zones: Their Nerve Supply and Its Significance," Proceedings of the Staff Meetings of the Mayo Clinic 34 (1959): 39-47.
23. R. K. Winkelmann, "The Cutaneous Innervation of Human Newborn Prepuce," Journal of Investigative Dermatology 26 (1956): 53-67.
24. R. Hausmann et al., "The Forensic Value of the Immunohistochemical Detection of Oestrogen Receptors in Vaginal Epithelium," International Journal of Legal Medicine 109 (1996): 10-30.
25. See Note 12.
26. American Academy of Pediatrics, Newborns: Care of the Uncircumcised Penis: Guidelines for Parents (Elk Grove Village, IL: American Academy of Pediatrics, 1994).
27. See Note 1.
28. See Note 1.
29. S. A. Aldeeb Abu-Sahlieh, "Jehovah, His Cousin Allah, and Sexual Mutilations," In: Sexual Mutilations: A Human Tragedy, eds. G. C. Denniston and M. F. Milos (New York: Plenum Press, 1997), 41-62.
30. National Center for Health Statistics of the United States Department of Health and Human Services, 1994.
31. See Note 17.
32. G. T. Klauber and J. Boyle, "Preputial Skin-Bridging: Complication of Circumcision," Urology 3 (1974): 722-723.
33. J. P. Gearhart, "Complications of Pediatric Circumcision," in Urologic Complications, Medical and Surgical, Adult and Pediatric, ed. F. F. Marshall (Chicago: Year Book Medical Publishers, 1986), 387-396.
34. R. D. Talarico and J. E. Jasaitis, "Concealed Penis: A Complication of Neonatal Circumcision," Journal of Urology 110 (1973): 732-733.
35. R. Persad et al., "Clinical Presentation and Pathophysiology of Meatal Stenosis Following Circumcision," British Journal of Urology 75 (1995): 90-91.
36. A. Taddio et al., "Effect of Neonatal Circumcision on Pain Responses during Vaccination in Boys," Lancet 345 (1995): 291-292.
37. A. Taddio et al., "Effect of Neonatal Circumcision on Pain Response during Subsequent Routine Vaccination," Lancet 349 (1997): 599-603.
38. J. W. Prescott, "Genital Pain vs. Genital Pleasure: Why the One and Not the Other?" Truth Seeker 1 (1989): 14-21.
39. R. Goldman, Circumcision: The Hidden Trauma (Boston: Vanguard Publications, 1997), 139-175.
40. M. Terris et al., "Relation of Circumcision to Cancer of the Cervix," American Journal of Obstetrics and Gynecology 117 (1973): 1056-1065.
41. C. J. Cold et al., "Carcinoma in Situ of the Penis in a 76-Year-Old Circumcised Man," Journal of Family Practice 44 (1997): 407-410.
42. M. Frisch et al., "Falling Incidence of Penis Cancer in an Uncircumcised Population (Denmark 1943-90)," British Medical Journal 311 (1995): 1471.
43. B. Donovan et al., "Male Circumcision and Common Sexually Transmissible Diseases in a Developed Nation Setting," Genitourinary Medicine 70 (1994): 317-320.
44. G. L. Smith et al., "Circumcision as a Risk Factor for Urethritis in Racial Groups," American Journal of Public Health 77 (1987): 452-454.
45. L. S. Cook et al., "Clinical Presentation of Genital Warts among Circumcised and Uncircumcised Heterosexual Men Attending an Urban STD Clinic," Genitourinary Medicine 69 (1993): 262-264.
46. I. Bassett et al., "Herpes Simplex Virus Type 2 Infection of Heterosexual Men Attending a Sexual Health Centre," Medical Journal of Australia 160 (1994): 697-700.
47. E. O. Laumann et al., "Circumcision in the United States: Prevalence, Prophylactic Effects, and Sexual Practice," Journal of the American Medical Association 277 (1997): 1052-1057.
48. W. F. Gee and J. S. Ansell, "Neonatal Circumcision: A Ten-Year Overview: With Comparison of the Gomco Clamp and the Plastibell Device," Pediatrics 58 (1976): 824-827.
49. G. W. Kaplan, "Complications of Circumcision," Urologic Clinics of North America 10 (1983): 543-549.
50. S. J. Sussman et al., "Fournier's Syndrome: Report of Three Cases and Review of the Literature," American Journal of Diseases of Children 132 (1978): 1189-1191.
51. B. V. Kirkpatrick and D. V. Eitzman, "Neonatal Septicemia after Circumcision," Clinical Pediatrics 13 (1974): 767-768.
52. J. M. Scurlock and P. J. Pemberton, "Neonatal Meningitis and Circumcision," Medical Journal of Australia 1 (1977): 332-334.
53. G. R. Gluckman et al., "Newborn Penile Glans Amputation during Circumcision and Successful Reattachment," Journal of Urology 153 (1995): 778-779.
54. B. S. Strimling, "Partial Amputation of Glans Penis during Mogen Clamp Circumcision," Pediatrics 87 (1996): 906-907.
55. J. Sherman et al., "Circumcision: Successful Glandular Reconstruction and Survival Following Traumatic Amputation," Journal of Urology 156 (1996): 842-844.
56. J. R. Sharpe and R. P. Finney, "Electrocautery Circumcision," Urology 19 (1982): 228.
57. C. K. Pearlman, "Caution Advised on Electrocautery Circumcisions," Urology 19 (1982): 453.
58. C. K. Pearlman, "Reconstruction Following Iatrogenic Burn of the Penis," Journal of Pediatric Surgery 11 (1976):121-122.
59. J. P. Gearhart and J. A. Rock, "Total Ablation of the Penis after Circumcision with Electrocautery: A Method of Management and Long-Term Followup," Journal of Urology 142 (1989):799-801.
60. M. Diamond and H. K. Sigmundson, "Sex Reassignment at Birth: Long-Term Review and Clinical Implications," Archives of Pediatrics and Adolescent Medicine 151 (1997): 298-304.
61. J. Money, "Ablatio Penis: Normal Male Infant Sex-Reassigned as a Girl," Archives of Sexual Behavior 4 (1975): 65-71.
62. D. A. Gilbert et al., "Phallic Construction in Prepubertal and Adolescent Boys," Journal of Urology 149 (1993): 1521-1526.
63. R. S. Thompson, "Routine Circumcision in the Newborn: An Opposing View," Journal of Family Practice 31 (1990): 189-196.
64. T. E. Wiswell, "Circumcision Circumspection," New England Journal of Medicine 336 (1997): 1244-1245.
65. R. N. Emde et al., "Stress and Neonatal Sleep," Psychosomatic Medicine 33 (1971): 491-497.
66. R. E. Marshall et al., "Circumcision: II. Effects upon Mother-Infant Interaction," Early Human Development 7 (1982): 367-374.
67. Committee on Bioethics, "Informed Consent, Parental Permission, and Assent in Pediatric Practice," Pediatrics 95 (1995): 314-317.

Sünnet Komplikasyonları

ametumus — Sun, 20 May 2007 18:15:52 CDT

Yetişkin Erkekte Sünnet Hasarı Nasıl Tespit Edilir
NOHARMM sitesinden tercüme edilmiştir

Pek çok sünnetli erkek, sünnetle uğramış oldukları herhangi bir zararın farkında değildir çünkü sağlıklı (sünnet edilmemiş) bir penisin nasıl çalıştığını veya sünnet zararını nasıl tespit edeceklerini bilmezler. Penislerinde gördükleri sünnet hasarlarını "normal" ya da "doğumsal" sanırlar.

NOHARMM erkeklerin sünnetten nasıl zarar gördüklerinin dökümantasyonunu çıkarıyor. Size tavsiyemiz, bu sayfayı okuduktan sonra gizli Zarar Dökümentasyon Form 'unu doldurmanız ve NOHARMM'a ileterek bu çalışmaya sizin de katılmanız. Bazı bireyler, özellikle zararın farkına varıldıktan bir yıl sonra, ya da 18 yaşından gün aldıktan sonraki bir yıl içinde sünnetçilerine karşı yasal girişimde bulunabilirler .

Bu sayfa, yetişkin erkekte ortaya çıkan sünnet sonuçlarının sadece bir bölümünü ortaya koymaktadır.

Deri Hareketliliğinin Kaybolması ; Yara İzleri Aşağıda: Bu fotoğraf, sünnet edilmiş penisin deri hareketliliğinin olmadığını gösterir. Üstderinin kesildiği yerdeki koyu renkli yara izine dikkat edin.
Penis başının ve şaftının bu doğal olmayan kuruluğu bazı erkeklerde ( ve eşlerde) acı, tahriş ve kanamaya neden olmaktadır. Ayrıca deri yüzeyindeki çatlaklar cinsel yolla bulaşan hastalıklar için de açık bir kapı gibidir.

Aşağıdaki fotoğraflar el değmemiş (sünnet edilmemiş) bir penisin üzerinde üstderinin nasıl hareket etttiğini gösterir.
Üstderi geri çekildiğinde A ve B ile gösterilen iki noktanın arasının açılmasına dikkat edin. B noktasında üstderinin açıklığı penis başının geçmesine izin verecek şekilde genişler. Penis başının yumuşak yapısına dikkat edin. Üstderi ve penis başının nemli, mukozal tabakası, dişi labya ve vajinasına benzerdir.
NOT: Geri çekme çocuk ve bebeklerde istenen veya mümkün olan bir şey değildir.

Keratinizasyon

Glans (penis başı) gerçekte üstderi tarafından korunan bir iç organdır. Sünnet ile bu iç organ açığa çıkar, bu da glansın kurumasına ve bir kaç kat fazladan deri katmanının oluşmasına neden olur. (keratinizasyon). (1) Yukarıdaki sünnetli fotoğrafta derinin kuru, çatlak görünümü ile aşağıdaki el değmemiş penisin ıslak, sağlıklı görünümünü karşılaştırın.

Bu kuruluk, ilişki sırasında tahriş ve kanamaya neden olabilir. Yoğun olarak sinir hücreleri ile bezenmiş üstderi ile birlikte penis şaftı derisinin %50'si de üzerlerindeki sinir uçları ile birlikte sünnet ile alınır.(2) Açığa çıkan penis başı daha sonra keratinize olur, ve bu da ek duyu kaybına yol açar. Awakenings(3) araştırmasına konuşan pek çok erkek, hissizleştirmenin kendilerini ön sevişme yerine doğrudan uyarılacakları penetrasyona yönelttiğini söylemişlerdir. Ama penetrasyon sırasında da, yeterli uyarılma ve orgazma ulaşmak için aşırı itme ve basınç uyguladıklarını belirtmişlerdir. Diğer erkekler ise, genelikle vajinal seksten daha çok uyarılma sağlayan (oral seks, anal seks, ve mastürbasyon gibi) diğer ilişki yöntemlerini denediklerini belirtmişlerdir.

Sonuç olarak keratinizasyon yetişkin sünnetinden bile sonra olabilir.

Erkek sünnetinin sonuçlarını anlayabilmek için en azından klitoral başlık ve dudaksıl çıkarıldığında kadının cinsel davranışının ne kadar değişeceğini hayal etmek gerekir. Klitorisin sürekli olarak dış ortama maruz bırakılması erkek sünnetinin keratinizasyon ile yarattığına benzer sonuçlar doğururdu.

sünnetli penis

el değmemiş penis

Kaybolan frenulum Frenulum üstderiyi glansın altına bağlayan bir doku ağıdır. (tıpkı dilin altındaki frenulum gibi) Penis frenulumu yoğun olarak sinirlerle yüklüdür, ve bazen erkek G-noktası olarak tanımlanır. Yani penisin çok erojen bir noktasıdır. 4 Sünnet, genellikle frenulumu yok eder. Sol: Frenulumu olmayan sünnetli penis. Sağ: Geri çekilmiş üstderisi ile sağlam penis

Kaynak: Pro-Foreskin Site

Deri Köprüleri Deri köprüsü glansın koronal sırtını penis şaftına bağlayan bir dokudur. Ereksiyon ve/veya cinsel ilişki sırasında köprüler glansı çekerek acıya neden olabilir. Bir erkekte farklı uzunluk ve genişlikte bir veya birden fazla deri köprüsü olabilir. Bazıları penis yüzeyine oldukça yakınken, bazıları arasından bir kalemin geçmesine izin verecek kadar gevşektir. Deri köprüleri çocuk sünnetinden kaynaklanan komplikasyonlardır, ve yetişkin sünnetlerinden sonra görülmezler, çünkü çocuk sünneti üstderi ve penis yüzeyinin birbirinden zorla ayrılmasını öngörür. (doğal ayrılma doğum ile 18 yaş arasındaki dönemde gerçekleşir) Bu zorla birbirinden ayırma sonucunda glansın korumasız ve ham yüzeyi açığa çıkar ve koronal sırt, üstderinin kesildiği yerdeki ham deri yüzeyleri ile birleşebilir. Bu birleşen ve kaynaşan doku, deri köprüsüni meydana getirir.

Pigmentasyon Değişimleri Penis şaftının epidermal dokusunun pigmentasyonu glans ve iç-üstderinin mukozal dokusundan farklıdır. Sağlam peniste yalnız penis şaftı ve üstderinin dışı görünür durumdadır. Bu dokuların pigmentasyonu birbiri ile uyum içindedir. Yalnızca üstderi geri çekildiğinde pigmentasyon farklılığı görünür hale gelir. Sünnetli bir peniste pigmentasyon farklılığı oldukça görünür ve göze çarpandır. Deri tonundaki bu çarpıklık bazı erkekler için utandırıcı olabilir.

Oyuklar/Glansın kayıp parçaları Penis başından üstderinin ayrılması, doğum ile 18 yaş arasındaki süre içerisinde kendiliğinden olur, bu nedenle yetişkin sünneti için üstderiyi zorla ayırmak gerekmez. Ama çocuk ve bebek sünneti için durum böyle değildir, penis başına yapışık üstderi kesilmeden önce zorla ayrılmalıdır, bu da doğal olarak glansın (penis başının) üstderiye iyi kaynaşmış bölgelerinin ayırma sırasında kopacağı anlamına gelir. Ayrıca bazı sünnet aletleri de (örneğin Sheldon klamp) glansın tamamına veya bir bölümüne önemli zararlar verebilir, veya üstderiyi kesen bistüriden glansı koruyamayabilir.

Sünnete Bağlı Diğer Hasarlar:

Meatal stenosis: Sağlam bir penisteki normal meatus (idrar açıklığı) uzun bir yarık şeklindedir. Bunun üzerindeki koruyucu üstderi tabakası kaldırıldığında, meatus özellikle bez bağlanan bebeklerde oluşan idrar ve dışkı atıklarından veya bezin kendisinden tahriş olabilir. Bu tahriş stenosis (idrar yolunun daralması) durumuna neden olabilir. Eğer stenosis ciddi boyutlarda ise, çocukta idrar açıklığının yeniden açılması amliyatına gerek olabilir (meatotomi)

Penisin eğriliği: Sünnet sırasında derinin eşit bir şekilde alınmaması derinin bir tarafta diğerinden daha gergin olmasına neden olabilir. Ereksiyon (sertleşme) sırasında eğilme veya kavis olabilir. Eğrilikler aynı zamanda hem doğuştan hem de Peyronie's hastalığından kaynaklanıyor olabilir.

Deri parçaları: Bunlar düzgün olmayan sünnetten arta kalan deri parçalarıdır.

Aşırı kanama, enfeksiyon, penisin kesilmesi, yeniden cinsiyet tayini, ve ölüm diğer hasar türleridir

KOMPLİKASYONLAR İÇİN DİĞER LİNKLER

Deri Köprüleri
Dengesiz, Eşitsiz Kesimler
Deri Fazlalıkları
Yaralar ve Yara İzleri
Kangren Durumları
Çok Fazla Deri AlınmasıOluşan deri açığını karından ve yumurtalıklardan gelen deri kapatır
Varis damarları
Pozisyon Değişimi Penis başının glansa göre donmesi

Referanslar

1 Bigelow J. The Joy of Uncircumcising! Aptos: Hourglass Publishing 1995:22-3.

2 Taylor JR, Lockwood AP, Taylor AJ. The prepuce: specialized mucosa of the penis and its loss to circumcision. British Journal of Urology 1996;77:291-5.

3 Hammond T. Awakenings: A Preliminary Poll of Circumcised Men. San Francisco: NOHARMM 1994.

4 Per Judith Seifer, R.N., President, American Assn. of Sex Educators, Counselors and Therapists. In Ask Men’s Health. Men’s Health Magazine October 1994;133.

Ahlak ve İnsan Hakları Açısından Sünnet

ametumus — Sun, 20 May 2007 18:10:46 CDT

Erkek Çocuk Sünnetinin Ahlaki Yönü

Özet

İnsan Hakları. Uluslararası insan hakları kanunları tıp etiğini derinden etkilemiştir. (3 6 9 13 14 19 21 22 38 39 48 49 54 59 64)
Bu sayfa, bu yüzden, tıbbi etik dökümanlarının üzerine insan hakları etiğini de endekslemektedir. Dünya Tıp Birliği'nin " Tıbbiyeci Yemini " doktorların tıbbi bilgilerini "insanlık kanunları" ile uyumlu bir şekilde uygulamalarını gerektirir. (3) Avustralya,(21) Kanada,(22) Norveç,(38) ve ABD(40) ' nin tıp etikleri, doktorların, hastalarının insan haklarını gözetmelerini gerektirir. Birleşik Krallık hastaların insan haklarına saygıyı İnsan Hakları Kanunu (1998) ile yasal bir yükümlülük haline getirir.(48 65) Çocukların da genel insan hakları enstrümanları altında hakları vardır. (52 54) Çocukluklarından dolayı birtakım özel korumaları da ayrıca vardır.(53 56) Önceki Yugoslavya'nın Birleşmiş Milletler Komisyonu, sünneti cinsel saldırı ve insan hakları ihlali olarak tanımlar.(60) Çocuk Hakları Bildirgesi'nin 24.3 'üncü maddesi (56) , " çocukların sağlığına zararlı gelenekselleşmiş prosedürler" tanımı ile sünneti kasteder. Bu nedenle çocukların sünneti çeşitli insan hakları kanunlarını (58 63 66) devamlı olarak ihlal eder, ve etik olmayan tıbbi prosedür başlığı altında incelenmesi gerekir.

Zalim ve düşürücü davranış. Zalim ve düşürücü (insan sağlığını, haysiyetini olumsuz yönde etkileyen, kalıcı sonuçları olan) davranışlar bir insan hakları ihlalidir.(48 52 54 53) Sünnet zalim ve düşürücü bir davranıştır çünkü erkek cinsel organının görünüm ve işlevini, büyük miktarlarda sağlıklı, koruyucu , erojen doku çıkararak tahrip eder. Doktorlar zalim ve düşürücü davranışlarda yer almamalıdır.(9 21) Doktorlar zalim, düşürücü davranışları profesyonel örgütlere ya da üstlerine, eğer mümkünse insan hakları örgütlerine bildirmelidir. (25)

Bilgilendirildikten Sonra Rıza Gösterme. Doktorlar hastalarının otonomisine saygı göstermelidirler.(35) Herhangi bir cerrahi prosedür öncesi rıza alınması gerekir, yoksa müdahele başka şekilde tanımlanır.(23) Geçerli rıza gösterme ancak tam olarak bilgilendirilmiş biri tarafından yapılır. (24 35 48) Kişinin kararı verecek kapasitede olması gerekir.(26 35) Rıza gönüllü ve baskıdan uzak olmalıdır.(27 35) Tıbbi etik doktorların hastalarına veya temsilcilerine bütün maddi bilgileri vermiş olmalarını gerektirir.(18 24 28) Alternatif tedavi yöntemleri hakında da bilgi verilmiş olması gerekir ki bunun içine tedaviyi reddetme seçeneği de girer.(18 28 35 40) Sünnet -olmama gerçekleştirilebilir ve makul bir alternatiftir, bu yüzden sağlık uzmanının sünnet-olmama hakkında da tam bilgiyi vermiş olması gerekir.(40) Hastanın kanuni olarak yetersiz olduğu durumlarda, onun yerine araştırma ve müdahele iznini verecek bir temsilcinin bulunması gerekir.(18 26 35)

Çocuklar için Rıza. Çocuklar ana-babalarından farklıdırlar ve bir takım ayrıcalıklı hakları vardır.(27) Ana-baba hakkı, çocuk hakkının üzerine çıkamaz.(50) Çocuklar genelde kanunen yetersiz kişilerdir, bu yüzden genellikle kendileri hakkındaki teşhis ve tedavi kararlarını ana-babaları verir.(26 35 48) Bir ana-baba çocuğunu doktora götürdüğünde, hasta olan ana-baba değil çocuktur.(18 30) Doktorun sorumluluğu hasta olan çocuğa karşıdır, başka hiç kimseye değil (3 18 48) ve bu en üst düzeyde bir sorumluluktur.(39 48) Ana-baba, çocuk hakkındaki bir tedaviye karar verdiğinde, kararın çocuğun en iyi çıkarlarına uygun olması gerekir.(18 30 34 35 36 48 49) Çocuklar kararda yer almalıdırlar.(14 17 18 22 29 48) Gerekli olmayan müdaheleler, çocuk karar verecek yaşa gelinceye kadar ertelenmelidir. (18 48) Ayrıca ana-babanın bu durumlarda tedavi için verdiği yetki, kendisi için verdiği tedavi yetkisinden sınırlıdır. (18 48) Ana-babalar yalnızca hastalıkların teşhis ve tedavisi hakkında yetki verebilirler. (18 35)

Çocuk sünneti hakkında yetki Şu andaki uygulama tıp görevlisinin ana babadan birinin yetkisini alması şeklindedir.(48 49)
Tıp dünyası uzun süre bu protokolü, çocukların tedavi-amaçlı olmayan sünnetleri için yetki almaya dayanak yapmışlardır. Ne var ki, kanunda bunu destekleyecek bir madde yoktur. Bir erkek çocuk sünneti (yeni-doğan olsun ya da olmasın) ne teşhis ne de tedavi amaçlı bir müdaheledir.(18 35) Dolayısıyla, tedavi amaçlı olmayan müdahele bir kanun ihlalidir. Hiç bir ana-baba kanun ihlali için yetki veremez. Bu ilişkilendirmeyle sözde "ana-babanın rıza göstermesi" tedavi-amaçlı ya da teşhis amaçlı olmayan sünnet operasyonuna dayanak olamaz.
Dahası, tedavi amaçlı olmayan sünnetin, bir çocuğun çıkarlarına nasıl uygun olabileceği açık değildir. İngiltere'de bir mahkeme de bu yönde karar vermiştir.(48)
İngiltere Tıp Konseyi'nin kuralları, tedavi amaçlı olmayan ya da yararlılığı kesin olmayan cerrahi müdahelelerin ancak bir mahkeme kararı ile yapılabileceğini bildirir.(35)

Uygun Olmayan Prosedürler. Çocukların uygun olmayan prosedürlerden korunmaya hakları vardır.(14) Ana-baba arzuları belirleyici faktör değildir.(34 48 49) Doktorların uygun olmayan müdaheleleri hastaları üzerinde gerçekleştirmek yönünde yükümlülükleri yoktur.(33 43 48 49) Doktorlar gereksiz, tedavi amaçlı olmayan sünnetleri reddetmelidirler.(43)

Hastanın ihtiyaçlarını diğer tüm düşüncelerin üzerinde görme. Tıbbi etiğin pek çok maddesi görev alan doktorun, hastanın ihtiyaçlarını ilk sıraya koymasını gerektirir. Hastanın sağlığı doktorun ilk düşüncesi olmalıdır.(3) Doktor hastaya "tam bir sadakat" konusunda yemin eder."(4) Pediatrik sağlık görevlileri çocuk hastalarına karşı yeterli tıbbi özeni, ana-babalarının arzuları doğrultusunda değil, onların sağlıkları doğrultusunda göstermek zorundadır.(18) Doktorun hastasına karşı sorumluluğu ana-baba arzularından ya da temsilci konumlarından bağımsızdır.(18) Doktor önce hastasının iyiliğini düşünmelidir. Bir doktor hastasına bakarken, ona karşı sorumluluğunu en üst düzeyde tutmalıdır.(39) Bir ana baba çocuğunu sünnet için getirdiğinde, doktorun sorumluluğu ana-babaya değil çocuğa karşıdır.(18) Çocuğun ihtiyaçları ana baba arzularının üzerindedir.(48 49) Bir doktorun, sünnetin çocuğun yararına olup olmadığı hakkında bağımsız karar verme hakkı vardır.(48 49) Tedavi-amaçlı olmayan sünnet, sadece ana-baba isteğine uygun olarak gerçekleştirildiğinde doktor ahlaki olmayan bir şekilde ana-baba arzusunu çocuk ihtiyaçlarının üzerinde görmüş olabilir.(34) Doktor ayrıca gene ahlaki olmayan bir şekilde bir ücret almayı düşünebilir, ve bunu çocuk ihtiyaçlarının üzerine koymayı düşünebilir, ama bir doktor kar etmek için veya finansal nedenlerle hastasını kullanmamalıdır. (10 21) (ABD'de sünnetten en çok faydalanan kurum tıbbiyedir. Doktorlar tahminen yılda gerçekleştirilen 1,100,000 'ün üzerinde sünnetten 200 milyon doların üzerinde para kazanırlar , hastaneler de 500 milyon doların üzerindeki bir miktarı sünnet bebekken gerçekleştirildiği zaman anne ve çocuk için uzayan yatışlardan elde ederler.)

Bioetisyenlerin Seçenekleri. Tedavi-amaçlı olmayan sünnet müdaheleleri, ABD'de, ve çok daha az ölçülerde Avustralya ve Kanada'da halen yaygın olmasına rağmen etisyenler tarafından artık ahlak-dışıolarak tanımlanmaktadır. (15 30 37 41 42) Buna ilave olarak uluslararası kuruluşlar çocuğun vücut bütünlüğünü korumak yönünde ek tedbirler almışlardır.(13 60)

Avrupa İnsan Hakları ve Biyotıp Anlaşması (1997). Bu anlaşma uluslararası hukuk için bir enstrümandır. Onbeş Avrupa ulusu şu anda bu anlaşmayı onaylamıştır. 1 Aralık 1999'dan beri yürürlüktedir. Erkek çocukların sünneti bu anlaşmanın 1., 2., ve 20. maddelerini ihlal eder durumdadır.(62)

Acı Hafifletme. Sünnet doğası gereği acı verici bir müdaheledir. Modern tıp acı verici müdahelelerde anastezi/analgezi uygulanmasını gerektirir. (11 16 48 49) Ne var ki acının hafifletilmesi ahlaki olmayan bir prosedürü ahlaki yapamaz.

Oranlanabilirliği. Bir biyoetik otoritesi oranlanabilirliği şu şekilde tanımlar: Herhangi bir teknoloji ya da tedavi amaçlı müdahele düşünüldüğünde insanın bütünsel iyiliği göz önüne alınmalıdır. Zarar vermesi muhtemel ya da istenmeyen yan-etkileri olacak prosedürler yalnızca hastaya oranlanabilir bir yarar sağlaması durumunda haklı gösterilebilir.(47)

Erkek çocukların sünneti oranlanabilirlik testini geçemez çünkü herhangi bir tedavi yönlü yarar sağlamaz. Buna karşı peniste kalıcı bir sakatlama-yaralanmaya ayrıca koruyucu, immunolojik, mekanik, duyarlı, erojen ve cinsel işlevi olan bir dokunun kaybına yol açar. Bunun yanında her sünnette dolaylı olarak hayati riskler vardır.

Ahlaki İlkeler. Tıp ahlakına yön veren dört temel ilke şunlardır :

Yararlılık
Zararlı Olmama
Yasallık
Otonomi

Çocukların tedavi amaçlı olmayan sünneti bu ilkelere göre değerlendirilmelidir. Sünnet bu dört ilkenin hepsini ihlal eder, çünkü ;

Tedavi-amaçlı olmayan sünnet yararlılık testini geçemez, sünnetin belgelendirilmiş bir yararı yoktur.(41 42 49)
Zarar vermeme ilkesini de geçemez çünkü sağlıklı işleyen dokunun alınması ile vücut yaralanmasına ve acıya yol açar. (30 49)
Yasallık ilkesini ihlal eder çünkü hastanın vücut-bütünlüğüne sahip olma yasal hakkını ihlal eder. (30)
Otonomi ilkesini ihlal eder çünkü rıza bir temsilci tarafından verilmelidir. (30 41)

Kütüphane Kaynakları

Kronolojik Sıralamaya Göre

Tıp Etiği

Hippocrates. Oath of Hippocrates (circa 400 B.C.). In: Harvard Classics. Boston: P. F. Collier & Son, 1910.
War Crimes Tribunal. Nuremberg Code (1947)
World Medical Association. Declaration of Geneva: A physician's oath (1948).
World Medical Association. Declaration of London: International Code of Medical Ethics (1949).
World Medical Association. Declaration of Helsinki (1964).
World Medical Assembly. Declaration of Tokyo: Guidelines for Medical Doctors concerning Torture and Other Cruel, Inhuman or Degrading Treatment or Punishment in relation to Detention and Imprisonment. (1975)
Council on Ethical and Judicial Affairs. Principles of Medical Ethics. Chicago: American Medical Association (1980)
Paediatric Services Committee. Newborn Circumcision of Males. New South Wales Health Department. (1982)
UN Principles of Medical Ethics (1982)
Australian College of Paediatrics. Policy Statement on Circumcision. Parkville, Vic. (1983).
Fletcher AB. Pain in the Neonate (Editorial) N Engl J Med 1987; 317(21):1347-48.
Committee on Bioethics. American Academy of Pediatrics. Religious Exemptions from Child Abuse Statutes (1988) (Protection of child from parent's religious requirements.) Pediatrics 1988:
Declaration of the First International Symposium on Circumcision. Adopted by the First International Symposium on Circumcision, Anaheim, California, March 3, 1989.
Alderson P. European Charter of Children's Rights 1993;October:13-15.
Kluge E. Female circumcision: When medical ethics confronts cultural values. Can Med Assoc J 1993:148(2);288-9.
Walco GA, Cassidy RC, Schechter NL. The ethics of pain control in infants and children. N Engl J Med 1994; 331 (8): 541-544.
Shield JPH, Baum JD. Children's consent to treatment. BMJ 1994;308:1182-83.
American Academy of Pediatrics Committee on Bioethics. Informed consent, parental permission, and assent in pediatric practice. Pediatrics 1995;95(2):314-317.
Warren J, Smith FD, Dalton JD, et al. Circumcision of children. BMJ 1996; 312: 377.
Denniston GC. Circumcision and the code of ethics. Humane Health Care International 1996;12(2):78-80.
Australian Medical Association. Code of Ethics. (2004)
Canadian Medical Association. Code of Ethics. Can Med Assoc J 1996;155:1176A-1176B.
Etchells E, Sharpe G, Walsh P, et al. Bioethics for Clinicians: 1. Consent Can Med Assoc J 1996;155:177-80.
Etchells E, Sharpe G, Burgess MM, et al. Bioethics for Clinicians: 2. Disclosure. Can Med Assoc J 1996;155:387-91.
Amnesty International. Declaration on the Role of Health Professionals in the Exposure of Torture and Ill-treatment. (1996)
Etchells E, Sharpe G, Elliot C, Singer PA. Bioethics for Clinicians: 3. Capacity. Can Med Assoc J 1996; 155:657-661.
Etchells E, Sharpe G, Dykeman ML, et al. Bioethics for clinicians: 4. Voluntariness. Can Med Assoc J 1996; 155:1083-1086.
Lazar MN, Greiner GG, Robertson G, Singer PA. Bioethics for clinicians: 5. Substitute decision-making. Can Med Assoc J 1996;155:1435-7.
Harrison C, Kenny NP, Sidarous M, Rowell M. Bioethics for clinicians: 9. Involving children in medical decisions. CMAJ 1997;156:825-8.
Price C. Male Circumcision: an ethical and legal affront. Bulletin of Medical Ethics (May) 1997;128:13-19.
Dalton J. Circumcision: Is the GMC wrong? GP 1997; 27 June:44.
Committee on Bioethics, American Academy of Pediatrics. Religious objections to medical care. Pediatrics 1997; 99(2):279-281.
Weijer C, Singer PA, Dickens BM, Workman S. Bioethics for clinicians: 16. Dealing with demands for inappropriate treatment. CMAJ 1998;159:817-21.
Wilks M. Parental wishes are not the determining factor. BMA News Review, London, 12 September 1998.
Seeking Patients Consent: The Ethical Considerations. London: General Medical Council, 1998.
Bioethics Committee Reference B86-01: Treatment Decisions for Infants and Children. Ottawa: Canadian Paediatric Society, March 2000.
Margaret Somerville. Altering baby boys' bodies: the ethics of infant male circumcision In: Margaret A. Somerville. The Ethical Canary: Science, Society and the Human Spirit. Toronto: Viking, 2000. (ISBN 0-670-89302-1)
Code of Ethics for Doctors. The Norwegian Medical Association. Adopted by the Representative Body in 1961 and subsequently amended, most recently in 2000.
Clare Dyer. Guide to ethics of treating children published. BMJ 2000;321:1491.
Council on Ethical and Judicial Affairs. Principles of Medical Ethics. Chicago: American Medical Association (2001)
Gulbrandsen P. Rituell omskjæring av gutter. [Ritual circumcision of boys.] Tidsskr Nor Lægeforen [Journal of the Norwegian Medical Association] 2001;121(25):2994.
Hodges FM, Svoboda JS, Van Howe RS. Prophylactic interventions on children: balancing human rights with public health. J Med Ethics 2002;28(1):10-16.
Kendel, D. A. Caution Against Routine Circumcision of Newborn Male Infants (Memorandum to physicians and surgeons of Saskatchewan). Saskatoon: College of Physicians and Surgeons of Saskatchewan, February 20, 2002. Photocopy.
Hill G. Informed consent for circumcision. South Med J 2002;95(8):946.
Canning DA. Informed consent for neonatal circumcision: an ethical and legal conundrum. J Urol 2002;168 (4 Pt 1): 1650-1.
Denniston GD. Letter to the President of the American Academy of Pediatrics. October 15, 2002.
Conference of Catholic Bishops. Ethical and religious directives for Catholic health care services, 4th ed. Washington: United States Conference of Catholic Bishops, 2001.
Committee on Medical Ethics. The law and ethics of male circumcision - guidance for doctors. London: British Medical Association, 2003.
College of Physicians and Surgeons of British Columbia. Policy Manual: Infant Male Circumcision. Vancouver, BC: College of Physicians and Surgeons of British Columbia, 2004.
Hellston SK. Rationalising circumcision: from tradition to fashion, from public health to individual freedom—critical notes on cultural persistence of the practice of genital mutilation. J Med Ethics 2004;30:248-53.

İnsan Hakları

San Francisco Conference. Charter of the United Nations (1945).
United Nations General Assembly. Universal Declaration of Human Rights (1948).
United Nations General Assembly. Declaration of the Rights of the Child (1959).
United Nations General Assembly. Covenant on Civil and Political Rights (1966).
United Nations General Assembly. Declaration on Torture (1975)
United Nations General Assembly. Convention on the Rights of the Child (1989).
Institute of Medical Ethics. Briefings in Medical Ethics No. 9: The UN Convention on the Rights of the Child. J Med Ethics 1991;17:1-4.
Milos MF. Macris D. Circumcision: A Medical or Human Rights Issue J Nurse-Midwifery 1992:37(2) Suppl.
Haggerty RJ. Convention on the Rights of the Child: It's Time for the United States to Ratify. Pediatrics 1994;94(5):746-7.
United Nations Security Council. Commission of Experts' Final Report [on the Former Yugoslavia] (S/1994/674, part IV, section F).
Lansdown G. Waterston T, Baum B. Implementing the UN Convention on the Rights of the Child. BMJ 1996;313(7072):1565-6.
Valencia Declaration on Sexual Rights. Adopted by the XIII World Congress on Sexology, Valencia, Spain, June 1997.
Jacqueline Smith. Male Circumcision and the Rights of the Child. In: Mielle Bulterman, Aart Hendriks and Jacqueline Smith (Eds.), To Baehr in Our Minds: Essays in Human Rights from the Heart of the Netherlands (SIM Special No. 21). Netherlands Institute of Human Rights (SIM), University of Utrecht, Utrecht, Netherlands, 1998: pp. 465-498.
European Convention on Human Rights and Biomedicine (1997). Adopted at Oviedo, 4 April 1997.
Committee on Medical Ethics, British Medical Association. The impact of the Human Rights Act 1998 on medical decision making. London: British Medical Association, 2000.
Arif Bhimji, M.D. Infant Male Circumcision: A violation of the Canadian Charter of Rights and Freedoms. Heath Care Law (Toronto) 2000:January 1;1-22.
Written statement* submitted by the National Organization of Circumcision Information Resource Centers (NOCIRC), a non-governmental organization on the Roster, Commission on Human Rights, Sub-Commission on the Promotion and Protection of Human Rights, Fifty-fourth session, Item 6 (c) of the provisional agenda, E/CN.4/Sub.2/2002/NGO/1, 23 March 2002.

Fimosisin Topikal Steroidler ile Tedavisi

ametumus — Sun, 20 May 2007 17:03:25 CDT

ACTA DERMATO-VENEREOLOGICA (Stockholm), Volume 73 Number 1: Pages 55-56,
February 1993.

Erkek Çocuklarda Fimosisin Etkili bir Topikal Steroid ile Tedavisi (Clobetasol Propionate (0,05%) merhemi

E. T. Jørgensen1 ve Å Svensson2
1Dermatoloji ve Veneroloji Bölümü, Central Hospital Kalmar ve
2Central Hospital Kristianstad, İsveç

Fimosis sorunu olan 54 çocuğun olduğu açık bir denemede, clobetasol propionate kremi (Dermovate®, Glaxo, UK) ile tedavinin etkili olduğu gösterildi. Tedavinin yan etkileri görülmedi. Hastaların %70'inde hala çok sık başvurulan tedavi yöntemi olan cerrahiye gerek duyulmadı.

Acta Derm Venereol (Stockh) 1993; 73: 55-56

E. T. Jørgensen, Department of Dermatology, Länssjukhuset, S-391 85 Kalmar, Sweden.

Prepus (uçderi, üstderi ya da sünnet derisi) doğumda neredeyse hiçbir zaman geri çekilebilir değildir, ama bu doğumsal normal fimosis genellikle 4 yaşından önce yok olur (1). Ne var ki, 6-7 yaş arasındakilerde fimosis oranı %8'dir, ve bu oran 16-17 arasındakilerde %12'ye düşer (2).

Çalışılan vakalarda, fimosise %90 oranında "lichen sclerosis et atrophicus" un neden olduğu görülmüştür.( 1) Bizim bilgilerimize göre, bugüne kadar, erkeklerde fimosise yol açan dokusal olarak kanıtlanmış başka bir deri hastalığı rapor edilmemiştir.

Penisteki "Lichen sclerosus et atrophicus" ilk defa 1908'de Delbanco tarafından " Kraurosis glandis et praeputii" olarak tarif edilmişti.(12) Balanitis terimi Stuhmer tarafından 1928'de kullanılmıştı (13), ve birkaç yıl sonra Layman & Freeman göstermişti ki "balanitis xerotica obliterans" da aslında aynı hastalıktı.(14)

"Lichen sclerosus et atrophicus" klobetosol propyonat krem, ve bazı diğer lokal steroidlerce başarılı bir şekilde tedavi edilmiştir. (15,18) Bu çalışmanın amacı klobetosol propyonat kreminin erkek çocuklarda fimosisi tedavi edip edemeyeceğini görmekti.

ARAÇ VE YÖNTEMLER

1985 Mayıs'ı ile 1990 Aralık'ı arasında 2 ve 15 yaşları arasında (ortalama 6,9 yaşında) cerrahi fimosis tedavisi istenen 54 çocuk bu sürekli ve açık çalışmaya dahil edilmişti.

4 yaşlarında çocukların %10'unun üstderileri bir şekilde glans penise halen yapışıktır (1). Bu tür sorunları olan hastalar bu çalışmaya dahil edilmemişti. Çalışmamızın dışında tutulan tek durum buydu.

[CIRP notu: Yazarlar patolojik bir terim olan "yapışık" terimini normal bir durumu tanımlamak için kullanmaktadır. Glans penis ile üstderi arasındaki normal fizyolojik bağ, bazı çocuklarda çok daha sonraki yaşlara kadar sürer. Bu normaldir, ve herhangi bir tedavi gerektirmez. ]

Tedavi klobetosol propyonat 0,05% (Dermovate) kremi ile yapıldı. Ana babalara kremi ince bir tabaka halinde prepusun dışında, distal sınırdan (üstderinin en uç kısmı) "corona glandis"e (penis başının tabanı: burada resmini görebilirsiniz) kadar günde bir defa uygulamaları söylendi. Ayrıca ilacın yayılmasını sağlamak için üstderiyi acıtmadan geriye çekmeleri öğütlendi.

Hasta bir aylık tedaviden sonra görüldü. Eğer fimosis devam ediyorsa, tedaviye devam edildi, ve hasta en fazla toplam üç ay olmak üzere her ay görüldü. Eğer prepus tamamen geri çekilebilir hale geldi ise, hastanın tedavi edildiği varsayıldı.

Üç ay sonunda tedavi edilemeyen hastalar cerrahi bölümüne iletildi.

1991 Haziran'ında, çocuklarındaki fimosis sadece lokal steroidler ile iyileşen ana babalara birer mektup gönderildi. Kendilerine hastaların durumu hakkında sorular soruldu. Yanıt vermeyen iki ana babaya telefonla ulaşıldı.

SONUÇLAR

Klobetosol propyonat ile lokal tedavi 54 çocuğun 38'inde başarılı oldu. İyileştirilen bu hastaların ortalama takip süresi 3.9 yıldı. ( 0.8-5.6 yıl arası). Ortalama tedavi süresi 49 gündü. Tedavinin sonunda hiç kimsede cilt atrofisi veya herhangi bir diğer yan etki gözlenmedi.

4 hastada fimosis, "lichen sclerosis et atrophicus" için tipik olduğu düşünülen, oldukça sklerotik bir prepustan kaynaklanıyordu. Bu 4 hastadan 3'ü klobetosol propyonat ile tedavi edildi.

Klobetosol propyonat ile üç aylık tedavinin sonunda 16 çocukta halen fimosis gözleniyordu ve bunlar cerrahi bölümüne iletildi. Kesilen prepuslardan 3'ü dokusal olarak muayene edildi, ve hepsinde de "lichen sclerosis et atrophicus" görüldü.

Tedaviye cevap verenler ile vermeyenler arasında anlamlı bir yaş farkına rastlanmadı.(Şekil. 1)

GÖRÜŞLER
Bizim bilgilerimize göre bu çalışma ilk defa lokal steroid uygulamasının çocuklardaki fimosiste etkili bir tedavi olduğunu göstermiştir. Hastalardaki temel semptomlar diğerlerindekilerle aynıydı; yani tekrarlayan enfeksiyonlar, işeme sırasında acı, idrar akışını yöneltmede zorluk, ve üstderinin pantolon içinde idrar kalmasına neden olacak şekilde balon gibi şişmesi (3). Doğumsal fimosis 4 yaşından sonra bile ani bir şekilde yok olabilir (1,2). Ama bu kendinden kaybolma uzun yıllar sonra olabilir ve hangi fimosisin kaybolup hangisinin kaybolmayacağı önceden bilinemez. Bütün hastaların ya önceden ya da hastaneye getirildikleri sırada semptomları vardı ve ana babalar belirsiz bir zamanı beklemek istemiyorlardı. İsveç'te sünnet geleneği olmadığı için ana babalar cerrahi yerine lokal steroidlerin kullanılmasından oldukça mennun oldular

ŞEKİL. 1. İki hasta grubunun yaş dağılımı.

Ayrıca bütün hastalara da prepusu acıtmadan mümkün olduğunca geri çekmeye çalışmaları söylendi. Oster (2) bu tür bir prosedürün 1968 hastadan 3'ünde fimosisin ilerlemesine sebep olabileceğini yazmıştır. Bizim görece küçük grubumuzda kimse böyle bir durumla karşılaşmadı. Tedavi sürecindeki bu mekanik manipulasyonun sonuçları için daha fazla çalışma gereklidir.

Grubumuzda yalnızca 4 hastada muayene ile "lichen sclerosis et atrophicus" olarak sınıflandırılabilecek lezyonlara rastlandı. Araştırma cerrahiden kaçınmak için tasarlandığına göre, dokusal muayene için hiçbir biyopsi alınmadı. Chalmers et al (8)'ın yaptığı bir çalışmada, fimosisi olan 100 çocuğun 14'ünde dokusal muayene ile "lichen sclerosis et atrophicus"e rastlandı. Diğer 10 hastada dokusal muayene spesifik olmayan kronik bir enflemetuar sızma gösterdi. Klinik semptomların bütün hastalarda aynı olduğunu, fakat bunların "lichen sclerosus et atrophicus" olan grupta daha belirgin olduğu tespit edildi.

Clemmensen et al.(19) fimosis nedeniyle ameliyat edilen 78 hastanın dokusal araştırmasını yaptı. 15 hastada dokusal muayene "lichen sclerosus et atrophicus" ile uyumlu idi, 27 hastada spesifik değildi, 36 hastada ise normaldi. Dokusal ve klinik değişikliklerle ilgili herhangi bir korelasyon bulunamadı.

"Lichen sclerosis et atrophicus"'un konjenital fimosis gibi aniden yok olup olmayacağı bilinmiyor. "Lichen sclerosis et atrophicus" lezyonları hafif bir kızarıklıkla başlar (20) ve prepusun içi de kırmızı olduğundan ilk "lichen sclerosus et atrophicus'"i biyopsi olmadan saptamak olanaksızdır. Bazı hastaların neden steroidlere cevap vermediği ise çalışmada ortaya konamadı.

Klobetasol propyonat ile tedavi basittir ve çalışmamızda ne atrofiye ne de başka herhangi bir yan etkiye rastlanmamıştır. Bu nedenle fimosisi olan çocukların tedavisinde tercih edilen ilk yöntem olmalıdır.

REFERENCES:

Gairdner D. The fate of the foreskin. A study of circumcision. Brit Med J 1949 2: 1433-1437.
Øster J. Further fate of the foreskin. Arch Dis Child 1968 45:200-203.
Bale PM, Lochhead A, Martin H, Gollow I. Balanitis xerotica obliterans in children. Pediatr Pathology 1987; 7:617-627.
Laymon CW. Lichen sclerosus et atrophicus and related disorders. Arch Dermatological Syph 1951; 64: 620-627.
Post B, Janner M. Lichen sclerosus et atrophicus penis. Z H utkr 1975; 50:675-681.
Flentje D, Benz G, Daum R. Lichen Sclerosus et atrophicus als Ursache der erworbenen Phimose-Zirkimzision alse prayentinmassnahme gegen das Peniskarzinoma? Z Kinderchir 1987 42: 675-681.
Buchanan JD, Catterall MD, Briggs PC. Posthitis xerotica obliterans. J R Nav Med Serv 1979; 65: 136-139.
Chalmers RJG, Burton PA, Bennett RF, Goring CC, Smith PJB. Lichen sclerosus et atrophicus. Arch Dermatol 1984; 120: 1025-1027.
Rickwood AMK, Hemalatha V, Batcup G, Spitz L. Phimosis in boys. Br J Urol 1980: 52; 147-150.
Hofs VW, Quednow C. Spezielle klinische Beobachtungen zum Lichen sclerosus and atrophicus. Dermatol Monatsschr 1978; 164: 625-632.
Loening-Baucke V. Lichen sclerosus et atrophicus in children. Am J Dis Child 1991; 145: 1058-1061.
Delbanco. Kraurosis glandis et praeputii penis. Arch Derm Syph 1908 91: 384.
Stühmer A. Balantis xerotica obliterans (post opertaionem) and ihre Beziehungen zur "Kraurosis glandis et praeputii penis". Arch Derm Syph (Berlin) 1928; 156: 613-623.
Laymon CW, Freeman C. Relationship of Balanitis xerotica obliterans to lichen sclerosus et atrophicus. Arch Derm Syph (Chicago) 1944: 49; 57-59.
Dalziel KL, Millard PR, Wojnarowska F. The treatment of vulval lichen sclerosis with a very potent topical steroid (clobetsol propionate 0,05%) cream. Br J Dermatol 1987; 124: 461-464.
Fortier-Beaulieu M, Thomine E, Mitrofanof P, Lauret P, Heinet J. Lichen scero-atrophique preputial de l'enfant. Ann Pediatr (Paris) 1990; 37: 673-676.
Meyrick Thomas RH, Ridley CM, Black MM. Clinical features and therapy of lichen sclerosis et atrophicus affecting males. Clin Exp Dermatol 1987: 12: 126-128.
Poynter JH, Levy J. Balanitis xerotica obliterans: effective treatment with topical and sublesional corticosteroids. Br J Urol 1987 39: 420-425.
Clemmenson OJ, Krogh J, Petri M. The histologic spectrum of prepuces from patients with phimosis. Am J Dermatopathol 1968; 10: 104-105.
Braun-Falco O, Plewig G. Wolf HH, Winkelmann RK. Dermatology. 3rd edn. Berlin: Springer Verlag 1991: 826.

(Accepted September 21, 1992)

Citation:

Jørgensen ET, Svensson Å. The treatment of phimosis in boys with a potent topical steroid (clobetasol propionate 0,05%) cream. Acta Dermato-Venereologica (Stockholm) 1993;73(1):55-56.

(File revised 8 January 2004) http://www.cirp.org/library/treatment/phimosis/jorgensen/

Fimosisin Nedenleri ve İlaçsız Tedavisi

ametumus — Sun, 20 May 2007 16:56:01 CDT

BRITISH JOURNAL OF SEXUAL MEDICINE, September/October 1997.

Araştırma

Michel Beaugé
Erkek Cinsel Tıp Uzmanı,
Quimper Fransa

Üstderinin sinir hücreleri ve cinsel hazdaki rolü korunmuştur

Ergen Fimosisinin Nedenleri

Son 15 yıldaki önleyici tıp çalışmalarımda, yüksek eğitimlerinin ilk yılında bulunan pek çok öğrencinin rutin muayenesini yaptım. 18-22 yaşları arasındaki erkeklerde 300 fimosis vakasına rastladım.
Fimosis durumu nüfusun yaklaşık olarak %10'unda görülüyor ve üstderi açıklığının çapı sertleşmiş glansın çapından daha küçük olduğunda tanımlanıyor.
Fimosisin klasik tedavisi ister sünnet olsun, isterse de üstderiyi muhafaza eden plastik cerrahi olsun, sonuçta bir cerrahi müdahaledir. Bu tedavinin kanlı ve travmatik olması nedeniyle hastalığın etyolojisini ve daha basit tedavi imkanlarının olup olmadığını araştırma ihtiyacı hissetttim.

Alışıldık Olmayan Mastürbasyon
Bu hastalardan elde edilen hikayelere göre, mastürbasyon uygulamaları, cinsel ilişkiyi taklit eden ve üstderinin geriye çekilmesinden ibaret olan normal mastürbasyondan farklıydı. Bu hastaların mastürbasyon şekillerini şöyle sınıflandırdım:

Bazıları hiç mastürbasyon yapmıyordu.

Bazıları alışıldık şekilde glansı üstderi ile okşuyorlardı fakat deriyi kasık kemiğine doğru geri çekmek yerine penisin başına doğru itiyorlardı. Bunu yapan erkeklerde, çocuklarda görülen uzun, tüp şeklindeki üstderiye halen rastlanıyordu.

Bazı durumlarda, penisi iki avuç içi arasında ya da bir el ve karın, kasıklar, bir masa, sandalye kenarı veya bir tuvalet gibi başka bir yüzey arasında yuvarlıyorlardı. Bu durumlarda penisin altındaki raphe(penisin alt orta kısmı)'nin ortada değil, iki yandan birine kayması ve üstderi açıklığının yerinin de bu şekilde kaymış olması beklenen bir durumdu.

Eller kullanılmadan yapılan mekanik stimulasyonlara rastlandı.

Interfemoral stimulasyon da tespit edildi.

Fimosisin Düzeltilmesi
Bu araştırmanın sonucunda, hastalara normal mastürbasyonu tavsiye etmek mantıklı göründü. Bununla birlikte, bir kaç hafta içinde, (en fazla üç) üstderi açıklığının penis başının geçmesine izin verecek şekilde genişlediği görüldü.
Yöntem, yumuşak dokuların kinesis terapisine benzerdir ve oldukça basittir. Daha önce tavsiye edilmemiş olması şaşırtıcıdır.
Ne var ki, kendi sağduyularını kullanarak mastürbasyon şekillerini ergenlik sırasında değiştiren hastalara da rastladım. Ayrıca mastürbasyon konusunu açmak, çok yaygın olan, ama özellikle Batı toplumlarında kendisine yapıştırılan tabu nedeni ile utanarak yapılan bir cinsel uygulamanın da üzerindeki suçluluk duygusunu kaldırmaya yardımcı oldu.

Cinsel Hazzı Korumak

Üstderinin patolojik durumlarının olmadığı bütün vakalarda bu tedavi başarılı oldu. Sonuç olarak, üstderinin kesilmesi ile ortaya çıkabilecek pek çok sorun engellendi. Üstderinin sinirleri, cinsellikteki rolü ve daha da önemlisi, ilişkide eşin vajinal mukozasını tahrişten koruyan penil şaftın hareketliliği bu tedavi ile korunmuş oldu.

Kaynak:

Beaugé M. The causes of adolescent phimosis. Br J Sex Med 1997; Sept/Oct: 26.

Fimosis

ametumus — Sun, 20 May 2007 16:51:49 CDT

Fimosis'in Muhafazakar Tedavisi:

Radikal Sünnete Karşı Alternatifler

Sünnet Bilgi Platformunda Fimos bölümündeki diğer makaleler :
Fimosis'in topikal steroidler ile tedavisi
Fimosisin nedenleri ve ilaçsız tedavisi

Bu sayfada fimosis ve prepusyal stenosis gibi üstderi sorunlarının muhafazakar tedavisi ile ilgili bilgiler bulacaksınız. Bu tedaviler, standart tibbi ahlak anlayışı ile uyumlu bir şekilde, gereksiz radikal cerrahinin önüne geçer ve hasta vücudunun normal fizyolojik işleyişini korur.

Not: Raporlar dış tahriş edicilerin ve diğer çevresel faktörlerin üstderinin sıkılaşmasına neden olduğunu yazmaktadır. Bu tür kimyasallardan biri de köpük banyosunda kullanılan bir kimyasaldır. El değmemiş (sünnet edilmemiş) çocukların köpük banyosunu kullanmamaları tavsiye edilir.

"Fimosis" Nedir?

Bu bölüm pediatrist Robert Van Howe, MD, FAAP tarafından yazılmıştır

"Fimosis" belirsiz bir terimdir. Genel anlamda, penisin üstderisinin (ya da halk arasındaki kullanımı ile "sünnet derisi"nin) geri çekilemediği herhangi bir durum anlamına gelir.

Pek çok bebek geri çekilemeyen bir üstderi ile doğar. Bu tamamen normaldir!

"Gerçek" fimosis, daha iyi terimlendirilirse "prepusyal stenosis" (çünkü kendisine yüklenen pek çok farklı anlam ile "fimosis" terimi anlamını yitirmiştir.) el değmemiş bebeklerin %2'sinden daha azında görülür. Sünnet edilmiş erkeklerdeki prepusyal stenosis oranı da buna benzerdir.

Bu %2'lik oranın % 85-95 gibi bir bölümü topikal steroidlere cevap verecektir. Cevap vermeyenlerin %75'i ise, ister el ile olsun ister balon yöntemi ile, lokal anestezi altında çekme tedavisine cevap verecektir. İşin aritmetiği aslında oldukça basittir: En uç koşullarda bile 10,000 bebekten yalnızca 7'si prepusyal stenosis için cerrahiye ihtiyaç duyacaktır. Kanada Pediatri Birliği'nin sünneti "zamanı çoktan geçmiş" bir uygulama olarak tanımlamasına şaşmamak gerek!

Üstderinin işlevlerini koruyan ve radikal sünnetten daha az soruna (acı, kanama, komplikasyonlar) yol açan pek çok alternatif vardır. Bununla ilgili makalelerin en iyilerinden biri Cuckow ve meslektaslarinin 1994 tarihli makalesidir. Her şey bir yana, parmak uçlarındaki dokunma duyarlılığı ile aynısını sağlayan bütün o Meissner yuvarlarını neden kaybetmek isteyesiniz ki?

Sahte Fimosis Teşhisleri

Erkek çocukların prepusları ergenlik sonrasına kadar sıkı kalabilir. (1,7,8) Bu tamamen normal bir durumdur ve fimosis değildir. Sünnetin yaygın olmadığı kültürlerde edinilen tecrübelere göre, bu sıkılık çok nadir olarak tedavi gerektirir. Anlık genişleme, genellikle olgunlaşma ile birlikte gerçekleşir.(1,7,8) On yaşındaki çocukların yalnızca %50'sinde, 16 yaşındaki çocukların %90'ında, ve 18 yaşındaki çocukların da %98-99'unda tamamen geri çekilebilen bir üstderinin oluşmuş olması beklenen bir durumdur. Tedavi nadir olarak gereklidir. Eğer tedavi gerekli olacak ise, ergenliğin sona erip, erkeğin bilgilendirilmiş olarak karar verebilecek bir olgunluğa erişmesinden önce başvurulmamalıdır. (8)

Önemli olan bir nokta da, bir çocuğun olgunlaşmamış üstderisinin "temizlik" veya herhangi bir başka neden ile geri çekilmemesidir çünkü bu gelişmekte olan dokulara zarar verecektir. Çocuğa, üstderisinin eninde sonunda geri çekilebilir hale geleceği söylenmelidir. Üstderiyi geri çekecek ilk kişi çocuğun kendisi olmalıdır.

Rickwood ve meslektaşları fimosis için özel bir tıbbi tanım geliştirmişlerdir. Gerçek fimosis, Balanitis Xerotica Obliterans (BXO) 'nun yol açtığı sıkı, geri çekilemeyen üstderidir, ve üstderinin ucundaki beyazımsı, sertleşmiş deri ile ayırt edilir. (2,10 ) Teşhisin doğrulanması için bir patolojistin histolojik analizi gerekmektedir.(2) Eğer BXO yoksa, gerçek fimosis de yoktur. (2,10)

Birleşik Krallığın (İngiltere) tıbbi literatüründeki inceleme, tıp doktorlarının patolojik fimosis ile normal üstderi gelişimi arasındaki farkı ayırt edecek şekilde eğitilmediklerini ortaya koymuştur. (3,4,5,6,11) Bu da, normal üstderi darlığının patolojik fimosis olarak yanlış teşhisine neden olmaktadır. (3,4,5,6,11)

CIRP, ABD'de de normal üstderi darlığının fimosis olarak yanlış teşhisine dair pek çok rapor almaktadır. CIRP'ın kanısına göre ABD'deki durum kesinlikle daha iyi değil, hatta muhtemelen İngiltere'de olduğundan çok daha kötüdür. El değmemiş çocukların anne babaları da, APA'nın tavsiyelerinin aksine, üstderiyi temizlemek için geri çekmeye yönelik yanlış olarak bilgilendirilmektedirler.

Yanlış teşhis ve normal gelişimsel darlığın ve geri çekilemezliğin, patolojik fimosis ile karıştırılması sonucu pek çok gereksiz sünnet yapılmaktadır. Shankar ve Rickwood, Birleşik Krallık'ta gerekenden 8 kat daha fazla sünnet yapıldığını bulmuşlardır. (10) ABD'de yapılan gereksiz sünnet sayısı bilinmemektedir.

Sünnet şu anda yalnızca kesinleşmiş balanitis xerotica obliterans (BXO) teşhisleri için tavsiye edilmektedir, ama yeni tedaviler sünnete gereksinimi tamamen ortadan kaldırabilir. BXO, üstderinin ucunun yakınlarındaki sertleşmiş beyazımsı bölge ile tanınır ve üstderinin geri çekilmesine engel olur. (2,9,10,11) Shankar and Rickwood bununla ilgili yılda 1000 çocukta 0.4 gibi çok düşük bir oran bulmuştur (10) Daha fazla bilgi için Balanitis Xerotica Obliterans sayfasına bakabilirsiniz. Diğer geri çekilemeyen üstderi vakaları, muhafazakar, yıkıcı-olmayan, travmatik-olmayan, ve daha az masraflı tedavilere cevap vermektedir.

(dikkat: Makale Kütüphane Kaynaklarından sonra devam etmektedir)

Kütüphane Kaynakları

Jakob Øster. Further fate of the foreskin: Incidence of preputial adhesions, phimosis, and smegma among Danish schoolboys.. Arch Dis Child (published by the British Medical Association), April 1968. p. 200-202.
Rickwood AMK, Hemalatha V, Batcup G, Spitz L. Phimosis in boys. Brit J Urol 1980;52:147-150.
Rickwood AMK, Walker J. Is phimosis overdiagnosed in boys and are too many circumcisions performed in consequence? Ann R Coll Surg Engl 1989;71(5):275-7.
Griffiths D, Frank JD. Inappropriate circumcision referrals by GPs. J R Soc Med 1992; 85: 324-325.
Andrew Gordon and Jack Collin. Save the normal foreskin. Br Med J 1993;306:1-2.
Nigel Williams, Julian Chell, Leela Kapila. Why are children referred for circumcision? Brit Med J 1993; 306:28.
Kayaba H, Tamura H, Kitajima S, et al. Analysis of shape and retractability of the prepuce in 603 Japanese boys. Journal of Urology, 1996 Nov, V156 N5:1813-1815.
Warren JP: NORM UK and the Medical Case against Circumcision. In: Sexual Mutilations: A Human Tragedy; Proceedings of the 4th Intl Symposium on Sexual Mutilations , Denniston GC and Milos MF, Eds. New York, Plenum, 1997) (ISBN 0-306-45589-7)
Van Howe RS. Cost-effective treatment of phimosis. Pediatrics 1998; 102(4)/e43. (Link to www.pediatrics.org)
Rickwood AMK. Medical indications for circumcision. BJU Int 1999: 83 Suppl 1, 45-51.
Shankar KR, Rickwood AM. The incidence of phimosis in boys. BJU Int 1999 Jul;84(1):101-2.
Donnell SC. Diagnosis and treatment of phimosis. In: George C. Denniston, Frederick Mansfield Hodges, Marilyn Faye Milos (eds). Male and Female Circumcision: Medical, Legal, and Ethical Considerations in Pediatric Practice. Kluwer Academic/Plenum Publishers New York, Boston, London, 1999.(ISBN 0-306-46131-5)
Rickwood AMK, Kenny SE, Donnell SC. Towards evidence based circumcision of English boys: survey of trends in practice. BMJ 2000;321:792-793. (Link to www.bmj.com)
Spilsbury K, Semmens JB, Wisniewski ZS. et al. Circumcision for phimosis and other medical indications in Western Australian boys. Med J Aust 2003 178 (4): 155-158.

Fimosisin Tedavisi

Çağdas Tıbbi ve Cerrahi Tedaviler

Tıp bilimi, dar bir üstderi için radikal sünnet yerine üç farklı yöntem geliştirmiştir:

Topikal Medikasyon

Topikal steroid merhemi, bugün için fimosis tedavisinde sorunsuz olması, travma ve acı yokluğu, ve ucuzluk nedeniyle tercih edilen yöntemdir.

Isveç, Norveç, Danimarka, Italya, Fransa, Avustralya, Sırbistan ve ABD'de ortaya konulan tıbbi literatür, erkek çocuklardaki prepusyal stenosis tedavisi için topikal steroid merheminin etkinliğini kanıtlamaktadır. Üstderiye normal steroid merhemi uygulanması, yıllarca süren normal üstderi gelişimi ve genişlemesini hızlandıran bir etki göstermektedir. Normal üstderiler genellikle eninde sonunda tedavi olmadan genişleyeceklerdir.

Tedavi cerrahi değildir. Travma ve cerrahi risk yoktur. Tedavi çok ucuzdur. Üstderinin tüm koruyucu, erojen, duyusal ve cinsel fizyolojik işlevleri korunur. %85-95 oranında başarı oranı rapor edilmiştir. Bu tedavi yöntemi şu anda APA tarafından da önerilmektedir.

CIRP, fimosis tedavisinde topikal steroid kullanımı ile ilgili makaleleri sunmaktadır. Yilmaz et al. sünnetin yol açtığı anksiyete, stres ve travmaya karşı steroid kullanımını tavsiye etmektedir.

(dikkat: Makale Kütüphane Kaynaklarından sonra devam etmektedir)

Kütüphane Kaynakları

Lang K. Eine konservative Therapie der Phimose [A conservative therapy for phimosis]. Monatsschrift der Kinderheilkunde 1986; 134: 824-5.
Meyrick Thomas RH. Ridley CM. Black MM. Clinical features and therapy of lichen sclerosus et atrophicus affecting males. Clin Exp Dermatol 1987; 12: 126-128.
Fortier-Beaulieu M, Thomine E, Mitrofanof P. Laurent P. Heinet J. Lichen sclero-atrophique preputial de l'enfant. [Lichen sclerosus et atrophicus in children.] Ann Pediatr (Paris) 1990; 37: 673-676.
Jorgensen ET, Svensson A. The treatment of phimosis in boys with a potent topical steroid (clobetasol propionate 0.05%) cream. Acta Derm Venereol 1993; 73: 55-6.
Kikiros CS, Beasley SW, Woodward AA. The response of phimosis to local steroid application. Pediatr Surg Int 1993; 8: 329-32.
Wright JE. Further to "the further fate of the foreskin". Med J Aust 1994; 160: 134-5.
Wright JE. The treatment of phimosis with topical steroid. Aust N Z J Surg 1994; 64: 327-8.
Jorgensen ET, Svensson A. Phimosis hos pojkar kan behandlas med steroid salva [Phimosis in boys can be treated with a steroid ointment.] (letter) Lakartidningen 1994; 91: 1291.
Golubovic Z, Milanovic D et al. The conservative treatment of phimosis in boys. British Journal of Urology 1996; Vol 78: pages 786-788.
Atilla M et al. A Nonsurgical Approach to the Treatment of Phimosis: Local nonsteroidal, Anti-inflammatory ointment Application. J Urol, July 1997, Vol. 158, 196-197.
Dewan PA, Tieu HC, Chieng BS. Phimosis: Is circumcision necessary? J Paediatr and Child Health 1996;32:285-289.
Marzaro M, Carmignola G, Zoppellaro F, et al. [Phimosis: when does it require surgical intervention?]. Minerva Pediatr 1997;49(6):245-8.
Ruud E, Holt J. [Phimosis can be treated with local steroids]. Tidsskr Nor Laegeforen 1997;117(4):513-4.
Van Howe RS. Cost-effective treatment of phimosis. Pediatrics 1998; 102(4)/e43. (Link to www.pediatrics.org)
Chu CC, Chen KC, Diau GY. Topical steroid treatment of phimosis in boys. J Urol 1999;162(3 Pt 1):861-3.
Monsour MA, Rabinovitch HH, Dean GE. Medical management of phimosis in children: our experience with topical steroids. J Urol 1999;162(3 Pt 2):1162-4.
Pless TK, Spjeldnaes N, Jorgensen TM. [Topical steroids in the treatment of phimosis in children]. Ugeskr Laeger 1999;161(47):6493-5.
Orsola A, Caffaratti J, Garat JM. Conservative treatment of phimosis in children using a topical steroid. Urology 2000;56(2):307-10.
Berdeu D, Sauze L, Ha-Vinh P. Blum-Boisgard C. Cost-effectiveness analysis of treatments for phimosis: a comparison of surgical and medicinal approaches and their economic effect. BJU Int 2001;87(3):239-244.
Klyver H, Mortensen SO, Klarskov OP, Christiansen P. [Treatment of phimosis with a steroid creme in boys]. Ugeskr Laeger 2001;163(7):922-4.
Dewan PA. Treating Phimosis. Med J Aust 2003 178 (4): 148-150.
Ashfield JE, Nickel KR, Siemens DR, et al. Treatment of phimosis with topical steroids in 194 children. J Urol 2003;169(3):1106-8.
Yilmaz E. Batislam E, Basar MM, Basar H. Psychological trauma of circumcision in the phallic period could be avoided by using topical steroids. Int J Urol 2003;10(12):651-6.

Genleşme ve Germe

Gerilim altındaki deri ek hücrelerle kendini genişletir. Belli bir süre boyunca gerilim uygulanarak kalıcı bir büyüme elde edilebilir. Uygulama travmatik veya yıkıcı değildir. Bir tıp doktoruna ihtiyaç olmadan da el ile germe uygulanabilir. Tedavi çok ucuzdur. Fimosisin germe ile ortadan kaldırılması, üstderi dokusunu ve cinsel zevki sağlayan sinirleri koruduğu için avantajlıdır. Pek çoğu için Beaugé metodu başarılı olmuştur.

(dikkat: Makale Kütüphane Kaynaklarından sonra devam etmektedir)

Kütüphane Kaynakları

Cooper GG, Thomson GJ, Raine PA. Therapeutic retraction of the foreskin in childhood. Br Med J Clin Res Ed 1983; 286: 186-7.
Griffiths DM, Freeman NV. Non-surgical separation of preputial adhesions. The Lancet, Vol 8398 (August 11, 1984) No. 2: Page 344.
MacKinlay GA. Save the prepuce: Painless separation of preputial adhesions in the outpatient clinic. BMJ 1988; 297: 590-1.
Dunn HP. Non-surgical management of phimosis. Aust N Z J Surg 1989;59(12):963.
Beaugé M. Conservative Treatment of Primary Phimosis in Adolescents [Traitement Medical du Phimosis Congenital de L'Adolescent]. Saint-Antoine University. Paris VI. 1990-1991.
He Y, Zhou XH. Balloon dilation treatment of phimosis in boys: report of 512 cases. Chinese Med J 1991; 104: 491-3.
Lim A, Saw Y, Wake PN, Croton RS. Use of a eutectic mixture of local anaesthetics in the release of preputial adhesions: is it a worthwhile alternative? Br J Urol 1994; 73: 428-30.
Beaugé M. The causes of adolescent phimosis. Br J Sex Med 1997; Sept/Oct: 26.

Muhafazakar Cerrahi Alternatifler

Preputioplasti üstderi ya da prepusun plastik cerrahisi için kullanılan terimdir. Geleneksel sünnet ya da dorsal kesikten daha muhafazakar bir alternatif yöntemdir. Pek çok doktor, sünnetin doğasından kaynaklanan çok sayıdaki sorun, risk, komplikasyon ve dezavantaj nedeniyle alternatif yöntemler önermişlerdir.

Preputioplasti ile edinildiği öne sürülen avantajlar, çabuk ve daha az acılı iyileşme hızı, daha az hastalıklılık oranı, ve pek çok koruyucu, erojen, ve cinsel fizyolojik işlevi ile üstderinin korunmasıdır.

Tıp literatüründe farklı preputioplasti yöntemlerini tarif eden belli sayıda makale vardır. CIRP bunların bir kısmını aşağıda sunuyor. (başka makaleler de olabilir) Makaleler ortaya çıkış sıralarına göre listelenmiştir.

Y- ve V- plastileri gibi bazi prosedürler komplekstir, ve doğru olarak uygulanabilmeleri için yetenekli cerrehlara ihtiyaç vardır. Sonuç olarak beğeni kazanmamışlardır.

Pek çok doktor Cuckow, Rix, ve Mouriquand. tarafından önerilen dorsal kesik yöntemini tavsiye etmektedir. Ne var ki, Lane ve meslektaşları tarafından önerilen yöntem, Cockow'un yöntemine karşı kozmetik avantajlar sağlamaktadır.

(dikkat: Makale Kütüphane Kaynaklarından sonra devam etmektedir)

Kütüphane Kaynakları

Schloffer, H. Zur Technik der Phimosenoperation. Zentralblatt für Chirugie 1901; 28:658-660.
Marschner, G. Zur Technik der Phimosen-Operation. Methoden und Ergebinisse. Zentralblatt für Chirurgie 1971; 96: 131-135.
Diaz A, Kantor HI. Dorsal slit. A circumcision alternative. Obstet Gynecol 1971; 37: 619-22.
Parkash S. Phimosis and its plastic correction. J Indian Med Assoc 1972; 58: 389-90.
Kodega, G. and Kus, G. Operative treatment of phimosis by means of spiralo plastic operation of the foreskin. Urologija i Nefrologija (Moscow) 1973;38:56-57.
Holmland DE. Dorsal incision of the prepuce and skin closure with Dexon in patients with phimosis. Scand J Urol Nephrol 1973; 7:97-9.
Emmett AJ. Four V-flap repair of preputial stenosis (phimosis). Plast Reconstr Surg 1975; 55: 687-9.
Gil Barbosa M, Aguilera Gonzalez C, Alipaz A, Garcia Sanchez JL. La balanolisis como sustituto de la circuncision. [Balanolysis as a substitute for circumcision] Salud Publica Mex 1976, 18: 893-9.
Parkash S, Rao BR. Preputial stenosis--its site and correction. Plast Reconstr Surg 1980;66(2):281-2.
Ohjimi T. Ohjimi H. Special surgical techniques for relief of phimosis. J Dermatol Surg Oncol 1981; 7: 326-30.
Emmett AJ. Z-plasty recontruction for preputial stenosis---a surgical alternative to circumcision. Aust Paediatr J 1982; 18: 219-20.
Codega G, Guizzardi D, Di Giuseppe P, Fassi P. Helicoid plasty in the treatment of phimosis. Minerva Chir 1983; 38(22):1903-7.
Cooper GG, Thompson GJL, Raine PAM. Therapeutic retraction of the foreskin in childhood. Brit Med J 1983 286: 186-187.
Hoffman S. Metz P, Ebbehoj J. A new operation for phimosis: prepuce saving technique with multiple Y-V plasties. Br J Urol 1984; 56: 319-21.
Moro G, Gesmundo R, Bevilacqua A, Maiullari E, Gandini R. La circoncisione con postoplatica. Nota di tecnica operatoria. [Circumcision with preputioplasty: Notes on operative technique.] Minerva Chir 1988; 43: 893-4.
Wahlin N. "Triple incision plasty." A convenient procedure for preputial relief. Scand J Urol Nephrol 1992; 26: 107-10.
Cuckow PM, Rix G, Mouriquand PD. Preputial plasty: a good alternative to circumcision. J Pediatr Surg 1994; 29: 561-3.
de Castella H. Prepuceplasty: an alternative to circumcision. Ann R Coll Surg Engl 1994; 76: 257-8.
Leal MJ, Mendes J. A circuncisao ritual e correccao plastica da fimose. [Ritual circumcision and the plastic repair of phimosis.] Acta Med Port 1994; 7: 475-481.
Ohjimi H, Ogata K, Ohjimi T. A new method for the relief of adult phimosis. J Urol 1995; 153: 1607-9.
Van Howe RS. Cost-effective treatment of phimosis. Pediatrics 1998; 102(4)/e43. (Link to www.pediatrics.org)
Pascotto R, Giancotti E. The treatment of phimosis in childhood without circumcision: plastic repair of the prepuce. Minerva Chir 1998;53:561-565.
Lane TM, South LM. Lateral preputioplasty for phimosis. J R Coll Surg Edinb 1999:44(5):310-2.
Saxena AK, Schaarschmidt K, Reich A, Willital GH. Non-retractile foreskin: a single center 13-year experience. Int Surg 2000;85(2):180-3.
Fischer-Klein C, Rauchenwald M. Triple incision to treat phimosis in children: an alternative to circumcision. BJU Int 2003;92(4):459.

Klasik Tıp Literatüründe Fimosis ve Parafimosis'in Tedavisi

Oxford'dan bir tıp tarihçisi olan Frederick M. Hodges, D. Phil., klasik tıp litaratürünü incelemiştir. Antik zamanlardaki fimosis ve parafimosis tedavilerini bir rapor halinde sunmuştur.

Hodges FM. Phimosis in antiquity. World Journal of Urology 1999; 17(3):133-136.

Batı Tıbbında Fimosisin Geleneksel Tedavisi

Çağdaş yöntemler geliştirilmeden, uzun yıllar boyunca, sıkı bir üstderi için uygulanan tek tedavi yöntemi sünnetti. Ne var ki sünnet artık modası geçmiş bir yöntemdir. Yeni yöntemlerden daha acı vericidir ve iyileşme süresi daha uzundur. Sünnet, aynı zamanda işlevi olan canlı dokuyu yok ederek, cinsel haz kaybına ve erkeğin normal cinsel-mekanik işlevinin bozulmasına yol açar. Sünnet aynı zamanda üstderiyi tedavi etmenin en pahalı yöntemidir de, ne var ki halen pek çok doktor tarafından teşvik edilmektedir. Holman ve Steussi bu geleneksel ama modası geçmiş yöntemin mükemmel bir tarifini sunuyor. Choe ve Kim ise geleneksel yöntemi resimlerle de tarif ediyor.

Holman JR, Stuessi KA. Adult circumcision. American Family Physician 1999; March 15: 1514. (Link to www.aafp.org)
Choe JM, Kim H. Phimosis, adult circumcision and buried penis. E-medicine 20 September 2001.

Parafimosis

Parafimosis, sıkı bir üstderinin zamanından önce zorla geri çekilip penis başının gerisinde sıkışıp kalması durumudur. Üstderi zorla geri çekilmemelidir. John P. Warren, MD'a göre "Parafimosisi engellemenin en etkin yolu, üstderinin bakımı konusuunda insanları eğitmektir." Ana babalar, doktorlar ve diğer bakıcılar, bir erkek çocuğun üstderisini zorla geri çekmemeleri gerektiğini öğrenmelidirler. Uzun süren parafimosis bir acil durum haline gelebilir. (1,3)

Bu durum eğer uzun sürerse doku ödem halini alıp şişebilir ve sorunu daha da ağır hale getirebilir. (3) İlk müdahale çok basittir. Penis başı baş parmak ve işaret parmağı arasında sıkıştırılmalıdır. Bu, kanı penis başından zorla dışarı iterek, penis başının küçülmesini sağlar. Üstderi daha sonra ileri doğru normal konumuna getirilebilir.

Buz uygulanması da işe yarayabilir.(3) Hhyaluronidase enjekte edilmesi ile hastane tedavisinin de yararlı olduğu görülmüştür.(1,3) Hyaluronidase ödemi azaltarak üstderinin normal konumuna daha rahat dönmesine yardımcı olur. Bu başarıldıktan sonra daha fazla tedaviye gerek yoktur. Bazı doktorlar sünneti tavsiye etmektedir, ama tıbbi literatürde bunu destekleyecek herhangi bir şey yoktur.

Reynard ve Barua delik açma yöntemini tavsiye ederler.(2) Kesiklere gerek yoktur. Kozmetik sonucun daha iyi olduğu iddia edilmektedir. Sünnete bu durumda da gerek yoktur.

Kütüphane Kaynakları

DeVries CR, Miller AK, Packer MG. Reduction of paraphimosis with hyaluronidase. Urology 1996 48(3):464-465.
Reynard JM, Barua JM. Reduction of paraphimosis the simple way - the Dundee technique. BJU Int 1999;83(7):859-860.
Choe JM. Paraphimosis: current treatment options. Am Fam Physician 2000;62:2623-6,2628.

(En son 19 Aralık 2004 tarhinde yenilenmiştir) http://www.cirp.org/library/treatment/phimosis/

Sünnet ve Balanitis

ametumus — Sun, 20 May 2007 16:27:27 CDT

Balanitis glansın iltihaplanmasıdır+ ama bunun bir enfeksiyon olması gerekmez.*. Balanitis posthitis (üstderinin iltihabı), ile birlikte olabilir ki o zaman adı balanoposthitis olur. Balanitis xerotica obliterans (BXO) ayrı ve farklı bir durumdur. BXO hakkında daha fazla bilgi için Balanitis Xerotica Obliterans (site içi link) sayfasını ziyaret edebilirsiniz.

Balanitis hem sünnetli hem de sağlam erkeklerde olabilir (6) Van Howe, sünnetli erkeklerde, sünnet olmamış erkeklere göre daha fazla balanitise rastlamıştır.(10) Balanitis'e fiziksel bir travma, tahriş edici bir madde, ya da enfeksiyon neden olabilir.(6,8,11) Enfeksiyon balanitisi, maya, mantar, bakteri ya da virüsten kaynaklanabilir.(6,8,9,12) Sebebin tanısı tedavi için önemlidir.(6,11) Bir tanıya ulaşmak ve tedavi yöntemini belirlemek için akış şemasını takip etmek önerilir. Eğer balanitis bir enfeksiyondan kaynaklanıyorsa, organizma teşhis edilmeli ve buna göre gerekli tıbbi tedavi şekli seçilmelidir.(6,8) Uygun tanı için biyopsi gerekebilir.(6,12) Tanı olmadan tedavi, karanlığa ateş etmek gibidir, hedef vurulabilir ancak kaçırma olasılığı daha yüksektir. Birley et al., balanitisin, penisin aşırı yıkanması, sabun ve diğer tahriş edicilerin kullanılması ve mantar gibi diğer enfeksiyonlarla bağlantılı olduğunu yazmıştır.(6) Aşırı yıkama normal deri yağlarını yok edebilir ve balanitis ile karıştırılan spesifik olmayan deri iltihabına yolaçabilir.(6) Eğer iltihap bundan kaynaklanıyorsa, çözüm sabun ile yıkamayı durdurmak, emolyent kullanmak ve doğal deri yağlarının oluşumunu beklemektir. (6,12) Yıkama durumu kötüleştirebilir.

Fiziki bir müdahale balanitise sebep olabilir. Enfeksiyon, genç erkek çocuklardaki henüz ayrılmamış üstderiyi tutan "synechial " zarların kopmasına neden olan zamanından önce geri çekmeden kaynaklanabilir.(13) Synechia'nin yırtılması, enfeksiyon kapabilecek ham yüzeylerin ortaya çıkmasına neden olur.(13) Enfeksiyona bağlı olmayan iltihaplar atopik balanitise neden olabilir.(4,6,8,12) Tahriş edici maddeden uzak durulmalıdır.(11) Emolyantlar kullanılmalıdır.(12)

Üstderi, doğa tarafından vücudu enfeksiyondan koruyacak şekilde tasarlanmıştır.(11) Genç erkek çocuklarda balanitisin tedavisi en iyi, prepusun kendi haline bırakılması ve koruyucu immunolojik görevlerini yerine getirmesine izin vermek ile mümkün olur (8,11) Üstderiyi geri çekip altını yıkamaya çalışmak yanlıştır.(13) Cinsel olarak olgun erkeklerde smegmanın peryodik olarak yıkanması gerekir.(4,8) Sabundan kaçınılmalıdır. Eğer sabun kullanılmış ise, kalan bütün sabun yıkanmalıdır.(4,8) Sabun ile yıkama balanitis sebebidir.(6,9,12) Bazı tıp doktorları, glansın birden fazla kez iltihaplanması durumunda sünneti tavsiye etmektedirler. Ne var ki sünnetin penisin sağlıklı bakımından daha etkili olduğuna dair herhangi yazılı bir kaynak yoktur.

Bazı otoriteler glansın kuru tutulması gerektiğini söylemektedirler. Bu öneri, insan anatomisinin bilinmemesinden kaynaklanır, çünkü, normalde prepus altı bölge nemlidir.(1,11 ) Bu öneriyi uygulamaya çalışmak, imkansızdır, ayrıca deri iltihabını kötüleştirebilir. Prepus altı nem, enfekte edici organizmalara karşı etkili bir antibakteriyel enzim olan lizozomları barındırır.(1,11) Prepus altı nem aynı zamanda, glans penis mukozasını nemlendiren, yağlayan, ve koruyan yağ bezlerini barındırır.(11)

Zoon'un plazma hücre balanitisi. Plazma hücre balanitisi, epitelyal-altı plazma hücrelerinin infiltre edilmesi ile karakterize edilir. Baldwin, Zoon Balanitisinin, karbondiyoksid lazeri ile başarılı bir şekilde tedavi edilmesini rapor etmiştir.(3) Kumar, sünnet ile başarılı tedaviyi rapor etmiştir.(7) Kumar tarafından aktarılan 32 durumun 27'sinde lezyonlar prepusun üzerinde idi, dolayısıyla, hastalığın daha doğru adlandırması, Zoon'un plazma hücreleri postiti idi. Prepusun amputasyonu, doğal olarak bu 32 durumdan 27'sinde durumu tedavi etti. Lezyonların karbondiyoksit lazeri ile buharlaştırılması daha tatmin edici görünmektedir. (12) Daha fazla bilgi için Balanitis Xerotica Obliterans linkine göz atabilirsiniz. Son olarak, Albertini et al. , Erbium:YAG lazerinin Zoon'un plazma hücrelerini tedavisinde başarılı sonuçlarını aktarmıştır.(14) Zoon'un balanitis'i, bir kanser durumu olan benzer "Erythroplasia of Queyrat" tan ayırt edilmelidir.(8)

Bazı diabetik erkeklerin "candida albicans balanitis" geliştirmeye daha büyük bir eğilimleri vardır. Anektodal tanıklıklar, bu tür bir sorunun kontrolünde kan şekeri ile ilgili diyetin daha etkili olduğunu önermektedir. Hong Kong Tıp Kurumu balanitis konusunda çok kullanışlı ve bilgilendirici bir sayfa bulundurmaktadır.(7) Britanya Genitourinary Tıp Kurumu'nun da (AGUM) çok iyi bir sayfası vardır.(9) Britanya sayfası doğru tedavinin seçilmesi ile ilgili bir akış şeması bulundurmaktadır.

+Inflammation

A fundamental pathologic process consisting of a dynamic complex of cytologic and chemical reactions that occur in the affected blood vessels and adjacent tissues in response to an injury or abnormal stimulation caused by a physical, chemical, or biologic agent, including: 1) the local reactions and resulting morphologic changes, 2) the destruction and removal of the injurious material, 3) the responses that lead to repair and healing. The so-called “cardinal signs are: rubor, redness; calor; heat (or warmth); tumor; swelling; and dolor, pain; a fifth sign, functio laesa, inhibited or lost function is sometimes added. All of the above signs may be observed in certain instances, but no one of them is necessarily always present. [L. inflammo, pp. -atus, fr. in, in, + flamma, flame]
—Stedman's Medical Dictionary, 26th Edition, 1995.

*Infection

Multiplication of parasitic organisms within the body; multiplication of usual bacterial flora of the intestinal tract is not usually viewed as infection.
—Stedman's Medical Dictionary, 26th Edition, 1995.

Grafikler

Balanitis Zoon
Candida Balanitis
Balanitis Erosiva Circinata

Referanslar
References are indexed in chronological order of publication.
Prakash S, Raghuram R, Venkatesan, et al. Sub-preputial wetness - Its nature. Ann Nat Med Sci (India) 1982; 18(3): 109-112.
Escala JM, and Rickwood AMK. Balanitis. Br J Urol 1989; 63: 196-7.
Baldwin HE, Geronemus RG. The treatment of Zoon's balanitis with the carbon dioxide laser. J Dermatol Surg Oncol 1989;15(5):491-4.
Chow KW. (1990?) Balanitis and other genital conditions. Social Hygiene Handbook, Hong Kong.
Kyriazi NC, Costenbader CL. Group A beta-hemolytic streptococcal balanitis: it may be more common than you think. Pediatrics 1991; 88(1):154-156.
Birley HDL et al. Clinical features and management of recurrent balanitis; Association with atopy and genital washing. Genitourinary Medicine 1993; 69: 400-403.
Kumar B, Sharma R, Ragagopalan M, et al. Plasma cell balanitis: clinical and histological features- response to circumcision. Genitourin Med 1995;71:32-4.
Edwards S. Balanitis and balanoposthitis: a review. Genitourin Med 1996;72(3):155-9.
Au TS, Yeung KH. Balanitis, Bacterial Vaginosis and other genital conditions. In: Lo Kuen-kong, Chong Lai-yin, Tang Yuk-Ming, eds., Handbook of Dermatology and Venerology (Social Hygiene Handbook, 2nd Ed.) Hong Kong: Social Hygiene Service, Department of Health, 1997) (ISBN 962 3340303). (link to www.hkmj,org.hk)
Van Howe RS. Variability in penile appearance and penile findings: a prospective study. Brit J Urol 1997;80:776-782.
Fleiss P, Hodges F, Van Howe RS. Immunological functions of the human prepuce. Sex Trans Inf 1998;74:364-367.
Edwards S. (for the Clinical Effectiveness Group) National guideline on the management of balanitis. Association for Genitourinary Medicine (U.K.) and the Medical Society for the Study of Venereal Diseases (U.K.). (2002?) (link to www.agum.org.uk)
Questions About Premature (Forcible) Retraction of Your Young Son's Foreskin. (Pamphlet) San Anselmo, CA, NOCIRC, 2000.
Albertini JG, Holck DE, Farley MF. Zoon's balanitis treated with Erbium:YAG laser ablation. Lasers Surg Med 2002; 30(2):123-6.

(son güncelleme 7 December 2002) http://www.cirp.org/library/disease/balanitis/geovisit();

Sünnet Ve Beyin Hasarı

ametumus — Sun, 20 May 2007 15:20:04 CDT

SOCIAL BIOLOGY, Volume 44, Pages 265-275,
Fall-Winter 1997.

Yukarıdaki kaynaktan özettir

Sünnetin Biyokültürel Açıklaması

Ronald S. Immerman ve Wade C. Mackey
Department of Psychiatry, MetroHealth Medical Centre, Case Western Reserve University, Cleveland, Ohio 44106; and Townshire Manor, Suite #6, Bryan, Texas 77801

ÖZET: Sünnet bir dizi dinsel ve simgesel işleve hizmet ediyor olabilir. Bu kavramsal bölümlendirmelere ek olarak, sünnetin ergen ve erişkin erkeklerin heyecan duyma katsayılarını azaltma - yani cinsel uyarılabilirliği azaltma- gibi daha pratik ve güncel ugulamalarının da olduğunu iddia ediyoruz. (uysallığı artırarak grup hedeflerine yönlendirme, ve bu şekilde bireysel amaçlar peşinde koşmalarını engelleme) Nörolojik veriler göstermektedir ki, üstderi (prepus) dokularının erken lezyonu (yaralanması), beyin devrelerinin yeniden düzenlenmesine/körelmesine yol açar. Bu yeniden düzenleme ve körelmenin cinsel uyarılmayı azalttığını iddia ediyoruz. Epitelyal veriler göstermektedir ki, sünnet ile açığa çıkan glansın (penis başı) keratinleşmesi ile uyarılması zorlaşır, dolayısıyla erkeğin cinsel organlarının da cinsel heyecan düzeyi düşer. Buna ek olarak, üstderinin salgıladığı smegmanın da feremonik etkileri sünnet ile yok olacaktır. Sonuç olarak, sünnetin dinsel/sembolik işlevlerine ek olarak pratik sonuçlarından birinin, sünnetli erkeği daha az heyecanlanır ve "ayartılabilir" yapmak olduğu, ve bu şekilde topluluğunun otorite figürlerine daha kolay boyun eğer hale getirilmesi olduğu hipotezi desteklenmektedir.

[CIRP Notu: Sünnet Bilgi Kütüphanesi makaleleri değerlerine göre seçmektedir. Bu makalenin yazarları şunları ileri sürmektedir: 1) üstderi duyarlı bir dokudur 2) üstderinin sünnet ile alınması beyinde duyu eksikliğine neden olmaktadır 3) beyinde duyu eksikliği beynin hasar görmesine / yeniden düzenlenmesine neden olmaktadır 4) cinsel heyecan azaltılmaktadır ve 5) bunun topluma net bir faydası vardır . CIRP ilk üç iddianın önemli olduğunu düşünmüştür ve makaleyi kütüphaneye dahil etmeye karar vermiştir. CIRP, dördüncü ve beşinci iddiaların "değerli" olmadığını düşünmektedir.]

İnsanın biyokültürel karakteri henüz yeni yeni analiz edilmektedir. (Barkow, 1980, 1989; Barkow, Cosmides, ve Tooby, 1995; Durham, 1979, 1990; Richardson ve Boyd, 1988; Wright, 1994). " Doğa'ya karşı .." kutuplaştırıcı ikilikleri, yavaş yavaş kültürel kalıpların biyolojik temellerle izdüşüm içinde olduğu, ve insan genetik yapısının hayatı boyunca içinde bulunacağı ortama bir adaptasyon sağladığı görüşü ile yer değiştirmektedir. (Rowe, 1994; Scarr and McCartney, 1983). Bu makale, bir davranış kalıbını- "sünneti" - insanın kültürel matrisleri ve biyokültürel mirası ile bütünleştirmeye çalışmaktadır.

Buradaki amaç üç temel noktayı birleştirmektir. Birincisi, bir davranış kalıbının insanların günlük yaşamına rastgele değil, yarar sağlayacak şekilde süzülerek girdiği varsayımıdır. İkincisi insan penisinin özel ve benzersiz bir yapısı olduğudur. Üçüncüsü sünnetin içinde bulunduğu topluma net bir yarar sağladığı ve bu yüzden onun kültürünün bir parçası haline geldiğidir.

SIRADAN OLMAYAN KÜLTÜREL RİTÜELLER

Bütün kültürlerin özel yönleri olduğu tartışmasız bir gerçek olsa bile, davranış temalarının dünya çevresindeki kültürleri destekleyeceği tartışmalı bir iddiadır. (Harris, 1974, 1979). Örneğin herhangi bir sosyal ya da politik grubu ele alalım : bu grubun yaşayabilmesi için bazı sorunlarını çözmüş olması gerekir: Örneğin : (a) içilebilir su kaynakları güvenli ve sürekli olmalıdır; (b) besin maddeleri özellikle de proteinler güvenli bir şekilde sağlanabilmeli; (c) doğumlar ( her bin kadında en azından 2,100 doğum) ve çocukların sosyalizasyonu sağlanabilmeli; (d) rakip kabilelerin erkekleri uzak tutulabilmeli ; ve (e) grup içerisindeki enerjik genç erkeklerin enerjisi yapıcı amaçlarla grup içinde kullanılabilmeli

Bir topluluğun, tamamen olmasa bile yukarıdaki şartları yerine getirdiğinde yaşama şansı artar. Dünya Etnografik Atlası (Murdock, 1957) ve Ethnografik Atlas (Murdock, 1967) yok olan ya da asimile edilen pek çok etnik topluluktan söz etmektedir. Okumakta olduğunuz bu makaleye göre sünnet uygulandığı topluma belli bir rekabet avantajı sağlamaktadır.

SÜNNETİN BİYOLOJİK VE KÜLTÜREL SONUÇLARI

Sünnetin biyolojik sonuçları.—Tıp literatürü insan prepusundan, doğrudan ya da dolaylı olarak; "bir deri parçası" diye söz eder. Anatomik olarak bu tanım, yanlıştır. İnsan prepusu sinir uçları açısından zengindir, ve holokrin bezlerini içerir. (ör., Tyson bezleri) (insan penisindeki duyusal sinir uçlarının gelişimi için Sommerova, 1976; Halata ve Munger, 1986; Dail ve Evan, 1974 çalışmalarına bakılabilir). Yüzey alanı açısından insan üstderisi penisin yaklaşık olarak %36'sını, yani üçte biri demektir. (Ritter, 1992). İnsanın üreme organlarının bir parçası olarak üstderi önemsiz olmaktan çok uzaktır.

"Zevk", ve "duyu" gibi kavramların beyinde bulunması şunu göstermektedir ki, eğer sünnet beynin sinirsel yapısını etkiliyorsa, daha sonraki cinsel ilişkiler de kendiliğinden değişecektir. Üstderinin üçgenlenmesi, merkezi sinir sistemi, ve sünnet konusunda çalışmalar ya henüz yapılmamıştır, ya da bulunması çok zordur. Ne var ki, çıkarsama yoluyla bulgular elde edilebilmektedir.

Lezyonlar ve kortikal yeniden düzenlenme.- Jackson ve Diamond (1981) bir maymunun elindeki somato-korteks bölgesine giden sinirleri tahrip ettiğinde (somato-korteks: beyinde dokunma duygusunun algılandığı bölge), maymun sinirleri alınmış derideki hassasiyeti yeniden kazanamaz. "Öldürülmüş" deride oluşan bu hassasiyet yoksunluğu, hala sağlam olan sinirlerin filiz vererek eksilen bölgeyi tamamlama yeteneği olmamasından kaynaklanıyordu. Florence ve mes. (1988) sinir yeniden oluşumunun çoğunlukla yetersiz ve düzensiz olduğunu, ve somato-korteksin geri kalan bölümünün yeniden düzenlendiğini belirtmiştir. Bu tür "sessiz" kortekslerin büyük bölümü zaman içerisinde varlığını sürdürmeye devam eder. Bir ünitenin amputasyonu ile benzer yeniden düzenlenmenin kedilerde (Metler ve Marks, 1979), rakunlarda (Welker ve Seidenstein, 1959; Kelahen, et al., 1981), ve farelerde de (Wall ve Cusick, 1984) olduğu gözlenmiştir.

Primatlarda da benzer araştırmalar ile aynı sonuçlar elde edilmiştir. Örneğin makak maymununun elindeki sinirler tahrip edildiğinde, bu elle ilgili kortikal bölgedeki hassasiyetin tekrar kazanılamadığı gözlenmiştir. (Wall ve Kaas, 1986; Huerta ve Wall, 1987).

Bir sistemin duyusal yoksunluğunun kortikal (beyin kabuğu) değişikliklere yol açtığı görülmektedir. Örneğin, Kandel (1991, s 1024) göz baskınlığı ile ilgili çalışmasında aşağıdaki notları almıştır:

Kritik dönemde eğer gözlerden biri kapatılırsa, görsel kortekste bu göze bağlı sinir kolonları, açık olan göze göre küçülüp daralır. Görsel baskınlıktaki bu değişkenlik, doğumdan sonraki kısa bir dönem ile sınırlıdır...

Bir yaraya tepki olarak ortaya çıkan sinirsel değişimler için Jessell (1991)'in çalışmasına bakabilirsiniz. "Hayalet organ" olayının (Melzack, 1992) sünnet edilmiş üstderi için rapor edilmemiş/rastlanmamış olması da kayda değerdir.

Özet.—Bir başka deyişle, üstderinin çıkarılması etkilenen bireyin beyninin somato-korteks bölgesinin yeniden düzenlenmesine neden olur. Cinsel uyarılar normalde önce beynin serebral korteksine, korteks-altı bölgelere, örneğin septum'a ise daha sonra gittiğinden, (Bennett, 1982) serebral korteksin bir şekilde yeniden düzenlenmesi, bireyin genel cinsel davranışlarını etkileyecektir. F (cf. Masters and Johnson, 1966). Bir erkeğin yaşamında sünnet ne kadar erken olursa, onun sinir sisteminde ve dolayısıyla davranışlarındaki etkileri de o kadar derin olacaktır.

Burada öne sürülen fikir, bir insanın üstderisinin çıkarılmasının beyinde bazı sonuçları olacağıdır. Üstderinin alınmasının cinsel heyecanlanabilirliği etkileyeceği iddia edilmektedir. En kolay tahmin edilebilecek sonuçlar heyecanlanabilirliğin azalması ve tepki eşiğinin yukarı çekilmesi olacaktır.

Sünnet ve deri yapısı.—Sünnetin sonuçlarından biri de, penis başındaki yüzey epitelyumunun keratinleşmesi ve duyarsızlaştırılmasıdır. Bir başka deyişle, penis başındaki nemlendirici koruyucu tabaka çıkarıldığında, bu bölge kabalaşır, nasırlaşır. Yeniden, elde edilen sonuç insan cinsel organının duyarlılığının azalmasıdır.

Sünnet ve feremonlar.—Bunlara ek olarak, insan üstderisi, tıpkı insan penisi gibi, smegma salgılayan Tyson bezlerini içerir. Smegma, buharlaşabilen ve bu yüzden feremon olarak işlev görebilecek bir salgıdır. Bir erkeğin uykusunda böyle bir feremon sistematik olarak salgılanıyor olacaktı. Gece ereksiyonları uykuda sistematik olarak gerçekleşir ve ve REM uykusu ile bağlantılıdır.(Arnoff, 1991). Sünnet ile Tyson bezlerinin alınması, feremon olarak işlev görebilecek olan smegmanın salgılanma olasılığını ortadan kaldırır. Bu da hem erkekler arasındaki, hem de cinsler arasındaki heyecanlanabilirliği azaltır.

Bu da şu anlama gelir ki, koklama ile ilgili sinyaller en aza indirildiğinde, erkekler arasındaki toplumsal başatlık için oluşan rekabet ve gerginlik kendiliğinden azalacaktır. Bir aşka deyişle, bir erkeğin salgıladığı feremonlar aynı zamanda diğer erkeklere de "uzak durun" mesajı verdiğinden, kendiliğinden gerginliğe neden olur. Feremonların alınması bu mesajı, ve bu yüzden doğabilecek gerginlikleri kendiliğinden ortadan kaldırır. Ayrıca cinsler arasındaki cinsel mesajlaşma da azalacağından grubun uysallığı artar.

Sünnet ve cinsel yolla bulaşan hastalıklar —Cinsel yolla bulaşan hastalıklar (CYBH) ve sünnet arasındaki ilşki tartışması konumuzla ilgilidir. Eldeki bulguların büyük çoğunluğu, hastalık önlemede sünnet ile elde edilen net kazancın önemsenecek düzeyde olmadığını ortaya koymaktadır. (Wallerstein, 1985; Bigelow, 1991; Cook et al., 1994; Persky, 1977; Sprach et al., 1992; cf. Caldwell and Caldwell, 1996). Buna göre, "erkeğin sağlığı için" şeklinde ortaya konan mantıksal açıklamanın, istenen ve zorla dayatılan bir uygulamanın, "tıbba inanan" halka "tıp" kılıfı ile sunulmasından başka bir şey olmadığı ortaya çıkar.

Ne var ki, enfeksiyonun kendisi değil sonuçları göz önüne alınacak olduğunda, hastalıklı erkeğin bunu eşine bulaştırması durumunda eşinin doğurganlılığının olumsuz olarak etkileneceği, bunun da topluluğun devamlılığını riske sokacağı düşünülebilir. Bu durumda, kendi devamlılığını tehlikede gören grupların sünneti benimsemiş olabileceği varsayılabilir.

[CIRP Notu: CIRP, yazarların insan cinselliğini anlamada temel eksiklikleri olduğunu düşünmektedir. Üstderi denen erojen dokunun çıkarılmasının cinsel heyecanı azaltmada bir etkisinin olmadığı, ama sünnetli erkeğin kendisi ve eşi için cinsel doyum elde etmesinin daha güç olduğu, ve sonuç olarak yükseltilmiş bir cinsel heyecan düzeyinde ve dolayısıyla dışarıya karşı daha agresif bir eğilim düzeyinde kaldığı daha yüksek bir olasılıktır. Dolayısıyla sünnetin etkisi yazarların iddia ettiğinin tersi yönünde olabilir.]

ÖZET
"Sünnet"in genç erkeğin cinsel heyecanlanabilirliğini ve dikkatsizliğini azalttığı önerilmektedir. Daha uysal, daha az yıkıcı genç erkeklerin toplum tarafından tercih edileceği açıktır. Genç erkeklerin gücünün seferber edileceği grup çalışmaları böylelikle daha kolay başlatılıp sürdürülebilir. Cinsel kaynaklı yıkıcılık (bir dereceye kadar) azaltılır. İnsanların mecazları yaratma ve anlamadaki çabuklukları (1) ve erken yaşyaki öğrenmenin daha sonrakine üstünlüğü (2) göz önüne alındığında, üstderinin alınmasının pragmatik ve etkili olduğu görülmektedir.

REFERENCES

ARNOFF, M. S. 1991. Sleep and its secrets. Plenum, New York. BARKOW, J. 1980 Biological evolution of culturally based behavior, p. 277-290. ———. 1989. Darwin, sex and status. Univ. of Toronto Press, Toronto. BARKOW, J. H, L. COSMIDES, and J. TOOBY. 1995. The adapted mind: Evolutionary psychology and the generation of culture. Oxford Univ. Press, Oxford. BENNETT, A. H. 1982. Management of male impotence. Williams & Williams, London. BIGELOW, J. 1991. The joy of uncircumcising! Hourglass Pub., Aptos, CA. BRUNHAM, R. C., K. K. HOLMES, and J. E. EMBREE. 1990. Sexually transmitted diseases in pregnancy, p. 771-802 In K. K. Holmes, P. Mardh, P.F. Sparling, and P.J. Wiesner (eds.) Sexually transmitted diseases. McGraw-Hill, New York. CALDWELL, J. C., and P. CALDWELL. 1996. The African AIDS epidemic. Sci. Amer. 27:62-69. COOK, L. S., L. A. KOUTSKY, and K. K. HOLMES. 1994. Circumcision and sexually transmitted diseases. Amer J. Publ. Hlth. 84:197-201. DAIL, W. G., and A. P. EVAN. 1974. Neural and vascular development in the human phallus: A light and electron microscopic study. Invest. Urol. 11:427-438. DIAMOND J. 1992. The third chimpanzee: The evolution and future of the human animal. Harper-Collins. New York. DIXON, A. F. 1987. Observations on the evolution of the genitalia and copulatory behavior in male primates. J. Zool. (London) 213:423-443. DIXON, A. F. and H. I. MUNDY. 1994. Sexual behavior, sexual swelling, and penile evolution in chimpanzees (Pan troglodytes). Arch. Sex. Behav. 23:267-280. DURHAM, W. H. 1979. Toward a coevolutionary theory of human biology and culture. P. 39-58. In N. Chagnon and W. Irons (eds.) Evolutionary biology and human social behavior. Duxbury Press, North Scituate, MA. ———. 1990. Advances in evolutionary culture theory. In Annual Review of Anthropology 19: 187-210. Annual Reviews, Palo Alto, CA. ENCYCLOPAEDIA JUDAICA. 1972. Encyclopaedia Judaica, p.568-576. Jerusalem. FREEDMAN, D. G. 1974. Infancy, infancy. Halsted. New York ———. 1979. Human sociobiology. Free Press. New York. GUTMAN, L. T. and C. M. WILBERT. 1990. Gonococcal diseases in infants and children, p. 803-810. In K. K. Holmes, P. Mardh, P. F. Sparling, and P. J. Wiesner (eds.). Sexually transmitted diseases. McGraw-Hill, New York. FLORENCE, S. L., WALL, J. T, GARRAGHTY, P. E., & KAAS, J. H. (1988). Distribution of skin afferents in the spinal cord brain stem nerve section and regeneration: Relation to cortical maps. Society for Neuroscience Abstracts, 14: 475. HALATA, Z., & MUNGER, B. L . (1986). The neuroanatomical basis for the protopathic sensi- bility of the human glans penis. Brain Research, 371: 205-230. HARRIS, M. 1974. Cows, pigs, wars and witches. Random House, New York. ———. 1979. Cultural materialism. Random House. New York. HOBSON, J. A., T. SPAGNA, and R. MELENKA. 1978. Ethology of sleep compared with time-lapse photography, postural immobility, and sleep-cycle phase in humans. Science 201:1251-1253. HOOK, E. E. and H. H. HANDSFIELD. 1990. Gonococcal infections in the adult. p. 821- 842. In K. K. Holmes, P. Mardh, P.F. Sparling, and P. J. Wiesner (eds.), Sexually transmitted diseases. McGraw Hill, New York. HUERTA, M. F. and J. T. WALL. 1987. The functional territory of the primate median nerve in the hand skin and the cortical map of the hand. Society for Neuroscience Abstracts 13:250. IZOR, R. J., S. L. WALCHUK, and L. WILKINS. 1984. Anatomy and systematic significance of the penis of the pygmy chimpanzee, Pan paniscus Folia Primatology 35:218-224. JACKSON, P. C., and J. DIAMOND. 1981 Regenerating axons reclaim sensory targets from collateral nerve sprouts. Science 214:926-928. JESSELL, T. M. 1991. Reactions of neurons to injury In E. R. Kandel, J. H. Schwartz, and T. M. Jessell (eds.), Principles of Neural Science. 3rd ed., p. 258-269. Elsevier, New York. KAAS, J. H. 1991. Plasticity of sensory and motor maps in adult mammals. Annual Review of Neuroscience 14:137-167. KALASKA, J. and B. POMERANZ. 1982. Chronic peripheral nerve injuries after the somato-topic organization of the cuneate nucleus in kittens. Brain Res. 236:35-47. KANDEL, E. R. 1991. Cellular mechanisms of learning and the biological basis of individuality. p. 1009-1031. In E. R. Kandel, J. H. Schwartz, and T. M. Jessell (eds.),. Principles of Neural Science. 3rd ed. Elsevier, New York KANDEL, E. R., J. H. SCHWARTZ, and T. M. JESSELL (eds.). Principles of Neural Science. 3rd ed. Elsevier, New York. KELAHEN, A. M., R. H. RAY, L. V. CARSON, C. E. MASSEY, and G. S. DOETSCH. 1981. Functional reorganization of adult raccoon somatosensory cerebral cortex following neonatal digital amputation. Brain Res. 223:151-159. LEVINE, R. A. 1975. Culture, behavior, and personality. Aldine, Chicago. LURIE, S. 1992. The history of the diagnosis and treatment of ectopic pregnancy: A medical adventure. Europ. J. Obstet. Gynecol. Reprod. Biol. 43:1-7. MASTERS, W. H. and V. E. JOHNSON. 1966. Human Sexual Response. Little, Brown and Co., Boston. MELZACK, R. 1992. Phantom limbs. Sci. Amer. 270:120-126. METZLER, J., and P. S. MARKS. 1979. Functional changes in cat somatic sensory-motor cortex during short term reversible epidermal blocks. Brain Res. 177:379-383. MOORE, D. E. and W. CATES, JR. 1990. Sexually transmitted diseases and infertility. p. 763-770. In K. K. Holmes, P. Mardh, P. F. Sparling, and P. J. Wiesner (eds.), Sexually transmitted diseases. McGraw Hill, New York. MURDOCK, G. P. 1957. World ethnographic sample. Amer. Anthropol. 59:664-687. ———. 1967. Ethnographic atlas. Ethnology 6:109-236. ORLICK, T., Q-Y. ZHOU, and J. PARTINGTON 1990. Cooperation and conflict within Chinese and Canadian kindergarten settings. Canad. J. Behav. Sci. 22:20-25. PERSKY, L. 1977. Epidemiology of cancer of the penis. Recent results in Cancer Research 60:97-109. PHILLIPS-CONROY, J. E., C. J. JOLLY, B. PETROS, J. S. ALAN, and R. C. DESTROSIERS. 1994. Sexual transmission of SIZagm in wild grivet monkeys J. Med. Primatology. 23:1-7. PIERCE, J. E. 1964. Life in a Turkish Village. Holt, Rinehart, & Winston, New York. RICHERSON, P. J., and R. BOYD. 1988. A dual inheritance model of the human evolutionary process. J. Soc. Biol. Struc. 1:127-154. RIDLEY, M. 1993. The red queen: Sex and the evolution of human nature. MacMillan, New York. RITTER, T. J. 1992. Say no to circumcision. Hourglass Pub. Aptos, CA. ROGEL, M. J. 1978. A critical evaluation of the possibility of higher primate reproductive and sexual pheromones. Psycho. Bull. 85:810-830. ROWE, D. C. 1994. The limits of family influence: Genes, experience, and behavior. Guilford Press, New York. RUSHTON, J. P., and A. F. BOGAERT. 1987. Race differences in sexual behavior: Testing an evolutionary hypothesis. J. Res. Personal. 21:529-551. SCARR, S., and K. MCCARTNEY. 1983. How people class="cite" make their own environments: a theory of genotype ---->à environmental effects. Child Develop. 54:424-435. SCHULTZ, K. F., F. K. MURPHY, P. PATAMASUCON, and A. Z. MEHEUS. 1990. Congenital syphilis, p. 821-842. In K. K. Holmes, P. Mardh, P. F. Sparling, and P. J. Wiesner (eds.), Sexually transmitted diseases. McGraw Hill, New York. SMITH, R. L. 1984. Human sperm competition. p. 601-659. In R. L. Smith (ed.), Sperm competion and the evolution of animal mating systems. Academic Press, Orlando, FL. SOMMEROVA, J. 1976. Pre- and postnatal development of sensory nerve endings in penis in man. Scripta Medica 49:267-381. SPACH, D. H., A. E. STAPLETON, and W. E. STAMM. 1992. Lack of circumcision increases the risk of urinary tract infection in young men. JAMA 267:679-381. STODDART, D. M., 1991. The scented ape: the biology and culture of human odour. Cambridge Univ. Press, New York. TONKINSON, R. 1978. The Mardudjara aborigines. Holt, Rinehart, & Winston, New York. TURNBULL, C. M. 1962. The forest people. Touchstone, New York. VERNON, P.E. 1982. The abilities and achievements of Orientals in North America. Academic Press, New York. WALL, J.T., and C.G. CUSICK. 1984. Cutaneous responsiveness in primary somatosensory (S-J) hindpaw cortex before and after partial hindpaw deafferentation in adult rats. J. Neurosci. 4:1499-1515. WALLERSTEIN, E. 1985. Circumcision: The uniquely American medical enigma. Urologic Clinics of North America 12:123-132. WELKER, W. I. and S. SEIDENSTEIN. 1959. Somatic sensory representation in the cerebral cortex of the raccoon (Procon lotor) J. Compar. Neurol. 111:469-501. WESTROM, L. and P. MARDH. 1990. Acute pelvic inflammatory disease (PID) in sexually transmitted disease, p. 593-614. In K. K. Holmes, P. Mardh, P. F. Sparling, and P. J. Wiesner (eds.), Sexually transmitted diseases. McGraw Hill, New York. WESTROM, L., J. RIDUAN, G. REYNOLDS, H. ALULA. and S. E. THOMPSON. 1992. Pelvic inflammatory disease and fertility. Sex. Transmit. Dis. 19:185-192. WORLD HEALTH ORGANIZATION. GLOBAL PROGRAM ON AIDS. 1991. WHO specifications and guidelines for condom procurement, p. 33. World Health Organization, Geneva, Switzerland. YOUNG, F. W. 1962. The function of male initiation ceremonies: A cross-cultural test of an alternative hypothesis. Amer. J. Sociol. 67:379-396. YERKES, R. M., AND J. H. ELDER. 1936. Receptivity and mating in chimpanzee. Comparative Psychology Monographs 13:1-39.

Citation:

Immerman RS, Mackey WC. A biocultural analysis of circumcision: a kinder gentler tumescence. Social Biology 1997; 44(3-4):265-275.

http://www.cirp.org/library/psych/immerman2/

Sünnet Üzerine Bir Diğer Feminist Çalışma

ametumus — Sat, 19 May 2007 08:06:23 CDT

Seham Abd el Salam ©
Kahire, Haziran 1999
B.Sc in Medicine, Graduate Diploma in Medicine, Graduate Diploma in Art Criticism,
MA Anthropology Post masters Fellowship Research - Supervisor: Professor Cynthia Nelson
American University in Cairo, School of Humanities,
Sociology, Anthropology, Psychology and Egyptology Department English Version translated by: Azza Ali (Ph. D) and Seham Abd el Salam

Bölüm I: Giriş

Sünnet diye bilinen, Erkek Cinsel Organ Yaralaması (ECOS) ile ilgili farkındalığım pek çok evreden geçerek gelişti. Başlangıçta ECOS ile ilgili belirleyici bir tavrım yoktu. Ne katılıyordum ne de karşı çıkıyordum. Olayın benim için yıllarca bir önemi yoktu. Anne ve babamı, kadın sünneti diye bilinen kadın cinsel organ sakatlaması ile ilgili (KCOS) komşularla konuşurken defalarca duydum. Her zaman erkek sünnetinin aksine sağlıklı olmadığını söylüyorlardı. Anne ve babam erkek sünnetini gereksiz ve duyarsız bir deri parçasını kaldıran basit bir "kırpma" diye biliyorlardı. Ayrıca bunun tırnak kesmek gibi erkeklere yapılan basit bir operasyon olduğunu sanıyorlardı. Tıp okuluna gittiğimde, erkek sünneti cerrahi çalışmamın bir parçasını oluşturdu. Bütün ders kitaplarında sünnet, penis ve cervix uteri kanserine karşı önleyici bir operasyon olarak tavsiye ediliyordu. Ayrıca anastezi olmadan yapılıyordu, çünkü bebeklerin çocuk veya yetişkinler gibi acı hissetmediği iddia ediliyordu.

Evde ve üniversitede aldığım teorik eğitimi hazır bir şekilde kabul ettim- ta ki sünnetin yapılışını görene kadar! O an şok olmuştum ve ECOS hakkındaki bütün teorilerden şüphe etmeye başlamıştım. O günler, 1972 yılında yeni mezun olmuş bir öğrenci olarak El Demerdash Üniversite Hastanesi'ne atanmıştım. Bir gün cerrahi klinikteki görevli, bizi erkek sünneti konusunda eğitmek için mesaiye kalmamızı istedi. Sünnet edilecek olan bir aylık sağlıklı bir erkek bebekti. Bebeğe anestezi verilmedi, o da doğal olarak sünnet sırasında çığlıklar attı. Şiddetli terleme, ve solgun bir yüz gibi şok belirtilerini bebeğin üzerinde görebiliyordum. Bu tecrübeden sonra sünnet hakkında öğrendiğim herşeyden şüphe etmeye başladım. O sıralarda prepusun yapısı ve görevleri hakkında bilgili olmamama rağmen, çocuğun yüzündeki derin şok belirtileri, beni, sünnetin vahşi bir kasaplıktan başka bir şey olmadığına ikna etti. Sağlıklı bir çocuk üzerinde operasyon yapmanın herhangi bir sebebi yoktu, özellikle de şok içeriyor ise. O günden itibaren kadın ve erkek sünnetini karşılaştırmaya başladım, bana göre bir fark yoktu. Hiçbir zaman ECOS yapmamaya karar verdim. KCOS sorun bile değildi, çünkü ders kitaplarında bahsedilmiyordu. Acil ünitede bir doktor olarak, sünnet edildikten sonra cerrahi şok geçiren ya da aşırı kanamalı pek çok erkek çocuğu kabul ettim, ve bu da benim kanaatimi güçlendirdi. Erkek çocuğu olduğunu bildiğim insanlarla konuştum, ve bazı nadir zamanlarda başarılı da oldum, ama çoğu kez, bu uygulamanın yapılmaması yönündeki çabalarımda ikna edici olamadım. KCOS'na inanmayan entellektüeller, öte yandan erkek sünneti konusunda oldukça ısrarcıydılar.

KCOS karşıtı hareket Mısır'da 1994 yılında başladığı zaman, KCOS'ye karşı olan ve insanlara bundan uzak durmalarını telkin eden doktor ve din görevlilerinin aynı zamanda erkek sünnetinin bir gereklilik olduğuna inanmalarına hayret ettim. Bundan başka, KCOS karşıtı bazı önemli şahsiyetler, erkek sünneti konusuna bulaşmamaya özen gösteriyorlardı. Her zaman sorunun bu olmadığı şeklinde sert cevaplar veriyorlardı. Her şeye rağmen KCOS konusundaki sessizlik 1994 yılında kırıldığında, basın, her iki cinste sünnetten kaynaklanan komplikasyonlarla ilgili bazı makaleler yayınladı. KCOS konusunda tartışmak için nereye gidersem gideyim, erkek sünneti ile ilgili de sorularla karşılaşıyordum. Bazı erkek entellektüeller, erkek sünneti ile de ilgilenilmesi gerektiğini düşünüyorlardı ama fikirlerini ayrıntılı bir şekilde açıklamıyorlardı. Örneğin, Mısır İnsan Hakları Örgütü'nde KCOS konusunda bir seminere katılmıştık, ve genç bir erkek doktor ayağa kalkarak altı yaşındayken olduğu kendi sünnetini hatırladığını söyledi. Doktorun anlatımına göre yaşadığı bir şoktu, ve KCOS'nin zararlarının tümünü kapsıyordu. Doktor, insan haklarını tartışmaya gelenlerin bu gerçeği gözardı etmelerine şaşırmıştı. Diğer bir defasında, kadın sünneti karşıtı kampanya için bir logo hazırlıyordum, logonun teması Mısırlı çiftçi kadın "Nahdit Masr" olacaktı. Her zaman ki gibi elini sfenksin üzerine koymaktansa, bir kız çocuğunu kucaklıyordu. Bir erkek meslektaşım bunu gördü ve "bir erkek çocuğunu da kucaklıyor olması gerekirdi" dedi. O an beynimde bazı şimşekler çaktı, ve ben de, cinsiyetine bakılmaksızın insan vücuduna karşı yapılan bütün saldırılara karşı açık bir tutum almaya başladım ve sosyal bilimler, İslami Fıkıh ve tıbbi bilimler dallarında kendimi eğitmeye başladım.

Kahire Amerikan Üniversitesindeki Sosyoloji-Antropoloji bölümü kütüphanesindeki kaynaklardan KCOS ve ECOS'nin kültürel arkaplanı hakkında daha fazla bilgilenmeye çalıştım. Modern tıp bilimlerinden de, ECOS'nın sözde faydalarının çürütüldüğünü öğrendim. Genelde KCOS'na karşı olan arkadaşlarıma öğrendiklerimi aktarmaya çalıştım. Söylediklerimi dinlemediler, ya da dinleyip şüphe ifade ettiler. Konu hakkında okumaya bile çalışmadılar. Daha da kötüsü, KCOS'na karşı insan hakları ve insan vücudunun bütünlüğü temelinde kampanya yürütenler, ECOS'nı, KCOS'yi meşrulaştırmak için kullanılanların irrasyonel argümanların aynısı ile meşrulaştırmaya çalışıyorlardı. Konuştuğum diğer kişiler, KCOS konusunda esnek, fakat ECOS karşıtı bir harekette ise tereddütlüydüler. Çok azı yeni fikirleri kabul etti ve daha önce bilmedikleri için üzgün olduklarını belirttiler. Daha da azı, bu yeni fikirleri diğerlerine aktarmaya istekliydiler.

I) Çalışmanın Sunumu
A) Çalışmanın Önemi

İster Mısır olsun, ister dünya geneli olsun ekek sünneti her zaman kadın sünnetinden daha yaygındır. Her yıl sünnet edilen erkek sayısının 13.3 milyon olduğu tahmin ediliyor, kız sayısı ise 2 milyon civarında. Her iki cinste de sünnet edilenlerin çoğu çocuklar. (Denniston, 1997; DeMeo, 1997). Her iki cinsin sünnetinde de, sağlıklı ve duyarlı bir vücut parçası, itiraz etme, kendini savunma, ya da onay verme şansı olmayan bir çocuktan kesilip alınıyor. Her iki olayda da, çocuğun cinsel güdüleri üzerinde kendi kontrolunu sağlayan toplumdur. Bu çalışmanın bir başka önemi bazı doktorların erkek sünnetini, tersine giderek kadın sünnetini meşrulaştırmak için kullanmaları. Bu doktorlara göre kadının klitorisinin ucundan bir parça çıkarmakla erkeği sünnet etmek arasında bir fark yok, erkek sünneti eğer faydalı ve iyiyse, kadın sünneti konusunda koparılan bu yaygara neden?
Daha önce ECOS'nin, Mısır'da dişilik ve erkekliği tanımlayan ve iki cins arasındaki güç dengesini belirleyen yaygın sosyal geleneklerle ilişkisi daha önce incelenmemişti. Bu nedenle bu çalışma, çığır açıcıdır.

B) Araştırma Hipotezi

Ataerkil (patriarkal) sosyal sistemin iki temeli vardır: birisi cinsiyet üzerine kuruludur, diğeri de yaş. Her iki durumda da, herhangi bir sosyal ilişkinin zayıf tarafı ayrımcılıktan muzdariptir. Cinsiyet söz konusu olunca zayıf taraf kadındır, yaş sözkonusu olunca da çocuklar. Dolayısıyla kadın ve çocukları aynı grup içine alabiliriz, yani zayıf ve düşük konumda olanlar grubuna. Kadınlar hangi yaş grubundan olurlarsa olsunlar konum olarak erkeklerden daha aşağıdadırlar, çocuklar da hangi cinsten olurlarsa olsunlar yetişkinlerden daha aşağıdadırlar. (Janeway, 1980).

ECOS'de bile erkekler üstün konumdadırlar, çünkü prosedür erkek çocuğun kadın dünyasından ayrılıp, erkek dünyasına geçişinin bir sembolüdür.(Turner, 1967) Bazı araştırmacılar KCOS ile ECOS arasında benzerlikler keşfetmişlerdir.(Kennedy, 1970; Lightfoot Klein, 1997) Genelde ise insan hakları, üreme sağlığı ve toplumsal gelişme konularında çalışan erkek ve kadınlar yalnız KCOS ile ilgilenmişlerdir. Genellikle kendilerini entellektüel olarak tanıtan bu insanlar diğerleri tarafından da öyle kabul edilirler. Kadın jenital bütünlüğünü savunan tıp profesyonellerini içerirler. Bunlar, modern bilimi bir araç gibi kullanarak;kadının dişiliği, kendine bakışı, cinsel güdüleri, üreme hakları, ve sosyal rolü hakkında geleneksel değerler sisteminden uzak ama modern bilimsel bulgulara da uymayan kendi inançlarını yaymaktadırlar. Entellektüeller, bazı modern konular hakkında modern tavırlar sergileyebilirler, ancak diğer konulara sıra geldiğinde, kendi geleneksel değerler sistemlerinin etkisi altında çekingen davranmaktadırlar. (Gramsci, 1971) Konu insan vücudunu ilgilendirdiğinde, genelde entellektüeller ve özelde doktorlar, toplumda lider bir rol üstlenen kişilerdir, çünkü davranışları ve ideolojik referans noktaları belirleme yetenekleri ile toplumda bir rol modeli görünümündedirler. Buna göre, entellektüel tartışmalarda aktif liderler haline gelirler.(Frankenberg, 1988) Ne var ki, bazen, durağan sosyal inançları yerleştirme sebebi olmaktadırlar. Siyasal güç oyunundaki farkındalıkları ve davranışları ile entellektüeller, ya sosyal değişimin liderleri ya da konformistlerdir.

Feminizm bilgi ile güç arasındaki bağlantıyı ortaya çıkarmıştır. Bu bilgi felsefesi açısından büyük bir katkı olmuştur, yalnızca bilginin kendisinin güç olduğu anlamında değil, ama aynı zamanda ona ulaşma hakkının, bir karar vericiler ağı tarafından denetlenmesinde de önemlidir bu. Birey ve toplumların bu bilgiden aldıkları pay, bu güç ağındaki konumlarına bağlıdır. (Lennon and Whitford, 1994: 1) Dolayısıyla, ECOS fikrini benimseyen insanlar, muhtemelen düşüncelerini mevcut ataerkil toplumdaki yaş ve cinsiyet hiyerarşisini destekleyecek şekilde seçmişlerdir. Ayrıca, ataerkil hiyerarşinin arka planını oluşturan bilgi, inanç ve tecrübelerin analizi, erkek ve kadın arasındaki sosyal ilişkiyi belirleyen güç politikasının ardındaki bilinmeyen noktaları ortaya çıkarabilir.

C) Araştırma Soruları

Daha önceki gözlemlerime ve bu konuda okuduklarıma dayanarak kendime şu soruyu sordum: Entellektüeller ve özellikle de tıp doktorları - modern bilimsel ve mantıksal gerekçelerle KCOS'na karşı çıkarken, ECOS konusunda aynı tavrı benimsemekten neden kaçınırlar? ECOS karşıtlarının ve savunucularının arka planında ne vardır? ECOS'nın sakıncaları hakkında toplumsal bilinçlenmeyi artırmak, bazılarının savunduğu gibi gerçekten de KCOS'ye karşı oluşturulan hareketi kötü yönde mi etkilerdi? Kadınlar, erkek çocuklara karşı olan ataerkil eğilimleri ortaya çıkarmadan da, kendilerini özgürleştirebilirler mi?

D) Araştırmanın Amacı

Araştırmanın amacı sağlık ve din hakkında bilinen tartışmaların ardına geçerek, KCOS'ye karşı mücadele eden, ama ECOS'ye müsamaha gösteren Mısırlı entellektüellerin arka plandaki eğilimlerinin, ilgilerinin ve güç politikalarının araştırılmasıdır. Bu amaca ulaşılması, daha önce sorulan soruların cevaplarının aranması ile mümkün olacaktır.

II) Literatür Araştırması

A) Modern Öncesi Toplumlarda Sünnetin Kültürel Geçmişi

J. DeMeo’nun Erkek ve Kadın Cinsel Organ Yaralamalarının Coğrafyası (1997) adlı makalesinde, geçimini günlük olarak sağlayabilen toplumların modernite öncesi bir araşırmasını yayımlamıştır. DeMeo, geleneksel sünneti benimseyen toplumların, buna çok önem verdiklerini, ve onsuz hayatı düşünemediklerini keşfetti. Bu geleneğin olmadığı toplumların ise buna şiddetle karşı çıktıklarını gözlemledi. DeMeo, bazı toplumların, acı verici ve zararlı olmasına rağmen sünnet konusundaki ısrarlarının tarihi ve kültürel nedenlerini bulmaya çalıştı. Bunu yaparken çeşitli erkek cinsel yaralama-sakatlama türlerini tanımladı. En basit türleri, prepusun penisten tamamen ayrılmadan sadece kesildiği Asya'nın bazı yerlerinde yapılıyordu. Sünnet bundan daha acımasızdır, çünkü prepus (sünnet derisi) penisten tamamen ayrılır. Bu, Asyanın bazı ülkelerinde, Afrika'nın bazı yerlerinde, ve bazı Pasifik Okyanusu adalarında yaygın bir uygulamadır. İkinci en ciddi ECOS türü, penis derisinin yüzülmesidir. Kökeni Arap Yarımadasına gider, ve günümüzde bile uygulandığı sanılmaktadır. Bu erkeklere özellikle evlilikten önce uygulanan bir prosedürdür. Üretranın penise kadar bütün yol boyunca kesildiği bir başka ECOS türü daha vardır. Bu Avustralya yerlileri arasında bir gelenektir.
Ergenlikte ya da yeni gençlikte erkek jenitallerinin yaralanması, onların dayanıklılığını sınamak için yapılır. Bir Eski Mısır anıtında, MÖ 2300 yıllarında yapılan bir erkek sünnetinin resimleri vardır. Ancak DeMeo, Msırlıların bu uygulamayı kendilerinin keşfetmediğini, onu MÖ 3100 yıllarında işgalci Bedevi kabilelerinden edindiklerini söylemektedir. Bu kabileler yarı-tanrı erkek kralları olan, savaşçı ve dinadamlarını toplumda yüksek bir konumda tutan, ve aşırı derecede özen gösterilmiş büyük tapınak ve mezartaşları inşa eden toplumlardı. DeMeo'ya göre, günümüzde de sünnet eden toplumlar benzer ataerkil eğilim ve özellikleri taşırlar. Diğer bazı erkek egemen toplumlarda da sünnetin olmaması, bunların daha "iyi" olduğu anlamına gelmez, zira onlar da farklı kaba yöntemlerle çocukları kontrol ederler.

DeMeo, çocuk ve anne arasındaki bağın bozulmasının, ve diğer çocuk istismarlarının, agresif ataerkil toplumun devam etmesini sağladığına ikna olmuştur. Erkek ve kadın cinsel sakatlama geleneği yıkılmadan, ekonomik yapıyı değiştirmenin, toplum üyelerine daha insancıl yaşam şartları getirmediğine dair tarihsel bulgular elde etmiştir. DeMeo, ECOS ve KCOS arasında; coğrafi dağılımları, kültürel arka planları ve psiko-toplumsal motivasyonları (erkeklerin kadınlara, yetişkinlerin çocuklara baskın olduğu toplum yapısı) açısından yadsınamaz bir bağ olduğuna göre, her ikisinin de bir olaymış gibi ele alınması gerektiği sonucuna varmıştır.

Geçmişi çok eskilere giden bir uygulama olduğu için sünnetle diğer bazı bilimsel araştırmalarda da ilgilenilmiştir. Araştırmacılar sünnet geleneği ve sözkonusu toplumun hakim toplumsal koşulları arasında bağ kurmaya çalışmışlardır. Sünnet konusundaki en önemli araştırmalardan biri Sembolik Yaralar : Ergenlik Törenleri ve Kıskanç Erkek adlı, B. Bettelheim'ın çalışmasıdır. Bettelheim, erkek sünnetinin kadın adet gördüğünde ortaya çıkan kadın üretkenliği ile ilgili bir kıskançlıktan kaynaklandığını, ve erkek sünnetinin bu kadın özelliği ile ilgili kurulan yapay bir benzetme olduğunu ileri sürmüştür. Bettelheim'ın ikinci teorisinde ise sünnet, babanın, anneyle ilişkisini tehdit eden diğer erkekler üzerinde kurduğu hakimiyetin bir sembolüdür ve kendisini daha az tedirgin yapmaya yarar. Sünnet, dünyanın çeşitli yerlerinde değişik toplumlarda ortaya çıkmıştır, ama her zaman aynı amaca hizmet etmiştir. Bettelheim ayrıca, çocuk ve yetişkinler arasındaki bu tür ilişkinin, yetişkinin çocuğa katı davranış kalıpları dayattığı, ama bunları kendisinin takip etmediği günümüz toplumlarında da sürdüğünü iddia etmiştir.

Bettelheim, erkek cinsel organ sertleşmesinin, erkek yetişkinliğinin ciddi bir göstergesi olarak kabul edildiği ataerkil toplumlarda sünnetin sembolik rolünü tanımlamıştır. Penis başının sünnet ile kalıcı olarak açığa çıkarılması, ona sürekli sertleşmiş görünümü verir. Buna uygun şekilde, henüz cinsel olarak olgunlaşmamış çocuğu da, kadın dünyasından ayırarak sembolik olarak olgun yapar. Bu değişimin meydana gelmesi için törenler oldukça önemlidir çünkü, çocuğun sembolik olarak ölümünü ve yeni bir erkek figürünün ortaya çıkışını simgeler. Bu yeniden doğuş anneden değil, babadan olur. Dolayısıyla erkek çocuğun sünneti erkek otoritesini sağlamlaştıran ikili bir işlev görür: birincisi erkek çocuğa yetişkin bir erkek görünümü verir, ikincisi de, erkeğe bir kadın ayrıcalığı olan jenital kan akıtma imkanını verir. Bu sembol, sünnetin doğumdan hemen sonraki yedinci günde gerçekleştiği Yahudi toplumlarında belirgindir. Bu yaşta çocuk tamamen bağımlı ve anababa denetimi altındadır. Bettelheim, sünnetin ister erkek, isterse de kadınlar tarafından icat edilmiş olsun, ancak "uygun cinsel davranışlar kalıpları" dışına çıkılmasının çok ciddi yaptırımları olduğu toplumlarda bir yetişkinlik sembolü olarak kullanıldığını keşfetmiştir.
Bunlar da, ataerkil figürlerin baskın ve gençler üzerinde tehdit edici olduğu toplumlardır.

Bugün sünnet için gösterilen nedenlerin hepsi, ağır din, efsane ve gelenek perdesinin arkasındaki gerçek nedenleri gizlemeye yarar

Daha yakın zamanda yapılan çalışmalar sünnet ile ataerkil toplum arasında yakın bağ kurmuştur. Örneğin A. Montagu, Sakatlanan İnsanlık adlı makalesinde, (1991), her iki cinste sünnetin, ataerkilliğin yükselmesi ile ortaya çıktığını belirtmiştir. Günümüzde sünnetin devam etmesi, eski ataerkil eğilimlerin halen güçlü olmasına bağlıdır. İnsan, kendi türünün bireylerini ahlak, din, mantık, gelenek, ve kanun gerekçesiyle sakatlayan tek türdür. Montagu'ya göre, bugün sünnet için gösterilen nedenlerin hepsi, ağır din, efsane ve gelenek perdesinin arkasındaki gerçek nedenleri gizlemeye yarar. Zaman içinde eski gerekçeler, yerlerini yeni eğilimlere göre belirlenen yeni gerekçelere terkederler. Sünnetin kesin olarak ortaya çıkışını tespit etmek bunun için zordur. Sünnetin nedenini araştıran herhangi bir araştırmacı, her türlü kişisel eğilimlerinden uzaklaşmalıdır. Sünnetin farklı meşrulaştırma şekillerini aşarak, toplumsal örgütlenmenin gerçeğiyle karşılaşılacaktır. "Gerçek "soyut bir kavram değildir. Toplumsal olarak koşullanmıştır. Montagu, sünnetin cinsel eşitlik üzerine kurulu ataerkil öncesi toplumlarda varolmadığını gözlemlemiştir (örneğin bazı avcı-toplayıcı toplumlarda). Dolayısıyla sünnetin ataerkil bir icat olduğu söylenebilir. Montagu'ya göre, sünnetin çeşitli kültürel anlamları vardır. Örneğin Avustralya yerlilerinde, erkek organından kan akması nedeni ile kadın ile erkek sembolik şekilde "bir" olurlar. Afrika kabilelerinde sünnet, yaratılışın cinsel ikiliği üzerine bir sembol olarak açıklanır. Bu inanca göre insan hem erkek hem de kadın karakterde doğar. Buna göre sünnet erkeğin kadın özelliklerinden ayrılmasıdır. Kadın ruhu erkeği rasyonel bir şekilde düşünmekten alıkoyar, dolayısıyla sünnetsiz erkeği toplumsal olarak uygunsuz yapar. Erkek, sünnetle egosunu kaybeder ve toplumsal bir varlık haline gelir. Dahası, sünnet ile erkeğin dişi parçasından ayrıldığı düşünülür, bu da ancak erkeğin diğer dişi yarısını araması ve bulması, yani evlenmesi ile yeniden tamamlanır. Tersi de sünnet edilen kadın için geçerlidir. Dolayısıyla sünnet, insanları diğer yarılarını aramaya iten ve evlilik ve çoğalma ile de bunu başaran toplumsal bir yaratık yapar. Son olarak Montagu, kültürel temelleri ne olursa olsun, insanların sünneti çocuklar üzerinde aynı amaçla gerçekleştirdiğini ifade etmiştir: erkeklerin baskınlığı ve kadın ve çocuklar üzerindeki üstün konumlarının belgelenmesi. Dolayısıyla sünnet, güçlü olanın üstün olduğu kuralını koyar, ve bunu toplumsal gerçekliğin kurulu bir parçası haline getirir.

Aynı fikirleri savunan bir başka makale R. Immerman ve W. Mackey'ın Sünnetin Biyokültürel Analizi'dir. (1998) Sünnetin insan beyni üzerindeki biyolojik etkisini, çeşitli kültürler tarafından benimsenmesine bağlamışlardır. Erkek jenital bütünlüğünün her iki cinse de büyük tatmin verdiğini gözlemlemişlerdir. Dolayısıyla sünnet, topluluğa, bu tatmin ve haz duygusundan mahrumiyeti telafi edecek birşeyler sunmalıdır. İki yazar sünnetin, beyindeki cinsel hazla ilgili bölgenin tepki verme yeteneğini azalttığını belirtmişlerdir. Dahası, sünnet, erkek jenital kayganlaştırıcısı ve kadınlara çekici gelen bir koku salgılayan smegmanın oluşumunu yokeder. Yazarlar, sünnetin erkekleri kadınlara karşı daha az çekici yaptığını, bu durumun erkekler arasında kadınlardan kaynaklanabilecek tartışmaları ortadan kaldırdığını, bunun da kabile reisi için grubu daha kolay idare edilebilir yaptığını belirtmişlerdir.
..................................
...........................
Makalenin bu bölümünde modernite öncesi diğer toplumlardan örnekler verilmiştir.
..................

B) Modern Toplumlarda Sünnet

Bugün için sünnet, değer verilen toplumsal bir gelenektir. Bu yüzden sosyal davranış ile ilgili çalışmaları gözden geçirmek gerekir. Bunlardan biri, T. Parson ve E. Shil'in Değerler ve Sosyal Sistemler (1951) adlı çalışmasıdır. Parsons ve Shil, bireylerin toplumlardaki davranışlarını analiz etmişlerdir. Toplumlar, bireylerin davranışlarını toplumsal sistemdeki dengeyi sağlamak için denetler. Bireylerin davranışları, verilen herhangi bir nesneye karşı davranışlarını belirler. Dolayısıyla insanların davranışları, kişiliklerinin, sosyal davranışı değiştiren sosyal sisteme tepkilerinin, ve dahası bu sosyal sistem içerisindeki değer ve inançları belirleyen kültürün bir bileşkesidir. Kültürel sistemler, sosyal sistem için belirleyici olan oldukça temsil edici sembollerden oluşurlar. Yalnızca yaratıcı yeteneği olanlar ve liderler, diğerleri tarafından takip edilebilecek kültürel değerleri yaratabilirler. Bu kültürel semboller iyice yerleştikten sonra, kişi ve grupların tavırlarını uydurmak zorunda oldukları aktif güçler halini alırlar.

Ne var ki toplumlar, kültürel olarak homojen değildir ve bütün yerleşik kültürel sistemler değişen sosyal ihtiyaçlara cevap veremezler. Dolayısıyla bireyler, miras aldıkları kültürel değerleri yeniden değerlendirirler ve günlük ihtiyaçlarına göre uygun olanları yeniden seçerler. İnsanlar miras aldıkları değerleri yerleşmiş sosyal sistemi bozmamak için kabul ederler ama bu durum, yeni hayat şartları ile uyuşmadığında geçerli değildir. Dolayısıyla iki alternatif ile karşı karşıyadırlar: ya hazır kültürel değerler ile yaşarlar, ya da değerleri modern ihtiyaçlarına göre adapte ederler. Genelde toplumlar ve özelde çok kültürlü toplumlar, sosyal değişime, mevcut sistemin sarsılmasına neden olmayacak derecede izin verirler. Benim görüşüme göre, Parsons ve Shil'in araştırması, modern toplumlarda sünnetin devam etmesini, insanların "uymaya" yönelik eğilimleri ile açıklar.

Geçmişte sünnet geleneğini sürdürenler geleneksel kabile liderleri, rahipler ve büyücüler idi, modern çağda ise bu işi tıp profesyonelleri üstlenmektedir. Tıp kurumunun bu işle ilgilenmesini gerektiren bazı başka nitelikleri de vardır. Foucault, Kliniğin Doğumu : Tıbbi Algılamanın bir Arkeolojisi adlı yapıtında, tıp biliminin, kendisini vücut üzerinde kontrol sağlamaya götüren gelişimini açıklamıştır. Modern uygulamalı tıp, 19 yüzyılla birlikte başlamıştır. Bununla birlikte, tıbbın özne-nesne ilişkisi 17. ve 18. yüzyılardakinden farklı bir şekilde değişerek, hastanın "obje" olarak algılanmasına gidilmiştir. 19. yüzyıldan önceki teşhis hastayı ve onun nesnelliğini gözönüne almaksızın objektif belirtilerin incelenmesine indirgenmişti. Bu indirgemeci görüş, doktorun hastayı ihmal edip, hastalıkla ilgilenmesi gerektiğini varsayıyordu. Dolayısıyla 17. yüzyılda teşhis, doktorun objektif belirtileri teorik değerlendirmesine dayanıyordu. O zamanki doktorlar "doğa"yı gözönüne almıyorlardı. Dolayısıyla teorik varsayımların başarısız olduğu durumlar hariç, hastalığın doğal gelişimini kişiye özel olarak değerlendirmiyorlardı. Ancak 19. yy'da, semptomların gözlenmesi oldukça kritik bir önem kazandı. Doktorun inceleyen bakışları, ona ayrıcalıklı egemen bir konum kazandırdı. Buna uygun olarak hükümler verebilir, ve tam olarak itaat ve saygı bekleyebilirdi. Onun bilgili bakışlarından ne bir organ, ne de bütün olarak birey, hiçbir "normalden sapma" kaçamazdı. Doktorun bakışları ona güç ve egemenlik sağlıyordu, çünkü görüşünü meşrulaştıran tıp kurumu tarafından destekleniyordu. Dolayısıyla tıp, bu "bakış"ın faziletiyle, geleneksel ataerkil gücün bir kısmını devraldı.

Wallerstein, "Sünnet: Bir Amerikan Sağlık Aldatmacası" (1980) adlı kitabında, 19. yüzyılın ikinci yarısında KCOS ve ECOS'nın İngiltere'ye nasıl sokulduğunu anlatır. (Kraliçe Viktorya dönemi) Bundan sonra sünnet kolonilere ve oradaki tıp kurumlarına, ve İngilizce-konuşan ülkelere yayılır. David Gollaher (1994), Gelenekten Bilime: Sünnetin Amerikada Tıbbi Transformasyonu adlı makalesinde, ECOS'nin ülkeye sokuluşundan sonraki on yıl içerisinde Amerika'da nasıl yayıldığını, ve ECOS'yi desteklemek için kullanılan argümanların gelişimini anlatır. Sünnet bu ülkede öyle benimsenir ki, artık cerrahlar ve anababalar, bir cerrahi müdahale olarak bile görmezler.

1870 yılına gelinceye kadar ABD'de bilinmeyen sünnet, bu ülkeyle öyle bir zamanda tanıştırılır ki, o sıralar henüz hastalıklarla ilgili modern teoriler bilinmemektedir. Bu teorilerin en önemlisi, hastalıkların mikroplar tarafından yaratıldığı ve antibiyotikler ile tedavi edilebileceğidir. Bu sıralarda doktorlar hastalıkların çeşitli sinir kasılmaları ile oluştuğunu düşünüyorlardı. Bu düşünceye göre cinsel organların uyarılması daha üst düzeyde felç, sara ve delilik gibi çeşitli hastalıklarla yansımasını buluyordu. Öyleyse akıl hastalıklarının tedavi edilmesi için yumurtalıklar, klitoris, ve sünnet derisi gibi çeşitli vücut parçaları alınabilirdi. Bu düşünce yaygın bir uygulama haline geldi. Ne var ki pratik tecrübeler, bunların ne akıl hastalıklarını tedavi ettiğini, ne de çocuklarda önemli beyin merkezlerini yok ettiği
düşünülen mastürbasyonun önüne geçebildiğini gösterdi. Bunun üzerine sünnetin önemi "tedavi"den, "önlem"e kaydı, ve sünnet yararlı "önleyici" cerrahi olarak kabul edilmeye başlandı. Patolojik teoriler, daha önce sözü edilen "sinir reflekslerinden" bakteriyoloji üzerine kayınca, kadın sünneti terkedildi, ne var ki erkek sünneti yaygınlığından birşey kaybetmedi. Hastalıklarla hem cerrahi hem de tıbbi olarak mücadele edebilecek yalnızca doktorlardı, onun için "önleyici" cerrahiler sünneti kapsamına alacak şekilde genişletildi. Böylece vücut potansiyel "septik" merkezlerden kurtarılabilirdi, bunlardan biri de altında kir birikmesinden sorumlu tutulan sünnet derisi idi.

Gollaher, sünnet konusundaki fikirlerin büyük çoğunluğunun, Remondino tarafından 1881'de yayınlanan bir kitaptan kaynaklandığını belirtir. Bu kitapta folklorik öğeler yazarın kişisel görüşleri ve başka yanlış bilgilerle harmanlanarak okuyucuya sunulmuştur. Örneğin Remondino, prepusun gelişimsel, gereksiz bir organdan başka bir şey olmadığını söyler. Remondino'ya göre prepusun modern insanların vücudunda herhangi bir işlevi yoktur ve hastalıklı özellikleri ile sorun yaratır. Hastalıklar tıpkı kötü ruhların eylemleri ve arap masallarının cinleri gibi gizlice oluşmaktadır. Benzer şekilde prepus, bir erkeği bütün hayatı boyunca çeşitli hastalık ve sorunlara hedef yapar. Erkeğe ne işte, ne de evlilikte bir faydası vardır. Onu sürekli azarlanan ve cezalandırılan üzgün bir insan yapar. Bir çocuk olarak, gece yatağını ıslatmasına neden olur ve vücut, zihin ve ahlakına büyük zararlar veren mastürbasyona sevkeder. Hatta sonunda mastürbasyon yapan çocuk hapse veya akıl hastanesine bile düşebilir. Dolayısıyla, iyi bir hayat için erkek gereksiz şeytani vücut parçasından kurtulmalıdır.

Bazı Yahudi asıllı doktorlar ise kanser ve cinsel yolla bulaşan hastalıkların önlenmesi konusunda sünnetle ilgili teoriler geliştirmişlerdir. Yahudilerin diğer insanlardan daha sağlıklı olduklarını ileri sürmüş, ve kendince buna bazı açıklamalar getirmişlerdir. Bu yazarlardan biri "Yahudilik bir din olarak bilime hizmet eder" demiştir. (Gollaher 1994:16)

19. yüzyılın sonunda sünnet ABD'de bir gelenek olmaktan çıkmış ve tıbbi bir prosedür olarak görülmeye başlanmıştır. Sünnetin yaygınlaşmasının nedenlerinden biri, anestezi, dezenfektan ve tıbbi bakımın Amerikan hastanelerinde yaygınlaşıyor olması idi. Artık doğum evde gerçekleşen bir aile olayı değildi. Obstetrisyenler, akademisyenlerden çok teknik uygulayıcılardı. Teknikleri deneyimli doktorlardan öğreniyor ve eleştirel düşünce süzgecinden geçirmeden tekrar ediyorlardı. Dolayısıyla rutin cerrahi uygulamalara inanmaya başlamışlardı. Sünnete inandırılan doktorlar artmıştı, uygulamanın yaygınlaşmasının ve insanlarca benimsenmesinin sebebi buydu. Bugün, bir yerdeki cerrahi operasyonların artmasının arkasındaki en önemli faktörün oradaki bu operasyonu yapmaya hazır doktor sayısı ile orantılı olduğu anlaşılmıştır. Sezaryen ve sünnet gibi uygulamalar için de bunun böyle olduğu düşünülebilir. Dahası insanlar, hakim tıbbi uygulamaların, paranın alabileceği en iyi tıbbi bakım olduğuna inanmaktaydılar. Ancak Gollaher, bilimsel temeli olmayan teknolojinin yarardan çok zarar getireceğine inanmaktadır. İlke olarak bilim irfana hizmet eder, bilim temelli olmayan saf teknoloji ise vücut üzerinde daha büyük kontrole hizmet eder.

ECOS'nin Amerikaya girdiği ilk yıllarda, erkek yetişkinlerin kendilerini sünnet ettirmeleri için bir neden yoktu. Dolayısıyla uygulamaya maruz kalanların çoğu, 19. yy teorilerine göre yukarıda sözü edilen türde hastalıkları olan, orta ve yüksek sınıftan ailelerin çocukları idi. Ne var ki zaman içinde doktorlar insanları erkek sünnetinin gerekliliği konusunda ikna ettiler. Ayrıca bebeklerin acıyı hissetmedikleri iddia ediliyordu. Sünnet acısı bir iğne batmasından daha fazla değildi. Sünnet derisinden kaynaklanan hastalıklar ve çocuğun ileride kazanması muhtemel kötü alışkanlıklar (mastürbasyon) önlenecekse çocuklar bir an önce, yani bebekken sünnet edilmeliydi.

Gollaher, doktorların, insanları sünnetin güvenli bir cerrahi yöntem olduğu konusundaki ısrarlı ikna çabalarına rağmen, 1909 gibi erken bir tarihte bile tıbbi araştırmaların prosedürün zararlarını tartışmaya başladığından bahseder, tıpkı o tarihte bir Amerikan tıp dergisinde yayınlanan ve sünnetin enfeksiyon, doku ödemi, aşırı kanama, hematoma ve penis başının yanlışlıkla kesilmesi gibi etkilerini tartışan bir makalede olduğu gibi. Dolayısıyla, cerrahi uygulamacıların fikirleri, tıbbi araştırmacıların duyguları ile tersti. Uygulamacılar prepusun zararlı olduğunu varsayarken, bu tür iddialar deneysel tıbbi araştırmaların sınamasından geçemiyor, ve geçersiz oldukları kanıtlanıyordu. Tıbbi uygulamacılar prepusa karşı olan kötü bakışlarını topluma yaydılar. Dolayısıyla, bir çocukta prepusun bulunması bir cehalet, ihmal ve fakirlik işareti olarak algılanmaya başladı. Bu tür fikirler, erkek sünnetinin arzu edilir olmasında büyük bir rol oynadı.

Sünnet Geleneği, makalesinde Karen Erickson Paige (1978) modern Amerikan tıp kurumu tarafından sünneti meşrulaştırmak için kullanılan iddiaların gelişimini izler. Bu tür iddialar, ancak erkek sünneti Amerika'da iyice yayıldıktan sonra ortaya çıkar. Paige'e göre, batılılar, diğer kültürlerin uyguladıkları vücut sakatlama yöntemlerini duyduklarında dehşete düşerler. Öte yandan, sünnetin de dahil olduğu kendi "batılı" vücut sakatlama - yaralama yöntemlerini, tıbbi olarak meşru görürler. ECOS, hem batılı- sanayileşmiş, ve hem de batılı-olmayan diğer toplumlar tarafından uygulandığı halde, her ikisindeki gelişimi farklıdır. ECOS batıda, 1700 ve 1914 yılları arasındaki sanayileşme döneminde, mastürbasyon manyası ile başlamıştır. Mastürbasyon, ta İncil zamanlarından beridir bir günah olarak kabul ediliyordu. Ne var ki, modern sanayileşme dönüşümünden önce tıbbi bir problem olarak görülmüyordu. Bu tıbbi varsayım orta sınıf ailelerine çekici göründü, çünkü onlara kötü çocuk davranışları olarak düşündükleri kabalık, isyan, sinirlilik, ve karşı cinse ilgi konusunda bir açıklama sunuyordu. Dolayısıyla, mastürbasyonun korkulacak bir tehlike olarak yerleşmesi, aile, iş, ve anababa kurumlarına hizmet etmişti. Britanyalı ve Amerikalı doktorlar bu problemin çüzülmesi için çeşitli tedaviler önermişlerdir, bunlar; cinsel içgüdüleri bastıracağı düşünülen çeşitli diyet şekilleri, çocukların jenitallerine ellemelerini engelleyecek bekaret kemerleri, ve suçlanan çocukların aşağılanması ve cezalandırılması konusunda tavsiyeler, penisi hapsedecek alçı kalıpları, çeşitli deri ve kauçuk kaplamalar, jenitallerin yaralanması ve hatta- bazı aşırı durumlarda "hasta" mastürbatörlerin hadım edilmesi! Bu tür durumlarda sünnet diğer tedavilere göre masum bir yöntem olarak görülüyordu. Doktorlar, sünnetin çocuk için daha iyi bir sağlığın garantisi olduğunu, çalışma yeteneğini artırdığını, hayatını uzattığını, çocuğu hastalıklardan koruduğunu, ve son olarak tıbbi konsültasyona harcanacak para ve zaman tasarrufu sağladığı fikrini yaymışlardır. 1890 yılında bazı Amerikalı cerrahlar bu konuda bir dernek kurarlar. Temel görevi erkek ve kadınlar için jenital cerrahileri desteklemek ve yaymak idi. Bu tür cerrahiler anababalara çocuklarının cinselliğini kontrol etme imkanını, doktorlara da, kadın ve çocuk vücutları üzerindeki otoritelerini güçlendirme imkanını veriyordu. Batıdaki mastürbasyon manyası 1925 yıllarında sönmeye başladığında, mastürbasyonu önlemek için kullanılacak korkunç yöntemler hakkında yazılanlar azaldı. Ne var ki erkek sünneti, 1932'de kansere karşı önleyici özelliği olduğu teorisinin ortaya çıkması ile devam etti. Bu teori, Müslümanlar ve Yahudiler arasında yaptığı araştırmalarda onların kansere daha az yakalandığını tespit ettiğini söyleyen bir doktor tarafından ortaya atıldı. Bu teori, erkek bebek sünnetinin, yetişkin olduğu zaman kanserden korumak bahanesi ile yaygınlaşmasına neden oldu - güçlünün kirli olduğunu düşündüğü zayıfın vücudunu kontrol etmesi. Bu araştırmanın hatalı metodolojisi olduğu, dolayısıyla geçerli olmadığı ispat edildi. Bu araştırmada, din, dikkate alınan tek değişkendi. Sosyo-ekonomik standartlar ve sözkonusu grubun sağlık alışkanlıkları gibi diğer değişkenler ihmal edilmişti. Hatta Yahudilerin toplumdaki görece temsil oranları, yani nüfusları bile dikkate alınmamıştı. Sünnetin bir diğer haklı çıkarma şekli, "güzellik" idi. Paige, bir doktorun şu cümlesini aktarır: "sünnetli penis sertleşmiş olmadığı halde öyleymiş gibi görünür, dolayısıyla erkekliğin bir simgesidir. " Ne var ki onyıllar boyunca sünnetin haklı gösterilme şekli gibi toplumsal eğilimler de değişti. Örneğin, 19.yy'ın sonlarında ve 20. yy'ın başlarında, mastürbasyon ve seks cesaretlendirilmiyordu, ve zamanın doktorları da, sünneti cinsel güdüleri kontrol edici bir araç olarak düşünüyorlardı. Ne var ki tersine, 20 yy'ın sonlarında, seks ve mastürbasyon normal olarak düşünülüyordu, doktorlar da sünnetin, erkek ve kadınların cinsel duyarlılığını artırmak için yapıldığını söylemeye başlamışlardı. Bir prosedür zıt nedenlerle meşrulaştırıldığında, bu onun irrasyonel ve bilimdışı olan mistik geleneksel düşünceyi yansıttığı anlamına gelir.

Paige, psikoanalizden bahseder, buna göre, sünnet, çocuğun penisinin bir kısmını kendi isteğiyle feda ederek baba otoritesine boyun eğmesini temsil eder, ya da babanın yüksek otoritesini bu operasyonla gerçekleştirme çabasını ifade eder. Paige, sünnet eden 23 yerel toplumu incelemiş ve benzer özellikler tespit etmiştir. Bu özelliklerin en önemlisi, bunların kırsal yerlerden gelmiş olmalarıdır, ve hısım- akraba erkeklerden oluşan çıkar grupları vardır. Paige, bunların akraba oldukları ya da nihayeten evlenecekleri kadınlar üzerinde hakimiyet kuran erkekler olduklarını tespit etti. Bu tür kültürlerde erkek, kendi iyiliği için değil, ancak aile ve kabilenin liderleri için sünnet olur. Bu liderler, babayı çocuğunu tereddütsüz sünnet etmesi için baskı altına alırlar. İlkeye itiraz etmemelidir. Babanın liderlere itaati, ataerkil topluma sadakat anlamını ifade eder. Sadakatı temsil eden tören, mesela kulakların değil, penisin bir kısmını ampute ederek yapılır, çünkü çoğalmadan sorumlu olan organ odur. Bu da grubun çıkarlarına uygundur, çünkü bir erkeğin çocukları ile gruptan ayrılması onu zayıflatır, ve politik - ekonomik çalkantıya sokabilir. Paige , Yaratılış hikayesini sosyolojik terimlerle izah eder, ve bunun sayı olarak çoğalan ve kendisini savunacak daha fazla yetişkin erkeğe ihitiyaç duyan toplumdaki çelişkileri yansıttığını söyler. Eski Ahit'te İbrahim ile Tanrı arasında, sünnetin -bugünün tıbbi açıklamalarının dışında- politik bir anlaşma olarak anlatılmasının sebebi budur.

Doktorların sünneti artan bir şekilde kabul etmiş olmalarının nedenlerinden biri, bebeklerin acıyı hissetmedikleri inancıdır. Bu yüzden sünnet sırasında bebeklere anestezi verilmemiştir. Bu inançla ilgili yenidoğanlar konusunda pek çok bilimsel araştırma yapılmıştır. Bunlardan biri David Chamberlain tarafından yapılan Bebekler Acı Hissetmezler: Tıp Dünyasındaki Yüzyıllık İnkarın Hikayesi (1991) adlı çalışmadır. Bu çalışmada Chamberlain bebekler ve onların acıyı hissetmediğini söyleyen doktorlar arasındaki ilişkiyi inceler. 20. yy'ın ilk yarısında, bebeklerin acıya gösterdikleri belirgin tepki, serebral korteksin yeterince gelişmediği düşünüdüldüğü için yalnızca bir "refleks" olarak tanımlanıyordu. Ama yeni çalışmalar bunun tersini ispatlamıştır, bebekler acıyı hissederler ve bunu gerek ağlayarak ve gerekse de diğer hareketleriyle belli de ederler. Aslında, sünnet edilen bebeklerde kalp atış hızında ve solunumda artış, kandaki oksijen seviyesinde düşme, ve kortizol seviyesinde artış gibi acının objektif belirtileri vardır. Sünnetten sonra çocuğun uyku alışkanlığı değişir ve sosyal olarak uzak bir tavır sergiler. Yeme alışkanlığı değişir ve annesi ile ilişkisi bozulur. Chamberlain, sünnetin toplumsal baskılar sonucu oluştuğunu ve anne babanın bunun sonuçlarından haberdar olmadığını belirtir. Ayrıca doktorların bebeklerde acıyı inkar etmelerine çeşitli örnekler verir. Bu açıklamalardan biri, operasyonu yapan doktorun ataerkil eğilimleri olduğudur, yani çocuğun duygularını dikkate almadığıdır. Aynısının erkek doktorlar tarafından eğitilen kadın doktorlar için de geçerli olduğu söylenebilir. Dahası, bazı doktorlar halen, zamanı geçmiş "acının iyi, kutsal ve hayatın gerekli bir parçası olduğu" inancına tutunuyor olabilirler. Chamberlain, bebeklerin acıyı hissetttiklerini doktorların inkar etmesinin, zayıfa karşı düşmanca eğilimlerinden kaynaklandığını tarihi örneklerle kanıtlar. Örneğin anestezi ABD'de kullanılmaya başlandığında, doktorlar acıya dayanıklı oldukları gerekçesi ile, Siyahlara, Asyalılara, Almanlara, İrlandalılara, gemicilere, askerlere, köylülere, ve fakirlere anestezi vermekten kaçınmışlardır.

Sünnet: Bir Amerikan Sağlık Uydurmacası (1980) adlı kitabında Wallerstein, 19. yy'ın sonları ve 20. yy'ın başlarında yapılan, sünnetin bir sağlık uygulaması olduğunu kanıtlamaya çalışan araştırmaları eleştirir. Kabul edilemez boyutlardaki metodoloji çarpıklıklarını belirtir. ABD'nin, erkek sünnetini dini olmayan sebeplerle uygulayan dünyadaki tek sanayileşmiş ülke olmasının sebeplerini açıklar. Ayrıca ABD'de sünnet, kesilen prepusların ilaç ve kozmetik sanayinde değerli bir malzeme olarak satıldığı gerçeği ile de destekleniyordu.

ECOS'nin varsayılan sağlık yararları, iyi-kontrollü bilimsel araştırmalar ile ispatlanamayan dayanaksız hipotezlerden oluşuyordu. Bazı araştırmacılar, doktorların neden sünnet ettiklerini merak etmişlerdir. Bu çalışmalardan biri, Denniston tarafından yapılan "Iatrogenic Epidemic"dir. Denniston, sünnet eden Amerikalı doktorların zihinlerindeki inkar mekanizmasının etkisi altında bunu gerçekleştirdiklerini söylemiştir. İnkar, psikolojik şok yaşayan kimse için uygun bir savunma mekanizmasıdır. Teoriye göre, bebekken kendileri de sünnet olmuş doktorlar, diğer bebekleri sünnet ederek çocukken yaşadıkları travmadan kendilerini kurtarmak isterler. Suçluluk duygularını hafifletmek için de sünnetin normal bir sağlık uygulaması olduğu aldatmacasına sığınırlar.

Goldman , Sünnet: Gizli Travma (1997) kitabı ve Sünnetin Psikolojik Sonuçları (1999) adlı makalesi ile erkek sünnetinin psikolojik sonuçları üzerinde geniş çalışmalar yapmıştır. Çocukların sünnetle yaşadıkları acıyı, çaresiz oldukları ve kendilerini savunamadıkları için doktorların görmezden geldiğini iddia etmiştir. Anatomi çalışmaları, sinir hücrelerindeki kimyasal değişiklikler ve bebeklerin davranışları konusundaki çalışmalar, bebeklerin acıyı yetişkinlerden daha fazla hissettiklerini kanıtlamıştır. Amerikan Pediatri Akademisinden diğer araştırmacılar Goldman'ın çalışması ile fikirbirliğine vardılar. Bu araştırmacılar yaptıkları çalışmalarda sünnetli çocuğun annesine karşı tavrının değiştiğini, uyku düzeninin bozulduğunu, ve acı verici etkilere karşı aşırı şekilde tepki göstermeye başladığını tespit ettiler. Bazı anneler, çocuğun sünnet edildiği günün hayatlarındaki en kötü gün olduğunu belirtmişlerdir. Amerikan Psikoloji Derneği'nin tanımına göre travma "insanın günlük hayat tecrübelerini aşan olaylara" denir, örneğin fiziksel şiddet, işkence veya bireyin güvenliğini tehdit eden herhangi bir olay travma sayılabilir. Fiziki şiddet bir tarafta vücuda yönelik herhangi bir istismardır, işkence ise aşırı stres veya acıya yol açan davranıştır. Her iki durum da travmatiktir, saldırı veya yaralama, şiddet veya işkence amacıyla yapılmış olmasa bile. Yukarıdaki tanımlar, eylemin kendisinden ve eylemi yapan kimsenin amacından bağımsız olarak buna tepki veren insanın durumuyla ilgilidir. Bebek ne kadar küçük olursa, travmadan zarar görme ihtimali o kadar fazla olacaktır.

Goldman, insanların kendi sünnetleri ile ilgili duygularını neden ifade etmediklerine dair de bazı açıklamalar getirmiştir. Yaşadıkları acıyı hatırlamak istemediklerini, veya uygulamanın sözde sağlık yararlarına inanarak sessiz kalmayı tercih ettiklerini düşünmüştür. Dolayısıyla, hissetmek istemedikleri bu aşağılamayı veya acıyı bir savunma mekanizması ile bastırırlar. Bir diğer sebep, ECOS'nin çocuk konuşmayı öğrenmeden çok küçük bir yaşta yapılıyor olmasıdır. Bu nedenle erkekler acı verici sünnet hatıralarını kelimelerle ifade edemezler, ancak diğerlerine karşı duyarsızlık ve açıklanamaz öfke gibi davranışlarda belli ederler. Goldman çocukları sünnet eden doktorların psikolojisini analiz etmiş ve bu doktorların kendi acı verici sünnet hatıralarını bilinçdışı bir şekilde başkalarına yansıttıkları sonucuna varmıştır. İnsanların töre ve geleneklere uymak için inançlarını adapte etmeleri de buna benzer bir durumdur. Dolayısıyla, tıp kurumundan erkekler, (ki aralarında sünnet yaygındır) sünneti desteklerler. Bahaneleri de, prepusun herhangi bir yararının olmadığı, ve çocukların zaten birşey hissetmedikleridir. Sünnete kuvvetle inanan doktorlar, kendi fikirleri ile uyum içinde olmayan yeni bilgileri şiddetle reddederler. Yeni bilgilere karşı dirençleri, bu bilgilerin kendi teorik inançları ve pratikleri ile arasındaki mesafe büyüdükçe, artar. Doktorlar sünneti anne babaların talepleri doğrultusunda yerine getirdiklerini söylerler. Bu şekilde sünnet, meslekten olmayanlarca uygulanmasına karar verilen tek cerrahi uygulama halini alır. (diğer cerrahi uygulamalarda anne babanın rızası yeterli değildir) Ne var ki doktorlar anne babaların kararlarında, ECOS'nin zararları ve prepusun fonksiyonları konusundaki bilgilerini saklayarak, hatta sünnetin tavsiye edilebilir bir uygulama olduğunu söyleyerek etkili olurlar. Anne babalar zaten, bütün doktorların katıldığı bir uygulamanın yanlış olamayacağını düşünmektedirler. Her iki durumda da sünnet "sosyal olarak kabul edilebilir" olduğu için yapılır.

"Toplumsal olarak kabul görme" efsanesi kolay bitecek bir efsane değildir. İnsanlar sosyal gruplar içine girdiklerinde, grubu eleştirmez, uymaya çalışırlar. Özellikle ortak normlar karşı fikirlerce tartışılmaya açıldıkça, bu normları savunmaya çalışırlar. Goldman, Yahudiler arasında sünneti araştırdığı zaman, bu uygulamanın Yahudi toplumlarında çok eskiden, Eski Ahit'in yazılmasından çok önceleri zaten yerleşmiş olduğunu tespit etti. Dolayısıyla, sünnetin Kutsal Kitaba eklenmesinin, anababalara yaptıkları için bir mazeret bulunması, ve suçluluk duygusunu hafifletmek için olduğu düşünülebilir. Sünnet Kuran'da geçmiyordu, ne var ki, geçerliliği hakkında pek çok teolojik tartışma vardı. Sünnetin dinsel olarak meşruiyeti sorunlu olduğu için, hem Müslümanlar hem de Yahudiler inançlarını sosyal geleneklere bağlamaktadırlar. Bu tür inançlar, bir sessizlik duvarı arkasına gizlenmiştir, ECOS'nin bir sosyal gelenek olarak günümüze kadar devam etmesinin nedeni budur. Goldman tıbbi "bilimlerin", gereksiz, zararlı ve sağlıksız sosyal geleneklerin devam etmesindeki rolünü açıklamıştır. Bilimin tarafsız bir kurum olmadığını ve kültürel değerlerden etkilenerek onlara hizmet ettiğini söylemiştir. Sosyal sistemlerin eski değerlerini korumalarının bir yolu da, güvenilirliklerini doğru olmayan bilimsel araştırmalarla tazelemeleridir. Bazı entellektüeller, gerçeklerin bu şekilde saklanmasında kritik rol oynarlar.

Cold ve Taylor'ın Prepus (1999) adlı makalesi, prepusun fizyolojik önemsizliği hakkındaki yaygın tıbbi uydurmacayı sona erdirdi. Bu makale detaylı bir şekilde prepusun embriyolojik gelişimini, anatomik yapısını ve çeşitli fonksiyonlarını anlattı. Hem erkek hem de kadın embriyoları prepus geliştirirler. Bebeklik ve erken çocuklukta prepus, tahriş ve dışkılardan korumak için doğal olarak penisin başına, ya da klitorise yapışıktır. Doğal ayrılma, çocuk 4-17 yaşları arasındayken yavaş yavaş gerçekleşir. Bu anatomik gerçek 1949 yılında keşfedilmişti, ama çoğu doktor hala bunun farkında değildir ve bu doğal olayı sünnetle düzeltilmesi gereken hastalıklı bir yapışma olarak teşhis ederler. Cold ve Taylor, prepusun kan damarları ve hafif dokunmayı hissedecek sinir hücreleri ile dolu beş tabakadan oluştuğunu açıklamışlardır. Bu en hassas erkek organıdır, duyarlılığı parmak uçları, gözkapakları ve dudaklarınkine benzerdir. Taylor, prepusun ince ve sinirlerle donatılmış yapısını keşfetmiş ve British Journal of Urology'de 1996'da yayımlanan bir makalede tanımlamıştır. Prepusta, yumurtalıklardakine benzer kas fiberleri vardır. Bunlar, idrarın geçmesine izin veren, ama yabancı maddeleri engelleyen tek-geçişli valfler gibi işlev görürler. Erkek ergenliğe yaklaştığında bu kas fiberleri sayıca azalır ve yerlerini elastik fiberlere bırakırlar, taa ki iki fiber türü, cinsel ilişkide prepusun hareketine izin verecek bir dengeye ulaşıncaya kadar. Prepus ayrıca, mikroplara karşı bir ilk savunma engeli olduğu düşünülen bağışıklık hücrelerine de sahiptir. Dolayısıyla sünnet, erkeği doğanın kendisine bahşettiği bütün bu avantajlardan mahrum kılar.

Bazı doktorlar bilgilendikten sonra sünnet konusundaki tutumlarını değiştirmiş, kendilerini eleştirmiş, ve bunu meslektaşları arasında sorunlu bir konu olarak ortaya koymuşlardır. B. Boyd, Sünnet Açığa Çıkarıldı : Tıbbi ve Kültürel Bir Geleneği Yeniden Düşünmek (1998) adlı kitabında, bazı Amerikalı pediatristlerin, sünneti ve çocuğa verdiği acıyı yeniden düşündükten sonra uygulamadan vazgeçtiklerini anlatır. Boyd, erkek sünnetinin ABD'deki tıbbi ve kültürel yönlerini ortaya koyar. Tıbbi yönden, prepusun işlev ve yapısını ve erkek ve kadın sünnetleri arasındaki benzerliği vurgular. Boyd, tıp profesyonellerin sünnetin yararlı olduğu yönündeki bütün savlarının bilimsel araştırmalar tarafından çürütülmesine rağmen halen sünneti uygulamalarını ve meşrulaştırmalarını eleştirmiştir. Kitabın sonraki bölümlerinde mastürbasyona, cinsel yolla bulaşan hastalıklara, penis ve rahim kanserine, idrar yolları iltihabına ve son olarak AIDS'e karşı sünnetin iyileştiriciliği ve önleyiciliği hakkında ne söylenmişse hepsi çürütülür. Dolayısıyla sünnet, hastalıkları iyileştiren, geçerliliği bilimsel olarak kanıtlanmış bir uygulama değildir. Aslında "hastalık arayan cerrahi bir uygulamadır". Boyd diğer doktorların ECOS'yi eleştirme çabalarını da gözden geçirmiştir. Kültürel bakış açısından, sünnet yapan dini grupların, fikirleri dini kaynaklardan gelmese bile sünnete çok güçlü bir şekilde inandıklarını belirlemiştir. Çocukları zarardan korumak yolundaki içgüdüleri ve dinsel kurumlarının istekleri arasında çelişkiye düşen bazı Yahudi asıllılar da kitapta incelenmiştir. Sünnete eleştiren bakan bu kişiler doğan bebekleri için sünnet yerine dualar okumakla yetinmişlerdir. Onlara göre önemli olan ruhsallıktır, ve bu yüzden de kan döküp bebeği önemli bir vücut parçasından mahrum bırakmanın anlamı yoktur. Boyd'a göre sünnet, bariz bir şekilde ataerkil toplumların zayıfları ve güçsüz kitleleri kontrol etmek için kullandıkları bir yöntemdir. Sünneti destekleyen bütün dinsel açıklamalar, onu geçerli bir gelenek yapmak için bulunan bahanelerdir. Meşhur 13. yüzyıl fizisyen ve filozofu Moses Maimonides 'in (İbn Meymun) görüşleri bunun için bir kanıttır. İbn Meymun'a göre sünnetin erken yaşta yapılmasının nedeninin, bebeğin sünneti reddetmesinin imkansızlığından ve kontrol etmenin kolay olmasından kaynaklanır. Sünnet bir ergene yapıldığında o basitçe karşı koyacaktır. Ayrıca, eğer çocuk büyür ise, anababasının ona karşı duyguları daha güçlü olacak, ve ona zarar vermek istemeyeceklerinden prosedürün uygulanmasına karşı koyabileceklerdir. Boyd sünnetin toplumsal önemi ile de ilgilenmiştir. Boyd'a göre sünnet kişide bir çaresizlik duygusu yaratır. Kendini savunamayan çaresiz bir bebek bu türden aşırı bir acı ile karşılaştığında, hayatı boyunca acıya karşı hiçbirşey yapamayacağını öğrenir. Toplum sünnetin psikolojik etkisi üzerindeki inkarında ısrar ettikçe, bu etki artar. Bu, ırksal, cinsel ve etnik ayrımcılığın uygulandığı toplumlardakine benzer bir durumdur. Boyd, sünnet edilip edilmeme kararını verebilecek tek kişinin bireyin kendisi olduğunun altını çizmiştir. Amerikalı doktor, avukat ve diğer entellektüel aktivistler bu fikri paylaşırlar. Boyd, ayrıca KCOS'na karşı olmakla birlikte ECOS'yi durdurmak için aktif rol almayan Amerikalı feministleri eleştirmiştir. Onların, kendi ülkelerindeki çocukların vücutlarına karşı şiddet içeren bir saldırıya sessiz kalırken, yabancı bir ülkedeki benzeri uygulamayı eleştirmelerini doğru bulmamıştır. Bu tür bir tavrın, feministlerin hakim sosyal kültüre sadakatlerini gösterdikleri politik bir uzlaşma aracı olduğunu, böylece feministlerin daha az yaygın bir uygulama olan göçmenlerdeki KCOS ile mücadele etmek için kendilerine daha geniş bir alan sağladıklarını belirtmiştir. Bu, bazı beyaz işçi hareketi liderlerinin, ırk ayrımı konusunda sessizlikleri ile benzer bir stratejidir.

Lightfoot-Klein, KCOS'nin Afrika'daki haklı çıkarma şekillerinin, Amerika'da ECOS'yi haklı çıkarma şekli ile aynı olduğunu gösterdi

Ne var ki, ECOS'yi yeniden düşünmeye başladıkça feministler KCOS'nin tamamen farklı bir konu olduğu yolundaki eski inançlarını değiştirdiler. En çok bilinen makalelerden biri Lightfoot-Klein'in 1994 yılındaki Sahara-Altı Afrika'daki Kadın Cinsel Sakatlaması Altında Yatan Yanlış İnançlar ve ABD'deki Yenidoğan Sünneti : Güncellenmiş Kısa Bir Rapor adlı makalesidir. Lightfoot-Klein makalesine ECOS ile - geçerliliğine pek ikna olmadığı halde- başlangıçta çok ilgili olmadığını, çünkü bütün çalışmalarının kadınlar üzerine olduğunu belirterek başlar. Ayrıca sünneti, kadınların anlayamayacağı bir erkek meselesi olarak düşünmüştür, zaten bu kendisiyle de pek ilgili değildir, çünkü o bir kadındır. Ne var ki KCOS ile ilgili çalışmalarına Afrika'da devam ettikçe iki cinsteki cinsel yaralamalarda benzerlikler bulmuştur. Lightfoot-Klein, KCOS'nin Afrika'daki mazeretlerinin , Amerika'daki ECOS mazeretleri ile aynı olduğunu farkemiştir. Bu tür benzerlikler, sünnetin çocuğu önemli bir vücut parçasından mahrum bırakmadığı, sadece gereksiz bir deri parçasının alınması olduğu, güzelleştirici bir prosedür olduğu, enfeksiyona ve diğer hastalıklara engel olmak gibi sağlık yararlarının bulunduğu, ve doktorlar buna katıldığına göre yararlı olması gerektiğidir. Her iki cinste de erkek ve kadınlar, uzun dönem sonuçlar ile çocukken oldukları sünnet arasında bir bağlantı kurmazlar. Ayrıca ne erkeklerin, ne de kadınların sünnetli değilseler eş bulamayacakları iddia edilmektedir.

Diğer düşünürler, daha iyi bir gelecek yaratmak için kadınların her iki cinsten çocukların haklarını savunmaları gerektiğini anlamışlardır. Bu düşünürlerden biri, Uluslararası Tarihi Psikoloji Derneğinin kurucusu ve başkanı, Psikolojik Tarih Dergisi'nin editörü olan DeMause idi. İnternette Tarihsel Dönüşümün Keskin Sırtında Kadınlar ve Çocuklar (DeMause n.d ‘1’) adlı makaleyi yayımladı. Bu makalede, tarihsel gelişimin, eski neslin çocukluk travmalarını yeniden düşünmesi, ve aynısını çocuklarına yapmamaya karar vermesi ile gerçekleştiğini iddia etmiştir. Tarihin Psikojenik Teorisi adlı bir diğer makalede, DeMause, çocuk yetiştirmedeki bu tür bir iyileştirmenin, daha iyi bir toplum yaratılmasına yarayacak sosyal, ekonomik, ve politik evrimde liderlik rolünü oynayabilecek yeni kişiliklerin oluşumunu sağladığını söylemiştir.

"Neden tecavüz, kadınların dövülmesi, ve sünnet gibi sorunlarda objektif olmalıyız?
...zayıfın yanında olup, kralın çıplak olduğunu söylemenin zamanı gelmiştir!"

İnsan hakları eylemcileri, Nobel'in "Sadece Hayır De: İktidar Meseleleri"(1991) makalesinde bu akım ile fikir birliğine varmışlardır. Nobel, güçlü sosyal aktörler tarafından haksız muameleye tabii tutulan "zayıf" kişi ve grupların haklarını savunmada "objektiflik" fikrini reddetmiştir. "Acaba neden tecavüz, kadınların dövülmesi ve sünnet gibi konularda objektif olmalıyız? " diye sormuştur. "Artık zayıf ile taraf olmanın ve kralın çıplak olduğunu ilan etmenin zamnı gelmiştir!" demiştir.

ABD'de bazı entellektüeller, ECOS karşıtı harekete öncülük etmişlerdir. Çabaları, ECOS oranında 1980'lerde %90'lardan , 1990'ların başlarında %60'lara kadar düşmeye neden olmuştur. Aktif bir Amerikan kuruluşu olan, Erkeklerin Rutin Yaralaması ve İstismarını Durdurma Ulusal Örgütü (NOHARMM) 'ın dağıttığı bir kitapçıkta hergün erkeklere yapılan vücut yaralamalarına karşı çıkan entellektüellerin bir tanımı yapılmıştır. Kitapçık , sünnet edilerek bu travmatik tecrübeden zarar gören erkeklerin tanıklıklarını içermektedir.(NOHARMM, 1994)

Mısır'da erkek sünneti hakkında bir araştırma yapılmamıştır. Bulduğum en erken yazılı kaynak Joseph Lewis'in Sünnet: Bir Yahudi Aldatmacası adlı kitabının Essam Eddin Hefny Nassif tarafından yapılan bir tercümesidir. Kitap, sünnetin özellikle eski kültürlerdeki tarihsel arka planı ile ilgilenir. Nassif, İslamiyete dönen bazı Yahudi asıllı insanların İslami düşünceye taşıdığı Yahudi fikirleri; yani "İsrailiyyat" ile ilgili yorumlar yapmıştır. İsrailiyyat, "sünnetin İslamın gereklerinden biri olduğu" yanlış iddiasının yerleşmesine yol açmıştır. Ne var ki bu rabbiler tarafından yayılan zararlı bir aldatmacadır. Bu ayrıca İsraillileri Filistini işgal etmeye cesaretlendiren politik anlamı da olan bir semboldür.

Yazar Mohammed Afifi, Sünnetin Şaşırtıcı Rehberi (1997) adlı makalesinde, Nassif'in kitabını gözden geçirmiştir. Afifi, sünneti rabbilerin sadizminin bir temsili olarak düşünmüş, ve onu ilkel insanın imgeleminde canlı olan, eski kana susamış tanrıların yeni bir Yahudice canlandırması olarak anlatmıştır. Afifi, sünnetin önleyici bir cerrahi olarak yapıldığıyla ilgili tıbbi efsanelerle alay etmiş, bunları "saçma" olarak nitelemiştir. "Neden kişisel hijyeni reddeden, ve vücut salgılarının günlerce birikmesine- ta ki kanser oluncaya kadar- izin veren iğrenç bir insanın varlığını kabul edelim ki? Eğer bu domuz gerçekten oradaysa, kanseri hakkettiğine siz de katılmıyor musunuz?!" Afifi, sünnetten ölenlerin, kanserden ölenlerden çok daha fazla olduğunu söylemiştir. "Neden çok yaygın olan göğüs kanserini önlemek için yeni doğan kız çocuklarının memeleri sekizinci günde alınmaz?!" diye tepkisini ortaya koymuştur. Afifi, daha sonra İslam'da sünnetin gerekliliğini çürüten Nassif'in görüşünü açıklamış, ve Şeyh Şaltut'a atıfta bulunmuştur :

Şeriat'ın sünnet hakkındaki görüşünü - elde hiçbir yazılı kaynak olmadığı için - bir kimseye çıkarlarına olmadığı sürece acı vermenin yanlış olduğu, ve acı verildiğinde de, sağlanacak yararın bu acıdan daha büyük olması gerektiği şeklindeki genel görüşe dayandırıyorum. Sünnet hakkındaki bütün görüşleri gözden geçirdikten sonra, benim kanaatim, Peygamberimizin Sünnetine göre, bunun herhangi bir dini anlamının olmadığıdır. Bu sonuca, bazı erken din adamları tarafından da ulaşılmıştı. Bunlardan biri şöyle demişti: " Sünnet için herhangi geçerli bir referans yoktur- ne anlatılan hikayelerde, ne de Peygamberimizin Davranışlarında" (Afifi 1971)

Afifi, uzay çağında sünnette ısrar etmenin akıldışı olduğu sonucuna varmıştır.

Gamal el Banna, bu konudaki görüşünü Erkek ve Kadın Sünneti Konusunda Bir Görüş Açısı (1999) adlı makalede belirtmiştir. Sünnetin Peygamberin Sünneti açısından zorunlu olduğu fikrini geri çevirmiştir. Ona göre zorunlu olan, Allah'ın Peygambere yapılmasını emrettikleridir. Allah'ın sünnetle ilgili böyle bir emri yoktur. Ayrıca El Banna, sünnetin, Kuran'da belirtilen yaratılışın mükemmelliği ile çelişkili olduğunu düşünmektedir. Sünnet insan vücuduna bir şey eklemez, tersine eksiltir. Dolayısıyla, bunu çocuklara dayatmamalıyız, ve Allah'ın onlara verdiğinden mahrum kılmamalıyız, çünkü vücudunu bütün olarak muhafaza etmek onun hakkıdır.

Dr. Nawal El Sa'adawi, Mısır basınında erkek ve kadın sünneti ile ilgili pek çok makale yazmıştır. 1995 Ekim'inde yayımladığı ilk makale, 1954'te tıp okulundan yeni mezun olduğunda, her iki cins üzerinde bu operasyonu yapmayı reddetmesi ie ilgilidir. Teşrih bıçağının, vücudun sağlıklı bir dokusunu kesmek için kullanılmaması gerektiği konusunda kendinden emindir. Doktorlar tarafından "önleyici cerrahi" diye bahsedilerek yapılan, ancak daha sonra araştırmalarla zararlı olduğu anlaşılan appendektomi, tonsillektomi, adenoidektomi gibi operasyonlardan bahseder. Sünnetin zararlı olduğunu gösteren bazı modern çalışmalardan söz eder. Ayrıca, konu ile ilgili Avrupa ve ABD'de yapılan konferanslara değinir. Ona göre sünnet, kölelik ve insan kurban etme törenlerinin bir kalıntısıdır. Bundan başka Dr. Sa'adawi, prepusun yararlı işlevlerini açıklamış, ve her iki cinste de sünnetin sakıncalarından bahsetmiştir.

...sünnetin sağlık gerekçeleri, onun yıkıcı tabiatını gizlemek için bulunan bahanelerden başka bir şey değildir.

Dr. Sa’adawi Rosal Youssef Dergisinde, erkek sünnetinin ataerkil toplum yapısı ile ilgisini gösteren bir makale yayımlamıştır. Eski Ahit'te yeralan, İbrahim'in sünneti hikayesini, Hacer ve oğlu İsmail'i geri göndermekte geç kalması üzerine Sarah'ın intikam alması olarak yorumlar. "Toprağa karşılık Sünnet" şeklindeki Yahudi deyişi için, açıklamanın, insanlık tarihi boyunca güç ve toprak için çatışmalar ve eski köle toplumlar üzerine daha fazla çalışma gerektirdiğini söylemiştir. Dr. Saadawi, sünnetin sağlık gerekçelerinin onun baskıcı doğasını gizlemeye yarayan mazeretlerden başka bir şey olmadığını yazmıştır. Dr. Saadawi, ABD'de 1993-95 yılları arasında Duke Üniversitesi'nde öğretim görevlisi iken, ECOS hakkında pek çok güncel belgeye ulaşma imkanı bulmuştur. Ayrıca sünnetin iki teolojik yorumunu da ele geçirmiştir: biri Şeyh Muhammed Abdu'nun , diğeri de Şeyh Mahmud Şaltut'un. Her ikisi de, sünnet ile İslam arasında bir bağlantı olmadığını söylemektedir. Daha sonra, aynı uygulamanın Yahudilikte, bebeğin doğum kirliliğinden sünnette dökülen kan ile arınması anlamına gelmesinin önemini belirtmiştir. Bu tören, Hıristiyanlıkta suyla yapılan vaftiz ile yer değiştirmişti. 10. yy'da yaşayan arap doktor El Raazi, sünnet de dahil olmak üzere, sağlıklı insan vücuduna herhangi bir müdahaleye itiraz ettiğini söyledi. El Raazi'nin kitaplarının Mısır'da yasaklandığına değindi. Eğer bu kitaplar bulunur olsaydı, insanlar sünnete karşı çağrının Batı kaynaklı değil, akıl ve akıldışılık arasındaki eski bir yerli tartışmaya dayandığını bileceklerdi.

Dr. El Saadawi de "Rosal Youssef" dergisinde 1999'da, bebeğinin vücut bütünlüğünü korumaya çalışan, ancak sünnet konusunda ısrarlı olan ailesine ve doktora karşı nasıl savunma yapabileceğini bilemeyen genç bir anneye cevap olarak bir makale yayımlamıştır. Anne, Dr. Saadawi'ye konu hakkında bazı bilgiler yayınlamasını rica etmiştir. Dr. Saadawi, sünnetin tarihi ve kültürel boyutu hakkındaki ilk makalesini yayınladıktan sonra, dergi onun ikinci yazısını geri çevirir. Ne var ki Dr Saadawi, prepusun duyarlılığı, bağışıklık sistemindeki görevi, ve onu çıkarmanın zararları hakkında kısa bir bilgi sunmuştur. Daha sonra psikolojik problemleri ve çocuğun karşı karşıya olduğu travmatik tecrübeyi anlatmış, ve anestezi altında yapılsa bile, lokal anestezinin beş tabaka deri altına işleyemeyeceğini, genel anestezinin de tehlikeli olduğunu söylemiştir. Ayrıca, sünnetin erkeklerdeki cinsel sorunlara, ve başta kadınlara karşı olmak üzere şiddete neden olduğunu söylemiştir.

III) Teorik Çerçeve

A) İlk Teorik Çerçeve : Cinsiyet

Benim analitik çerçevem, feminist cinsiyet teorisine dayanır. Burada cinsiyet, hakim erkek ve kadın kültürel imajını ve kimliğini oluşturmak için yapılan sosyal müdahale olarak tanımlanır. Bu müdahale, erkek ve kızları varsayılan ataerkil cinsiyet rollerine sokmak için erken yaşlarda başlar. Feminizm, aydınlanmacı eşitlik ve özgürleştirme kavramlarına dayanır ve zayıf ve savunmasız sosyal gruplar için daha eşit bir toplumu yaratacak sosyal değişimi getirmeye çalışır. (Lenon and Whitford 1994) Feminist bakış açısı, bu tür sosyal değişimin, etnik ve sınıf özellikleri dikkate alındığında önce kadınlara hizmet edeceğini görür. Ne var ki, ataerkillik altında dışa itilen ve tam haklarından yararlanamayan bütün toplumsal gruplar bu tür bir değişimden yararlanacaklardır. Bu gruplar, her iki cinsten çocukları da içerir. (Sacks 1980)

a) Ataerkil Cinsiyet Politikası ve Eğilimleri

Ataerkil toplumlarda, ekonomik bağımlılıkları nedeniyle her iki cinsten kadın ve çocuklar daha düşük konumdadırlar. Koruma ve günlük yaşamlarının sağlanması açısından, kadınlar kocalarına, çocuklar da babalarına bağımlıdırlar. Karşılığında onun otoritesine itaat ederler.(Lerner, 1986) Bağımlılığın bu etkisi, ancak günlük yaşamın temin edilebildiği geleneksel ekonomik sistemden- ki burada kadınların sosyo ekonomik değeri olan ev aktiviteleri vardır- bu tür ev hizmetlerinin sosyal olarak değerlendirilmediği pazar ekonomisine geçişte artar. (Meillassoux, 1972) Bu tür durumlarda, kadınlar bağımsız kararlar alamazlar, başka türlü davranmaya çalışanlar toplumda kabul görmez ve toplumsal sınırları aşmaya çalışan kimseler olarak düşünülürler.

Ataerkil toplumlarda kadınlar iktidar ilişkilerinde yer alamazlar çünkü kanun ve gelenekleri koyanlar erkeklerdir. Dolayısıyla kadınlar, bu tür ataerkil toplumlarda "aşağı"dadırlar, ve düşük sosyal konumda yaşamak durumundadırlar. Ataerkil işbölümünde kadının en önemli ürünü çocuklardır. Ne var ki, çocuklar anneleri ile ilişkilendirilmezler. Bu yüzden -belli bir anne bakımından sonra- çocuklar annelerine değil, babalarına ve onun akrabalarına ait olurlar.(Moghadam 1993: 105) Kadınlar, sessizlikleri ile bu tür bir cinsiyet politikasının devamından sorumludurlar. (Smith, 1987: 34).

b) Erkek ve Dişi İmajlarının oluşturulması

Sherry Ortner, kadının sosyal konumundaki düşüklüğü erkek ve dişi imajlarının ataerkil yapılanmasına bağlamıştır: kadın her zaman doğaya, erkek de kültüre bağlıdır. Kadınlar kendi tatmin ve yaratıcılıklarını çoğalmada bulurlar, erkekler ise yaratıcı yeteneklerini teknoloji ve kültürde sergilerler. Dolayısıyla erkek güçlü, üstün, entellektüel, saf ve baskındır, kadın ise tersine doğaya bağlı, aşağı konumda, zayıf, kirli, itaatkar, ve eve bağımlıdır.(Moore, 1988: 12-24).

Geleneksel toplumlarda, doğacak çocuklar kendisine değil kocasına ve akrabalarına ait olmasına rağmen, "üreme" kadının asıl görevidir. Üreme, genç kadınların sosyal konumlarını belirler. Sosyal konumun belirteçlerinden biri, kişinin emeğinin ürünlerini kontrol etme yeteneğidir.(Moore, 1993: 31-32) Ataerkil iş bölümü ve cinsiyet politikası, kadını bu hakkından yoksun bırakır.

c) Her iki cinsten çocuklar ve kadınlar arasındaki bağ

Ataerkil geleneklere göre, kadının en yüksek amacı bir anne olmak ve erkek çocuklar doğurmaktır. Onun sosyal konumunu anne olma yeteneği belirler. (Inhorn, 1996) Kadınların erkek çocuklarına kız çocuklarından daha fazla özen gösterdikleri bilinir, çünkü erkek çocuklar daha "hassas" ve "savunmasızdır". Bu yüzden temel amaçları, onları yaralanmaktan ve acı çekmekten korumaktır. (Abd el Salam, 1998) Smith'in günlük olayların politik yönü ile ilgilenen teorisine göre, kadınların çıkarları her zaman politik kabul edilir.(Smith, 1987) Buna göre, kadının çocuklarını korumak yönündeki temel duygusunun ihlali olan olaylar açıklanarak -ki bunların en önemlisi sünnettir- bunların ardındaki, kadınların çıkarlarıyla ilgili politik oyunlar açığa çıkarılabilir. Smith'e göre, kadınların günlük yaşamlarında güç saiplerinin iddia ettiği gibi önemsiz ve ilgisiz hiçbir şey yoktur. Bu araştırma, masum ve doğal olarak gözüken, ancak öyle olmayan bir uygulamanın gizli yönlerini ortaya çıkarmaya çalıştığı için önemlidir. Bence de bir sosyal fenomenin gizli yönleri, bariz açık görünen yönlerinden daha önemlidir.

d) Bir sosyal kontrol mekanizması olarak cinsiyet

İnsan vücudu üzerinde uygulanan geleneksel uygulamalar ve sosyal kontrol ile ilgili pek çok çalışma vardır. İnsan vücudu, bireylerin vücutlarını sosyal olarak kabul edilen imaja sokmak şeklinde, sosyal kontrol için iyi bir araçtır. Bu, kadın vücudunun fiziksel görünümü ve ağırlığı sözkonusu olduğunda oldukça aşikardır, eğer kadın bu beklentilere uymaz ise, sosyal olarak terapiye ihtiyacı olduğu düşünülür.(Bordo, 1993) Nancy Scheper- Hughes (1987), somut olandan soyuta doğru, insan vücudu ile ilgilenmenin üç değişik basamağını tanımlamıştır. İlk, ve en somut basamak tek bir vücuttur. Bu düzeyde, vücut, acı ve zevk hisseden insan vücudu olarak düşünülür. Bireyin, belli subjektif duyumları algılayabileceği ve tepki verebileceği düzey budur. İkinci düzey, vücudun kişisel özellikleri olmadan soyut bir obje olarak düşünüldüğü sosyal vücuttur. Bu düzeyde, toplum kendi sembollerini vücut üzerinde belli edebilir. Üçüncü düzey, politikadır, bu düzeyde toplum, bireyin kendi vücudu ile neler yapabileceğinin sınırlarını, ve neyin yasak olduğunu belirler.

Kadın ve çocuklara karşı olan sosyal eğilime son vermek için, cinsiyet konularını, önemsiz oldukları ve gelişmekte olan ülkelerde ilk sıranın ekonomik gelişmeye verilmesi gerektiği iddiası ile gözardı edemeyiz. Bu mantık, ataerkil sosyal iktidar politikasını gözönüne almayan, aşırı basit bir yaklaşımdır. Cinsiyet problemlerini hesaba katmadan gelişme gerçek olamaz.(Hatem, 1986) Bu analiz her iki cinsten çocuklara, yani erkek ve kızlara uygulanabilir. Yani çocuklara zarar veren konular ortaya çıktığında, "bu kadınların toplumsal durumunu geliştirme önceliklerinden biri değildir" diye sessiz kalınması doğru değildir. Güçlüler, zayıfları bir komplo ile idare etmezler, onlara bu imkanı veren sessiz kalan zayıflardır. Aslında zayıfları da sessiz yapan, yalnızlık, aşağılık olma ve güvensizliktir.(Janeway, 1980) Foucault'un analizine göre, sosyal geleneklerin cinsiyet bağlamında tartışmaya açılması, zayıfların yararına bir sosyal değişimi beraberinde getirir. (Foucault 1984: 6-8).

e) Erkeklerin Özgürlük Hareketi

Ataerkil bir toplumda, erkekler de cinsiyet ayrımcılığı ve baskıdan paylarına düşeni alırlar. 1970'lerin ilk yarılarında bazı cinsel eşitlikçi erkekler Batı'da erkek özgürlük hareketini başlatmıştır. Bu hareketin liderleri, ataerkil toplumda kendilerine liderlik veren sosyal kurumlardan sağladıkları avantaj ile, geleneksel erkek imaj ve rolünün gereklerine ulaşmak için kendilerine yüklenen kişilik ve vücut şeklinin yükünü karşılaştırmışlardır. Bu imaja göre, erkekler hassas olmamalıdır, sert, vahşi, ve güçlü olmalıdır ve kadınlara dünyayı bir cehenneme çevirmelidir. Özgürleşme-eğilimli erkekler, sert olmalarını bekleyen ve kendi duygularını özgürce ifade etme imkanından yoksun bırakan önceden belirlenmiş cinsiyet rollerine isyan etmişlerdir. Cinsiyet rollerinin bu şekilde katı bir biçimde bölümlenmesinin erkekler için bir dezavantaj olduğunu, ve bunun kadınların kullanılmasında bir faktör olduğunu düşündüler. Bu yüzden, tıpkı sınıf ve etnik kimlikleri gibi, cinsiyet kimliğinin de sosyal rolü tanımlamaması gerektiğini savundular. Yani, cinsiyet kimliği olduğu gibi kabul edilmelidir, ancak, sosyal roller önceden katı bir şekilde tanımlanmış olmamalıdır. Dolayısıyla, kadınlar liderlik pozisyonuna ulaşabilmeli, erkekler de besleyici, bakıcı rolünü oynama şansına sahip olmalıdır, ya da bunun tersi. Bu hareketin üyeleri, cinsiyete göre rol bölümünü tartışmalı bulmuş, ve geleneksel cinsiyet rollerine bir son vermeden bu sorunun çözülmeyeceğini düşünmüşlerdir. Toplum, erkeklere üstünlük veriyormuş gibi gözükmesine rağmen, bazı erkekler gerçekten de güçlü olduklarını düşünmemektedirler. Bu tür ataerkil toplumlarda, erkekliği vurgulayan tek kriter, onun kadınlarla olan ilişkisindeki başarısıdır. Dolayısıyla, erkek, inisiyatifi eline alma, ve bu amacı gerçekleştirmek üzere bütün adımları atmak zorundadır. Ama gene de, geleneksel sosyal erkeklik imajı nedeni ile, duygularını ifade etmesine izin yoktur. Bu çelişkili durum, bir partner olarak erkeğin verimli bir şekilde hareket etmesine engel olur. Buna göre, kaba olmak ve kadın partneri ile mekanik bir ilişki içine girmek zorundadır. Bu durum, onu önemli bir insan hakkından yoksun kılar. Dolayısıyla, ataerkil sosyal normları takip eden insanlar- erkek ya da kadın- baskıdan eziyet çekerler. Erkeğin duygusal ezikliği kadın üzerinde yansımasını bulur, çünkü diğer erkeklere gücünü kanıtlamak zorundadır. Bu şekilde kadın bir seks objesine dönüşür, erkek de ataerkil toplumsal normlarda bir başarı objesi olur. Dolayısıyla her iki cinsiyet de, ilişkide bulunan insanlar yerine objeler oluverirler.

Özgürlükçü erkekler, feminist hareketle işbirliklerinin, cinsiyet ilişkilerinde beklenen değişikliği getireceğini düşündüler. Ancak 1980'lerin başlarında, erkek özgürlükçü hareketi ikiye bölünmüştü. Muhafazakar grup, feministlerin kendi cinsleri için kazançlar elde etmek üzerine yoğunlaştıklarını düşünüyordu, bu yüzden hareketten ayrıldılar ve kendilerinin de baskı ve cinsiyet ayrımcılığının kurbanı olduklarını düşündüklerinden "erkeklerin hakları" diyen kendi gruplarını kurdular. Feministlerle başlangıçtaki gibi işbirliği kurmak yerine, onlara sırtlarını döndüler, çünkü feminist hareketin, kadınların toplumdaki geleneksel rollerini sürdürmelerine izin verdiğini, ve buna ek olarak erkeklerle yarış içine girme ve onların otoritesini paylaşma imkanı tanıdığını düşündüler.

Erkek özgürlük hareketinin ilerici sol kanadı ise, her iki cins için yükleri kaldırma hedefi içinde olan kadınların özgürlükçü hareketi ile işbirliği içinde kaldı. Ataerkil toplumun kritik bir dönem içine girdiğini, ve onu yenmenin tek yolunun, kurulu toplumsal kurumları - aile gibi- işbirliği, barış ve cinsler arasındaki eşitlik ile karakterize edilen kurumlar haline getirmek olduğunu düşündüler. Erkek hareketinin solcu üyeleri, ataerkil toplumun erkeklerin vücutlarını fiziksel kuvvet ve şiddet sembolleri ile işaretlediklerini gördü. Erkekliği tanımlayan sosyal gelenekler- spor gibi- erkek vücudunda, yumuşak kadın vücuduna ters olacak şekilde izlerini bırakmaya çalışır. Cinsiyet kimliği sadece belirli işaretlerin sembolik bir sistemi değildir. Ayrıca somut maddi belirtileri vardır, bunlar arasında özel iş ve alanlarının temelde kadınlara, kamusal olanların ise erkeklere ayrılması gibi işbölümü de vardır. Dolayısıyla geleneksel cinsiyet kimliği, sosyal kimliğini etkiler. Erkeklere otorite ve güç verilir, kadınlar ise üreme ve çocuk bakımı ile ilgilenirler. Bu krizi aşmak, ve sosyal adaleti yaratmak için, özgürlükçü kadın ve erkekler cinsiyet politikasını geliştirmek için işbirliği yapmak zorunda olduklarını düşündüler. (Messner 1998; Martin 1998, Lorber 1998)..................................................................
.......................................................................

Makalenin tamamı : http://www.noharmm.org/muted.htm

Sünnete Yahudi-Feminist Bir Bakış

ametumus — Fri, 18 May 2007 15:17:28 CDT

Miriam Pollack
Yahudi kadınları konuşuyor
s. 171-185, Canopy Press 1995

Sünnet Musevilik'teki cinsiyet eşitsizliğinin merkezinde yer alır. Bir Yahudi erkeği için, kritik bir kimlik işaretidir. İster dini açıdan bakılsın, ister laik açıdan, her zaman sünnet önemli bir geçiş töreni sayılır. Bir Yahudi kadını için de bu başlangıta böyledir. Ama bebeğin erkek olduğunu anladığı zaman, en derinlerinden gelen bir içgüdü, kadının uyuşukluğunu delerek kulağına "Lütfen, bir kız olsun" diye fısıldar...

İkinci olarak amacım, Yahudi kadınlarını eski otoritelerini yeniden ortaya koymaya , ve neyin kutsal olup olmadığına karar vermeye davet etmektir

Ben de dahil olmak üzere pek çok erkek çocuk annesi bu ikilemle karşılamıştır. Yalnızca sünnete itiraz etmeye utanmıyor, ama aynı zamanda bu konudaki duygularımızı kabul etmekten ve ifade etmekten de çekiniyoruz. Onları ciddiye almaya cesaret edemiyoruz. Bunu yapmanın, kültürümüzün yüzlerce yıldır kutsal diye adlandırdıklarına karşı çıkmak demek olduğunu biliyoruz. Bunu yapmanın Yahudi kimliği ve hatta bize ima edildiği şekliyle Yahudi varlığı ile tehlikeli şekilde oynamak olduğunu biliyoruz. Böyle yapmak, ebeveynler, kayınlar ve hatta eş ile olasılıkla yıkıcı bir karşılaşma riskini içerir. Bunu yapmak yasak olan erkek alanına adım atmaktır. Ve bunu yapmak, dişi ana-bilgeliğini, ataerkil kutsallık anlayışından daha üstün bir güç ve otorite olarak ileri sürmek anlamına gelir. Bedel çok yüksektir. Kendimize deriz ki,

"Eğer erkek çocuklarımızın sünnet edilmesine izin vermezsek onlar kendi insanları tarafından dışlanacaklar. Onların Yahudi kimliğini feda etmiş olacağız."

Teslim oluruz. Ben oldum. Bütün bu nedenler yüzünden teslim oldum, bebeklerimin çığlıkları kemiklerime kazındı ve hala zihnimi kurcalıyor.

Bu bölümü yazmaktaki amacım iki yönlü. İlk olarak, ve bu çok önemli, erkek bebeklerimizin sünnet edilmelerine izin vererek, onları ne gibi fiziki, fizyolojik, ve ruhsal etkiler altında bıraktığımızı yoklamak. Çocuklarımız üzerinde verdiğimiz kararlarda eğer tam bir sorumluluk üstlenecek isek, tarihi boyutları da gözönüne alarak bu sorulara da dikkatlice bakmalıyız. İkinci olarak amacım, Yahudi kadınları, neyin kutsal olup neyin olmadığı konusundaki eski otoritelerini yeniden ortaya koymaya davet etmek.

Sünnet hakkında bir bakış açısı edinebilmek için öncelikle coğrafi şekline bakmak yararlı olur. Dünya nüfusunun %88'i, ki buna Avrupa, eski SSCB, Çin ve Japonya dahil, hiçbir zaman sünnet uygulamasında bulunmadı. Geleneksel olarak sünnet yalnızca kabile kültürü ve dinsel gelenekler çerçevesinde uygulanmıştır. Yahudiler, Müslümanlar, pek çok siyah Afrikalı, beyaz-olmayan Avustralyalı ve diğerleri için bu böyledir. İstisna, rutin sünnetin yaygın bir kabul gördüğü ABD'dir.

Bu ülkede sünnetin durumu pek çok değişkenin biraraya gelmesi sonucu oluşmuştur. Bunlardan biri yalnızca vitamin, hijyen ve perhiz avukatlığını değil ama aynı zamanda potansiyel olarak sorunlu vücut parçalarının alınmasını da içeren, "önleyici" tıbbın ortaya çıkmasıydı. (örneğin bademcikler, adenoidler, göğüsler, vs.) Üstderi de (sünnet derisi), savaştaki (Amerikalı erkekler için I. Dünya Savaşı) erkeklerin yaşadıkları aşırı uçtaki deneyimler neticesinde, potansiyel sorunlu bir bölge olarak değerlendirildi. Duş alma veya elbise değiştirme imkanlarının en az olduğu ıslak hendekler ve nemli cangıllar, üstderi hijyenini yerine getirmek için en uygun ortamlar değildi hiç kuşkusuz. Çok geçmeden ordu da, üstderinin sağlık gerekçesi ile alınmasını isteyenler sesler arasına otoritesini ekleyecekti.

Yahudi Dünyası Viktorya zihniyetinden bağışık değildi

Sünnet hakkındaki tıbbi ve askeri görüş açıları, tıp literatürüne özellikle Dr. P. C. Remondino'nun 1892'de yayımlanan Geçmişten Günümüze Sünnetin Tarihi: Ahlaki ve Tıbbi Nedenler adlı kitabı ile sızan 19. yüzyıl Viktorya zihniyetinden çok etkilendi. Remondino, sünnetin, özellikle çok yaygın olan ve deliliğe kadar pek çok hastalığa sebep olan mastürbasyonun kökünün kazınması için gerekli olduğunu söyledi. Bu görüş açısı bilimdışı ve sapıkça yönleriyle eleştirilmek yerine, ABD ve İngiltere'de neredeyse 70 yıl boyunca tartışmasız olarak doğru kabul edildi. Kitap 1974 'de yeniden basıldı, ve hatta İnsan Cinselliğinin Tıbbi Yönleri(1974) adlı kitabın yazarı tarafından "yerinde ve dikkatlice düşünülmüş" diye değinildi.(Valentine, 1974) Sonunda 1940'larda bu görüş açısına meydan okuyan yazılar belirmeye başladı. O günden bu yana yeni doğanlarda sünnet oranı İngiltere'de %1'e kadar geriledi, ABD'de ise oranın %59 olduğu sanılıyor. (Wallerstein, 1985)

Yahudi dünyası da Viktorya zihniyetinden bağışık değildi. Ortaçağdaki ve o dönemdeki ortodoks Yahudi metinlerinde sünnetin hijyen yararlarından söz edilmese de, 1911 yılında Dr. Joseph Preuss, İncil-Talmud Tıbbı adlı çalışmasında rutin sünnetin sağlık yararları içerdiğini ileri sürdü. Bu "gerçeği" ortaya çıkarmasındaki tek kaynak ise Dr. P. C. Remondino olarak gözüküyordu (s 544). Bugün halen bazı laik Yahudiler ve köktendinci Hıristiyanlar sünneti Tanrı tarafından bahşedilmiş sağlık işlemi olarak meşrulaştırırlar, oysa ki geleneksel olarak Musevilik sünneti ruhsal bir tören olarak değerlendirmiştir.

Ne var ki, sünnetin sözde hijyenik yönü halen milyonlarca laik Yahudiyi ve diğer dinden insanları, bebeklerini bıçak altına yatırmaya ikna ediyor, hem de Amerikan Pediatri Akademisi'nin "sünnetin yenidoğanlar için herhangi tıbbi bir yararı yoktur" açıklamasına(1975) rağmen. Bunu Amerikan Jinekologlar ve Doğum Uzmanları Birliği'nin 1978'deki benzer açıklaması takip etti. Sünnet lehindeki diğer umutsuz argümanlar ise, penis ve rahim kanserinin önlenmesi, idrar yolları enfeksiyonunun önlenmesi ... vs. şeklinde sıralanmaktadır. Şimdi bunları inceleyelim.

Yazının bu bölümünde sünnetin sözde tıbbi yararları ile ilgili iddialar çürütülmektedir. Bu konulara sitenin diğer yerlerinde değinildiğinden, kısaltılarak verilmiştir

Normal penisin yapısı ve işlevi hakkındaki cehalet salgın boyutlarındadır.

Sünnet için öne sürülen tıbbi nedenler geçerli olsaydı, o zaman tıbben ve teknolojik olarak gelişmiş diğer Avrupa toplumlarında ve Japonya'da da bu uygulamanın geçerlilik kazandığını görürdük, ya da eğer öyle değilse, o zaman bu toplumlarda üstderiden kaynaklanan çok sayıda sorun görürdük. Oysa gerçek bunların ikisinin de olmadığıdır.

Yazının bu bölümünde normal penisten ve üstderinin işlevlerinden sözedilmektedir. Bu bölüm tekrarı önlemek amacıyla çıkarılmıştır

Şekil ve işlev değiştirildiğinde, zihin ve ruh da değişir.

Şekil ve işlev değiştirildiğinde, zihin ve ruh da bundan tabii ki etkilenir. Bunu anlamak için bir bebeğin sünnet sırasında, ya da buna hazırlanırken yaşadıklarını düşünmek bile yeterlidir.

Anneler, bu terör karşısında yüzleri solmuş, bebeklerinin yürek paralayan çığlıklarını dinlerken kendilerine her zaman aşırı tepki gösterdikleri söylenmiştir. Annenin içgüdüsel olarak yaşadığı terör önemsizmiş gibi gösterilir ve bebeğinin travması gözardı edilir. Çok az ağlayan bebekler ise doğumdan önce anneye verilen ilaçlarla uyutulmuş olanlardır ki bu ilaçların da vücuttan atılması, T. Beryy Brazelton'a göre en azından bir haftayı bulur.

Yakın zaman öncesine kadar tıp camiası bebeklerin acıya duyarlı olduğunu inkar ediyordu. Son on yıl öncesine kadar bebekler üzerindeki beyin ve kalp ameliyatları bile sakinleştiriciler olmadan yapılıyordu. (Lawson, 1990) Dr. Ronald L. Poland'a göre, ABD'de bebek ve çocukların anestezi olmadan ameliyat edilmesi "nadir" bir uygulama değildir.(Woods 1987) Ne var ki, bilim sonunda annelerın binlerce yıldan beridir çok iyi bildikleri bir şeyi kabul etmek zorunda kalmıştır: bebekler acı duyarlar. Harvard Tıp Fakültesi'nden Dr. Anand ve Dr. Hickey, yenidoğan sünnetlerini izledikten sonra Acı, İnsan fetusu ve Yenidoğanda Etkileri başlığı altında şunu yazmışlardır:

Yenidoğanlarda acıya karşı gösterilen tepkiler yapılan çok sayıda çalışma ile kanıtlanmış olup, bunların hormonal, metabolik ve kalp-solunum sistemindeki etkileri gösterilmiş ve bu etkilerin yetişkinlerindeki benzerlerinden çok daha şiddetli olduğu anlaşılmıştır. Yenidoğanlardaki diğer tepkiler, acıya karşı duygusal ve davranışsal tepkilerin bütün olduğunu ve bunların daha sonraki davranış kalıplarını da etkileyecek şekilde hafızada çok uzun süreler korunduğunu göstermektedir. (Anand &Hickey, 1987).

Beyindeki, acı ve zevk merkezleri birbirine çok yakın yeraldığından, yenidoğan beynini şiddetli travma ile karşı karşıya bırakmanın önemli fizyolojik değişikliklere yol açtığı kanıtlanmıştır.(Prescott, 1989) Bunun gelişen yetişkin kişiliğinde acı ve zevkin birbiri ile karıştırılmasına yolaçtığı, ya da zevk duygusuna karşı açıklanamaz bir endişe yarattığı henüz ölçülmemiş, ancak çok ciddi olarak yanıt bekleyen sorulardır.

Güven daha sonraki bütün gelişmelerin temelinde yatar ve tamamen anneye odaklıdır.

Sünnetin fizyolojik sonuçları çok derin olabilir. Erik Erikson psikolojik gelişmenin en temel ve en kritik sürecinin güven olduğunu göstermiştir. (erikson, 1950). Erikson güvenin daha sonraki bütün gelişmelerin temelinde yatan anneye odaklı bir duygu olduğunu belirtmiştir. New York'ta bir psikiyatr olan ve bir çeşit regresif psikoterapi yönteminin mucidi olan Dr. Rima Laibow, bebeğin yaşamına başladığı andan itibaren annesinin kendisi için bütün evren anlamına geldiğini, deneyimlediği tüm acı ve zevk duygularının anneden geldiğini düşündüğünü söyler. Anne herşeyi kontrol eder. Dr. Laibow şöyle der:

Bir bebek travmatik olayların görüntülerini hafızasında tutmaz. Çok şiddetli, dayanılmaz bir acı ile karşılaştığında anneyi hem bu acıya katılan, hem de ona sebep veren olarak kavramsallaştırır. Anne anestezisiz bir operasyona izin verdiğinde (örneğin sünnete), çocuğun zihninde annenin imajı, onun zarar görmesine ve acı çekmesine izin veren biri olarak yerleşir. Bunun anne-çocuk bağına verdiği zarar tartışmaya yer bırakmayacak derecede açıktır. (Laibow, 1991).

Dr. Laibow, bu tür bir travmanın, "anne ile çocuk arasındaki güven gelişimine karşı muazzam bir engel oluşturduğuna" ve eğer iyileşme olacaksa, olgunlaşan çocuk tarafından tanınması gerektiğini belirtir. Dr. Laibow'a göre, eğer sünnetler devam edecekse, bu ancak anestezi eşliğinde olablir. (Laibow 1991)

Olası psikolojik sonuçları nedeniyle sünnete karşı yapılan açıklamalardan en büyüğü 1976 yılında Dr. Benjamin Spock'tan gelmiştir:

Ben penisin kendi haline bırakılması taraftarıyım. Pediatristler rutin sünnetin gereksiz olduğu veya biraz tehlikeli olduğu fikirleri arasında gidip geliyorlar. Ben operasyondan dolayı duygusal zarar tehlikesi olduğunu da düşünüyorum. Anne babalar sünnet için ikna edici nedenler istemeye devam etmeliler, ve benim bildiğim kadarı ile gösterilebilecek öyle bir neden yok.(Wallerstein, 1980)

Yahudi erkekleri tarafından Yahudi kadınlarına karşı geliştirilen kastrasyon endişesi sünnet travması ile bağlantılı olabilir. Bu aynı zamanda erkek-kadın ilişkilerimizde yaygın olan samimiyet ve sorumluluk alma korkusunu da açıklayıcı olabilir. Ortaya çıkanlar oldukça ciddi sonuçlar, durup düşünmemizi gerektirecek kadar ciddi....

Eğer sünnet tıp düzleminde aklanamıyorsa, o zaman bizim geleneğimizdeki yerini anlamak için daha derinlere gitmeliyiz. Sünneti Yahudilerin icat etmediğini bilmek belki bizim için biraz rahatlatıcı olabilir. Sünnet M.Ö. yaklaşık 3. binlerde ya da belki daha da önceleri ortaya çıkan, ve Nil vadisine savaşçı-göçebe kabileler tarafından getirilen Musevilik-öncesi bir olgudur. (De Meo, 1989).

Tarihsel olarak bu dönem, temel cinsiyet ve güç varsayımlarını da sarsan büyük bir yıkım dönemiydi. Neolitik tarım döneminin üç bin yıllık barışçı, ve gelişmiş uygarlıkları, Kurgan ve göçebe saldırılarının etkisi altında parçalara ayrılıyordu. Sünnet işte bu tarihsel geçiş döneminde ortaya çıkmıştır.

Sünnet, ilk olarak İncil'de Yaratılış 17:9-14'de geçer. Burada Tanrı İbrahim'e sünnetin kendisiyle arasındaki anlaşmanın bir delili olduğunu söyler. Ve anlaşmaya göre bu delil nesiller boyunca İbrahim'in soyundan gelecekler arasında taşınacaktır. Geleneksel olarak Yahudi erkeklerini diğer Yahudilere, atalarına, hatta erkek Tanrı'ya bağlayan, işte bu sünnet geleneğidir.

"akide" yalnız dinsel olarak değil, büyük boyuttaki tarihi değişimlere bir pencere açması açısından da önemli bir metindir.

Sara ve İbrahim arasındaki cinsiyet ve güçle ilgili gerilim, Hacer ve İsmail arasındaki çatışmalarda ve "akide"de, yani İsak'ın bağlanmasında kendini gösterir. Akide denilen bu dramada, İbrahim ve Sara arasındaki otorite yarışı çözüme bağlanır. Kişilikler arasındaki bir çatışmadan çok, gelenekler arasındaki ciddi çatışmadır bu. Bence "akide" yalnız dinsel olarak değil, büyük boyuttaki tarihi değişimlere bir pencere açması açısından da önemli bir metindir.

Yaratılış 22 ve 23'te pek çok kurban olayı vardır. Hiçbiri tam olarak gerçekleşmez, değişime uğrarlar. Yalnızca bir kişi ruhen ve bedenen yok olur. Bu İsak değildir. Sara'dır. Çocuğun bağlanması ve öldürülmesinin tasarlandığı bölümde hiç sesi duyulmayan Sara, ancak kitabın bir sonraki bölümünde, okuyucuya öldüğünün haber verilmesi amacıyla hatırlanır. Akide, Yahudi teolojisi için merkezi bir rol oynadığı halde, Sara'nın kurban edilmesinden neredeyse hiç sözedilmez. Ne olmuştur?

İbrahim Tanrı tarafından İsak'ı kendine kurban etmesi için çağrılır. Sara'ya danışılmaz. İbranice'de Sara'nın dışlanması daha da açıktır : Va-yomer kah-nah et bin-hah et yehid-hah asher - ahavtah et yitzhak (Yaratılış 22:2) Türkçe'de "sen" kelimesi hem erkek hem de kadınlar için kullanılırken, İbranice'de iki ayrı "sen" vardır, ve bu da Tanrı'nın Sara'ya değil, yalnızca İbrahim'e seslendiğinin açık bir delilidir.

Tanrı'nın buyruğu ve İbrahim'in buna uyması ile, Sara'nın bir anne ve halkının yöneticisi olarak pozisyonu yerlebir edilmiş olur. Bu felaket ile tamamen güçten düşürülmüştür. Bu bağlamda ölümü mantığa uygundur. Yeni sözleşmeden önce, annenin itaat altına alınması gelir. İbrahim sınavı geçmiştir. Yalnızca Tanrı'nın buyruğunu yerine getirmekle değil, annenin otoritesini kırarak da üzerine düşeni yapmıştır. Artık bir ulusun tek atası olmak için hazırdır. Erkekliği, erkek Tanrı'sına bağlılığı, karısı üzerindeki egemenliği, tereddütlü de olsa çocuğuna karşı gösterdiği şiddeti ile sınanmış, ve tohumu ile bir ulusun babası olmaya hak kazanmıştır.

Bu bize, kendini çocuklarına adayan anne-babaların sevgi
adına onlara neler yapabileceklerini anlatır

Yüzlerce yıl sonra Hıristiyanlık bunu bir basamak daha ileriye götürür: Tanrı Oğlunu o kadar sever ki, yalnızca kurban edilmesini istemekle kalmaz, bunu gerçekleştirir de. İsa için, İsak'ın aksine herhangi bir kurban sunağı söz konusu da değildir. Bu bize, kendini çocuklarına adayan ana-babaların sevgi adına onlara neler yapabileceklerini anlatır. Bunun temeli akide ile atılmıştır.

Tarihsel ve dinsel kimliğimizin temelinde yatan bu hikayenin yalnızca inançla ilgili olmadığını söylüyorum. Bu hikaye aynı zamanda, güç ve otoritenin kadından erkeğe kayması, ve bunun erkeğin şiddet tehdidi ile desteklenmesi ile ilgilidir. Akide, işte bu paradigma değişiminin mükemmel bir anlatımıdır.

Ne var ki, bu hikaye ile gösterildiği gibi ataerkillik Yahudi toplumunda kurulmuş olsa bile, anasoyluluğun ortadan kalkması bir anda olmamıştır. Sara'nın halkının anası olarak rolü sarsılmış olsa bile, Tevrat daha sonra kutsal Maçpela mağarasına gömülmesine izin verilenlerin yalnızca Sara'nın soyundan gelenler olduğunu anlatır. Savina Teubal'ın (1984) anlattığı gibi, "Yahudiler'in atası, yalnızca kadın yöneticilerin soylarından kabul ettikleri kimselerdir. İbrahim'in bütün çocukları (dölü) Yahudi sayılmaz: Yahudiler yalnızca Sara'nın soyundan gelenlerdir. Yahudilerin atası İbrahim'den daha çok Sara'dır.

"Halaça'ya, yani Yahudi kanununa baktığımız zaman, anasoyluluğun izlerini ve toplumumuz üzerine günümüzdeki izdüşümlerini görebiliriz. Geçerli Yahudi kanununa göre, Yahudi kimliğinin kanıtı oldukça açıktır: Yahudi bir anneden doğan Yahudi'dir.

Sünnet, anasoylu kültürle yarışmak amacıyla ortaya çıkmıştır. Mal-mülk mirasının atasoylu yöntemle gerçekleşmesine izin vermiştir. (Teubal, 1984) Akide İsak ve İbrahim'i nasıl erkek Tanrı'ya bağlar ise, sünnet de erkek çocuğu topluluğunun diğer erkeklerine ve erkek Tanrı'ya bağlar.

Bugün uyguladığımız sünnet Yaratılış 17 9-14 'teki metinlere dayanır, ama gerçekte İncil'deki atalarımızın uyguladığından farklıdır. Yunan ve Roma etkisinden önceki dönemlerde sünnet, üstderinin glanstan sonraki kısmını kesmekten ibaretti, üstderinin geri kalanı kendi haline bırakılıyordu. Bazı Yahudi erkekler atletik yarışmalarda Yunanlılar gibi çıplak yarışmak istediklerinde, kesilmiş penisleri nedeniyle alay edilmişlerdi. Yunanlılara göre glansı göstermek kabaca bir davranıştı, Tanrı'yı mennun etmek için insanın vücudunu kesmesi ise düşünülemez bir davranıştı. Hadrian sünneti ve bu arada hadım edilmeyi yasakladı. Sünnet bir zulüm simgesi haline geldi. Pek çok Yahudi, Yunan kültürüne asimile olabilmek için ya da daha sonraları Roma baskısından kurtulabilmek için sünnetlerini gizlemek zorunda kaldı.

Yahudilerin sünnetlerini gizlemek için üstderinin geri kalanını çekme, bunu bağlama gibi çeşitli yöntemlere başvurmasını engellemek isteyen rabbiler MÖ 140 yıllarında sünnetle ilgili bazı yeni kurallar getirdiler. Sünnetin Yahudi kanununa uygun olması için radikal bir şekilde yapılması koşulunu getirdiler. Buna Periah deniyordu, ve üstderinin yırtılıp koparılarak tamamen ortadan kaldırılmasını gerektiriyordu. (Kohler, 1 964).

Sünnete meydan okumak, ancak Yahudi kadınları vücutlarını değiştirmeye gerek kalmadan binlerce yıldır varolduklarını ve kimliklerini koruduklarını görmezden gelirlerse, Yahudi kimliğine karşı bir saldırı anlamını taşır.

Yahudiler için çocuklarını asimile olmaktan korumak, onlara baskı uygulayanlara kolay hedef yaparak hayatlarını tehlikeye atmaktan daha önemli görünmüş olmalı. Acaba, hayatları ona bağlı olduğunda, kaç bin Yahudi erkeği ve çocuğu bu testi geçememiş ve ölmüştür? Sözleşmenin gizli amacı acaba bu muydu? Nasıl olursa olsun, sünnet, hayatta kalma terörü ile bağlantılandırıldığı sürece kültürümüzün daha da içlerine işledi. Şimdi sünnete meydan okumak, baskıcıyı taklit etmektir. Bu Yahudi kimliğine doğrudan bir saldırı olarak algılanır. Ne var ki sünnete meydan okumak, ancak kadınlar binlerce yıldır sünnet olmadıkları halde Yahudi kimliklerini koruduklarını unuttukları zaman gerçekten Yahudi kimliğine bir saldırı olma potansiyelini taşır. Açıktır ki, sünnet, İsrail halkının kimliği ve hayatta kalmasından çok daha ince ve güçlü bir takım işlevlere hizmet etmektedir.

İncil'de sünnet bir erkekle diğer bir erkek arasında konuşulur. Ne var ki, sünnet aynı zamanda bir kadın problemidir, çünkü ince, ancak güçlü bir şekilde bir şekilde, Akidedeki gibi, annenin güçsüzleştirilmesi ile ilgilidir. Kadın hiçbir zaman doğumdan sonraki zamanda olduğu gibi kendi annelik içgüdüsü ile başbaşa değildir. Kültürü ona bu erkek bebeğin erkek toplumunun bir parçası olması ve erkek Tanrı ile bağlanması için, erkeklerin onun en hassas erkeklik organını kesmesi gerektiğini söylediği zaman, anne hiç kuşkusuz hayat veren kendi kadın biyolojisi ile çelişki içindedir. Ve eğer bir kadın çocuğunu korumaya yönelik en temel içgüdüsüne güvenmemeli ise neye güvenmelidir?

Anne-çocuk bağının bu şekilde şiddetle kırılması, bu eski erkek-bağlanma töreninin yan sonucu değildir. Değişik kültürlerde varolan ve anne-çocuk bağının bu çok ince ilk saat ve günlerini yoketmeye çalışan çeşitli törenlerle benzerlik içindedir: sıkı kundaklama, ayakları bağlama, soğuk suda erken vaftiz etme, anne ve çocuğun tütsülenmesi, doğumun ilk saatinde kulak delme vs. gibi. Sünnet bu geleneklerin en vahşilerinden biridir. (Odent, 1991).

Çocuğunun doğumu ile annenin yetkisi elinden alındığında, erkek ve kadın arasındaki ilişki de yapay olarak bozulmuş, ve çocuğun erkekliği de başkalaşıma uğramıştır. 18 yıl sonra, genellikle anne onu yeniden terketmeye zorlanır. Bu drama zorunlu askerlik, yani erkekliğe savaşçı ve şiddet içeren geçiş ile olur. Daha geniş bir erkek grubu, bu sefer bıçak ile değil ama, çok daha öldürücü silahlarla çocuğunu istediğinde, anne yeniden protestosunu gizlemek zorundadır.

Ve daha sonra anladım ki, bu analar kızlarını tıpkı bizim erkek çocuklarımızı sevdiğimiz gibi seviyor. Ve onlar da tıpkı bizler gibi çocuklara yapılanın onların iyiliği için olduğunu düşünüyor.

Sünnet aynı zamanda bir kadın olayıdır da. İlgisizmiş gibi görünse bile. Gelin birlikte Afrikalı ve Arap 84 milyon kız çocuğunun sünnet edilişine bakalım (Hosken, 1989).

Hiç şüphe yokki kadın sünneti erkek sünnetine kıyasla çok daha yaralayıcıdır. Ne var ki, bir çocuğun cinsel organlarına bıçak sürülmesini öngören dinsel, kültürel ve toplumsal çerçeve her ikisinde de aynıdır.

Ve biz "sünnet" kelimesini kullanıyoruz. Aslında bu bir örtmecedir. Bizim erkek veya kız çocuklarımız için aslında konuştuğumuz dinen ve kültürel olarak koruma altına alınmış çocuk istismarı ve cinsel yaralamadır. Hiçbir anne babanın çocuğunu bu travmaya bilinçli olarak maruz bıraktığına inanmıyorum. Ne var ki, inkar etme ve rasyonalize etme kapasitemiz sınırsız, ve belki de gerekli, çünkü en çok sevdiğimiz varlıklarda yani mükemmel olan çocuklarımızda açtığımız derin yaranın farkına varmamız sonrasında oluşabilecekler bizim için iyi olmazdı......

Yenidoğanın bu şekilde karşılanması geleneksel Yahudi değerleri ile uyumlu değildir. Musevilik hayata, özellikle insan hayatına sonsuz önem verir.

Pikuah nefes ilkesi Yahudi inanışında merkezidir. Yani bir hayat kurtarma endişesi ile Sabbat bile gözardı edilebilir. Sh'mirat haguf, yani birinin vücudunun korunması, kutsal kitabımız açısından önceliklidir. Dövme, etin kesilmesi ve sakatlama hepsi yasaklanmıştır. Hayvanların acısına karşı duyarlılık olan tsa-ar ba-alei hayim ise hem İncil'de hem de Talmud'da yerini almıştır. Dördüncü emirde, yalnızca insanların değil hayvanların da Sabbat günü dinlendirilmeleri emredilmiştir. Ve Talmud'a göre Sabbat kuralı hayvanların hayatını kurtarmak ya da acısını azaltmak için de bozulabilir. Kashrut kuralları ise hayvanların et yeme amacı ile kesilmesi durumunda duyacakları acıyı azaltma konusunda ayrıntılarla doludur.

Sünnet, yaşamı kutsayan bu güçlü gelenek ile açık ve temelden bir çelişki içindedir.
Ne var ki sünnetin asıl amacı rabbiler için sır değildi...

Sünnet yaşamı kutsayan bu güçlü gelenek ile açık ve temelden bir çelişki içindedir. Sünnetin asıl amacı rabbiler için sır değildi ve en iyi şekilde Rambam'ın, yani İbn Meymun'un sözlerinde ifade ediliyordu:

"Söz konusu sünnet olduğunda, öyle sanıyorum ki amaçlanan, cinsel ilişkiyi azaltmak, cinsel organı zayıflatmak, ve bu şekilde erkeğin mutedil olmasını sağlamaktır. Bazı insanlar sanırlar ki, sünnet, erkeğin yapısındaki bir bozukluğu gidermek içindir - ama buna herkes kolaylıkla cevap verebilir : Nasıl olur da tabiatta yaratıklar dışarıdan düzeltmeyi gerektirecek kadar eksik olabilirler, hele bu özellikle üstderi gibi işlevi açık seçik belli olan bir yapı ise? Bu emir, eksik yaratılışlı bir yapıyı düzeltmek için değil, insanın ahlaki yetersizliklerini tamamlamak içindir. Bu organda açılan yara tam da istendiği gibidir; ne gerekli işlevlere zarar verir, ne de çoğalma yeteneğine. Sünnet, basitçe aşırı isteği dengeler, çünkü sünnetin cinsel heyecanı azalttığına dair şüphe yoktur, organ daha başlangıçtan kan kaybederek ve koruyucu tabakasını kaybederek güçsüz hale gelir. Destanlarımız (Beresh Rabba, c.80) açıkça söyler: Sünnetsiz biri ile ilişkiye giren kadın için ondan ayrılmak zordur. Bu, benim inancıma göre, sünnetle ilgili emir için en iyi nedendir. Ve bu emri ilk uygulayan kimdi? İbrahim, günahtan nasıl korktuğu çok iyi bilinen babamız. Her şeyde altın kuralı takip etmeliyiz; aşkta aşırı olmamalıyız, ama tamamen de bastırmamalıyız, çünkü kanun şöyle emreder: Meyva verin ve çoğalın (Genesis 1:22) Cinsel organ, operasyonla zayıflar ama tamamen de yok olmaz. Doğal fonksiyonu tamamen korunmuştur, ama aşırılığa karşı da korunmuştur"

Sünnet ataerkillik için bir temel niteliğindedir, ancak kutsal olamaz

İşte yine karşımızda, ikiz korkular: kadın ve zevk korkusu. Sünnet ise işte bu korkuları yaratan ve sürdüren zehirdir. Sünnetin amacı ve sonucu budur. Bunu, anne-çocuk bağını doğum sonrasında şiddetle kırarak, bebeğin cinsel organını kesip işaretleyerek, anneyi bebeğine en çok ihtiyaç duyduğu anda yalnız bırakıp güçsüzleştirerek, bebeği erkeğe ve erkek tanrıya bağlayarak, ve masum bebekte uyuyan erkekliği psikoseksüel olarak yaralayarak başarır. Sünnet ataerkillik için temeldir, ancak kutsal değildir.

Son olarak şunu bilmeliyiz ki, bir cinsin cinselliğini, diğerine de zarar vermeden bozmak ya da baskı altına almak mümkün değildir.

Yakın zaman önce tanınan bir rabbi dine yeni girenlere, mükemmel olmayan ama mükemmelleştirilebilecek bir dine girmek üzere olduklarını hatırlatmak zorunda kalıyordu. Bu yorum sünnet çerçevesinde yapılmamış olsa bile, ben bunun Yahudi kadınlar için, Yahudi geleneğinin yeniden şekillendirilmesinde uygun olduğunu düşünüyorum.

Son olarak şunu da bilmeliyiz ki, karşı cinsi etkilemeden bir cinsin cinselliğini bozmak, ya da baskı altına almak mümkün değildir. Sünnete karşı çıkmak erkeklerin görevidir; ama aynı derecede kadınların da görevidir. Bebeklerimiz de bunu biliyor; herşey bizimle başlar.

Referanslar
American academy of pediatrics committee on the fetus and newborn: Standards and recommendations for hospital care of newborn infants, Ed. 5. (1971). Evanston, IL American Academy of Pediatrics.
American College of Obstetricians and Gynecologists. (1983). Guidelines for Perinatal Care, (p. 87). Chicago, IL:
American Academy of Pediatrics.
Anand, K. J. S. & Hickey, P. R. (1987). Pain and its effects in the human neonate and fetus. The New England Journal of Medicine 317(21), 1326.
Bigelow, J. (1992). The joy of uncircumcising, Aptos,CA:Hourglass.
Brazelton, T. B. (1970). Doctor and child, New York: Delacourte Press/Seymour Lawrence.
Cole, L. (1983, August 11), Sex matters: Is circumcision correct for newborn boys? San Francisco Examiner, B-7.
DeMeo, J. (1989, July/August). The geography of genital mutilations. The Truth Seeker, 9-13.
Denniston, G. C. (1989, July/August). First, do no ham! The Truth Seeker, 35-38.
Gimbutas, M. (1 99 1). The civilization of the goddess. San Francisco: Harper.
Grossman, E. & Posner, N. A. (1981). Surgical circumcision of neonates: A history of its development. Obstetrics and

Gynecology, 58, 241-246.
The Holy Scriptures. (1955), Philadelphia: Jewish Publication Society.
Husker, F. P. (1989, July/August). Female genital mutilation: strategies for eradication. The Truth Seeker, 22-30.
Kohler, K. (1964). Circumcision. The Jewish encyclopedia. (p. 93). New York: KTAV.
Laibow, R. (1991, May). Circumcision and its relationship to attachment impairment. Paper presented at the Second International Symposium an Circumcision, San Francisco, CA.
Lawson, J. R. (1990, Oct/Nov/Dec). The politics of newborn pain.. Mothering Magazine, 57, 41-47. Maimonides, M. (1190/1963). The guide of the perplexed (S. Pines, Trans.) (Vol. 2, Part 3, Chapter 49). Chicago &
London: University of Chicago Press.
Odent, M. (1991, April), Colostrum, prepuce & civilization. Paper presented at the Second International Symposium on Circumcision San Francisco, CA.
Prescott, J. W. (1989, July and August). Genital pain vs. genital pleasure Why the one and not the other? The Truth Seeker, 14-21.
Preuss J. (1911/1978). Biblical-Talmudic medicine. (F. Rosner, Trans.). Berlin: Sanhedrin Press. 544.
Remondino, P. C. (1892/1900). History of circumcision from the earliest times to the present: Moral and physical reasons for its performance (pp, 254-255). New York: F.A. Davis.
Ritter, T. (1992). Say no to circumcision! Aptos, CA: Hourglass.
Teubal, S. (1984). Sarah the priestess: The first matriarch of Genesis. Athens, OH. Swallow Press.
Valentine, R.J. (Pseudonym) (1974). Adult circumcision: A personal report. Medical Aspects Human Sexuality 8, 42.
Wallerstein, E. (1980). Circumcision: An American health fallacy. New York: Springer.
Wallerstein, E. (1985, February). Circumcision: The uniquely American enigma. Reprint from paper presented at the

Symposium conducted at the meeting of Advances in Pediatric Urology, Urologic Clinics of North America, 12(l).
Wallerstein, E. (1986). Circumcision: Information, misinformation, disinformation. San Anselmo, CA: NOCIRC.
Wiswell, T.E, & Roscelli, J. D. (1986). Corroborative evidence for the decreased incidence of urinary tract infections in circumcised male infants. Pediatrics, 78 (1).
Woods, M. (1987, September 6). Infants undergo surgery without anesthetic aid, Sunday Herald, Monterey, CA. Section B, pp. 1, 4.

Sünnet Bilgi Platformu - Recently Updated Pages

Sünnetle İlgili Onbeş Gerçek

Kadın ve Erkek Cinsel Organlarının Embriyolojik Gelişimi

Doğumdan Önce Kız ve Erkek Cinsel Organlarının Gelişimi

Sünnet ve İdrar Yolları Enfeksiyonu

Giriş

Sağlıkla İlgili Ulusal Enstitüler

Amerikan Pediatri Akademisi'nin Politika Değişikliği

Sonuç

Kütüphane Kaynakları (CIRP SİTESİ)

Sünnet ve Cinsel Yolla Bulaşan Hastalıklar

Giriş

Referanslar

Anasayfa

Sünnet Bilgi Platformuna Hoşgeldiniz

Sünnet ve Rahim-Penis Kanserleri

Tarihçe

Kaynak: http://www.cirp.org/library/disease/cancer/

Penis Kanseri

Eşlerde Rahim Kanseri

Özet

Jenital Zevk ve Jenital Acı; Neden biri Değil de Diğeri

Balanitis Xerotica Obliterans

Muhafazakar Tedavi Seçenekleri

Tıbbi Fotoğraflar

"Fathermag" Dergisinden bir Makale

Çocuk Sünneti

Puritan ahlak mirası ve çocuk cinselliği ile ilgili yeni ortaya çıkan Amerikan histerisi, ne yazık ki Amerikan nüfusunun önemli bir bölümünün, çocuklarının cinsel organlarını kesmeye devam edeceklerini göstermektedir.

Sünnetle Ne Kaybedilir

Sünnetle Ne Kaybedilir

Gary L. Harryman

"Mothering" dergisinden bir makale

Sünnet Hakkında Bir Görüş

Paul M. Fleiss, MD

Üst Deri (sünnet derisi) Gereklidir

Üst Deri Nedir?

Üst-Derinin Geri Çekilmesi

Penis Üst-Derisinin Görevleri Nelerdir?

Üst-derinin Bakımı

Sünnet ne kadar yaygındır?

Sünnet Nasıl Zarar Verir?

Sağduyu

Notlar

Sünnet Komplikasyonları

Ahlak ve İnsan Hakları Açısından Sünnet

Erkek Çocuk Sünnetinin Ahlaki Yönü

Özet

Kütüphane Kaynakları

Fimosisin Topikal Steroidler ile Tedavisi

Erkek Çocuklarda Fimosisin Etkili bir Topikal Steroid ile Tedavisi (Clobetasol Propionate (0,05%) merhemi

Fimosisin Nedenleri ve İlaçsız Tedavisi

BRITISH JOURNAL OF SEXUAL MEDICINE, September/October 1997.

Ergen Fimosisinin Nedenleri

Fimosis

Fimosis'in Muhafazakar Tedavisi:

Radikal Sünnete Karşı Alternatifler

"Fimosis" Nedir?

Sahte Fimosis Teşhisleri

Fimosisin Tedavisi

Çağdas Tıbbi ve Cerrahi Tedaviler

Klasik Tıp Literatüründe Fimosis ve Parafimosis'in Tedavisi

Batı Tıbbında Fimosisin Geleneksel Tedavisi

Parafimosis

Sünnet ve Balanitis

Grafikler

Referanslar

Sünnet Ve Beyin Hasarı

SOCIAL BIOLOGY, Volume 44, Pages 265-275,Fall-Winter 1997.

Sünnetin Biyokültürel Açıklaması

Sünnet Üzerine Bir Diğer Feminist Çalışma

Sünnete Yahudi-Feminist Bir Bakış

SOCIAL BIOLOGY, Volume 44, Pages 265-275,
Fall-Winter 1997.